Posts tonen met het label omdenken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label omdenken. Alle posts tonen

vrijdag 3 april 2015

Het kip-ei-probleem van ICT en onderwijs

In de discussies over onderwijsvernieuwingen wordt meestal onvoldoende rekening gehouden met weerstanden. Ik heb er een tijd geleden al 's over na zitten denken en een aantal conclusies getrokken.  De houdbaarheid is bij dit soort dingen meestal niet al te hoog, maar hopelijk heeft iemand er iets aan of niet...:-)
  • Het probleem van  onderwijsveranderingen, bijvoorbeeld de integratie van ICT in het onderwijs, is met al die verschillende soorten onderwijs en al die verschillende niveaus en al die verschillende vakken een complex probleem waarvoor geen generieke oplossingen bestaan.
  • Als je leerlingen wilt voorbereiden op de eisen die de moderne samenleving stelt zul je ze goed wiskunde moeten leren.
  • Goed wiskundeonderwijs richt zich niet alleen op 'kennis en vaardigheden' maar zal ook ruimte moeten geven aan 'beeldvorming' t.a.v. de wetenschappelijke kant van de wiskunde. Individuele leerroutes zouden kunnen helpen de goede leerlingen meer uit te dagen en de leerlingen die moeite hebben met wiskunde beter te kunnen bedienen.
  • Het is van belang om snel te kunnen vaststellen dat leerlingen dreigen af te haken of te weinig presteren en dan snel te kunnen handelen.
  • De inhoud en inrichting van 'het onderwijs' is niet zo maar uit de lucht komen vallen. Je moet wel een kanjer zijn te denken dat je 't beter weet. We kunnen natuurlijk wel proberen om samen te werken om het onderwijs te verbeteren.
  • Je kunt niet van docenten verwachten dat ze gratis en voor niets steeds maar meer doen voor minder.
  • Onderwijskundigen en docenten spreken meestal niet dezelfde taal. Docenten zijn niet erg gevoelig voor nieuwigheden, modeverschijnselen en ander vaag geprietpraat.
  • Als je iets wilt verbeteren of vernieuwen moet je wel heel goed weten hoe het werkt. Onderwijs heeft een heel hoog gehalte aan persoon. Maar hoe dat nu allemaal precies in elkaar zit...?
  • Er zijn in 't onderwijs ernstige problemen die misschien eerst moeten worden opgelost voordat we gezellig met z'n allen in onze vrije tijd een beetje leuk kunnen gaan zitten fröbelen.
  • Het meest voor de hand liggend uitgangspunt voor de inzet van ICT is de dagelijkse gang van zaken. Welke dingen zouden veel makkelijker geregeld kunnen worden ICT?
  • Ik ben niet graag afhankelijk van anderen. Ik twijfel nog tussen ongeleid projectiel of bevlogen mafketel. 't Zal wel de laatste zijn...
januari 2012

maandag 10 november 2014

Kwesties van betekenis

"Vang je dromen en volg ze. Wacht niet te lang. Het leven is korter dan je denkt."
Hartger Wassink

maandag 10 maart 2014

Dat doe je gewoon zo en zo...

Ik roep wel 's dat wiskunde leren iets anders is dan bijvoorbeeld aardrijkskunde of een taal leren. Hoe dat zit? Dat is nog lastig om uit te leggen. In wiskundeboeken of op rekentoetsen kan je dit soort vragen tegen komen:
Dertien tafeltennissers spelen een halve competitie. Dat betekent dat elke speler precies één keer speelt tegen elke ander speler. Hoeveel wedstrijden worden er in totaal gespeeld?
Op Wedstrijden heb ik nog 's een poging gedaan om te laten zien hoe je dat aan zou kunnen pakken. Nu is de vraag 'wat zou je nu willen dat leerlingen daarvan onthouden?'.

q72179img3.gifIk denk dat veel leerlingen vrij snel de conclusie trekken dat je 'gewoon het kwadraat van n moet nemen en dan n er aftrekken voor een een hele compititie en dan nog moet delen door twee voor een halve competitie' en dat klopt ook wel. Zo'n aanpak leidt de volgende keer zeker tot een goed antwoord.

