Geen fatsoenlijk gesprek mogelijk

...had ik al vermeld dat er met mij geen fatsoenlijk gesprek te voeren is...? #ikbenuitgepraat:-))

Mijn collega's zijn de afgelopen 30 jaar tot de conclusie gekomen dat ik geestelijk niet helemaal in orde ben... en meestal eindigt dat in de vaststelling dat er mij ook niet te praten valt... stom he? :-))) #ikvindvanniet :-))

...het mooie is dat bij het klimmen der jaren de geestelijke tekortkomingen beter aan het licht schijnen te komen....:-) #jeblijftjeverbazen

...maar volgens mijn psychologe valt het nog best mee.... misschien.... ergens... in de verte... :-)

...en als je zo 's om je heen kijkt.... :-)))

"Een woning in Diemen is afgelopen nacht beschoten. Ook is een handgranaat achtergelaten..." en dan zeggen ze iets van mij...:-)))

Enige twijfels over je geestelijke stabiliteit biedt vele voordelen...:-) #valthetaltijdmee

Je kunt tegenwoordig niets en niemand meer vertrouwen...:-) nos.nl/artikel/222471… #eendvandeweek

....de kunst zal wel zijn om je tekortkomingen je USP te maken... jaja... dan kom je ergens en word je wellicht eindelijk 's gewaardeerd en word je rijk en gezond... haha... zoiets moet het zijn... #ikdroomlekkerverder

---

• Horen, zien en zwijgen...

Bedankt...

Er is geen touw aan vast te knopen!:-)

Verschillende van uw inkomende mails werden geplaatst in afwachtende status als gevolg van een recente upgrade naar onze gegevens. Om de berichten te ontvangen, zie HIER om in te loggen en te wachten op reactie van de Administrator, verontschuldigen we ons voor ongemak en begrijpt u uw begrip.

Hoe gaat het eigenlijk met mij?

Ik ben er nog niet helemaal uit... moet ik nu definitief stoppen? Of is het een herfstdepressie? Medische problemen naar aanleiding van? Aardappelmoeheid, ouderdom, algehele malaise, hypochonder, professionele eenzaamheid, hersenverweking, heftige metaalmoeheid?

De HMLblues, eh....of gewoon even te veel hooi op de spreekwoordelijke vork, overwerkt, opgebrand, zin in vakantie, een deuk in mijn ego? Een tijdelijke terugslag na een periode van optimisme? These en antithese van het gemoed. De dialectiek van de moderne mens?

Algemene zinloosheid van het bestaan? Treurigheid? Eindigheid of het universum in 't algemeen?

• Wie het weet mag het zeggen? Hoe gaat het eigenlijk met mij?
• Werken of vrij zijn?

Om nooit meer te vergeten

Welke Amerikaanse staat staat hier aangegeven?




Om nooit te vergeten...:-)

Project X

Ik probeer (bijvoorbeeld in de derde klas) nog wel 's te experimenteren met eigen lesmateriaal. Een opdracht als oppervlakte van driehoeken is daar een voorbeeld van. Tot nu toe was ik daar slechts matig tevreden over.

Er is in ieder geval altijd een hobbel die je moet overwinnen:

• Leerlingen hebben niet automatisch het idee dat 'mijn opdrachten' erg relevant zijn. Willem kan van alles bedenken maar 't staat niet in het boek dus moeten wij dat dan leren? Komt het in de proef? Of is het meer voor de lol? Zitten wij daar dan op te wachten? Hoe nuttig kan dat zijn?

Een beetje frusterend is dat wel. Je denkt als je wiskunde nu 's op een andere manier aanbiedt dan leren we daar misschien meer van? Misschien leren we dan belangrijkere dingen dan als je alleen maar heel veel domme sommen moet maken? Wiskunde is vooral ook een ontdekkingsreis? Geen hapklare brokken oppervlakkigheid maar echte problemen oplossen! Denkactiviteiten! Toepassen wat je allemaal al kan en verder kijken dan je neus lang is. Het mag toch ook wel leuk zijn?:-)

Dit jaar heb ik aan het eind van het schooljaar toch het gevoel dat ik nog 's een poging moet wagen. Na 8 hoofdstukken 'open deuren' wordt het tijd voor iets anders. Doe 's gek. Doe 's iets samen. Verleg 's wat grenzen.

