Doei:-)

Er zijn ook puntneuzen die maar dingen blijven roepen in @WisFaq waar nooit iets mee gebeurt... 't Is zelfs maar zeer de vraag of iemand het leest...:-) #houvol #sintjuttemis

Erger nog... Een duidelijk geval van #ultracrepidarianisme:-) - vreemd uitgangspunt te denken dat er iemand zit te wachten op commentaar...

...van de beste stuurlui...:-) #ooo 

...maar dat is nu allemaal verleden tijd... #wegermee - nooit meer iets van gehoord... Zie ook wiswijzer.blogspot.nl/search/label/b… #websitebeheerder

   
 
Het is maar de vraag of je je daar dan mee moet bezig houden. Nou nee dus... #getonwithit - maar verder zeg ik er niks over. Je moet mensen ook niet wijzer maken dan strikt noodzakelijk...:-) #puntneus

Maar dat moet beter kunnen... wiswijzer.blogspot.nl/2017/07/de-kun… #retrotweet - ik moet meer oefenen!:-) 

Naschrift
ik stond erbij en keek er naast...:-)

• Extra opdracht
• Weekpuzzel 23 van 2017
• Hoe breed is de rivier?

Don't fuck around

A mountain is something you don't wanna fuck with
You don't wanna fuck with
Don't fuck around
Don't fuck around
Don't fuck with billy, no
And don't fuck with ethel
You saw what just happened
To the guy with the flies
bron

Eindejaarstoespraak

Het lerarenregister

Ga eerst zelf maar 's professionaliseren..... met je #lerarenregister:-)))
...en als je je grenzen en beperkingen niet kent dan moet je gaan professionaliseren... (1/23)
...en als je je werk niet goed doet dan moet je professionaliseren... (2/23)
...of een andere baan zoeken... (3/23)
...met pensioen gaan... (4/23)
...of proberen hogerop te komen als manager of adviseur... (5/23)
...zodat je anderen kan vertellen hoe ze hun werk moeten doen.. (6/23)
...of ga les geven op de lerarenopleiding... (7/23)
...het beste is om gewoon je werk goed te doen... (10/23)
...en wie bepaalt of je je werk goed doet? (11/23)
...dat doet mijn werkgever... (12/23)
...samen met de ouders, de leerlingen, mijn collega's en ik... (13/23)
Zo doen wij dat... (14/23)
...en mijn werkgever wordt daar op afgerekend en ik word er op afgerekend... (15/23)
...dus dat is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid... (16/23)
...daar hebben wij geen #lerarenregister bij nodig.... (17/23)
...dat #lerarenregister is alleen voor maar de politiek, de malloten, voor BON, voor piet snot... en jan met de korte achternaam en de rest van het geteisem... (17/23)
...dus ga iets nuttigs doen... (18/23)
...verzin sommen,... (18/23)
...beantwoord vragen.... (19/23)
...reflecteer van mijn part... (20/23)
...ga oliebollen bakken...
...doe waar je goed in bent... (21/23)
...een goed docent is een blije docent... (22/23)
...dus #rotop met je #lerarenregister  (23/23)
...en nu wil ik er niks meer over horen... :-))

Ergens klopt hier iets niet...

Brave new world

O wonder!
How many goodly creatures are there here!
How beauteous mankind is! O brave new world
That has such people in't!

(The Tempest Act 5, scene 1, 181–184)

Waarom moet het altijd leuk zijn?

Ik ben een vakidioot, denk ik, want ik vind 'wiskunde' leuk. Ik vind het moeilijk te accepteren dat leerlingen 'wiskunde' niet leuk vinden. Ik roep dan ook wel 's dat één van de problemen van ons vak is dat die schoolwiskunde 'gewoon niet leuk genoeg is'.

Op vergaderingen kan het je overkomen dat iemand dan gaat roepen 'waarom moet het altijd leuk zijn?'. Daar zit vast een diepe gedachte achter: 'het leven is gewoon niet leuk, dus wen er maar vast aan'.

Dat is wel een gemiste kans, want leren gaat zoveel makkelijker en beter als je plezier hebt in waar je mee bezig bent. Dat 'leuk' zijn is een intrinsieke vorm van leuk die nu juist zo kenmerkend is van bezig zijn met wiskunde: dingen ontdekken, je dingen afvragen, dingen zeker weten, dingen kunnen oplossen... enz...

