De toekomst van het onderwijs

VO Haaglanden nodigt mij uit voor een enquête over:

• 21st century skills
• Professionele ruimte
• Gepersonaliseerd leren
• Leerstrategieën
• Aandacht voor persoonlijke vorming van leerlingen

De toekomst ziet er plotsklaps heel anders uit...:-)

Maar gaat het dan niet om de inhoud?

Een overzichtje van de dingen waar ik energie van krijg:

    Wiskunde en konijnen
    Probleemaanpak
    Procentenplan
    De grafische rekenmachine
    Mijn digitale netwerk
    Digitale activiteiten
    Weblog

Al die 'dingen' hebben te maken met 'wiskunde leren', 'de inzet van ICT' en 'ontwikkelen van lesmateriaal'. Dat is niet zo gek, want ik ben wiskundeleraar. Dat betekent dat ik als primaire taak heb om mijn leerlingen wiskunde te leren in de breedste zin van het woord.

Het is in toenemende mate wenselijk om hier en daar de puntjes op de 'i' te zetten. Leerlingen halen niet vanzelf de essentiele zaken uit een hoofdstuk. Zelfwerkzaamheid leidt niet noodzakerlijkwijs tot inzicht en begrip. Soms is daar meer voor nodig. Uitleg, ICT-activiteiten, werkbladen, lesmateriaal... en wat je maar verder kan bedenken.

Nu gaat dat 'bedenken' en 'doen wat er nodig is' ook niet vanzelf. Het is een kwestie van 'vallen en opstaan'. Je moet experimenteren, uitproberen, grenzen verleggen, afspraken negeren, ... maar vooral geloven in het idee dat het 'altijd beter kan'. Dat is prettig voor jezelf misschien, maar 't zou ook nog zo maar 's beter kunnen zijn voor de leerlingen, je lessen en de school in het algemeen.

Maar, merkwaardig genoeg, is dat nu nooit onderwerp van gesprek. Wel over trivialiteiten, ergernissen, frustraties, bijzaken, werkdruk,... maar niet over je primaire taak. Dat is wel jammer.

Lurken is geen (leer-)stijl

In most online communities, 90% of users are lurkers who never contribute, 9% of users contribute a little, and 1% of users account for almost all the action.
bron

Een aantal jaren geleden, ergens in een E-learning Communty zijn er 223 gebruikers en die hebben zo'n 7322 berichten verstuurd. 1% van de gebruikers is goed voor 36% van de berichten. Vervolgens is 9% verantwoordelijk voor 53% van de berichten. Blijft er 11% van de berichten over voor de resterende 90% van de gebruikers. Deze laatste groep verstuurt gemiddeld 4 berichten per persoon.

Al met al kan je wel stellen dat er 2 leden heel actief zijn en dat zo'n 20 anderen ook bijdragen. De rest heeft zich aangemeld...:-)



Anders geformuleerd: 10% van de deelnemers is verantwoordelijk voor (bijna) 90% van de activiteiten.

De vraag is dan is dat een probleem? Of moet je 'lurken' beschouwen als onvemijdelijk of zelfs 'een bewuste leerstrategie'?

Nota bene: 'lurken' kun je ook beschouwen als een bewuste leerstrategie. Blog bij E-learning: trends en ontwikkelingen

Wel weer jammer dat er daardoor minder interactie is maar die behoefte is natuurlijk ook weer persoonlijk en kan je ook zien als een andere leerstrategie. Blog bij E-learning: trends en ontwikkelingen

Ergens klopt er iets niet, denk ik. Het probleem van de #elearnmooc is dat het grootste deel van de aanmelders alleen komt kijken. Uiteindelijk zal misschien 10% echt iets doen en waarschijnlijk zal uiteindelijk misschien 1% de cursus echt afmaken, gok ik... en dat kan toch bijna niet de bedoeling zijn.

't Was toch juist de interactie en de uitwisseling van ideeën die een MOOC zouden moeten sturen? Maar moet dan niet iedereen bijdragen, reageren, becommentariëren, annoteren en zo? Dan wordt het, naar mijn idee, pas interessant en er zou dan iets kunnen ontstaan dat nog niet eerder vertoond is.

