Zoek de olifant

"Ik zeg niks, maar ik heb er wel ideeën over."

Eindejaarstoespraak

Hoe gaat het eigenlijk met mij?

Ik ben er nog niet helemaal uit... moet ik nu definitief stoppen? Of is het een herfstdepressie? Medische problemen naar aanleiding van? Aardappelmoeheid, ouderdom, algehele malaise, hypochonder, professionele eenzaamheid, hersenverweking, heftige metaalmoeheid?

De HMLblues, eh....of gewoon even te veel hooi op de spreekwoordelijke vork, overwerkt, opgebrand, zin in vakantie, een deuk in mijn ego? Een tijdelijke terugslag na een periode van optimisme? These en antithese van het gemoed. De dialectiek van de moderne mens?

Algemene zinloosheid van het bestaan? Treurigheid? Eindigheid of het universum in 't algemeen?

• Wie het weet mag het zeggen? Hoe gaat het eigenlijk met mij?
• Werken of vrij zijn?

Slapen...

Gevonden voorwerpen

\( \large17! = 2^{15} \cdot 3^6 \cdot 5^3 \cdot 7^2 \cdot 11 \cdot 13 \cdot 17 \)

Buitengewoon naar...

Ik denk dat 2014 een buitengewoon naar jaar is geweest. In vele opzichten...

When you are in deep shit, look straight ahead, keep your mouth shut and say nothing.

...dus ik bedoel maar. Ik zeg maar niks, misschien dan later meer maar misschien ook wel niet. Alvast de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Nee, dat kan echt niet...

Het eerste jaar op mijn oude schooltje had ik een 1e en een 3e klas. Al met al 7 lesuren geroosterd op 4 dagen. Dus ik maar 's gevraagd of dat misschien op 3 dagen zou kunnen. Dat je bijvoorbeeld de 1e klas een blokuur doet. De schoolleiding was resoluut. Dat gaat niet, een blokuur is minder effectief dan twee losse uren op een andere dag, dus dat zou geen goede zaak zijn.

Wat je er dan verder ook over zegt het blijft 'kansloos'. Nee, dat kan 'echt' niet.

Het tweede jaar had ik opnieuw een 1e klas en wat denk je? Met een blokuur. Huh? Hoe kan dat? Voortschrijdend inzicht? Zijn de argumenten toch aangekomen? Nou nee, niet echt. Het was in verband met het roosteren en dat had weer te maken met halfjaarsvakken: als je die koppelt aan wiskunde dan gaat het allemaal heel mooi. Maar dan moet je wel een blokuur hebben.

Maar is zo'n blokuur nu dan geen verschraling van je onderwijs? Nee hoor. In een blokuur kan je naast je `normale les` ruimte maken voor bijvoorbeeld `geintegreerde wiskundeactiviteiten`, `andere werkvormen` en nog zo wat... voordelen die je zo kan bedenken...

Mijn conclusie? Men lult maar wat, net zo het uitkomt. Uiteindelijk heb je als docent weinig in te brengen. Dat gevoel is eigenlijk nooit over gegaan. Tot op de dag van vandaag...

Is dat erg? Och ik weet niet, alles went. Maar dat soort 'grappen' zijn niet bevordelijk voor de motivatie. De kunst is dan om er bij de dingen die 'tegen zitten' toch iets uit te halen. Je kunt tenslotte niet alleen maar investeren zonder dat daar 'af en toe' eens iets tegenover staat. Hoe dat moet? Tja... dat zou je wel willen weten he?:-)

Traag van begrip

Ik vraag me al jaren af wat er nu eigenlijk mis is met mij en ik denk dat ik er bijna uit ben. Ik ben gewoon erg traag van begrip. Dat is nog altijd beter dan geen begrip, maar handig is het niet.