Ik kan het niet laten dus ik ga toch nog de laatste weken raar doen. Ik heb 't maar project X genoemd. Ik verdeel de klas in groepen, wiskunde A en wiskunde B groepen en VWO- en HAVO-leerlingen bij elkaar... Ik heb een aantal opdrachten klaar liggen en de uitwerkingen worden ingeleverd, ik beoordeel ze en de resultaten tellen mee als 'proef van hoofdstuk 9'.

Een mooi experiment dat waarschijnlijk meer vragen oproept dan het zal beantwoorden, maar wat geeft het? Als je niet verdwaald dan kom je nooit ergens. Ik ga 't maar gewoon 's doen en dan komen de vragen vanzelf.:-)

Docent-ontwerper

"Deze docent is met recht een ontwerper – hij wordt meer dan iemand anders gekenmerkt door een unieke, bewuste combinatie die hij net als een ontwerper maakt tussen esthetiek en politiek – waardoor hij (impliciet) oog heeft voor, en uitdrukking geeft aan, hetgeen mooi en belangrijk is aan ons onderwijs."
bron

Verspilde moeite

In het wiskundeonderwijs (en meer in algemene zin) kom je regelmatig dezelfde discussies tegen. Je kunt daarbij denken aan 'kennis versus vaardigheden', 'inzicht versus oefenen' en meer van dat soort. Voor alle argumenten zijn er allerlei bronnen beschikbaar waar in principe alles aangetoond, dan wel, overboord kan worden gegooid.

Dichotomie
Veel vooruitgang zit er meestal niet in. Zoiets kan een indicator zijn dat de vermeende dichotomie onzinnig is. Meestal begint het er mee de zaak op te delen in twee (of meerdere) niet overlappende begrippen, deze begrippen vervolgens te herdefinieren, om ze vervolgens met de grond gelijk te maken. Omdat de dichotomie vooral gebaseerd op fantasie lijkt me dat ook niet zo moeilijk. Een eenzijdige focus op één van de begrippen kan natuurlijk nooit ergens toe leiden.

De meeste mensen lossen deze 'cognitieve dissonantie' op door te veronderstellen dat de waarheid, zoals gewoonlijk, in het midden ligt. Er bestaat niet zoiets als kennis zonder vaardigheden, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het heeft geen zin om te oefenen als je geen inzicht hebt in de dingen die je doet.

De waarheid ligt in het midden
Maar dat klopt niet. Aan elke zaak zitten heel veel kanten. Het is nogal simpel te denken dat je complexe processen kunt beschrijven met 2 kanten. Hadden dat er ook 4 kunnen zijn? Of 12? 1000? Dat denk ik wel.

Om 'grip' te krijgen op ingewikkelde 'dingen' moet je niet proberen de zaak te simpel voor te stellen. Op die manier doe je geen recht aan de veelzijdigheid van de zaak. Het zijn slechts modellen van de werkelijkheid. Maar bestaat er dan zoiets als 'de werkelijkheid'? Mijn werkelijkheid is waarschijnlijk anders dan die van jou. Dat weet ik wel zeker.:-)

Maar wat dan?
Volgens mij gaat het er om om over al die verschillende werkelijkheden in gesprek te gaan met elkaar. Wat denk jij? Wat vind ik? Wat zijn mijn ervaringen? Wat doe ik? Wat doe jij? Heb jij misschien een punt? Heb jij iets bedacht waar ik nog niet aan gedacht had? Wat kan ik van jou leren? Wat kan jij van mij leren?

In die zinloze discussies bespeur ik meestal helemaal niets van enige neiging om zich ook maar enigszins te verdiepen in het standpunt van de ander. Het enige doel lijkt het versterken van het eigen gelijk en het aantonen van het ongelijk van de ander. Dat is niet echt iets nieuws, denk ik, maar wat heb je er aan?