"In a MOOC it is the connections between different participants and different opinions that make a MOOC a source of learning. That is why massive is important in a MOOC. In a MOOC a lot of different participants and different opinions and different participants make a better interconnected network."
bron

Het grappige is dat als je 'het gebrek aan participatie' probeert aan te kaarten dat er altijd wel iemand gaat roepen dat hij/zij weliswaar niet echt bijdraagt maar het allemaal wel heel erg nuttig en inspirerend vindt...

Dat laatste is natuurlijk precies het probleem. Lurken werkt. Het levert veel op. Je hoeft niet te investeren om iets te krijgen. Wie wil dat nu niet? Maar ergens klopt er iets niet...

• Zie ook stoppen met delen

(On-)geschikt

In januari werk ik 25 jaar in het onderwijs. Ik ben wiskundedocent en ik heb mijn werk altijd met veel plezier gedaan. Ik geloof dat de leerlingen en de studenten zelfs van alles geleerd hebben.

Toch beschouw ik mezelf, in eerste instantie, geen wiskundeleraar. Het is gewoon een baantje. Je moet tenslotte ook eten en de huur betalen, maar om nu te zeggen dat het je uiteindelijke verwerkelijking is van mijn dromen? Niet echt.

Het is inmiddels moeilijk te achterhalen wat die dromen nu precies waren? Misschien was ik toch wel liever muzikant geworden. Of tekenaar… webmaster, programmeur of klusjesman. Ik had zo maar procestechnicus kunnen zijn geweest. Of psycholoog… muziekwetenschapper… maar leraar?

Waarom zou je eigenlijk leraar worden? Omdat je goed kan uitleggen? Dat je ’t leuk vindt om anderen te helpen? Dat het een soort van passie is? Of zelfs een roeping?

Ik ben bang dat het anders in elkaar steekt. Het leraarschap is een redelijk stabiele bron van inkomsten. Mijn prestaties zijn, volgens de laatste berichten, ‘voldoende’, ik heb er erg veel lol in en ik krijg elke maand mijn salaris, dus wat wil je nog meer?

’t Is wel zo dat mijn werkhouding mij ongeschikt maakt voor een volledige baan in het onderwijs. Ik werk in deeltijd omdat ik tijd en ruimte nodig heb voor al die andere dingen die ik wil.

Feitelijk zit daar een probleem. Ik word door mijn baantje zodanig in beslag genomen dat ik niet echt aan al die andere dingen toekom. Op de hogeschool kwam ik er al helemaal niet aan toe. Gelukkig gaat dat de laatste twee jaar al wat beter, maar ‘echt’ helemaal lekker zit het nog niet.

Nou ja. Ik moet het nog maar ’s een tijdje aanzien.:-)

Nee, dat kan echt niet...

Het eerste jaar op mijn oude schooltje had ik een 1e en een 3e klas. Al met al 7 lesuren geroosterd op 4 dagen. Dus ik maar 's gevraagd of dat misschien op 3 dagen zou kunnen. Dat je bijvoorbeeld de 1e klas een blokuur doet. De schoolleiding was resoluut. Dat gaat niet, een blokuur is minder effectief dan twee losse uren op een andere dag, dus dat zou geen goede zaak zijn.

Wat je er dan verder ook over zegt het blijft 'kansloos'. Nee, dat kan 'echt' niet.

Het tweede jaar had ik opnieuw een 1e klas en wat denk je? Met een blokuur. Huh? Hoe kan dat? Voortschrijdend inzicht? Zijn de argumenten toch aangekomen? Nou nee, niet echt. Het was in verband met het roosteren en dat had weer te maken met halfjaarsvakken: als je die koppelt aan wiskunde dan gaat het allemaal heel mooi. Maar dan moet je wel een blokuur hebben.

Maar is zo'n blokuur nu dan geen verschraling van je onderwijs? Nee hoor. In een blokuur kan je naast je `normale les` ruimte maken voor bijvoorbeeld `geintegreerde wiskundeactiviteiten`, `andere werkvormen` en nog zo wat... voordelen die je zo kan bedenken...

