Kletspraat

Een mooi voorbeeld van kletspraat:

"Hoe vreemd het is te denken dat kennis minder belangrijk is door internet, blijkt als je de vraag stelt: wat als het internet verdwijnt?"

Maar ja... je kunt niet aan de gang blijven.

Het hogeronderwijs

In het kader van 'roep ook maar 's wat' heb ik maar 's wat wetenswaardigheden rondgetwitterd:

• Lerarenopleidingen die selecteren aan de poort hebben geen verstand van onderwijs en ook geen idee wat leraren doen...
• Feitelijk zijn al die dwaze maatregelen de schuld van het hogeronderwijs dat zich bij voorbaat wil indekken tegen hun eigen falen.
• Mooi idee wat? Zelf niet in staat om fatsoenlijk onderwijs aan te bieden dus het VO en PO krijgen de schuld en mogen het oplossen?
• Als PABO studenten niet kunnen rekenen dan moeten ze opzouten. Je zou ze 't ook kunnen leren.. kan ook.. maar dat is geen optie?
• ...

Misschien moet iemand dat nog 's verder uitwerken.:-)

Lijstjes maken

Eén van de meest bijzondere behoeftes van de criticasters van het reken- en wiskundeonderwijs is het maken van lijstjes met de namen van mensen die de verkeerde ideeën uitdragen. Het is ook één van de hobbies van BON. Een beetje bijhouden wie er allemaal fout waren na de oorlog, zeg maar... Dat verdelen van de mensheid in 'goed' en 'fout' heeft al tot meer problemen geleid, maar 't blijft kennelijk een onweerstaanbare behoefte.

Ik geloof dat ik een tijd geleden ook nog twittergewijs lastig gevallen werd door een badmuts die graag wilde weten of ik nu een voor- of tegenstander ben van de grafische rekenmachine. Nu had ik daar al wel eerder over geschreven en eigenlijk ben ik er ook niet tegen. Maar dat ligt iets genuanceerder dan alleen maar 'voor' of 'tegen'. Maar ze wist van geen ophouden. 't Kan mij niet schelen, maar wat heb je er aan?

Maar goed, ik zei dat bij 'issues' de werkelijkheid waarschijnlijk op een hoger plan ligt. Kennelijk hebben sommige mensen een groot belang om dit soort controversen in stand te houden. Wat moeten ze anders gaan doen? Voordat je 't weet moeten ze echt les geven aan 104 pubers die heel geinteresseerd zijn in van alles en nog wat maar niet noodzakelijkerwijs in wiskunde.:-)

't Is jammer en spijtig van de verspilde moeite. Ik denk dat ik die proeven maar 's ga nakijken. Misschien dat ik daar dan weer goede zin van krijg. Ik denk het wel:-)

Verspilde moeite

In het wiskundeonderwijs (en meer in algemene zin) kom je regelmatig dezelfde discussies tegen. Je kunt daarbij denken aan 'kennis versus vaardigheden', 'inzicht versus oefenen' en meer van dat soort. Voor alle argumenten zijn er allerlei bronnen beschikbaar waar in principe alles aangetoond, dan wel, overboord kan worden gegooid.

Dichotomie
Veel vooruitgang zit er meestal niet in. Zoiets kan een indicator zijn dat de vermeende dichotomie onzinnig is. Meestal begint het er mee de zaak op te delen in twee (of meerdere) niet overlappende begrippen, deze begrippen vervolgens te herdefinieren, om ze vervolgens met de grond gelijk te maken. Omdat de dichotomie vooral gebaseerd op fantasie lijkt me dat ook niet zo moeilijk. Een eenzijdige focus op één van de begrippen kan natuurlijk nooit ergens toe leiden.

De meeste mensen lossen deze 'cognitieve dissonantie' op door te veronderstellen dat de waarheid, zoals gewoonlijk, in het midden ligt. Er bestaat niet zoiets als kennis zonder vaardigheden, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het heeft geen zin om te oefenen als je geen inzicht hebt in de dingen die je doet.

De waarheid ligt in het midden
Maar dat klopt niet. Aan elke zaak zitten heel veel kanten. Het is nogal simpel te denken dat je complexe processen kunt beschrijven met 2 kanten. Hadden dat er ook 4 kunnen zijn? Of 12? 1000? Dat denk ik wel.

Om 'grip' te krijgen op ingewikkelde 'dingen' moet je niet proberen de zaak te simpel voor te stellen. Op die manier doe je geen recht aan de veelzijdigheid van de zaak. Het zijn slechts modellen van de werkelijkheid. Maar bestaat er dan zoiets als 'de werkelijkheid'? Mijn werkelijkheid is waarschijnlijk anders dan die van jou. Dat weet ik wel zeker.:-)

Maar wat dan?
Volgens mij gaat het er om om over al die verschillende werkelijkheden in gesprek te gaan met elkaar. Wat denk jij? Wat vind ik? Wat zijn mijn ervaringen? Wat doe ik? Wat doe jij? Heb jij misschien een punt? Heb jij iets bedacht waar ik nog niet aan gedacht had? Wat kan ik van jou leren? Wat kan jij van mij leren?

In die zinloze discussies bespeur ik meestal helemaal niets van enige neiging om zich ook maar enigszins te verdiepen in het standpunt van de ander. Het enige doel lijkt het versterken van het eigen gelijk en het aantonen van het ongelijk van de ander. Dat is niet echt iets nieuws, denk ik, maar wat heb je er aan?

Nu zou dat laatste nog wel een soort van aardig (intellectueel) tijdverdrijf kunnen zijn, maar als het om onderwijs gaat, dan begrijp ik dat niet. Als je zelf niet in staat bent om je te verplaatsen in een ander of als je alleen gelooft in je eigen gelijk... als je jezelf belangrijker vindt... als er in je hoofd geen enkele ruimte is voor de mogelijkheid dat de waarheid op een hoger plan ligt... dan stop er mee. Het is versplilde moeite.

IJdelheid en verstand

“Iedereen heeft precies zoveel ijdelheid als het hem aan verstand ontbreekt”
Friedrich Nietzsche

Het betere geleuter

Als je zo ziet wat er allemaal aan ons voorbij trekt dan kan je al die verschillende opvattingen, ideetjes, somberheid en uitingen van inspiratie en positiviteit grofweg indelen in 4 categorieën:

1. complete onzin
2. interessant maar onhoudbaar
3. waar maar volstrekt niet van belang
4. waar maar dat wist ik al

Al met al word ik daar dan niet echt veel wijzer van. Maar misschien was dat ook wel niet de bedoeling. Je kunt moeilijk verwachten dat iedereen zo maar de meeste interessante en boeiende inzichten gratis ter beschikking stelt, toch?:-)

IJdelheid

"De ijdelheid van het onderwijzen brengt een mens er licht toe te vergeten dat hij een domoor is."
Lord Halifax