Meestal is er geen gelegenheid om tijdens de oppervlakkige uitwisseling van gedachten bij vergaderingen je standpunt te nuanceren. Je probeert een punt te maken en je wordt meteen afgeschoten, zeg maar. Terwijl, na bijna 25 jaar wiskundeonderwijs, ik er van overtuigd ben dat het 'leuk zijn' een belangrijke indicator is of je onderwijs wel deugt. Als leerlingen wiskunde niet leuk vinden dan klopt er iets niet.

Vandaag heb ik bedacht dat 30 leerlingen in een lokaal zetten en vragen om in stilte en in hun eentje zich bezig te houden met een schriftelijke cursus 'opgaven maken' misschien niet de juiste werkvorm is. Leerlingen willen interactie, zich laten zien, dingen verzinnen, spelletjes doen, elkaar uitdagen, opvallen, zingen, gillen, elkaar aanraken, bewegen, ijsjes eten, met hun telefoon spelen,...

Maar dat kan natuurlijk niet. Nee, je moet sommen maken... boeiend:-))

Ik ben niet gek...

Aan alles komt een eind

When we were young and green
We shared out dreams
Together

Nothing Lasts Forever

Feedback

De 'training collegiale feedback' is een mooi voorbeeld van deze stelling:

Er zijn in 't onderwijs ernstige problemen die misschien eerst moeten worden opgelost voordat we gezellig met z'n allen in onze vrije tijd een beetje leuk kunnen gaan zitten fröbelen.

Het zal er wel op neer komen dat je beter gewoon kan meestribbelen, terwijl daar misschien wel een diepere oorzaak van het uitblijven van 'echte' onderwijsverbeteringen te vinden zou kunnen zijn...

Zijn er nog vragen?

Ik heb gisteren nog 's een poging gedaan om aan te geven dat je bij 'de inzet van ICT in het onderwijs' misschien niet alleen aan dure en mislukte projecten moet denken maar aan dingen die wel werken. Als voorbeeld geef ik dan altijd maar WisFaq.

Ik ben daarbij natuurlijk niet helemaal onbevooroordeeld, maar 'ergens' is dat toch iets wat werkt. Of dan toch op z'n minst iets wat dermate leuk, leerzaam en vernieuwend is dat het toch wel jammer zou zijn als het zou verdwijnen.

Nu is dat ook precies het probleem. Allerlei 'organisaties' verzinnen 'dingen' die niet echt werken. Ik kan daar wel een aantal voorbeelden van geven. Vervolgens stelt men vast dat het toch niet zo'n vlucht neemt met dat ICT en dat er nog veel moet gebeuren. Laat ik het zo zeggen: deze lieden weten het dus ook niet, maar ze moeten ook eten, dus klunst men maar lekker verder...:-)

Terwijl op de keper beschouwd? Als je nu iets doet en 't werkt niet moet je dan niet gewoon ophouden met die onzin? Geef gewoon toe dat je 't ook niet weet en ga iets nuttigs doen. Maar zo werkt dat natuurlijk niet. Gewoon blijven klunzen. Wat kan jou het schelen?

Nog botter geformuleerd: allerlei mallotige ICT-projecten zouden zichzelf overbodig moeten maken. Als ze hun werk goed zouden doen dan zouden zich na gedane arbeid moeten opheffen, maar je begrijpt al: dat gaat niet gebeuren.

Ondertussen zie ik steeds meer 'dingen' die worden afgebroken. Ik doe daar zelf ook aan mee. Je kunt niet alleen maar investeren als daar niet 's een keer iets van terug komt. Soms moet je dan gewoon de consequenties onder ogen zien en stoppen met die onzin...:-)

Toch is dat jammer. Ik heb op die mallotige lerarenopleiding wel heel leuk kunnen experimenteren met het ondersteunen van mijn onderwijs met ICT. Dat was dan welisweer voor een groot deel op eigen kosten, maar ik ben in een 'gat gesprongen' en hele leuke dingen gedaan, denk ik. Ik heb daar zelf in ieder geval veel van geleerd. Maar ja, als nu verder niemand daar geinteresseerd in is? Wat dan? Nou dan niet.