Mijn conclusie? Men lult maar wat, net zo het uitkomt. Uiteindelijk heb je als docent weinig in te brengen. Dat gevoel is eigenlijk nooit over gegaan. Tot op de dag van vandaag...

Is dat erg? Och ik weet niet, alles went. Maar dat soort 'grappen' zijn niet bevordelijk voor de motivatie. De kunst is dan om er bij de dingen die 'tegen zitten' toch iets uit te halen. Je kunt tenslotte niet alleen maar investeren zonder dat daar 'af en toe' eens iets tegenover staat. Hoe dat moet? Tja... dat zou je wel willen weten he?:-)

Uit de e-mail gevist

Beste Wiskundedocent,

Graag vragen we uw medewerking aan een onderzoek naar het onwikkelen van lespakketten wiskunde voor de onderbouw. Platform Wiskunde Nederland meent dat veel middelbare scholieren geen goed beeld van wiskunde hebben. Zij hebben onvoldoende zicht op de relevantie en vele toepassingen van wiskunde, en daarmee op wat wiskunde voor de samenleving en de beroepspraktijk kan betekenen. PWN overweegt lespakketten voor de onderbouw te ontwikkelen.

Uw mening is voor ons bijzonder belangrijk. We willen u daarom vragen ons te helpen door een vragenlijst in te vullen over het beeld van leerlingen van wiskunde en mogelijke ontwikkeling van lespakketten.

Het invullen van de vragenlijst kost ongeveer 20 minuten. U kunt de lijst invullen op ...

Hartelijke dank, namens Platform Wiskunde Nederland.

Praatjes vullen geen gaatjes

De afgelopen week was er één artikel dat er toch wel op een uitzonderlijke manier uitsprong in treurigheid.

• Onderwijs schiet hopeloos tekort, want we leren onszelf niet kennen

Ik wil 't er eigenlijk niet over hebben, maar vooruit één zinnetje dan:

"Zouden de wachtkamers van psychologen en psychiaters in deze (door machines gestuurde) veeleisende samenleving daarom zo vol zitten en zijn we om die reden massaal aan de drank, drugs en seks geraakt?"

't Is wel een bijzonder treurige kijk op de maatschappij. Wat een misère! Dat is allemaal de schuld van de opvoeders en de scholen. De rest hoef je dan eigenlijk ook niet meer te lezen.

Iedereen heeft recht op z'n eigen mening, hoe dan ook. Zelfs als iemand quasi-intellectueel uit de spreekwoordelijke nek zit te kletsen. Maar om nu een armlastige bedrijfstak als het onderwijs de schuld van ALLE problemen te geven? Dat gaat wel ver.

Volgens mij is dat hele idee van 'het gaat ontzettend slecht in het onderwijs' een gat in de markt. Krantjes verkopen, boekjes verkopen, cursussen verkopen, praatjes verkopen...

Omringd door idioten

't Is treurig, maar af en toe denk ik wel 's: waar moet dat heen? Als je, bijvoorbeeld, zoiets als dit bekijkt. Waar gaat dat over? De vraagstelling alleen al:

Welke ICT-toepassingen mogen in het nieuwe schooljaar zeker niet meer op onderwijsinstellingen ontbreken?

Waar gaat dat over? Kleuteronderwijs? Studenten? Docenten? ELO's? Word? Social media? IPads? Websites? Achtervolgsystemen? ICT? DWO? WTF? Nog mallotiger is dat er dan nog mensen gaan reageren ook nog...:-)

De avonturen van Wammes

“Ik ga mijn leven beteren! Vergeef mij, Dick Dubbelslag en vaarwel!”
Tom Poes en Horror, de ademloze

Precies 3 jaar geleden schreef ik een stukje over ruimte om te inoveren. Ik had toen nog het idee dat ik het nodig was om op de lerarenopleiding het goede voorbeeld te geven voor wat betreft de inzet van ICT. Al die 'nieuwigheid' van mij, voor zover dat nog niet het geval was, zou uiteindelijk toch z'n vruchten af gaan werpen. Inmiddels is er toch wel 't een 't ander heel anders gelopen dan verwacht.