Traag van begrip is, in mijn geval, iets anders dan dom. Mijn brein werkt eerder te snel dan te langzaam, maar 'sommige dingen' hebben meer tijd nodig. Gewoonweg omdat de dingen niet zo eenvoudig zijn als sommige mensen denken. Als iemand iets roept dan laat zo'n opmerking mij meestal niet snel los. Het duurt erg lang voordat ik weet hoe 't precies zit, hoe ik de opmerking moet plaatsen, wat de relatie is met de andere 'dingen', e.d.

In face2face-communicatie is dat niet handig. De ene opmerking is nog niet verwerkt of de volgende 'wetenswaardigheid' of 'diepzinnigheid' biedt zich al weer aan. Voordat ik er een beetje over uitgedacht ben zijn we al weer met een heel ander onderwerp bezig.

Ik had al 's eerder geschreven over hoe ik vergaderingen in het algemeen ervaar.

• vergaderen 2.0

Ik begrijp ook niet hoe andere mensen dat doen. DIe kunnen soms, zonder moeite, kletsen alsof het gedrukt staat. Er komt geen eind aan, terwijl het, in mijn beleving niet altijd even helder is. Ik ben de hele tijd maar aan 't proberen de ware aard en de diepere gedachte van dingen te achterhalen. Wat zou die bedoelen? Waarom zegt ie dat? Waarom zegt ie dat nu? Begrijp ik dit? Waar slaat dit op? Wat is hier nu weer de bedoeling van?

Nou ja, je begrijpt het al, dat wordt niks...:-)

Ik zeg niks

Lessen in bescheidenheid

Het jaar 2012 loopt ten einde. Een mooi moment om de balans op te maken. Althans in professionele zin.

Maar, eerlijk gezegd, begrijp ik er inmiddels weinig meer van. Is dat erg? Ach, ik weet niet. Je kunt natuurlijk wel heftig gaan mekkeren tegen alles wat je niet bevalt. Je zou natuurlijk kunnen proberen een punt te maken. Uiteindelijk maakt dat niet veel uit: het gaat er om wat je doet, niet om wat je zegt.

Ik doe mijn best. Meer kan ik niet doen. Leerlingen doen hun best, dus waar zullen we ons dan verder druk om maken?

Nee, ik heb wel iets beters te doen.:-)

Zie ook goede voornemens

Je moet niet alles zeggen...

Soms zeggen mensen dingen die ze misschien net zo goed niet hadden kunnen zeggen. In de spelregels van WisFaq (bijvoorbeeld) staat deze regel:

Laat zien wat je wel begrijpt. Geef je uitwerking voor zover je gekomen bent en geef aan waar je vast loopt of waar je denkt waar de fout zit!

Dat lijkt duidelijk, maar dat is kennelijk niet zo vanzelfsprekend. Het komt wel 's voor dat je als 'beantwoorder' een antwoord geeft en de 'vragensteller' dan zoiets zegt als 'ja, zo ver was ik ook al'.

Dat vind ik altijd bijzonder irritant. Je houdt je niet aan de spelregels en dan ga je ook nog roepen dat het antwoord dat je krijgt eigenlijk geen zin heeft. Lekker motiverend. Zelfs als zoiets het geval is zou je, als je enigszins zou kunnen verplaatsen in de ander, daarover kunnen zwijgen. Gewoon zoiets zeggen als 'bedankt, maar hoe moet het nu verder?' Dat kan ook.

Maar ja, wat kan het schelen. Het is gratis...:-)

De meeste misverstanden zijn nog wel uit te leggen. Ik kreeg ooit een mailtje van iemand die geconstateerd had dat de symbolen in WisFaq op een Apple verkeerd werden weergegeven en dat het toch wel schandalig was dat wij kennelijk niet Apple-proof waren.

Als je dan uitlegt dat WisFaq geheel draait op vrijwilligers en op geen enkele manier financieel wordt ondersteund en dat er aan gewerkt wordt dan is zo'n klager wel snel om en begrijpt dat ie een voorbarige conclusie heeft getrokken.

