Rijk en gezond

Ik zat de afgelopen dagen te malen over 'hoe nu verder?'. Maar ik ben er wel uit... Ik doe rustig aan... doe nog wat wiskundevakken voor de lerarenbeurs... hier en daar zus en zo... en dan komt het wel goed... misschien... :-)

NIet iedereen en alles werkt helemaal mee... maar ja zeg nu zelf... als je 't van anderen moet hebben dan komt het er niet van. Dat is meestal geen onwil. Wel een gebrek aan empatisch vermogen of het idee dat regels nu eenmaal regels zijn, wat er ook verder gebeurt. Maar uiteindelijk kom ik er wel uit denk ik. 't Zit vooral tussen de oren...

Omringd door idioten zullen we maar zeggen. Maar voorlopig heb ik meer dan genoeg aan mijn eigen gekluns. Laat ik het anders formuleren: ik ga me voor die paar rot centen toch niet gek laten maken!:-)

"Je kunt beter rijk en gezond zijn dan arm en ziek."

Eén groot misverstand

Uit 'Early Predictors of High School Mathematics Achievement':

Summary: Elementary school students’ knowledge of fractions and division uniquely predicts their high school mathematics achievement, even after controlling for a wide range of relevant variables, suggesting that efforts to improve mathematics education should focus on improving students’ learning in those areas.

Ik heb 't onderzoeksverslag niet heel erg goed bekeken, maar ik ga er vanuit dat het deugt. Er is een significante samenhang tussen 'breuken en staartdelen' en de resultaten voor wiskunde op de middelbare school. Dat is (misschien) opmerkelijk maar geen wereldnieuws. Maar de 'conclusie' dat we ons in het basisonderwijs vooral moeten richten op die vaardigheden begrijp ik niet helemaal. Ik zal 't proberen uit te leggen:-)

Ik vraag me nu al geruime tijd af waar die ellende van die verplichte rekentoets in het voortgezet onderwijs eigenlijk vandaan komt. Ik heb 't niet ernstig bestudeerd maar ik heb het idee dat er iets niet helemaal in de haak is...:-)

Het hoger-onderwijs roept iets (bijvoorbeeld dat studenten niet kunnen rekenen) en iedereen denkt dat ze een punt hebben. Sterker nog, er zou best wel een duidelijke samenhang kunnen zijn tussen 'rekenvaardigheid' en 'studiesucces'. De boodschap is dat studenten niet kunnen rekenen en dat het voortgezet onderwijs daar 's iets aan moet doen. Ook niet zo gek bedacht, maar klopt dat wel?

Je zou misschien nog wel kunnen stellen dat de 'tweede fase' en 'het studiehuis' ook min of meer door het hoger-onderwijs aangeslingerd zijn. Studenten zouden niet goed in staat zijn 'zelfstandig' te kunnen werken en zo, dus daar moest nodig verandering in komen. Dat dat uiteindelijk ten koste ging van een aantal andere vaardigheden had men toch wel een beetje kunnen zien aankomen.

Een aantal jaren geleden was er in het kader van aansluitproblemen toch wel een soort notie wat er zou moeten gebeuren. In het verslag van de bijeenkomst VO-HO aansluiting wiskunde 23 april 2007 kwam ik een 'wensenlijstje' tegen met ‘wat studenten wiskunde zouden moeten beheersen’:

• redeneren
• notaties kunnen lezen en schrijven
• gevoel voor abstractie
• een bepaalde werk- en studiehouding

Afbreken en dan weer opbouwen. Het blijft modderen met dat kind en het badwater. Nadruk op bepaalde vaardigheden leidt onherroepelijk tot een tekort op een ander gebied. Dat is niet handig, want zo schiet het natuurlijk op. Uiteindelijk blijft wel iedereen lekker bezig. Meer aandacht voor 'spelling' en 'rekenen' is leuk maar niet als dat dan weer ten koste gaat van iets anders.