Je zou denken dat `successen` op het gebied van de `inzet van ICT` je positie zouden versterken. Dat `succes` is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt, dat is nog best heel lastig. In de praktijk (b)lijkt dat uiteindelijk eerder `tegen` je te werken. Het wordt wel gewaardeerd maar er staat verder weinig tegenover. In het hoger onderwijs is 'klunzen' de regel niet de uitzondering, 'succes' moet zoveel mogelijk worden vermeden.:-)

Ik denk dat ik nu weet waarom dat zo is. Als docent word je geacht je te beperken tot wat iedereen doet: lesjes geven, meestribbelen, dom uit je nek kletsen en vooral niet iets willen veranderen. Doe je dat niet dan begeef je je in de no-go-zone.

Ik heb ooit een verhaal gehoord van Wammes. Wammes was een nieuwe onderwijzer op een basisschool. Om het jaar goed te beginnen was het eerste dat Wammes deed in de vakantie z'n lokaal opknappen: schilderen, anders inrichten, opleuken met een hoek om te 'chillen' en nog zo wat van die dingen.

Je zou denken dat dit door schoolleiding en collega's enorm gewaardeerd zou worden. Eindelijk iemand die de handen uit de mouwen steekt en de school en 't onderwijs daarmee een goede dienst bewijst. Bovendien helemaal gratis en voor niets. Dus wat wil je nog meer?

Maar, je begrijpt wel, zo zit de wereld niet in elkaar. Dat is 'echt' niet de bedoeling. De collega's vinden Wammes maar een uitslover. Ja, op die manier kan iedereen wel een populaire leraar worden, maar dat is niet de bedoeling. Het probleem is dat niemand dat natuurlijk gaat zeggen, maar uiteindelijk heeft Wammes het waarschijnlijk niet lang uitgehouden op die school. Dat is wel een gemiste kans. Zo'n leuke jonge leraar met passie die door het `onbenul` op z'n plaats moet worden gezet. Stel je voor: straks gaat ie zich nog wat verbeelden.

Ik denk dat dit verhaal het begin is geweest van mijn afscheid van de lerarenopleiding. Zo zie je maar dat 'reflectie' wel degelijk zin heeft. Je kunt niet van docenten verwachten dat ze alleen maar investeren zonder dat daar iets tegenover staat.

Leren van je fouten? Misschien:-) Maar zoiets gebeurt me niet nog een keer. `No pay, no cure` en daarnaast probeer ik het het onbenul te bestrijden. Dus bereid je maar vast voor.:-)

Ik zeg maar niks

Dat was vroeger wel anders

Volgens mij zijn conferenties tegenwoordig wel aardig goed geregeld. Als je wordt uitgenodigd om een presentatie te geven dan zijn de voorzieningen (mag je hopen) in orde. Dat was vroeger wel anders.

Dat gaat wat kosten
In de vorige eeuw ben ik ooit uitgenodigd voor de VU in Amsterdam om een presentatie te geven over de geschiedenis van pi. Lesmateriaal in het kader van mijn studie. Maar de toenmalige directie wilde alleen toestemming geven als ze een rekening mocht sturen. Zo maar een middag geen les geven gaat niet zo maar. Ik heb er toen maar van afgezien. Dat ik nog geen week later in het kader van een muziekproject dan wel 14 uur moest worden ingezet, zelfs op een dag dat ik normaal gesproken niet werkte was dan wel weer bijzonder. Op de vraag aan wie ik nu de rekening moest sturen heb ik, vreemd genoeg, nooit antwoord gehad.:-)

Bijna goed
Ik zou een keer een presentatie komen houden in het midden van het land. Er zou een overhead zijn en voldoende computers. Ik had in mijn voorbereiding vooral gefocused op 'zelf doen'. Eenmaal ter plaatse bleek dat er geen computers ter beschikking waren. Er was wel een scherm met overhead maar het was echter niet mogelijk de zaak te verduisteren en omdat meestal de zon schijnt als ik ergens kom was er van de presentatie verder niets te zien.:-)