Gelukkig ben ik nu weer anders tewerkgesteld. Jammer genoeg ben ik nu wat de inzet van ICT betreft er niet op vooruit gegaan, maar wie weet, misschien komt dat nog. Misschien moet je ook gewoon niet te veel willen. Stel je voor dat dat werkt, wat moet 'men' er dan mee?

Verder gaat het best goed...:-)

Loslaten deel 2

In het kader van het 'los laten' is nu de lerarenopleiding aan de beurt. Als je ergens 10 jaar werkt en je besluit weg te gaan dan zal daar wel een reden voor zijn. Op een moeilijk maar onvermijdelijk besluit heb ik daar het een en 't ander over geschreven. Het is een 'soort van niet al te onaardige versie' van een tenenkrommende aangelegenheid.:-)

Op de lerarenopleiding ziet de organisatie er ongeveer zo uit:

Als je kijkt naar 'wie begrijpt waar ik mee bezig ben?' was de situatie tot 2011 ongeveer zo:

Op zich was dat al niet echt handig, maar zolang de direct betrokkenen nog het noodzakelijk vertrouwen hadden was dat nog wel een werkzaam concept. Helemaal tevreden daarover was ik niet, maar je kan niet alles hebben.

In 2011 zag het er ernstig naar uit dat de situatie eerder zou verslechteren dan verbeteren.

Tja, wat dan? Nu kan je natuurlijk proberen standvastig te blijven en te vechten tegen wat ik gekscherend het 'onbenul' noem, maar is dat iets wat je moet willen?

Ik heb maar eieren voor mijn geld gekozen. Je kunt niet de rest van je werkend bestaan vechten tegen de bierkaai. Tenzij je dat leuk vind. Nou nee dus...:-)

De avonturen van Wammes

“Ik ga mijn leven beteren! Vergeef mij, Dick Dubbelslag en vaarwel!”
Tom Poes en Horror, de ademloze

Precies 3 jaar geleden schreef ik een stukje over ruimte om te inoveren. Ik had toen nog het idee dat ik het nodig was om op de lerarenopleiding het goede voorbeeld te geven voor wat betreft de inzet van ICT. Al die 'nieuwigheid' van mij, voor zover dat nog niet het geval was, zou uiteindelijk toch z'n vruchten af gaan werpen. Inmiddels is er toch wel 't een 't ander heel anders gelopen dan verwacht.

Je zou denken dat `successen` op het gebied van de `inzet van ICT` je positie zouden versterken. Dat `succes` is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt, dat is nog best heel lastig. In de praktijk (b)lijkt dat uiteindelijk eerder `tegen` je te werken. Het wordt wel gewaardeerd maar er staat verder weinig tegenover. In het hoger onderwijs is 'klunzen' de regel niet de uitzondering, 'succes' moet zoveel mogelijk worden vermeden.:-)

Ik denk dat ik nu weet waarom dat zo is. Als docent word je geacht je te beperken tot wat iedereen doet: lesjes geven, meestribbelen, dom uit je nek kletsen en vooral niet iets willen veranderen. Doe je dat niet dan begeef je je in de no-go-zone.

Ik heb ooit een verhaal gehoord van Wammes. Wammes was een nieuwe onderwijzer op een basisschool. Om het jaar goed te beginnen was het eerste dat Wammes deed in de vakantie z'n lokaal opknappen: schilderen, anders inrichten, opleuken met een hoek om te 'chillen' en nog zo wat van die dingen.

Je zou denken dat dit door schoolleiding en collega's enorm gewaardeerd zou worden. Eindelijk iemand die de handen uit de mouwen steekt en de school en 't onderwijs daarmee een goede dienst bewijst. Bovendien helemaal gratis en voor niets. Dus wat wil je nog meer?

Maar, je begrijpt wel, zo zit de wereld niet in elkaar. Dat is 'echt' niet de bedoeling. De collega's vinden Wammes maar een uitslover. Ja, op die manier kan iedereen wel een populaire leraar worden, maar dat is niet de bedoeling. Het probleem is dat niemand dat natuurlijk gaat zeggen, maar uiteindelijk heeft Wammes het waarschijnlijk niet lang uitgehouden op die school. Dat is wel een gemiste kans. Zo'n leuke jonge leraar met passie die door het `onbenul` op z'n plaats moet worden gezet. Stel je voor: straks gaat ie zich nog wat verbeelden.