Ik zal de komende tijd dus maar weer 's van alles gaan schrijven. See you later... calculator:-)

Het hogeronderwijs

In het kader van 'roep ook maar 's wat' heb ik maar 's wat wetenswaardigheden rondgetwitterd:

• Lerarenopleidingen die selecteren aan de poort hebben geen verstand van onderwijs en ook geen idee wat leraren doen...
• Feitelijk zijn al die dwaze maatregelen de schuld van het hogeronderwijs dat zich bij voorbaat wil indekken tegen hun eigen falen.
• Mooi idee wat? Zelf niet in staat om fatsoenlijk onderwijs aan te bieden dus het VO en PO krijgen de schuld en mogen het oplossen?
• Als PABO studenten niet kunnen rekenen dan moeten ze opzouten. Je zou ze 't ook kunnen leren.. kan ook.. maar dat is geen optie?
• ...

Misschien moet iemand dat nog 's verder uitwerken.:-)

Hello goodbye

Sommige dingen verdwijnen, andere dingen blijven, maar 't wordt nooit meer zoals het was...

Ik ben deze week voor het eerst in 2 jaar weer 's op de lerarenopleiding geweest. Voor een 'afscheidssymposium'. Je verwacht het niet maar dat was erg leuk. Een laatste les, gecijferdheid en nog zo wat...

Onwillekeurig ga je dan toch nadenken of het een goed idee was om de lerarenopleiding te verlaten. Was dat een goed idee? Heb ik daar toch niet ergens een beetje spijt van? Of...


Eerlijk gezegd? Ik geloof dat ik het nu al aardig achter me gelaten heb. Gelukkig blijven de goede herinneringen bewaard en al met al heb ik er zoveel geleerd, leuke mensen leren kennen en een geweldige tijd gehad. De teleurstellingen en de frustraties vervagen zodat de mooie dingen er nog meer uitspringen.

Bedankt...:-)

Het einde van een tijdperk

In 2001 was e-leren (zeker bij mijn toenmalige werkgever) vooral een kwestie van techniek. Met de implementatie van een ELO dacht men het 'Ei van Columbus' te hebben gevonden.

In theorie was het niet zo'n gek idee zich te richten op de technische middelen. In de praktijk viel het allemaal nogal tegen. Het programma gaf heel veel problemen. Docenten hadden er in ieder geval weinig zin in.

Na een jaar kon ik niet anders concluderen dat het nooit iets zou worden met dat Natschool. Inmiddels is Natschool helemaal geaccepteerd en is iedereen op de lerarenopleiding er enorm mee in zijn nopjes...:-) bron

Je kunt niet 10 jaar roepen dat je nog in een opstartfase zit en dat er weliswaar enkele kleine tekortkomingen zijn ten aanzien van je product, maar dat die met de volgende versie verholpen zullen zijn.

Het gevolg van dat alles is geweest dat sommige docenten zelf andere middelen zijn blijven gebruiken of zelfs naar betere oplossingen zijn gaan zoeken. Daar zijn mogelijkheden genoeg voor. De instelling van hoger onderwijs bleef zich echter tegen deze ontwikkeling verzetten.

Maar vreemd is het wel. Ik probeer met de website vorm en inhoud te geven aan handig en didactisch gebruik van ICT in het onderwijs. Volgens mij levert dat heel veel op aan kennis over en ervaring met het ondersteunen van onderwijs met ICT. Daarnaast is de website onmisbaar bij de uitvoering van een groot deel van mijn onderwijs.

• Zie bezwaar

Ik ben er altijd van uitgegaan dat er een omkering zou komen in het denken over 'ICT en onderwijs', maar ik heb er niet op gewacht en ik ben er inmiddels vertrokken.

Aan de andere kant kan je natuurlijk niet alleen maar investeren, steeds maar weer nieuwe dingen bedenken en proberen een 'beetje bij te blijven' zonder dat er iets tegenover staat.

• Zie Een moeilijk maar onvermijdelijk besluit

Je moet niet kiezen voor een product om ICT in het onderwijs te implementeren maar investeren in ideeën en visie. Zoek daar dan de juiste middelen en de juiste mensen bij. Uiteindelijk zal blijken dat inhoud en relatie verreweg het belangrijkste zijn.

Competentiegericht opleiden

't Was wel een aardig voorbeeld van klunzen voor gevorderden. Tentamen afgelast, honderden studenten gedupeerd. Leuke reacties ook:

"Weken lang leren en leren. Is het moment daar, wordt het afgelast vanwege tekort tentamens."