Ook een bijzondere reactie op een mooi artikel in NRC: 'dat wist ik al, maar mooi opgeschreven'. Zelfs als dat zo is dan zou je kunnen overwegen gewoon te zeggen 'mooi artikel'. 

Nou ja, dat wilde ik maar even kwijt, maar misschien had ik dat net zo goed niet kunnen zeggen.

All said and done

"All said and done,
and there's no way to make it any different.
I hold my tongue as you're walking away.
So goodbye comes -
oh, I don't want to make it difficult
but nothing's easy
when there's nothing left to say."

bron

Feedback

De 'training collegiale feedback' is een mooi voorbeeld van deze stelling:

Er zijn in 't onderwijs ernstige problemen die misschien eerst moeten worden opgelost voordat we gezellig met z'n allen in onze vrije tijd een beetje leuk kunnen gaan zitten fröbelen.

Het zal er wel op neer komen dat je beter gewoon kan meestribbelen, terwijl daar misschien wel een diepere oorzaak van het uitblijven van 'echte' onderwijsverbeteringen te vinden zou kunnen zijn...

Mensen moeten niet zo zeuren

Ik heb 't niet echt onderzocht maar 't zou me niet verbazen als er meer synoniemen zijn voor 'zeuren' dan voor het tegenovergestelde van 'zeuren'. Ik kan zelfs niet eens het tegenovergestelde van 'zeuren' bedenken...:-)


Wat je verder ook voor een leuke dingen doet, je loopt meer kans dat er een of andere badmuts komt 'zeuren' dan dat iemand in positieve zin een complimentje geeft, aandacht besteedt aan je activiteiten, een leuke opmerking maakt, reageert of op een andere manier laat merken dat je activiteiten gewaardeerd worden.

Nu kun je natuurlijk schrijven over wat je doet, allerlei 'dingen' delen, vertellen wat je bezig houdt of anderen helpen met wiskunde, met de inzet van ICT of gewoon een beetje zitten geinen. Dat is allemaal aardig, leuk en heeft verder weinig meer om het lijf dan wat het is... Ik heb verder weinig bijbedoelingen. 't Is gewoon wat het Internet kan zijn...

Maar nee hoor, je moppert, je draagt niet bij aan het debat, je zeurt, je bent een dwarsligger, contactgestoord, vijandig, teleurgesteld, haatdragend, wraakzuchtig en wat je allemaal nog meer naar je hoofd geslingerd krijgt. Als je dat nu 's allemaal bij elkaar optelt, vermenigvuldigt en probeert dat in een breder perspectief te zien? Waarom zou je je dan nog doen? Niet voor het grote geld, niet voor de maatschappelijk waardering en niet voor de eeuwige roem...:-)

Lieve mensen: als je nu grote behoefte hebt om te zeuren ga dan 's zeuren over al die onzichtbaren, de zwijgers, de mensen die niet delen, die lieden die alleen maar lurken en niet verder komen dan het napapegaaien wat anderen bedacht hebben (zonder bronvermelding:-). Dat volk dat niet reageert, niet weet waar ze 't over hebben, roeptoeters waar je zelden of nooit een fris idee van verneemt. Lieden die zelf nog nooit iets hebben bijgedragen aan het debat, de kenniseconomie, de wereld en de mensheid in het algemeen. Daar hoor je nooit iemand over.:-)

Stoppen met werken

Soms vraag ik me wel 's af wat erger is: 'dat je weblog niet gelezen wordt' of 'dat het wel gelezen wordt'. Ik ben er nog niet uit, maar soms worden mijn schrijfsels wel degelijk gelezen.