Je kunt dit uit je hoofd leren en de meeste leerlingen zullen daar geen moeite mee hebben. Je moet het dan wel onthouden, maar, je begrijpt al, na een aantal weken zou er zo maar verwarring kunnen ontstaan... 'Moest je eerst het kwadraat nemen en dan delen door twee?', 'Hoe zat het nu ook alweer precies?'. 't Is een leuk idee, maar niet iets dat echt blijft hangen misschien.

Je kunt je zelfs afvragen of het kunnen uitrekenen van het aantal wedstrijden nu het doel was van de lessen. Misschien was die 'competitie' wel gewoon een 'context' om telproblemen aan te pakken. Dus die hele of halve competitie kan ons eigenlijk niet veel schelen.... nee het gaat om aanpakken van een telprobleem. Maak 's een plaatje en beredeneer hoeveel wedstrijden er gespeeld worden.

Als je daar wat verder over nadenkt... Wat is eigenijk het doel van wiskundeonderwijs? Zou het aanpakken van problemen, het redeneren, e.d. niet een veel hoger goed zijn dan het kunnen oplossen van vooraf vastgestelde trivialiteiten die je (mits je over de juiste vaardigheden beschikt) een fluitje van een cent zijn...

Je meer kunnen richten op mee algemene vaardigheden die ook nog 's bredere inzetbaar zijn zou toch wel mooi zijn.:-)

woensdag 17 april 2013

Probleemoplossend vermogen

Als 'programmeur' vind ik het leuk om problemen op te lossen. Meestal zijn dat problemen die ik zelf veroorzaakt heb. In wiskundeleraar.nl kan je bijvoorbeeld op een pagina een opdracht formuleren waarbij leerlingen antwoorden kunnen geven die worden opgeslagen, van feedback voorzien en nog zo wat...

Soms is het aardig als leerlingen van elkaar de antwoorden kunnen zien. Dat kon ook altijd, maar sinds een recente verbouwing en aanpassing loopt het programma vast. Het raakt op de één of andere manier in een 'oneindige loop' zodat het programma er na een tijdje de brui aan geeft.

Ik weet wel 'waar' het ongeveer mis gaat, maar ik durf er niet te veel aan te veranderen want voor de 'docent' werkt het in- en uitklapsysteem verder prima. Na vele pogingen geeft ik het op. Ik laat het zoals het is en maak gewoon een 'nieuw veldje' aan met bijbehorende 'actie' dat wel werkt. Dat in- en uitklappen is voor leerlingen toch niet zo van belang.

Kortom: je kunt lang bezig blijven met verbouwen, maar als je dit niet je dagelijks werk is dan is het lastig om er steeds weer in te duiken. In dat geval kan je er beter een tuinhuisje bijbouwen. Dan kan je daar tenminste lekker zitten...:-)

Wiskundeleraar

zaterdag 30 maart 2013

Goede vrijdag

't Kwam zo maar in me op (dus let maar niet op mij):
  • "de professionele dialoog" -- dat is zoiets als uit je nek kletsen zonder verder enige consequenties?
  • Als je opbrengsten wilt dan moet je investeren... daarna mag je eisen stellen... maar eigenlijk is het een verloren zaak...
  • Als je fatsoenlijk niet meer kan betalen moet je iets verzinnen waardoor het weer betaalbaar wordt... (1/2)
  • ....en niet dweilen met de kraan open het ene gat vullen met gebakken lucht en 't andere gat met een tekort... (2/2)
  • Ik bedoel maar: wie heeft hier nu eigenlijk de leiding?
  • Anders geformuleerd... als je iets wilt in het (of daar buiten) dan moet je investeren, ruimte maken, inspiratie... (1/19933)
  • ...fysieke mogelijkheden scheppen, innoveren, verbeteren... creatieve oplossingen bedenken, leerlingen/ouders deelgenoot maken.. (2/19933)
  • ...maar vooral iets doen, DOEN... als in actie ondernemen, de apen uit de mouwen en zo... dat was 3 t/m 19932 van 19933....
  • DOEN
  • DOEN
  • DOEN
  • DOEN
  • DOEN
  • DOEN
  • DOEN
  • DOEN
  • ...
  • ...en genieten van de dingen die goed gaan... want er gebeuren ook hele mooie dingen in het (19933/19933)
  • Mijn gratis advies voor het is dan ook: hou 's op met praten en ga iets doen...
  • Het Nationaal Onderwijs Plan (NOP) - nog een gat in de markt... goed en betaalbaar onderwijs voor iedereen en relaxte docenten... :-)
  • Uiteindelijk moeten de ideeën allemaal op komen staan... 'de toekomst van het wiskundeonderwijs' -
Dat was weer gezellig:-) Lekker roeptoeteren...:-))

maandag 18 maart 2013

Nee hoor echt niet...