Niet echt handig, inderdaad.

Nu zal er wel iemand komen die gaat roepen dat studenten het toch niet helemaal begrepen hebben. Je studeert natuurlijk niet om tentamens te halen, nee, je bent competenties aan het verwerven en de kennis aan vaardigheden die je leert horen daar gewoon bij. Je mag toch hopen dat je de dingen die je leert niet alleen leert om de punten te kunnen bijschrijven. Zoiets...

Daar zit natuurlijk wel iets in, maar de vraag is of dat wel helemaal hout snijdt. Je kunt wel denken dat je een competentiegerichte opleiding verzorgt maar het feit dat studenten een tentamen dat niet door gaat ervaren als een verspilde moeite van alle voorbereiding zou ook een indicator kunnen zijn dat je opzet niet helemaal deugt.

Studenten vullen hun portfolio, zuigen een stageverslag uit hun duim, verzamelen dingen omdat de docenten dat nu eenmaal willen... leren voor tentamens en zijn niet te beroerd om na het behalen van de punten de kennis zo snel mogelijk te vergeten...:-)

Is dat erg? Nee hoor. Uiteindelijk komt het allemaal goed, maar met competentiegericht opleiden heeft het niets te maken. Het is een fantasie, een vergissing, een misopvatting... Misschien zou het idee nog niet eens zo verkeerd zijn maar de uitvoering is doorgaans weinig verheffend. 't Is waarschijnlijk gewoon allemaal onzin.

"Er waren heel veel mensen boos en mensen moesten gewoon huilen!"

Het reflectietekort

"Studenten op lerarenopleidingen houden niet van reflecteren.
(..)
Zij schrijven wel reflectieverslagen, maar krijgen daar nauwelijks feedback op. Daar hebben docenten namelijk geen tijd voor. Die halen het door de anti-plagiaatmachine en vinken af dat het ‘voldaan’ is."
bron

Durf of weifelaars bij online onderwijs

Na het lezen van Durf of weifelaars bij online onderwijs op ScienceGuide kon ik het niet laten:

Die tweet werd niet door iedereen helemaal begrepen, denk ik. Over blinde vlekken gesproken. Gisteravond heb ik dus nog maar even geprobeerd de 'grap' te nuanceren, in omgekeerde volgorde:

Kortom: een combinatie van 'wij kunnen het niet helpen' en 'de overheid is aan zet'. Op dat laatste kan je wachten tot je een ons weegt. Kansloos...:-)

Loslaten deel 2

In het kader van het 'los laten' is nu de lerarenopleiding aan de beurt. Als je ergens 10 jaar werkt en je besluit weg te gaan dan zal daar wel een reden voor zijn. Op een moeilijk maar onvermijdelijk besluit heb ik daar het een en 't ander over geschreven. Het is een 'soort van niet al te onaardige versie' van een tenenkrommende aangelegenheid.:-)

Op de lerarenopleiding ziet de organisatie er ongeveer zo uit:

Als je kijkt naar 'wie begrijpt waar ik mee bezig ben?' was de situatie tot 2011 ongeveer zo:

Op zich was dat al niet echt handig, maar zolang de direct betrokkenen nog het noodzakelijk vertrouwen hadden was dat nog wel een werkzaam concept. Helemaal tevreden daarover was ik niet, maar je kan niet alles hebben.

In 2011 zag het er ernstig naar uit dat de situatie eerder zou verslechteren dan verbeteren.

Tja, wat dan? Nu kan je natuurlijk proberen standvastig te blijven en te vechten tegen wat ik gekscherend het 'onbenul' noem, maar is dat iets wat je moet willen?

Ik heb maar eieren voor mijn geld gekozen. Je kunt niet de rest van je werkend bestaan vechten tegen de bierkaai. Tenzij je dat leuk vind. Nou nee dus...:-)

Dat is te moeilijk

Als je er over nadenkt dan hebben al die mallotige 'maatregelen' in het onderwijs iets gemeenschappelijks. Dingen als 'reken-en taaltoetsen', 'prestatiebeloning', 'lerarenregister', 'excellente scholen', 'diagnostisch toetsen onderbouw c.q. verplicht leerlingvolgsysteem', 'wikiwijs', enzovoort...