Nu zou dat laatste nog wel een soort van aardig (intellectueel) tijdverdrijf kunnen zijn, maar als het om onderwijs gaat, dan begrijp ik dat niet. Als je zelf niet in staat bent om je te verplaatsen in een ander of als je alleen gelooft in je eigen gelijk... als je jezelf belangrijker vindt... als er in je hoofd geen enkele ruimte is voor de mogelijkheid dat de waarheid op een hoger plan ligt... dan stop er mee. Het is versplilde moeite.

Nieuwjaarsgroet

Nu de kersttoespraak en de eindjaarsoverdenking er bij ingeschoten zijn kan ik op z'n minst proberen een nieuwjaarsgroet te fabriceren. Mogelijk kan ik dat later gebruiken voor mijn afscheidsrede.:-)

Ik schreef al eerder:

"Als docent heb je tegenwoordig steeds minder te vertellen. Je mag blij zijn dat je een baantje hebt. Dat docenten mogelijkerwijs zelf ook nog ideeën of idealen hebben is ook niet meer van deze tijd. Je bent een professional dus je moet gewoon doen wat er gezegd wordt."

Dat gevoel is sinds juli 2013 niet minder geworden. Misschien wordt het tijd om op te houden alles maar goed te vinden. Laten we grenzen stellen en mensen er op wijzen dat die grenzen gerespecteerd moeten worden. Een mooi thema voor 2014. Veel succes in het nieuwe jaar.

Startbijeenkomst

Het Nederlandse onderwijs is beter dan we denken maar niet zo goed als we zouden willen. De regering heeft de ambitie uitgesproken om het Nederlandse onderwijs van goed naar excellent te brengen. Een doelstelling die breed gedeeld wordt en al tot diverse initiatieven heeft geleid.

Stichting leerKRACHT sluit hier naadloos op aan met de ontwikkeling van een getoetste, praktische en kopieerbare aanpak waarbij scholen zelf de kwaliteit van hun onderwijs aanzienlijk kunnen verbeteren.

Recht op cynisme

Zijn docenten nu echt een zeurende en klagende beroepsgroep? Zo ja, hoe vreemd is dat? Ik zou er van alles over kunnen zeggen, maar hoe zinvol is dat? Maar ik kan niet aan de gang blijven...

Het lijkt, op de een of andere manier, een maatschappelijk aanvaarde opvatting te zijn dat de problemen in het onderwijs vooral te wijten zijn aan de docenten. Het ontbreekt hen aan vakkennis, ze kunnen geen les geven, hebben de verkeerde houding en zijn niet in staat de jeugd van tegenwoordig te boeien.

Wat een treurigheid... maar klopt dat wel? Ik weet niet waar iedereen die wijsheid vandaan haalt, maar mijn ervaring is (eerlijk gezegd) een klein beetje anders. Niet dat ik niet iets te zeuren zou hebben hoor en ik heb ook nog wel wat klachten...:-)

Bij het interview op radio1@jelmerevers kwam de vraag naar voren wat nu eigenlijk de diepere bedoeling zou kunnen zijn van de overheid om zich zo monomaan te richten op meetbare trivialiteiten in plaats van zich te richten op de 'echte' doelen van het onderwijs. Mijn eerste gedachte daarbij is dat de overheid niet wil of kan investeren in onderwijs, dus moet men maar steeds de aandacht afleiden van de 'echte problemen'.

Erg geloofwaardig zijn al die 'nieuwigheden' niet. Steeds maar weer slechte ideeën en flauwekulmaatregelen in plaats van de dingen gewoon 's aan te pakken. Zelfs met beperkte middelen zou er van alles mogelijk moeten zijn. Op 'bussemakers en de status van het leraarsvak' staat zo maar een plan. Doe daar 's wat mee...

