Ja toch?

Iemand stelt de volgende vraag op wisfaq:

"Is er een bepaalde theorie die zegt wanneer je juist de formule van Laplace gebruikt of de productregel of combinaties? Ik bedoel dan hoe je aan een oefening kan herkennen, wanneer je wat gebruikt om de kansen te berekenen?"

Eerlijk gezegd denk ik dat ze zoiets bedoelt:

• Eén vraag - drie uitwerkingen 

Maar is dat dan niet allemaal hetzelfde? Eén pot nat? Ja toch?:-)

---

PS
Dat levert dan twee vragen op:

1. In welke situatie is welke methode het handigst?
2. Kun je laten zien dat het eigenlijk allemaal hetzelfde is?

 Maar ja... ik ga er niet over, dus voorlopig dan maar even niet.

Zie ook:

• Twee harten, twee ruiten, twee klaveren en twee schoppen

Hoe gaat het eigenlijk met mij?

Ik ben er nog niet helemaal uit... moet ik nu definitief stoppen? Of is het een herfstdepressie? Medische problemen naar aanleiding van? Aardappelmoeheid, ouderdom, algehele malaise, hypochonder, professionele eenzaamheid, hersenverweking, heftige metaalmoeheid?

De HMLblues, eh....of gewoon even te veel hooi op de spreekwoordelijke vork, overwerkt, opgebrand, zin in vakantie, een deuk in mijn ego? Een tijdelijke terugslag na een periode van optimisme? These en antithese van het gemoed. De dialectiek van de moderne mens?

Algemene zinloosheid van het bestaan? Treurigheid? Eindigheid of het universum in 't algemeen?

• Wie het weet mag het zeggen? Hoe gaat het eigenlijk met mij?
• Werken of vrij zijn?

Performativiteitsvertoog

"Het Alternatief wist het spuuglelijke begrip ‘afrekencultuur’ heel succesvol te framen. Het even onappetijtelijke ‘verbetercultuur’ wordt daar nu diapositief tegenover gezet, maar ik ben niet op voorhand overtuigd. Beide hebben namelijk deel aan een zelfde, overkoepeld performativiteitsvertoog: alles kan altijd beter – elke dag een beetje zelfs."
bron

Geïrriteerd? Wat doe je er aan?

Gewoon niet doen... Er zijn allerlei mogelijkheden om de toevloed aan informatie en kletspraat te beperken. Je kunt ook niet reageren, dingen niet lezen, mensen ontvolgen en/of filteren, niet ingaan om opmerkingen van mensen die de andere kant op denken. Je kunt roeptoeters en zelfverklaarde deskundigen blokkeren en nog veel meer...

Dat lijkt eenvoudiger dan het is. Je wilt op de hoogte blijven, altijd bang dat je iets mist...? Maar dat is onwaarschijnlijk. Je hoeft echt niet bang te zijn dat je iets mist. Als het belangrijk is dan ontkom je er toch niet aan, zo niet dan was het ook niet belangrijk. Het is niet nodig om je aan dingen te ergeren. Dat heb je zelf in de hand. Uiteindelijk kan je je beter richten op de dingen waar je energie van krijgt.



Hoe moeilijk kan dat zijn?:-)

• Onleesbaar rijksregisternummer berekenen
• Programmeren op een grafisch rekentoestel
• Vergaderen, studiemiddagen en andere bijeenkomsten

Denkoefening

"Vandaag raad ik iedereen die in het onderwijs werkt aan, diezelfde denkoefening uit te voeren. Stel je eens voor - los van de beren op de weg en de praktische bezwaren en het gezucht over wat er allemaal van anderen moet - hoe het onderwijs er uit zou zien als het er precies zo uitzag als jij vindt dat het zou moeten zijn."
bron

Wat hebben we geleerd?

Eén van de leuke momenten bij mijn bezoek aan de Montessori-basisschool was aan het eind van ochtend de juf aan de leerlingen de vraag stelde: 'wat hebben wij vanochtend geleerd?' Om beurten vertellen een aantal kinderen wat ze geleerd hebben. Dat was zo leuk...