Een dag later
Ik zou een keer een workshop doen op een school. Dat was echt goed geregeld. Een mooie ruimte, overhead, ja zelfs een hele batterij computers. Dat kan bijna niet fout gaan, zou je denken. Een klein minpuntje dan? In de aankondiging van de workshop had men de datum van de volgende dag gecommuniceerd. Er was, zeggen en schrijven, precies één deelnemer voor de workshop, maar die had zich waarschijnlijk in de datum vergist.:-)

Tenslotte
Ik heb ook nog wel 's presentaties gegeven die wel goed gingen.:-)

Denken in leerobjecten niet in leerarrangementen

Er staat sinds 8 mei 2010 een 'idee' op uservoice.wikiwijs.nl over leerobjecten vs. leerarrangementen:

Ik denk dat docenten eerder behoefte hebben aan relatief kleine leerobjecten dan aan complete leerarrangementen. Het zijn als het ware de bouwstenen voor een eigen leerroute.

Er zijn zelfs een aantal reacties. Dat kan ik me nog wel herinneren. Om de 3 maanden een reactie. Het was niet bij te houden!

Ik heb mijn best gedaan. Inmiddels lijkt het er op dat wikiwijs juist in 'les, serie lessen' denkt in plaats van 'relatief kleine leerobjecten'. Ik begrijp inmiddels ook wel waarom. De belofte was dat er 'leermateriaal' zou komen dat 'aanpasbaar' zou zijn. In de praktijk blijkt het om leerroutes te gaan die vooral verwijzen naar lesmateriaal op Internet.

Voor wiskunde is dat bijvoorbeeld het Freudenthal Intstituut, Math4All en een groot aantal andere aanbieders en verwijzingen naar allerlei andere plekken op het Internet. De inhoud van al die verwijzingen kan je natuurlijk niet aanpassen. Je kunt de leerroutes in wikiwijs natuurlijk wel aanpassen, maar dan ben je gewoon een beetje aan het arrangeren en daar heb je dan nu net dat hele wikiwijs niet voor nodig. Dat kan ik thuis ook...:-)

Ik kan niet anders concluderen dat er van die belofte 'aanpassen naar eigen inzicht' niets terecht gaat komen. Wikiwijs is in dat geval niet veel meer dan een krakkemikkig pompstation voor het rondpompen van dezelfde 'oude meuk'.

Vuilnisman!

Zie ook ICTklas

TheCrowd

"Het is mij ook onduidelijk waarom deelname aan theCrowd überhaupt 500 euro aan investering moet kosten. Gezien enkele reacties op het net wordt gedacht en gevonden dat dit toch een klein bedrag is gezien het geld dat scholen per werknemer uittrekken voor deskundigheidsbevordering."
Over theCrowdNL (dutch)

Zie ook http://www.thecrowd.nl/blog/

Verkeerde diagnose, verkeerde medicijn

Op De drie belangrijke gevolgen van ICT voor leren las ik het volgende:

Volgens Martens heeft dit drie belangrijke gevolgen voor het leren.

1. Lerenden hebben zelf meer vrijheid om vanuit hun nieuwsgierigheid te leren wat, waar en wanneer zij willen. Het vergroten van keuzevrijheid zal volgens hem standaardisatie van het onderwijs onherroepelijk doen afnemen.
   
2. Technologie maakt samenwerking tussen lerenden mogelijk, waarbij de traditionele grenzen van het onderwijs minder betekenis zullen krijgen.
   
3. Dankzij ICT kan het onderwijs veel beter rekening houden met diverse leerbehoeften en leervoorkeuren. Lerenden worden "minder in een standaard mal geperst" (p. 13) en voelen zich daardoor eerder competent. Dat bevordert weer de motivatie om te leren.

bron

Dat geeft (denk ik) heel goed en compact weer hoe er in sommige kringen gedacht wordt over 'integratie van ICT in het onderwijs'.