Uiteindelijk zullen dit soort dingen niet werken omdat er gestuurd wordt op de verkeerde uitkomsten. Het doel van onderwijs bijvoorbeeld is niet het halen van toetsen of het behalen van een diploma. Er zit veel meer achter.

De toetsen en examens zijn een soort ritueel om in ieder geval een soort van bevestiging te hebben dat hier sprake is geweest van het volgen van onderwijs. Daar zit een hele wereld achter van kennisverwerving en het leren van vaardigheden maar ook leren in een veel bredere zin.

Voorbeeld 1
De bedoeling van zo'n lerarenregister is dat docenten een leven lang blijven professionaliseren. Maar dat is iets anders dan je register vullen met nascholingscertificaatjes van knullige nascholingsactiviteiten. Twee dagdelen geleuter aanhoren en in de pauze kroketten eten is wel gezellig, maar daar heb je natuurlijk niets aan. In je register ziet het er dan wel prima uit, maar als je er verder niets mee doet heeft het weinig zin. Het doel is dan niet meer gewoon je professionaliteit te bewaken maar het vullen van een bak met onzin. Voor de docenten die toch al vorm en inhoud gaven aan hun professionalisering heeft het geen zin en de docenten die toch al niet plan waren ook niet.

Voorbeeld 2
Als je als school het keurmerk 'excellente school' wilt verkrijgen gaan scholen zich dan niet in allerlei bochten wringen om daarvoor in aanmerking te komen? Waar leidt dat dan toe? Wordt het doel dan het keurmerk en niet om het onderwijs 'echt' te verbeteren? Ik denk 't wel.

Voorbeeld 3
De accreditatie van bijvoorbeeld een lerarenopleiding heeft als doel om de kwaliteit te bewaken. Als daar vervolgens een miljoen euro aan personeelskosten voor uitgegeven moet worden om een beetje goede indruk te maken schiet je volgens mij wel je doel voorbij. Dat geld had beter besteed kunnen worden aan het primaire proces. Terwijl tegelijkertijd de toedeling voor het primaire proces steeds verder afgeknepen gaat het zelfs ten koste van de kwaliteit, zeker als de 'excellente docenten' vervolgens de benen nemen:-)

Conclusie
Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar waarschijnlijk is het nu wel duidelijk. Er wordt gestuurd op de verkeerde veronderstellingen over doelen, uitwerkingen en resultaten. Dat kan niet gaan werken. Sterker nog: het werkt averechts. Iedereen is maar het stressen om te voldoen aan alle extra eisen, vermeende uitkomsten en andere hersenspinsels en we zijn dan niet meer bezig met waar het in het onderwijs uiteindelijk wel om draait, maar kennelijk is dat te moeilijk.

Hello goodbye

“Rowing harder doesn’t help if the boat is headed in the wrong direction.”
Kenichi Ohmae

Een nieuw jaar, nieuwe mogelijkheden en nieuwe stenen om je aan te stoten. Vorig jaar om deze tijd leefde ik in de illusie dat ik op de lerarenopleiding de leukste baan van Nederland had. Als je 87% van je onderwijs zelf ontwikkeld hebt, als je veel aan wiskunde doet en dan nog leuke en leerzame dingen doet met ICT? Wat wil je nog meer?

Dat 'de ICT-experts', collega's en het management geen idee hebben wat je doet is wel jammer, ergens. Zo zie je maar weer, alles is betrekkelijk. Je kunt wel denken dat je goed bezig bent en misschien is dat ook wel zo, maar in je eentje wordt dat dan niks. Je wordt min of meer gedoogd, maar dat is dan ook alles. Voordat je 't weet ben je de 'eend van de week'...:-)

Al met al? Ik ben dankbaar. Weer een illusie minder en dat is altijd goed. Af en toe mis ik de studenten wel. Het was leuk, leerzaam en onvergetelijk.

Maar dat was 2011 en morgen is het 2012, dus zanderover.

De beste wensen voor 2012!

Wie deugen er nu eigenlijk niet?