Nu we de tweede en laatste bijeenkomst 'klassenmanagement' hebben afgerond zou het niet zo gek zijn je af te vragen of ik daar nu iets van geleerd heb. Ben ik er anders over gaan denken? Heb ik iets gehoord waar ik nog niet aan gedacht had? Wat het leuk? Interessant? Grensverleggend? Of...!?

Waarschijnlijk is het beter de 'zaak' te laten bezinken. Uiteindelijk denk ik dat het Montessori-onderwijs onder grote druk staat. Er is kennelijk behoefte aan regels, meetbare resultaten en afvinkbare trivialiteiten om de kwaliteit van docenten te meten. Daarbij lijkt er een onafwendbare neiging te zijn om de waardevolle 'dingen' van het Montessori-onderwijs uit het oog te verliezen.

Natuurlijk moet een les een kop en een staart hebben, natuurlijk moet je nadenken over doelen, orde, structuur en leeropbrengsten van je onderwijs. Belangrijker daarbij is de vraag: wat willen we nu eigenlijk precies? Hoe bereik je dat dan? Lukt dat ook? Wat zou er moeten gebeuren? Hoe kunnen we 'ons onderwijs' beter vormgeven, beter inrichten en hoe kunnen daarmee onderwijs geven dat recht doet aan de leerlingen.

Dat gesprek wordt zelden gevoerd. Dat is waarschijnlijk ook te moeilijk. Het Montessori-onderwijs bevindt zich op alle niveaus in een spagaat. In het schoolplan staat dat 'zelfwerken' niet goed genoeg is en dat docenten meer klassikale uitleg moeten geven. Tegelijkertijd krijgen de docenten in de bovenbouw het verwijt dat zij steeds vaker klassikaal uitleg geven en geen oog hebben voor het ontwikkelen van zelfstandig leren van de leerlingen.

Bij de cursus kwam ik het overzicht tegen over zelfstandigheid. Van 'zelf werken' naar 'zelfstandig werken' naar 'zelfstandig leren' naar 'zelfverantwoordelijk leren'. Je zou denken dat wij ons vooral richten op 'zelfverantwoordelijk leren', maar dat is niet zo... we zijn al blij dat de leerlingen 'zelf werken', hier en daar 'zelfstandig' maar 't gaat toch vooral om 'werken'. De vraag is, inderdaad, of dat werkt... waarschijnlijk niet.

Kortom: er zijn een aantal zeer fundamentele vragen die beantwoord moeten worden voordat je gaat sleutelen. Daar is moed en visie voor nodig. Wie durft? Wie heeft er voldoende lef om te veranderen maar het goede te behouden? Of zijn we al zo ver verdwaald dat het Montessori-onderwijs haar bestaansrecht inmiddels aan het verliezen is? Dat zou toch wel bijzonder treurig zijn.

• Zie ook Innovatie & Onderwijs | dialoog

Modern onderwijs

Uit het schoolplan gevist:

Het vak wiskunde zal qua didactiek onder de loep genomen moeten worden: nu ligt de nadruk teveel op het zelfstandig werken en te weinig op grondige, klassikale uitleg, gedifferentieerde uitleg aan kleine groepen.

Als we de lijnen die zijn ingezet doortrekken kunnen we waarschijnlijk de komende tijd allerlei nieuwe ideeën tegemoet zien:

• Er moet meer klassikale uitleg gegeven worden in keuze-uren
• Als er geen 31 leerlingen in een lokaal kunnen dan passen er 41 ook niet in, dus de klassen kunnen nog wel iets groter.
• 't Is zonde om goede klassikale uitleg niet breed in te zetten. We gaan college geven. Dat nemen we dan op en zetten dat op een CD.

Maar alle gekheid op een stokje...:-) Ergens klopt er iets niet. Wiskunde leer je namelijk alleen door te doen. Al leg je nog zo goed uit, uiteindelijk gaat het om zelf doen. Wiskunde bouw je op. Je kunt wel iets zo uitleggen dat iedereen het snapt, maar als het niet beklijft dan heeft dat geen enkele zin. Wiskunde is leuk. Als leerlingen wiskunde niet leuk vinden dan is er iets mis. Dan is het namelijk geen wiskunde, maar iets anders.

De didactiek verbeteren is een goed plan, maar ga dan iets doen wat zin heeft. We leven tenslotte niet in 1989 maar in 2012.

Zie ook 'Wat is Montessori-onderwijs?'