Ooit schreef ik:

Ik weet bijna zeker... Als het me lukt om het voor elkaar te krijgen, dan ga ik stoppen met werken op mijn vijftigste. 't Was leuk... les geven, leerlingen en studenten, werken in het onderwijs, wiskunde (mooiste vak), website-tjes maken, cursusjes maken, sommetjes bedenken... uit je nek kletsen op je weblog... allemaal geweldig...
Maar 't is mooi geweest...:-)
bron

Toen bleek dat mijn onderwijsmanager mijn weblog las. Gaat ie stoppen met werken? Hoe zit dat? Dat verwacht je toch niet. Of misschien toch wel?

't Kan nog slecht voor je carrière zijn. Ik deed ooit mee aan een project 'samenopleiden' of zoiets. Op mijn weblog had ik toen een keer een stukje geschreven waarin ik 'vraagtekens' had bij dat 'compententiegericht opleiden'. De projectleider heeft toen contact opgenomen met mijn onderwijsmanager. Lekker direct:-). Vreemd genoeg werd ik, zonder toelichting, het studiejaar daarna uit het project gehaald. Ik was zeker weer niet de geschikste kandidaat. Dat krijg je er van als je zegt wat je denkt. Dat kan je maar beter laten...

Maar dat ga ik niet doen. Ik schrijf wat ik wil en als iemand daar een probleem mee heeft dan hoor ik het wel. Of niet, dat mag ook.

Maar 't is wel goed om te weten dat er altijd mensen zijn die stiekem je weblog lezen. Misschien dat sommige mensen daarmee hun voordeel kunnen doen. Ik zou niet weten hoe, maar 't kan allemaal...:-)

Waar zijn ze toch? De lurkers, de onzichtbaren en de zwijgende meerderheid. Die mensen die wel je weblog lezen, maar dat niet zullen laten merken. Brr...

Kortom: bedenk voordat je iets schrijft dat het niet uitgesloten is dat iemand dat leest en dat het meestal de verkeerde mensen zijn die dat doen. Een beangstigende gedachte...:-)

Mag ik even naar de WC?

Soms heb je van die gesprekken met leerlingen waar je over na moet denken.

M: mag ik naar de WC?
W: ja
M: zei je nou ja of nee?
W: nee
M: ja wat is het nou?
W: ja
M: (verlaat het lokaal)
W: nee

Ik bedoel maar, we hebben altijd zo'n plezier en we leren ook nog wat. Van dat laatste ben ik niet helemaal zeker...:-)

Het komt goed

“Rowing harder doesn’t help if the boat is headed in the wrong direction.”
Kenichi Ohmae

Ik las ergens:

Hoe het komt weet ik niet maar het gebeurt nogal eens dat mensen die afscheid gaan nemen van hun baan in het onderwijs, opmerkelijke en behartigenswaardige dingen zeggen.

Ik hoop niet dat iemand verwacht dat ik dat ook ga doen. Dat gaat niet gebeuren, denk ik. Niet dat ik niet iets te melden zou hebben, maar ik heb voorlopig genoeg gezegd denk ik. Bovendien is het behoorlijk zinloos om nog iets zinnigs proberen bij te dragen aan een organisatie die mogelijkerwijs zijn waardepropositie een beetje uit het oog aan het verliezen is.

Nee, het zit er niet in. 't Was echt heel erg leuk, ik heb er ontzettend veel van geleerd, leuke vakken gedaan, een heleboel aardige mensen leren kennen, studenten iets proberen te leren, we hebben lol gemaakt en hopelijk heeft iedereen dan toch op z'n minst begrepen dat 'leraar zijn' een geweldig leuk beroep kan zijn, maar dat niets vanzelf gaat. Daar zou nog veel over te zeggen zijn. Wiskunde is leuk!:-)

Nee, het is tijd voor iets anders. Loslaten en vooruit kijken. Vooruit maar! We zien wel wat er van komt. Het komt vast goed. Het komt altijd goed.:-)

Laatste hangop?