Dat in het onderwijs niet alles vanzelf gaat is bekend. Het is hard werken geblazen voor leerlingen, docenten en ander personeel. Mediagewijs (in de ruimste zin) worden de problemen in het onderwijs meestal toegeschreven aan de leerlingen (de hersenen zijn nog niet ontwikkeld genoeg of zoiets), docenten (die hebben niet de benodigde vakkennis), de lerarenopleidingen (die zijn alleen maar bezig met competentiegekluns zonder inhoud) en het management (leidinggevenden deugen niet). Dat van die lerarenopleidingen klopt wel, maar de rest is onzin:-)

Nadat men het management, de leerlingen, de docenten heeft aangewezen als belangrijke bron van de teloorgang van het onderwijs moeten nu ook de ouders er aan geloven. Die zijn te veel met zichzelf bezig, zeg maar, die moeten een veel activere rol spelen in het onderwijs van hun kinderen. Terwijl het idee van onderwijs natuurlijk is dat kinderen leren het zelf te doen.

Daarnaast is er nog een kwestie over 'gezag en respect'. Docenten hebben geen gezag meer en dwingen (kennelijk) weinig respect af. Dat eerste klopt. Daar hebben we hard voor geknokt. Die zelfingenomen nitwits van vroeger hadden wel gezag inderdaad, maar je had er verder niets aan.:-) Dat tweede is echt onzin. Alleen al het idee dat iemand voor de klas gaat staan dwingt al enorm respect af.

Kortom: als je (als overheid) nu iets wilt doen aan de problemen in het onderwijs dan moet je misschien eerst 's kijken naar de balk in je eigen oog. Een blinde vink met een balk in z'n oog:-)

Een nieuwsrubriek is gauw gevuld. Het gaat nergens over, het leidt nergens toe en ondertussen gebeurt er niets. Maar dat is als 22 jaar zo, dus waar maakt iedereen zich dan zo druk om?

Exitvragenlijst

Interessant bericht:

Volgens onze informatie ga jij binnenkort de Hogeschool Rotterdam verlaten. Wij willen als organisatie leren van onze medewerkers en verbeteren daar waar nodig en wenselijk. De mening van vertrekkende medewerkers is daarbij belangrijk.

Dat is weer 's wat anders. Die 'exitvragenlijst' ga ik niet invullen. Te laat:-))

't Is niet anders...

Eén van de meeste wonderlijke ervaringen op dat Internet is dat als je feitelijkheden communiceert zoals Baas in eigen klaslokaal of Onderwijs en ICT dat er dan altijd puntneuzen zijn die gaan roepen dat ze het 'kort door de bocht vinden', 'het er niet mee eens zijn' of nog erger dat je 'wel erg teleurgesteld c.q. gefrustreerd' bent of zoiets...

Maar waarom zou men dat doen? Het kan natuurlijk best zijn dat men 't een 't ander anders ervaart. Ik vind het prima. Het kan ook zijn dat je vindt dat het eigenlijk niet zo zou moeten zijn. Ik vind het prima. Maar meestal lijkt het eerder te gaan over hoe men zelf de dingen graag zou willen zien dan de gegeven informatie als kennisgeving aan te nemen. Het is niet zo? Maar 't is wel zo, 't is niet anders...

Uiteindelijk kan je bijna niet anders concluderen dat al die inspanningen, schrijfsels en 'diepe gedachten' weinig zin hebben, al die websites, weblogs, tweets en andere uitingen... Waar doe je 't voor?

Vraag het me niet! Ik heb het afgelopen jaar zo'n 290 uur te veel gewerkt. Dat is waarschijnlijk mijn eigen schuld, maar als er dan collega's zijn die vinden dat je nog wel een soort van morele verantwoordelijkheid hebt nog meer te doen!? Ik weet niet. Dat er dan ook nog een onderwijsmanager kans ziet om dat in je taaktoedeling te zetten? Ik weet niet. Als je dan probeert uit te leggen dat als er iets bij moet er ook iets af moet en dat zo iemand dat dan niet begrijpt? Ik weet niet...

RUNAWAY!