't Is echt niet zo dat als je 24 jaar in het onderwijs werkt dat je dan wel 's het gevoel hebt dat je alles al een keer eerder hebt meegemaakt. Dat je heel vaak denkt 'waar heb ik dat toch meer gehoord?'. Dat je echt allemaal nieuwe ideeën tegen komt die je echt nog nooit eerder hebt gezien. Echt niet...

maandag 18 februari 2013

Denkoefening

"Vandaag raad ik iedereen die in het onderwijs werkt aan, diezelfde denkoefening uit te voeren. Stel je eens voor - los van de beren op de weg en de praktische bezwaren en het gezucht over wat er allemaal van anderen moet - hoe het onderwijs er uit zou zien als het er precies zo uitzag als jij vindt dat het zou moeten zijn."
bron

dinsdag 15 januari 2013

Blinde vlekken

Een verdienste van de psychologie is dat ze een aantal blinde vlekken heel grondig heeft blootgelegd. Er zijn een aantal redenen om je werkelijkheidsbeleving af en toe in twijfel te trekken:
  1. Onze hersenen versimpelen de werkelijkheid.
  2. We zien van nature verbanden en betekenissen, zelfs als ze er niet zijn.
  3. We geven de voorkeur aan gebrekkige getuigenissen boven onafhankelijk onderzoek
  4. We zijn geneigd om onze vermoedens te bevestigen, niet om ze onderuit te halen.
  5. Onze geheugens zijn minder betrouwbaar dan we denken.
bron

woensdag 31 oktober 2012

Bij nader inzien

Bij nader inzien is het misschien niet handig om bij WisFaq geen e-mailtje te krijgen als je vraag beantwoord is. Dat gaat nog wel weer komen dan. Als een vragensteller een e-mailadres opgeeft dan krijg je ook een e-mailtje als je vraag beantwoord is en anders niet.

Voortschrijdend inzicht, zullen we maar zeggen...:-)

naschrift
Inmiddels werkt 'een mailtje als je vraag beantwoord is' ook weer. Het 'bevestigen van een vraag' doen we niet meer. Als een vragensteller een 'niet werkend e-mailadres' opgeeft krijgt hij/zij ook geen berichtje als de vraag beantwoord is. Eigen schuld:-)

nog meer naschrift
Behalve dan dat er nog een verweesde regel Mailto="antwoorden2@wisfaq.nl" in het script stond zodat het net leek of 't werkte maar dat niet zo was. Maar nu moet het toch echt werken anders eet ik mijn hoed op...:-)

dinsdag 30 oktober 2012

Omdenken

In de herfstvakantie heeft Vevida besloten om WisFaq naar een nieuwe server over te zetten. De 'oude' server vertoont fouten. Dat leek vrij probleemloos te gaan, maar dat was het niet. Bij het stellen van vragen en het beantwoorden van vragen gaat er iets mis. Op mijn vakantiebestemming kan ik helaas niet veel doen. De planning had beter gekund...:-)

De website geeft ook 'vage' foutmeldingen, zodat het vanuit thuis lastig is om te zien wat er nu mis gaat. Uiteindelijk lukt het om met 'ISS 7 toepassingsserverbeheer' de instellingen aan te passen zodat je wel uitgebreide foutmeldingen te zien krijgt. Dat ISS7beheer is sowieso wel handig om bijvoorbeeld de MIME-instellingen aan te passen voor bijvoorbeeld geogebra, cabri of google-earth, dus dat is een geluk bij een ongeluk:-)

Wat ging er mis? De e-mailafhandeling is bij IIS7 anders dan op de oude server. Kennelijk moet je de SMTP-server aanspreken met een wachtwoord. Op ASP: e-mail versturen met CDOSYS staat precies hoe dat moet. Ik was er wel mee bezig maar 't loopt niet echt lekker.