Nu is 'het onderwijs' wel een beetje vaag. Welk onderwijs? Voor welke leerlingen? Geldt dit ook voor het voortgezet onderwijs? In het bijzonder voor het wiskundeonderwijs op de middelbare school? Geldt dit voor mijn leerlingen? Geldt dit ook voor mijn onderwijs? Wat moeten we hiermee?

Op de een of andere manier kunnen 'onderwijsvernieuwers' het soms niet laten om over het 'onderwijs' te praten als karikatuur, een failliete bedrijfstak die niet weet waar ze mee bezig is, waar moderne leermiddelen nog niet zijn binnengehaald, waar geen behoefte is aan vernieuwing, waar stoffige halve bejaarden leerlingen iets proberen bij te brengen met methoden uit de 19e eeuw,...

Uit ervaring kan ik u mededelen dat er in het onderwijs zeker problemen zijn, maar dat zijn geen problemen die met ICT op te lossen zijn. Proberen om problemen op te lossen met de verkeerde middelen is zoiets als fietsen met lekke banden door mul zand. Je hebt wat te doen, je bent lekker bezig, het ziet er uit als werk maar echt opschieten doet het niet. Jammer. Verkeerde diagnose, verkeerde medicijn, patient overleden...:-)

Lijstjes

Zei er iemand iets over lijstjes? O ja... lijstjes met goede voornemens bijvoorbeeld. Dat is op zich best nuttig. Na een jaar kan je dan concluderen dat er van je goede voornemens werkelijk in het geheel niets is terecht gekomen. Dat is pas goed voor je humeur...:-)

Maar... wacht 's even... ik had toch ergens een lijstje met lijstjes die ik nog wilde maken? Daar komt ie:

1. Een lijstje met lijstjes die ik nog wil maken.
   
2. Een lijstje van dingen waar ik goed (of liever) zonder mee zou kunnen en waarom...
   
3. Een lijstje met dingen die ik toch niet zou willen missen en waarom...
   
4. Een lijstje met dingen die ik (op korte termijn) nog moet doen.
   
5. Een lijstje met dingen waar ik maar niet aan toe kom...
   
6. Een lijstje met dingen die ik nog wil leren.
   
7. Een lijstje met 'gedroomde' tools voor mijn website(s).
   
8. Muziekgewijs...
   
9. Een lijstje van dingen waar ik het meest van geleerd heb...
   
10. Een lijstje van dingen waar ik niks van geleerd heb...

Maar ja, ik geloof niet dat er aan toe kom. Maar dat kan dan mooi op het lijstje...:-)

't Is niet anders...

Eén van de meeste wonderlijke ervaringen op dat Internet is dat als je feitelijkheden communiceert zoals Baas in eigen klaslokaal of Onderwijs en ICT dat er dan altijd puntneuzen zijn die gaan roepen dat ze het 'kort door de bocht vinden', 'het er niet mee eens zijn' of nog erger dat je 'wel erg teleurgesteld c.q. gefrustreerd' bent of zoiets...

Maar waarom zou men dat doen? Het kan natuurlijk best zijn dat men 't een 't ander anders ervaart. Ik vind het prima. Het kan ook zijn dat je vindt dat het eigenlijk niet zo zou moeten zijn. Ik vind het prima. Maar meestal lijkt het eerder te gaan over hoe men zelf de dingen graag zou willen zien dan de gegeven informatie als kennisgeving aan te nemen. Het is niet zo? Maar 't is wel zo, 't is niet anders...

Uiteindelijk kan je bijna niet anders concluderen dat al die inspanningen, schrijfsels en 'diepe gedachten' weinig zin hebben, al die websites, weblogs, tweets en andere uitingen... Waar doe je 't voor?

Vraag het me niet! Ik heb het afgelopen jaar zo'n 290 uur te veel gewerkt. Dat is waarschijnlijk mijn eigen schuld, maar als er dan collega's zijn die vinden dat je nog wel een soort van morele verantwoordelijkheid hebt nog meer te doen!? Ik weet niet. Dat er dan ook nog een onderwijsmanager kans ziet om dat in je taaktoedeling te zetten? Ik weet niet. Als je dan probeert uit te leggen dat als er iets bij moet er ook iets af moet en dat zo iemand dat dan niet begrijpt? Ik weet niet...