Morgen heb ik een intakegesprek en nee, ik word niet opgenomen. 't Is een bijkomstigheid als je verandert van werkgever. Arbeidsverleden, bevoegdheden, verklaring omtrent het gedrag en nog zo wat van die dingen. Ik ben weliswaar 'gekkie henkie' maar opname in een gesloten inrichting is nochtans niet aan de orde. Maar wat niet is kan nog komen natuurlijk...:-)

In het kader van de 'afkickverschijnselen' gaat het verder vrij goed. Mijn uren voor dit jaar zijn op, dus doe ik alleen nog wat noodzakelijk is. Met veel plezier:-)

Meestribbelen

Ondanks de onvoorziene omstandigheden die sommigen kennelijk al van heinde en ver aan zagen komen moet ik natuurlijk nog wel een paar maanden volmaken.

Voor de rest denk ik dat ik de komende maanden maar zo'n beetje meestribbel. Ik zeg gewoon 'ja' en doe 'nee' of ik zeg 'nee' en doe 'ja' en vice versa. 't Gevolg zal wel zijn dat niemand weet waar hij/zij aan toe is. Laat dat voor iedereen duidelijk zijn.:-)

Ik vermaak me verder wel hoor. Ik maak natuurlijk mijn cursussen af, ik ruim mijn kast op, ik geef de pijp aan Maarten, ik doe geen water meer bij de wijn en ik kijk verder wel hoe 't gaat, maar misschien ook wel niet.:-)

Ik ben nog steeds blij maar nog niet helemaal genezen, zullen we maar zeggen. Terwijl op de keper beschouwd het me nu toch werkelijk allemaal worst zou moeten wezen. Maar dat is nog niet helemaal tot mijn grijze cellen doorgedrongen, geloof ik. Ik heb nog steeds rare neigingen, bijvoorbeeld uit te willen leggen wat nu eigenlijk het idee was! Zinloos! Om te vertellen wat ik nu eigenlijk allemaal gedaan heb en waarom! Zinloos! Vertellen hoe leuk dat was en wat ik daar allemaal van geleerd heb! Zinloos! Wat dat allemaal opgeleverd heeft! Zinloos! Uitleggen waarom het eigenlijk allemaal niet zo veel zin meer heeft. Zinloos!

Kortom: vrij zinloos allemaal.:-)

Zelfverwijzing

Er zijn mensen die een gesprek beginnen met 'er valt met jou niet te praten'. Dat is interessant want als het 'waar' is dan heeft dat gesprek weinig zin en als het 'niet waar' is dan begint dat gesprek al meteen met een leugen. Dat lijkt me dan ook geen goed uitgangspunt voor een zinnig gesprek.

Er zijn ook mensen die 'vergaderen' een soort van ultieme vorm vinden van communicatie. Dat is, zonder een gedegen voorbereiding, zelden het geval. Maar je kunt 'het gebrek aan communicatie' natuurlijk wel op de agenda zetten, maar veel zin heeft dat natuurlijk niet. Als de communicatie niet deugt kan je er wel over gaan praten maar waar zou dat over moeten gaan? Uiteindelijk zal het wel op neer komen dat iedereen meer moet communiceren...

Meer communiceren? Wat is dat dan precies? Op kantoor uit je nek kletsen? Een aantal uren langs elkaar heen praten? Vergaderen? Een agendapunt bespreken?

Zouden er in deze moderne tijd andere manieren kunnen zijn om contact te houden, informatie uit te wisselen en te communiceren? 't Is tenslotte 2011 en ik zie toch wel 's dingen 'die erg handig zijn', maar dat zal het wel niet worden...

Meer communiceren als je langs elkaar heen praat en eigenlijk niemand echt geinteresseerd bent in wat 'de ander' te melden heeft werkt trouwens toch niet. Je kunt dan veel beter langs elkaar heen zwijgen. Dat is wel zo rustig en minstens even zinvol. Gewoon lekker met je eigen gedachten en in stilte het leven overdenken. Waartoe ben ik op aarde? Dat soort vragen...:-)

Wel aan, ik weet het ook niet. Droom maar lekker verder. Dat doe ik dat ook.:-)