De mensen die nog iets zouden kunnen hebben aan dat geschrijf van mij lezen het dus kennelijk niet en de mensen die er mogelijkerwijs wel iets mee zouden kunnen hebben het waarschijnlijk niet nodig. Nee... af en toe heb ik er helemaal genoeg van. 't Is volstrekt zinloos, zullen we maar zeggen...:-(

Aan de andere kant ben ik soms weer blij. Ik bedoel maar of het nu de natuur dichterbij of Stratus phunk is... van hier en daar en er tussenin. Dat kan toch allemaal maar...

Misschien is dat wel het geheim: trek je er niks van aan en doe gewoon wat je denkt dat leuk, nuttig of noodzakelijk is. Als dat betekent dat je af en toe 's van werkgever moet veranderen dan moet dat maar. Het komt wel goed:-)

RUNAWAY!

Verlopen

Zelfs Internet Explorer begint het op te vallen dat er iets niet klopt:-)

Een paar dagen geleden bedacht ik me dat het misschien toch niet zo gek is dat ik nog niet helemaal genezen ben van die mallotige lerarenopleiding. Ik bedoel maar: als je ergens 10 jaar lang hebt rondgelopen is dat toch bijna 20% van mijn leven! Niet zo gek dus als je er even aan moet wennen.

Ik begon me al bijna zorgen te maken:-))

Profiel aangepast

Hogeschoolgewijs heb ik mijn profiel in het smoelenboek maar 's aangepast. Dat kan nog net:


Op de website las ik:

De foto moet een waarheidsgetrouwe weergave zijn van de medewerker wanneer deze in functie is, zodat hij/zij ook als zodanig herkenbaar is.

Dus dat zit wel goed:-)

Het komt goed

“Rowing harder doesn’t help if the boat is headed in the wrong direction.”
Kenichi Ohmae

Ik las ergens:

Hoe het komt weet ik niet maar het gebeurt nogal eens dat mensen die afscheid gaan nemen van hun baan in het onderwijs, opmerkelijke en behartigenswaardige dingen zeggen.

Ik hoop niet dat iemand verwacht dat ik dat ook ga doen. Dat gaat niet gebeuren, denk ik. Niet dat ik niet iets te melden zou hebben, maar ik heb voorlopig genoeg gezegd denk ik. Bovendien is het behoorlijk zinloos om nog iets zinnigs proberen bij te dragen aan een organisatie die mogelijkerwijs zijn waardepropositie een beetje uit het oog aan het verliezen is.

Nee, het zit er niet in. 't Was echt heel erg leuk, ik heb er ontzettend veel van geleerd, leuke vakken gedaan, een heleboel aardige mensen leren kennen, studenten iets proberen te leren, we hebben lol gemaakt en hopelijk heeft iedereen dan toch op z'n minst begrepen dat 'leraar zijn' een geweldig leuk beroep kan zijn, maar dat niets vanzelf gaat. Daar zou nog veel over te zeggen zijn. Wiskunde is leuk!:-)

Nee, het is tijd voor iets anders. Loslaten en vooruit kijken. Vooruit maar! We zien wel wat er van komt. Het komt vast goed. Het komt altijd goed.:-)

Het primaire proces?!

"Conclusie bij dit alles, van het budget van de scholen lekt door heel wat kieren en gaten het geld weg, soms voor duidelijke doelen, soms voor onduidelijke doelen en om al die doelen in stand te houden vertikken de bestuurderen om de gaten en kieren te dichten."
b(r)on

Professionals?

"The modern executive, manager, teacher or trainer can’t really call themselves a professional without at least a knowledge of social media. You’ve got to play with this stuff to understand its virtues and vices."
bron (WRubens)

Het primaire proces

Je zou denken dat bij een opleiding voor hoger onderwijs de nadruk ligt op het primaire proces. Docenten dienen zich, volgens mij, in eerste instantie te richten op hun primaire taken. In mijn geval is dat het verzorgen van een aantal cursussen, les geven, ontwikkelen, uitvoeren, evalueren en nog zo wat. Daar ben ik volgens mij voor aangenomen!

Maar je weet het natuurlijk maar nooit. Er zijn altijd mensen die daar heel anders over denken. Ben ik even dom zeg, want ik dacht altijd dat docenten gewoon les moeten geven, studenten enthousiasmeren, vooruit helpen, grenzen verleggen en dat soort dingen... maar ik heb me vergist, kennelijk...

Nee, het wordt steeds doller...:-)