Maar... waarom moeten we eigenlijk een e-mail sturen? Je stelt een vraag, je krijgt een e-mail hoe je vraag kan activeren en als je vraag beantwoord is dan krijg je weer een e-mail dat je vraag beantwoord is. Is dat nog wel van deze tijd? Hoe noodzakelijk is dat?

Nee, dit is niet van deze tijd en nee, dat is niet echt nodig. Je zou ook kunnen kiezen voor 'meteen activeren' en vragenstellers vragen om regelmatig te komen kijken of hun vraag beantwoord is.

De toegankelijkheid wordt daarmee wel vergroot. Vragensteller hoeven hun emailadres niet op te geven. Als je een vraag stelt dan moet je regelmatig terug komen om te kijken of je vraag beantwoord is. Ik zie daar allemaal alleen voordelen van.

We gaan de komende maanden daar maar 's mee experimenteren. Als het bevalt, dan laten we 't zo... en zo niet, dan zien we wel weer.

Al met al? Je kunt het zien als een 'probleem', maar misschien is het wel een 'oplossing'. Dat e-mailen, verifieren en zo was toch al een beetje oubollig, dus ik beschouw dit gedoe maar als een 'kans' om WisFaq nog beter te maken. Als dat geen 'omdenken' is dan weet ik het ook niet meer...:-)

In een vloek en een zucht?

Ik heb de afgelopen dagen een aantal computerproblemen opgelost. Dat is, zeg maar, mijn tweede natuur. Naast wiskunde heb ik ook nog iets met computers. In het kader van het oplossen van schier onmogelijke problemen is wel een bepaalde grondhouding van belang:
  1. Geef niet op.
    Er is altijd een moment waarbij je denkt 'bekijk het maar' of 'dit is niet op te lossen'. In zo'n geval moet je gewoon volhouden. De volhouder wint.
  2. Overweeg alle mogelijkheden.
    Soms denk je dat je weet waar het probleem zit, maar het wil niet werken. In zo'n geval moet je even proberen 'anders te denken'. Is wat je denkt wel juist? Is er nog een andere logische verklaring?
Nu is dat leuk gezegd, maar hoe werkt dat dan in de praktijk? Misschien moet ik gewoon wat voorbeelden geven. Misschien heeft iemand er nog iets aan.

Voorbeeld 1
Een laptop wil gewoon niet meer werken. Programma's starten niet op en 't is gewoon een zooitje. Opnieuw installeren werkt niet en wat je verder ook probeert... het wil niet opstijgen. Ideetje? In Vista of Windows7 heb je als gebruiker beperkte rechten. Je krijgt steeds maar van die schermpjes of je 'dit of dat' wel wil. Ik word daar altijd een beetje moe van. Het is verdorie toch mijn laptop, mijn besturingssysteem? Waarom ben ik niet gewoon administrator?

Nu had ik daar toch al een keer ergens iets over geschreven? Zoeken geeft Inloggen als administrator. O ja..:-) Probleem opgelost.:-)

Voorbeeld 2
Als je een draadloos netwerk hebt dan kan je tegenwoordig met alles op je netwerk. Je laptop, je macbook, je iPhone, de Wii, de TV en nog zo wat... Nou ja, ik bedoel maar: wat is leuker dan de foto's op je PC bekijken op je breedbek TV? Maar waarom kan die TV je computer niet vinden? Je deelt van alles, stelt alles in, geeft op je lokale netwerk iedereen alle rechten... maar werken ho maar.

Uiteindelijk na enig denkwerk... Waarom kan je zelfs met je laptop niet de gedeelde bestanden van je PC zien? Omdat je virusscanner dat niet toe staat. Och ja, natuurlijk. Bij de nieuwste versie van F-secure deed mijn netwerk het ook niet meer. Oplossing? Sta alle lokale IP-adressen toe.

Zo gezegd, zo gedaan. Laptop aan. Kijken... maar niks hoor. Nog steeds niets te zien. Ik geef het op. Bekijk het maar. Alhoewel? Toch nog even kijken of de TV misschien? Je weet maar nooit... en wat denk je? Deed het gewoon.

De laptop kan nog steeds niet op de PC kijken maar dat ligt dus aan de laptop. De TV had er geen moeite mee. Probleem opgelost.:-)

Voorbeeld 3
Als je WordPress installeert dan staat er bij instellingen - algemeen:

Website adres (URL)
Voer hier het adres in van de thuispagina van deze site indien deze afwijkt van het WordPress-adres (waar de WordPress software geïnstalleerd is).
Maar dat klopt niet. Als je dat niet invult dan werkt de site niet. Dus gewoon nog maar een keer je URL invullen en probleem opgelost.