Eigenlijk vraag ik me wel af hoe lang docenten nog accepteren dat iedereen wel van alles roept maar niemand iets doet. Eigenlijk is de vraag dan: heb ik hier op deze manier nog wel zin in? Maar daarover dan misschien later meer...:-)

Tegenwind

Wind wordt pas tegenwind, als jij een bepaalde kant op moet.

http://www.omdenken.nl

Eén van de leukste dingen van de afgelopen weken was de #edutweetup in Utrecht. Daarover niets dan goeds. Ik had al eerder de voorzichtige conclusie getrokken dat mensen in het 'echt' nog leuker zijn dan 'virtueel'.  Maar er is nog wel meer over te zeggen.

Eén van de belangrijke opbrengsten van mijn 'digitale bestaan' is dat ik in contact kom met allerlei mensen, kennis neem van ideeën, mijn horizon verbreedt en dat allemaal ook in het kader van het onderwijs.

Zo'n virtuele hoedanigheid is naast het 'normale leven en werken' een zeer welkome aanvulling. In de waan van alledag lijkt er weinig ruimte te zijn voor uitwisseling, diepe gedachten of inspiratie. Iedereen is al blij al het allemaal een beetje loopt en de schade die je aanricht met je inspanningen enigszins beperkt blijft...:-)

Er zit echter ook een 'andere kant' aan dat 'digitale bestaan'. Het zou zo maar kunnen gebeuren dat je perceptie van je 'normale bestaan' anders wordt. Dat je zo langzamerhand gaat twijfelen of je normale bestaan nu wel zo normaal is. Is dat eigenlijk wel wat ik wil? Moet ik niet spoorslags gaan doen wat ik zelf wil? Waarom is een bijeenkomst van een groep 9 mensen die, min of meer toevallig, bij elkaar gekomen zijn, zoveel leuker en inspirerender dan... (vul maar in:-)

Je zou daar zomaar erg ongelukkig van kunnen worden. Dat zou kunnen, maar misschien moet je het wel beschouwen als een kans, een teken aan de wand... een signaal... een vingerwijzing. Een nieuwe start? Moet ik niet 's op zoek?

Ik ben er nog niet helemaal uit. Maar ik moet nog 12 jaar, dus is het niet zo verkeerd om nog 's HEEL goed na te denken over het leven en in het bijzonder mijn professionele hoedanigheid in de breedste zin van het woord.

Voorlichting wiskunde A, B, C en D

Ik moet donderdag in de 3e klas voorlichting geven over profielen, de verschillende soorten wiskunde en wat je nu wel of niet kan kiezen. Wel aan, werk aan de winkel.


Lesopzet
2x40 minuten

• Inleiding powerpointpresentatie
• Uitdelen pakketjes voor HAVO en VWO
• Lezen basisinformatie en bespreken
• Indelen in groepen
• In groepen een aantal kenmerkende opdrachten maken
• Uitwerkingen inleveren
• Vragenlijst invullen
• Vragen beantwoorden
• Kerst-puzzel met socrative
• Afsluiting

Ik heb de powerpoint af, de pakketjes zijn klaar, de vragenlijst is klaar, een quiz gemaakt en ik heb nog wat 'algemene informatie' die in het pakketje moet. Dat laatste ga ik dan morgen verder in orde maken. Woensdag kan ik dan de pakketjes copieëren en dan kunnen we donderdag aan de slag. Ik ben benieuwd.:-)

Loslaten deel 2

In het kader van het 'los laten' is nu de lerarenopleiding aan de beurt. Als je ergens 10 jaar werkt en je besluit weg te gaan dan zal daar wel een reden voor zijn. Op een moeilijk maar onvermijdelijk besluit heb ik daar het een en 't ander over geschreven. Het is een 'soort van niet al te onaardige versie' van een tenenkrommende aangelegenheid.:-)

Op de lerarenopleiding ziet de organisatie er ongeveer zo uit:

Als je kijkt naar 'wie begrijpt waar ik mee bezig ben?' was de situatie tot 2011 ongeveer zo:

Op zich was dat al niet echt handig, maar zolang de direct betrokkenen nog het noodzakelijk vertrouwen hadden was dat nog wel een werkzaam concept. Helemaal tevreden daarover was ik niet, maar je kan niet alles hebben.