RUNAWAY!

De mensen die nog iets zouden kunnen hebben aan dat geschrijf van mij lezen het dus kennelijk niet en de mensen die er mogelijkerwijs wel iets mee zouden kunnen hebben het waarschijnlijk niet nodig. Nee... af en toe heb ik er helemaal genoeg van. 't Is volstrekt zinloos, zullen we maar zeggen...:-(

Aan de andere kant ben ik soms weer blij. Ik bedoel maar of het nu de natuur dichterbij of Stratus phunk is... van hier en daar en er tussenin. Dat kan toch allemaal maar...

Misschien is dat wel het geheim: trek je er niks van aan en doe gewoon wat je denkt dat leuk, nuttig of noodzakelijk is. Als dat betekent dat je af en toe 's van werkgever moet veranderen dan moet dat maar. Het komt wel goed:-)

RUNAWAY!

N@tschool?

"Een lekke band is pas een probleem als je ergens heen wilt."
bron

Hoe sluit je een website?

I'm getting the idea, I haven't got a clue.
As my fabulous career ends up dead in the gutter
the stars are shining down right on cue.

Ik ben bezig een eind te maken aan wiskundeleraar.nl. Na 7 jaar trouwe dienst komt er een einde aan de website. Ik ben wel goed, maar niet gek. Zelfs Gekkie Henkie heeft er schoon genoeg van.:-)

De docenten en studenten van lerarenopleiding wiskunde zullen volgend jaar waarschijnlijk in N@tschool verder prutsen. Daarmee gaat een (langgekoesterde) wens van het management en een aantal collega's in vervulling. Ik ben (ergens) nog wel een beetje benieuwd hoe 't zal gaan! Ik weet ook niet waarom. Uiteindelijk zal het wel mee vallen, ergens...:-) Het wordt natuurlijk nooit meer zo leuk als het was, maar men kan niet alles hebben.

Het is voor iedereen, hoop ik, inmiddels helder dat het per 1 september definitief uit is met de pret. Laat dat duidelijk zijn. Ik wil zelf natuurlijk nog wel gewoon alles gebruiken wat ik zo bedacht, gebouwd, uitgevoerd en geschreven heb. Het is tenslotte mijn 'persoonlijk leeromgeving'. Alleen al uit historische of sentimentele overwegingen zou dat al zinvol zijn. Je maakt wat mee...:-) Bovendien is het nog maar de vraag of ik de website (op termijn) niet ga inzetten bij mijn nieuwe baan. Sterker nog: volgens mij ben ik daar al druk mee bezig.

Inmiddels ben ik wel veel wijzer geworden, denk ik. De volgende keer bedenk ik me wel een paar keer voordat ik iedereen maar een beetje gebruik laat maken van de GRATIS voorzieningen. Dat 'afsluiten', zonder dat je daar zelf last van hebt, is nog wel een aparte kunst. Maar dat gaat wel lukken. Voorlopig gaat het goed...:-)

Per 1 september 2011 krijgt de website een andere bestemming. Wat die bestemming precies moet worden is nog niet helemaal duidelijk, maar er komt vast wel weer iets...

Aliassen

Ik heb inmiddels een hele verzameling aliassen. Je zou bijna denken dat we last hebben van een dissociatieve identiteitsstoornis, maar dat valt wel mee, denken wij:-)

Het zijn meer 'kanten' van dezelfde zaak, zullen we maar zeggen. 't Is handig om de verschillende kanten van je persoonlijkheid te kunnen benoemen. Vaak zijn die 'kanten' wel geïnspireerd door ervaringen, mensen die ik ken en andere invloeden van buitenaf.