Dat laatste is opgelost in een vloek en een zucht. Die andere twee problemen niet. Ik kan me wel voorstellen dat 'normale mensen' bij dit soort problemen het sneller opgeven. Wat een gedoe. Maar ik vind dat leuk, ik houd wel van een uitdaging, dus mij krijg je niet gek...:-)

Ondertussen heb ik mijn eigen computerprobleem met WisFaq nog niet opgelost, maar dat komt nog wel. Gewoon volhouden. Of moet ik misschien contact opnemen met mijn systeembeheerder?:-)

zondag 14 oktober 2012

Over het uitvinden van het wiel

Je leest het wel vaker:
"In het onderwijs blijven we te vaak steken in zelf het wiel uitvinden..."
Twitter
Ik weet nooit precies wie dan die 'we' zijn, maar waarschijnlijk wordt er bedoeld dat er mensen in het onderwijs zijn die proberen het wiel opnieuw uit te vinden. Dus 'dat wiel' is er eigenlijk al en dan gaat iemand dat nog 's even gezellig opnieuw uitvinden. Wat vervolgens dan neergezet wordt als een zinloze onderneming.

Ik voel me dan altijd een beetje aangesproken. Niet dat ik me er veel van aantrek, want 'iets heruitvinden of herontdekken' is niet verkeerd. In het wiskundeonderwijs doen we niet anders. Die wiskunde is er al maar 't zou toch leuk zijn als leerlingen af en toe zelf dingen herontdekken. De aha-erlebnis, zal ik maar zeggen.

De vraag is nu of zo'n kwalificatie 'het opnieuw uitvinden van dat wiel' wel terecht is. Hoe kan je dat weten? Dingen die iedereen als vanzelfsprekend beschouwt verdienen het altijd om ernstig te onderzoeken.

Er zijn mensen die vinden dat het maken en onderhouden van een webapplicatie waarbij je je onderwijs ondersteunt, zoals wiskundeleraar.nl een voorbeeld is van zo'n wiel. We hebben toch al allerlei ELO's? We hebben toch Moodle? En N@tschool? En zo? Dus waarom zou je dan denken dat je dat in je eentje beter kan?

Het antwoord daarop is dat 'op maat gemaakt' veel beter aansluit bij het soort onderwijs dat je wilt maken. ELO's hebben weliwaar ook allerlei functionaliteiten maar doen meestal niet wat je graag zou willen. Als je zelf iets maakt dan kan je maken wat je nodig hebt. Als je het verschil wilt weten tussen een `standaard functionaliteit` of `op maat gemaakt`, dan moet je je daar wel in verdiepen.

Maar dat kan je van buiten af natuurlijk niet zien. Je weet gewoon niet wat voor een 'bijzondere dingen' er mogelijk zijn met mijn 'eigen wiel'. Wat je er verder ook van denkt, je weet er niks van, dus kan je er ook niet over oordelen.

Zelfs als je wel zou willen verdiepen en 's zou kijken op bijvoorbeeld wiskundeleraar toegelicht heb je waarschijnlijk nog steeds geen goed beeld hoe dat dan in de praktijk werkt en hoe leerzaam en motiverend zoiets zou kunnen zijn. Iedereen praat wel over 'prompte feedback' maar hoe regel je dat? Hoe doe je dat?
ha Willem,
Zo'n feedback is toch heel wat meer waard dan wanneer je zegt: het is voldoende of een 7,2.
Dank en groet,
A.
Kortom: als je denkt dat 'het iets is dat al bestaat' terwijl dat niet zo is dan mis je misschien wel iets. Je hebt dan 'een blinde vlek' en dat is jammer. De kracht van innovatie en vernieuwing zit 'm natuurlijk ook in het registreren en herkennen van 'dingen die wel werken' en niet in het maar blijven roepen dat 'het allemaal niet opschiet' dat de 'inzet van ICT' achter blijft.