In 2011 zag het er ernstig naar uit dat de situatie eerder zou verslechteren dan verbeteren.

Tja, wat dan? Nu kan je natuurlijk proberen standvastig te blijven en te vechten tegen wat ik gekscherend het 'onbenul' noem, maar is dat iets wat je moet willen?

Ik heb maar eieren voor mijn geld gekozen. Je kunt niet de rest van je werkend bestaan vechten tegen de bierkaai. Tenzij je dat leuk vind. Nou nee dus...:-)

Dat was vroeger wel anders

Volgens mij zijn conferenties tegenwoordig wel aardig goed geregeld. Als je wordt uitgenodigd om een presentatie te geven dan zijn de voorzieningen (mag je hopen) in orde. Dat was vroeger wel anders.

Dat gaat wat kosten
In de vorige eeuw ben ik ooit uitgenodigd voor de VU in Amsterdam om een presentatie te geven over de geschiedenis van pi. Lesmateriaal in het kader van mijn studie. Maar de toenmalige directie wilde alleen toestemming geven als ze een rekening mocht sturen. Zo maar een middag geen les geven gaat niet zo maar. Ik heb er toen maar van afgezien. Dat ik nog geen week later in het kader van een muziekproject dan wel 14 uur moest worden ingezet, zelfs op een dag dat ik normaal gesproken niet werkte was dan wel weer bijzonder. Op de vraag aan wie ik nu de rekening moest sturen heb ik, vreemd genoeg, nooit antwoord gehad.:-)

Bijna goed
Ik zou een keer een presentatie komen houden in het midden van het land. Er zou een overhead zijn en voldoende computers. Ik had in mijn voorbereiding vooral gefocused op 'zelf doen'. Eenmaal ter plaatse bleek dat er geen computers ter beschikking waren. Er was wel een scherm met overhead maar het was echter niet mogelijk de zaak te verduisteren en omdat meestal de zon schijnt als ik ergens kom was er van de presentatie verder niets te zien.:-)

Een dag later
Ik zou een keer een workshop doen op een school. Dat was echt goed geregeld. Een mooie ruimte, overhead, ja zelfs een hele batterij computers. Dat kan bijna niet fout gaan, zou je denken. Een klein minpuntje dan? In de aankondiging van de workshop had men de datum van de volgende dag gecommuniceerd. Er was, zeggen en schrijven, precies één deelnemer voor de workshop, maar die had zich waarschijnlijk in de datum vergist.:-)

Tenslotte
Ik heb ook nog wel 's presentaties gegeven die wel goed gingen.:-)

Sommige mensen hebben ook altijd pech

De komende vier jaar gaan de VMO-scholen aan de slag met het ontwikkelen van geschikt materiaal voor voortgezet montessori-onderwijs. Wij doen daar ook aan mee.

Nu ben ik niet echt heel erg enthousiast over wikiwijs en wat denk je? Wij worden geacht in het kader van VMO gebruik te maken van VMO-wikiwijs. Lekker is dat. Ik riep nog 'aahh...' maar 't helpt niks.

Als braafste jongetje van de klas ben ik zo gauw het kon begonnen met het delen van bronnen.

• Samenvatting HAVO 4 wiskunde B
  
• 14 wiskundige problemen om op te lossen

Alles netjes in wikiwijs gezet, alle tabs, velden en metadata ingevuld en nu maar wachten op iets moois. Niet dat ik verwacht dat er ooit iemand gaat reageren, maar vooruit maar. Dan heb ik in ieder geval mijn 'ding' gedaan.:-) Maar 't werkt niet echt. Kennelijk moet, als je iets verandert, iemand met de hand je gedeelde bron goedkeuren. Nu krijg je op de widget slechts één van de twee te zien en de link in de overzichtspagina geeft:

Het opgevraagde object is momenteel ontoegankelijk, want het is niet gepubliceerd. Oorspronkelijke melding: "Server returned HTTP response code: 403 for URL: http://localhost/fedora/..."