Gekke Henkie
Gekke Henkie is die man die altijd alles voor iedereen doet, daar niet voor betaald wordt, weinig terug krijgt maar toch maar gewoon blijft proberen het iedereen naar de zin te maken. Dat laatste is natuurlijk een beetje jammer want zo zit de wereld niet elkaar. Gekke Henkie trekt altijd aan het korste eind. Dat was als kind al zo.:-)

Globe Putrand
Globe Putrand is iemand met ideeën. Hij schopt tegen alles wat niet deugt. Voormalig bewoner van de Zwarte Madonna. Gelooft niet in politiek. Niet in sinterklaas, niet in de ooievaar, niet in de paus en al helemaal niet in het koningshuis. Folklore. Management of collega's dan? Globe Putrand wordt omringd door idioten.

Theo
Theo is de gewone, helderdenkende en hardwerkende conciërge. Geen gelul, maar gewoon aanpakken. Aanspreekpunt voor een ieder met een probleem. Het gaat er niet om wat je zegt maar om wat je doet. Geen woorden maar daden. Iemand met het hart op de goede plaats. Al een tijd niet gezien.

Billy the Mountain
Billy is een goedgeaarde berg. Onverzettelijk en standvastig. Maar pas op! Don't fuck with Billy. Als je over een bepaalde grens heen gaat dan heb je echt een probleem. You're messing with the wrong guy, zullen we maar zeggen. Billy is dan niet te beroerd iemand de grond in te boren.

Wouter de Kabouter
Houdt van bier, borrelnootjes en hardrock. Wil het liefst muziek maken, maar daar komt weinig van terecht. Wouter blijft het proberen en dromen. Het is nog even wachten op de derde CD, maar die komt er vast, denkt hij. Een soort een sprookjesfiguur, ergens...:-)

Meneer Willem
Dat is de wiskundeleraar. Hij doet niets liever dan wiskunde uitleggen aan een iedereen die 't wil horen en soms zelf als ze 't niet willen horen. Beantwoordt vragen, verzamelt leuke wiskundedingen. Verzint nieuwe vakken en doet van alles.

Willem de Zwijger
Deze man vindt dat te veel mensen te veel uit hun nek kletsen. Oeverloos geleuter en ongefundeerde meningen. Daarom doet hij zelf meestal het zwijgen toe of roept 'ik zeg niks'. Dat zouden meer mensen moeten doen, vindt hij.

wlm
Dat is het kind in mij. Dat kind dat maar niet volwassen wil worden en fatsoenlijk deelnemen aan de het maatschappelijke leven. Hij speelt liever met autootjes dan met het meewerkend voorwerp, hij droomt liever van ridders, cowboy's en indianen dan dat hij serieus de vaderlandse geschiedenis bestudeert. Zo'n jochie dat steeds maar achter de feiten aan loopt.

...en dat waren ze wel zo'n beetje denk ik. Als ik iemand vergeten ben dan hoor ik 't wel.:-)

Het komt goed

“Rowing harder doesn’t help if the boat is headed in the wrong direction.”
Kenichi Ohmae

Ik las ergens:

Hoe het komt weet ik niet maar het gebeurt nogal eens dat mensen die afscheid gaan nemen van hun baan in het onderwijs, opmerkelijke en behartigenswaardige dingen zeggen.

Ik hoop niet dat iemand verwacht dat ik dat ook ga doen. Dat gaat niet gebeuren, denk ik. Niet dat ik niet iets te melden zou hebben, maar ik heb voorlopig genoeg gezegd denk ik. Bovendien is het behoorlijk zinloos om nog iets zinnigs proberen bij te dragen aan een organisatie die mogelijkerwijs zijn waardepropositie een beetje uit het oog aan het verliezen is.

Nee, het zit er niet in. 't Was echt heel erg leuk, ik heb er ontzettend veel van geleerd, leuke vakken gedaan, een heleboel aardige mensen leren kennen, studenten iets proberen te leren, we hebben lol gemaakt en hopelijk heeft iedereen dan toch op z'n minst begrepen dat 'leraar zijn' een geweldig leuk beroep kan zijn, maar dat niets vanzelf gaat. Daar zou nog veel over te zeggen zijn. Wiskunde is leuk!:-)

Nee, het is tijd voor iets anders. Loslaten en vooruit kijken. Vooruit maar! We zien wel wat er van komt. Het komt vast goed. Het komt altijd goed.:-)