Samengevat: praatjes vullen geen gaatjes, haal die handen uit de mouwen en ga 's aan de slag. Dat is zo leuk en er is zoveel te ontdekken.

dinsdag 10 juli 2012

OOC's

"Vertel mij wat, de haren van de dooie paarden liggen nog her en der verspreid..."
@karinwinters

Ik heb er nu twee dagen vakantie opzitten en ik barst werkelijk van de ideeën. Kennelijk is 'werken' niet erg bevorderlijk voor de creativiteit en de 'flow of things'.

Het begon met dit item op 't wetenschapsforum. Daar is sprake van een Wiswijzer Cursus Telproblemen. Cursus? Eh.. nee joh dat is gewoon een pagina uit de samenvatting van statistiek en kansrekenen.

Ongeveer rond dezelfde tijd kwam dit Twitterbericht voorbij:

@trendmatcher: What is a MOOC? - YouTube http://goo.gl/njXAI Heel duidelijke uitleg over wat een MOOC nu eigenlijk is!
Nu had ik MOOC al vaker voorbij zien komen, maar ik 't was nog niet helemaal 'doorgedrongen'. Een Massive open online course...? Waarom niet?

Ik heb er nog een tijdje over zitten brainstormen en ik ga daar maar 's iets mee doen, denk ik. Je kunt er van alles over lezen natuurlijk, maar waarom niet gewoon aan de gang, de apen uit de mouwen, een plan verzinnen en gewoon doen wat je niet laten kan...

Ik ga in ieder geval een pilot doen. Dat wordt een introductie cursus 'wiskunde en konijnen' voor mensen die geen wiskunde nodig hebben maar wel geinteresseerd zijn. Met de cursus laat ik dan zien hoe dat dan gaat.

Ik heb al 's geschreven over een digitale leerroute maken. In plaats van de boel te laten versloffen kan ik misschien nog mooier maken en een ieder die wil laten ervaren hoe het werkt. Er zijn nog wel wat 'technische ingrepen' en 'functionaliteiten' noodzakelijk, maar dat vind ik alleen maar leuk om te doen.

Nu nog de opdrachten verzinnen, extra functionaliteiten ontwerpen en nog zo wat dingen, maar ik heb er wel zin in. Later meer...:-)

zaterdag 9 juni 2012

De geflipte klas flippen

Wat voor de één de geflipte klas is kan voor de ander oud nieuws zijn. Dat laatste is echter geen reden om niet ook te 'flippen' want dat oude nieuws zou ook nog wel 's verouderd kunnen zijn. Je moet dan alleen wel even precies bedenken wat dat 'flippen' dan zou moeten inhouden. Je kunt, laat ik het dan maar zo uitdrukken, ook een andere kant op flippen.

Op dit moment is voor leerlingen 'een wiskundeles' vooral opgaven maken, de antwoorden nakijken en proberen te begrijpen wat de schrijvers van het boek nu eigenlijk willen. Ze doen dan een proef en als dat goed gaat dan hebben ze 'iets geleerd' en zo niet dan moeten ze nog 's kijken hoe 't zit. Dat laatste kunnen ze natuurlijk doen door nog meer opgaven te maken, maar de vraag is of dat dan de tweede keer veel beter gaat.

Voor veel leerlingen werkt dit wel zo'n beetje. 't Is misschien niet het schoolvoorbeeld van modern en innovatief onderwijs, maar de leerlingen slagen er meestal toch wel in om min of meer zelfstandig de nodig kennis en vaardigheden op te doen.

maandag 4 juni 2012

Valkuilen 2.0


Met wiswijzer uit de lucht hoef ik daar niet meer aan te denken. Het zijn rudimentaire overblijfselen van een leven dat niet meer bestaat.:-)

Dit jaar heb ik nog een poging gedaan om wiskundeleraar in te zetten als ELO. Dat werkt niet echt. 't Is ook niet de goede manier om 'iets wat heeft gewerkt' te blijven reanimeren. Laat maar gaan. 't Was leuk, maar 't is definitief voorbij. De LOL van zoiets is ook niet het (eind-)product maar de manier waarop je 'problemen oplost'. Er zijn problemen genoeg maar die zijn nu wel heel anders dan eerst.

Nee. Wat je zou moeten doen is 'fantaseren'. Wat zou nu ICTgewijs de oplossing zijn van de praktische problemen waar ik (en de rest van de school) tegen aanlopen? Wat zijn de problemen waarvoor 'men' een oplossing probeert te zoeken eigenlijk Informatievoorziening? Communicatie? Technische problemen? Logistieke problemen? De geflipte klas? Innovatie?