Al met al is het dus niet verstandig om nog dingen te veranderen aan je gedeelde bronnen c.q. je leerroutes. Je hebt grote kans dat je ze een tijdje niet kan gebruiken. Handig is dat niet. Op Revolutionair idee: geen white elephants meer las ik deze week al meer over wikiwijs. Het ligt dus niet alleen aan mij.:-)

Dat heb ik dan weer. Sommige mensen hebben ook altijd pech:-)

Je moet niet alles proberen te begrijpen

Zie ook Ingewikkeld allemaal...

Wie deugen er nu eigenlijk niet?

Dat in het onderwijs niet alles vanzelf gaat is bekend. Het is hard werken geblazen voor leerlingen, docenten en ander personeel. Mediagewijs (in de ruimste zin) worden de problemen in het onderwijs meestal toegeschreven aan de leerlingen (de hersenen zijn nog niet ontwikkeld genoeg of zoiets), docenten (die hebben niet de benodigde vakkennis), de lerarenopleidingen (die zijn alleen maar bezig met competentiegekluns zonder inhoud) en het management (leidinggevenden deugen niet). Dat van die lerarenopleidingen klopt wel, maar de rest is onzin:-)

Nadat men het management, de leerlingen, de docenten heeft aangewezen als belangrijke bron van de teloorgang van het onderwijs moeten nu ook de ouders er aan geloven. Die zijn te veel met zichzelf bezig, zeg maar, die moeten een veel activere rol spelen in het onderwijs van hun kinderen. Terwijl het idee van onderwijs natuurlijk is dat kinderen leren het zelf te doen.

Daarnaast is er nog een kwestie over 'gezag en respect'. Docenten hebben geen gezag meer en dwingen (kennelijk) weinig respect af. Dat eerste klopt. Daar hebben we hard voor geknokt. Die zelfingenomen nitwits van vroeger hadden wel gezag inderdaad, maar je had er verder niets aan.:-) Dat tweede is echt onzin. Alleen al het idee dat iemand voor de klas gaat staan dwingt al enorm respect af.

Kortom: als je (als overheid) nu iets wilt doen aan de problemen in het onderwijs dan moet je misschien eerst 's kijken naar de balk in je eigen oog. Een blinde vink met een balk in z'n oog:-)

Een nieuwsrubriek is gauw gevuld. Het gaat nergens over, het leidt nergens toe en ondertussen gebeurt er niets. Maar dat is als 22 jaar zo, dus waar maakt iedereen zich dan zo druk om?

Stomme overheid

Zo'n bericht als Inspectie verbiedt snipperdag scholieren zet je toch weer aan het denken. Het lijkt me een prima regeling! Maar 't mag niet, volgens de wet. Dat kan best zijn. Zakkenvullen, dom uit je nek kletsen, het onderwijs vernielen dat mag allemaal, maar gewoon iets regelen met schoolleiding en ouders om gezeur te voorkomen, nee dat kan niet. Volgend jaar melden de ouders de leerlingen maar weer gewoon ziek of zo...

Ik weet niet. Ik dacht altijd dat wet- en regelgeving bedoeld was om in gevallen men er onderling niet uitkomt de geschillen te kunnen beslechten. In dit geval begrijp ik niet waarom er moeilijk moet worden gedaan over iets wat verder prima lijkt te werken.

Sterker nog, ik ken overheden die het zelf ook niet zo nauw nemen met de wet- en regelgeving. Ik heb nog een mooi stuk liggen van de advocaten van de gemeente Den Haag waarin de huurbescherming tot op de grond wordt afgebroken. Hoofdargument? Je moet handelen naar de 'geest' van de wet, niet naar de 'letter'. Dat is nog een ander verhaal.

Mooi! Dat zullen we onthouden! Stomme overheid:-)

Hoe krijgt een land goede leraren?

Onderzoek: in de beste onderwijslanden zijn leraren a) zeer intelligent, b) zeer vakdeskundig c) uitstekende uitleggers...
Via @hminkema

Ik moet nog even wat studeren en lezen maar dan kom ik misschien nog wel op terug. Maar misschien ook wel niet...

Zie dit PDF-bestand