Ik denk dat dit verhaal het begin is geweest van mijn afscheid van de lerarenopleiding. Zo zie je maar dat 'reflectie' wel degelijk zin heeft. Je kunt niet van docenten verwachten dat ze alleen maar investeren zonder dat daar iets tegenover staat.

Leren van je fouten? Misschien:-) Maar zoiets gebeurt me niet nog een keer. `No pay, no cure` en daarnaast probeer ik het het onbenul te bestrijden. Dus bereid je maar vast voor.:-)

The Learning Pyramid

"Tegen deze achtergrond is het verbazingwekkend en ook wel een beetje alarmerend dat de ‘learning pyramid’ zo populair heeft kunnen worden. Waarom stellen we toch altijd zo veel vertrouwen in pseudo-kennis?"
De fabel van 'the learning pyramid'

Dat was vroeger wel anders

Volgens mij zijn conferenties tegenwoordig wel aardig goed geregeld. Als je wordt uitgenodigd om een presentatie te geven dan zijn de voorzieningen (mag je hopen) in orde. Dat was vroeger wel anders.

Dat gaat wat kosten
In de vorige eeuw ben ik ooit uitgenodigd voor de VU in Amsterdam om een presentatie te geven over de geschiedenis van pi. Lesmateriaal in het kader van mijn studie. Maar de toenmalige directie wilde alleen toestemming geven als ze een rekening mocht sturen. Zo maar een middag geen les geven gaat niet zo maar. Ik heb er toen maar van afgezien. Dat ik nog geen week later in het kader van een muziekproject dan wel 14 uur moest worden ingezet, zelfs op een dag dat ik normaal gesproken niet werkte was dan wel weer bijzonder. Op de vraag aan wie ik nu de rekening moest sturen heb ik, vreemd genoeg, nooit antwoord gehad.:-)

Bijna goed
Ik zou een keer een presentatie komen houden in het midden van het land. Er zou een overhead zijn en voldoende computers. Ik had in mijn voorbereiding vooral gefocused op 'zelf doen'. Eenmaal ter plaatse bleek dat er geen computers ter beschikking waren. Er was wel een scherm met overhead maar het was echter niet mogelijk de zaak te verduisteren en omdat meestal de zon schijnt als ik ergens kom was er van de presentatie verder niets te zien.:-)

Een dag later
Ik zou een keer een workshop doen op een school. Dat was echt goed geregeld. Een mooie ruimte, overhead, ja zelfs een hele batterij computers. Dat kan bijna niet fout gaan, zou je denken. Een klein minpuntje dan? In de aankondiging van de workshop had men de datum van de volgende dag gecommuniceerd. Er was, zeggen en schrijven, precies één deelnemer voor de workshop, maar die had zich waarschijnlijk in de datum vergist.:-)

Tenslotte
Ik heb ook nog wel 's presentaties gegeven die wel goed gingen.:-)

AOb: geef docenten zeggenschap over het onderwijs

"AOb-bestuurslid Ben Hoogenboom constateert een enorme kloof tussen bestuurders en docenten. ‘De eerste groep bepaalt wat er in het onderwijs gebeurt, terwijl de docenten degenen zijn met het meeste verstand van het onderwijs zelf. Dat is toch raar?'"
bron

Ga fietsen

"Goed onderwijs staat of valt met goede docenten, maar de talenten van een docent kunnen alleen tot ontplooiing komen als de leiding van zijn of haar school zorgt voor de juiste randvoorwaarden. Dat is precies de reden waarom we dit bestuursakkoord sluiten: om docenten en schoolleiders in een professionelere omgeving te laten werken. We versterken het personeelsbeleid op scholen en stimuleren experimenten met prestatiebeloning."
bron

Kolere...:-)

"In de huidige onderwijscontext is de rol van de docent uitgegroeid van die van traditionele overdrager van kennis en vaardigheden tot de complexere rol van reflective practitioner die om kan gaan met de veranderingen in het onderwijs."
bron

Runaway (2)

Runaway

Luister eventueel naar een betere opname