Daarnaast kan je het ondenkbare proberen te ontdekken! Bedenk iets waar nog niemand aan gedacht heeft. Bedenk wat je wilt in plaats van wat er kan. Los van alle hokjes, kaders en beperkingen. Ga 's uit je bol...

maandag 30 april 2012

Contraproductief

Ik heb tot vandaag altijd het standpunt ingenomen dat iedereen recht heeft op zijn eigen gekluns. Dat is een handig standpunt als je, naast het bestrijden van onzinnige ideeën, ook nog een leven wilt hebben. Ik riep, lerarenopleidinggewijs, nog wel ’s wat over het gekluns met n@tschool (en de rest van de ICT-voorzieningen), het lerarenregister (niet doen!) of dat mallotige wikiwijs (wie verzint er zo iets?).

Veel zin heeft dat ‘er over zeuren’ niet echt, maar over dat ‘recht op je eigen gekluns’ moet ik mijn mening herzien. Nee, niet iedereen mag zo maar gaan zitten klunzen met geld dat beter besteed zou kunnen worden. Dat kunnen we niet langer goed vinden. Dus blijf ik er toch maar over doorgaan…:-)

Ik dacht altijd ‘laat ze maar gaan, het wordt waarschijnlijk helemaal niks, maar laat ze maar lekker verder klunzen. Dan hebben ze wat te doen.’ Maar ‘stagnerende implementatie’ is contraproductief. Het is niet zo dat ‘slechts’ de beoogde doelen ‘gewoon’ niet gehaald worden, nee, het werkt juist averechts. Er wordt dus (veel) minder bereikt dan dat wat zonder de mislukkingen mogelijk zou zijn geweest. Men had het beter achterwege kunnen laten…

Als je, in de loop van de tijd, constateert dat je ELO niet leidt tot innovatief en begeesterd onderwijs dan zou je ook kunnen overwegen er mee op te houden. Steeds maar weer studiedagen, workshops, nieuwe versies, …

Het zou kunnen zijn dat de ‘onwillige docenten’ eerder onwilliger worden dan williger. Het zou wel ’s kunnen zijn dat ze het inmiddels al helemaal zat zijn. Ondertussen doen ze dan eerder minder dan meer. Dat is contraproductief.

Dan heb ik het nog niet eens over de leerlingen. Wat moeten zij er mee? Een ELO? Wat is dat? Hoe moet dat dan? Komt daar wel ’s iemand dan? Moeten wij daar iets mee? Boe, boe…

Nee, dames en heren, zo gaat dat niet. Voordat je gaat knutselen aan je ELO moet je eerst ernstig nadenken over wat je precies wil. Innovatief en modern onderwijs? Digitalisering van het onderwijs? Gaan we nieuwe dingen bedenken? Gaan we 's fijn verdwalen? Een nieuwe route zoeken? Nieuwe middelen gebruiken? Uit onze bol gaan?

Of pruttelen we gewoon verder, drinken we een glas en vragen we ons later af ‘waar is het mis gegaan?’.

maandag 15 augustus 2011

't Is niet anders...

Eén van de meeste wonderlijke ervaringen op dat Internet is dat als je feitelijkheden communiceert zoals Baas in eigen klaslokaal of Onderwijs en ICT dat er dan altijd puntneuzen zijn die gaan roepen dat ze het 'kort door de bocht vinden', 'het er niet mee eens zijn' of nog erger dat je 'wel erg teleurgesteld c.q. gefrustreerd' bent of zoiets...

Maar waarom zou men dat doen? Het kan natuurlijk best zijn dat men 't een 't ander anders ervaart. Ik vind het prima. Het kan ook zijn dat je vindt dat het eigenlijk niet zo zou moeten zijn. Ik vind het prima. Maar meestal lijkt het eerder te gaan over hoe men zelf de dingen graag zou willen zien dan de gegeven informatie als kennisgeving aan te nemen. Het is niet zo? Maar 't is wel zo, 't is niet anders...

Uiteindelijk kan je bijna niet anders concluderen dat al die inspanningen, schrijfsels en 'diepe gedachten' weinig zin hebben, al die websites, weblogs, tweets en andere uitingen... Waar doe je 't voor?

Vraag het me niet! Ik heb het afgelopen jaar zo'n 290 uur te veel gewerkt. Dat is waarschijnlijk mijn eigen schuld, maar als er dan collega's zijn die vinden dat je nog wel een soort van morele verantwoordelijkheid hebt nog meer te doen!? Ik weet niet. Dat er dan ook nog een onderwijsmanager kans ziet om dat in je taaktoedeling te zetten? Ik weet niet. Als je dan probeert uit te leggen dat als er iets bij moet er ook iets af moet en dat zo iemand dat dan niet begrijpt? Ik weet niet...

RUNAWAY!


De mensen die nog iets zouden kunnen hebben aan dat geschrijf van mij lezen het dus kennelijk niet en de mensen die er mogelijkerwijs wel iets mee zouden kunnen hebben het waarschijnlijk niet nodig. Nee... af en toe heb ik er helemaal genoeg van. 't Is volstrekt zinloos, zullen we maar zeggen...:-(

Aan de andere kant ben ik soms weer blij. Ik bedoel maar of het nu de natuur dichterbij of Stratus phunk is... van hier en daar en er tussenin. Dat kan toch allemaal maar...

Misschien is dat wel het geheim: trek je er niks van aan en doe gewoon wat je denkt dat leuk, nuttig of noodzakelijk is. Als dat betekent dat je af en toe 's van werkgever moet veranderen dan moet dat maar. Het komt wel goed:-)

RUNAWAY!

maandag 27 juni 2011

Jij bent OK, ik ben een sukkel...

Ik ben een sukkel. Waarom ben ik niet gewoon gebleven waar ik zat? Ik had mijn tijd tot mijn pensioen in alle rust kunnen uitzitten: beetje sommetjes bespreken, hoofdstukjes er doorheen jassen, hier en daar wat overslaan en nog zo wat van die dingen. Tegen hogeschooltarief. Als je daarnaast probeert zoveel mogelijk gezeur te vermijden, een beetje op kantoor rondhangt, intelligent naar de wolkjes staart en zo'n beetje meestribbelt? Ik heb een vaste aanstelling, dus wie doet je wat?

Waarom zou je nu toch steeds nieuwe vakken moeten verzinnen? Waren die 'oude vakken' niet goed dan? Waarom zou je willen werken aan andere manieren van leren? Waarom moet je iets doen aan de integratie van ICT in je onderwijs? Waarom zou je nadenken over beter onderwijs? Waarom zou je überhaupt nadenken? Waarom zou je jezelf dat aandoen? Die 'wiskunde' verandert echt niet, dus waarom niet gewoon doorgaan met hoe dat dan gaat? Dat ging toch verder prima?

Zo'n website moet je natuurlijk ook niet willen. Dat is vragen om moeilijkheden. Dat is echt nergens voor nodig. Hoe beter zoiets werkt hoe meer gezeur er over ontstaat. Terecht natuurlijk, daarvoor hebben we immers allerlei 'dingen' voor ICT van de hogeschool? Dat die 'dingen' verder maar weinig met ICT te maken hebben is dan wel weer een soort van jammer. Maar ja, dat weet verder niemand. Ik bedoel maar, waar is ICT nu eigenlijk voor nodig? 't Is gewoon onzin.

Je moet dan af en toe wel vergaderen, vage gesprekken voeren, gezellig meeklunzen met de rest en doen alsof je weet waar je me bezig bent. Maar dat toch geen probleem? Zolang je dat nu maar zo overtuigend doet dat niemand merkt dat je ook niet weet waar je mee bezig bent. Wie zal er iets van durven zeggen? Gewoon stug volhouden. Je moet gewoon niet letten op de rest, je hebt gewoon gelijk en de rest is gezeik, zullen we maar zeggen.

Nee, ik begrijp het ook niet. Ga ik een beetje raar zitten doen. Straks moet ik 'echt' aan het werk. Moet ik gaan proberen om leerlingen echt iets te leren. Waarom doe ik dat nou? Waarom ben ik niet gewoon blijven zitten waar ik zat? Dom he? Maar ja, 't is niet anders.:-)

dinsdag 17 mei 2011

Vragen

"Sommige vragen zijn zo goed, dat het jammer zou zijn ze met een antwoord te verknoeien."
Harry Mulisch

woensdag 11 mei 2011