- Hoeveel nachten kan hij dit volhouden zonder in herhaling te vallen?
Posts tonen met het label sprookjes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sprookjes. Alle posts tonen
maandag 14 april 2014
De sultan
Een sultan heeft 14 vrouwen. Hij beschikt echter over een vijfpersoonsbed, zodat iedere nacht maar 4 vrouwen bij hem kunnen slapen. Aangezien de sultan een rechtvaardige man is, neemt hij elke nacht een andere combinatie van vier vrouwen mee naar bed.
maandag 17 maart 2014
De Hond: D66 wordt de grootste in Den Haag
"DEN HAAG - Niet de PVV of de PvdA maar D66 wordt de grootste partij in Den Haag. Dat blijkt uit een opiniepeiling van Maurice de Hond. D66 wint twee zetels en komt in de peiling van De Hond uit op acht zetels. De PVV en de PvdA verliezen allebei en blijven steken op zeven zetels"
bron
bron
zondag 17 november 2013
Galopperende muizen
@dinelecoeur twitterde 'mijn katten hebben weer hun galoppeerminuten'. Ik kan het niet helpen maar ik moest onmiddelijk denken aan Assepoester. Vraag me niet waarom...:-)
Achteraf is de associatie niet zo gek als het lijkt, denk ik. Galopperen - paarden - katten - muizen - paarden - altijd maar werken en ploeteren - maar gelukkig... daar komt de koets...
Ik vind het niet zo gek, maar ergens zit er wel een kink in de kabel. Kennelijk liggen 'katten' en 'muizen' in mijn bedrading erg dicht bij elkaar. Net als eenden, konijnen en andere dieren...:-)
Het zou kunnen zijn dat het mij als kind nooit gelukt is om mijn uitwaaiende gedachtenspinsels onder controle te krijgen. Ik associeer er maar wat op los. Dat is soms niet helemaal te volgen waarschijnlijk maar kennelijk heb ik dat nodig.
Ik weet niet precies wat het evolutionaire voordeel is van deze ongeremde vrolijkheid. Misschien ben ik wel een beetje teleurgesteld in de realiteit. Misschien vind ik het moeilijk de harde werkelijkheid te accepteren. Vast. Ik ben een dromer. Ik leef in een wereld die helemaal niet bestaat. Ik leef in een sprookje waarin ik zelf nauwelijks een rol speel. Ik vind het maar niks, maar ik heb er wel lol in. Maar 't is een fantasie...
Zo denk ik al 25 jaar dat ik wiskundeleraar ben...:-)
zaterdag 22 december 2012
woensdag 19 december 2012
Een muis in huis
Ik houd van sprookjes. Ze lijken soms diepere waarden en wijsheden te bevatten.
Dit soort experimenten hebben wel hun beste tijd gehad. Ik denk dat ik wat meer 'vrij werk' ga maken.
Helaas neemt mijn werk veel van de tijd en ruimte in zodat het er meestal niet van komt.
maandag 17 december 2012
donderdag 15 december 2011
Paul van Ostaijen
BERCEUSE PRESQUE NEGRE
De sjimpansee doet niet mee
Waarom doet de sjimpansee niet mee
De sjimpansee
is
ziek van de zee
Er gaat zoveel water in de zee
Meent de sjimpansee
Uit "Nagelaten Gedichten"
De sjimpansee doet niet mee
Waarom doet de sjimpansee niet mee
De sjimpansee
is
ziek van de zee
Er gaat zoveel water in de zee
Meent de sjimpansee
Uit "Nagelaten Gedichten"
dinsdag 15 maart 2011
Eigenaardig
Surrender literally means to stop fighting. Stop fighting with yourself. Stop fighting the universe and the natural flow of things. Stop resisting and pushing against reality....en zo is dat maar net. Ik ga dat maar 's in de praktijk brengen. Kijken wat er dan gebeurt...:-)
woensdag 9 maart 2011
Vernietigende uitslag
Als je studenten onderwerpt aan een enquete dan moet zo'n enquete natuurlijk wel een beetje deugen. Zo niet, dan heb je er natuurlijk helemaal niets aan.
Zie Vragenlijst NSE 2011 NL
Als ik dat zo 's bekijk dan vraag je toch wel een beetje af of dit gaat werken. Laat ik als voorbeelden vraag 7 en vraag 9 nemen.
Vraag 7 - De docenten aan de opleiding
Vraag 9 - Studiefaciliteiten
Nou ja, ik weet het niet. Een studente zei naar aanleiding van de enquete:
Ik ben benieuwd...
Doekle Terpstra, voorzitter HBO-raad:Op de website kan je ook de vragenlijst zelf inzien.‘Door de integratie van het Studenten Tevredenheids Onderzoek en de Nationale Studentenenquête is de vraaglast bij de studenten verminderd, met een hoge respons als resultaat. Eén grootschalig, nationaal onderzoek waaraan alle opleidingen deelnemen, is hét instrument dat kan worden ingezet voor benchmarking. Dat maakt deelname aan de NSE waardevol.’bron
Zie Vragenlijst NSE 2011 NL
Als ik dat zo 's bekijk dan vraag je toch wel een beetje af of dit gaat werken. Laat ik als voorbeelden vraag 7 en vraag 9 nemen.
Vraag 7 - De docenten aan de opleiding
a De inhoudelijke deskundigheid van docentenDe docenten? Alle docenten? Alle vakken? Wat zegt een gemiddelde score dan? Dat ze allemaal zo'n beetje wel gemiddeld er mee door kunnen? Of dat er een paar betrokken en geinspireerde docenten zijn en een paar kneuzen? Dat maakt toch wel verschil... In mijn eigen opleiding hadden we een paar exellente docenten waar ik heel veel van geleerd heb en een paar blunderende badmutsen waar ik ook ontzettend veel van geleerd heb, dus ik bedoel maar...:-)
b De didactische kwaliteit van docenten
c De bereikbaarheid van docenten buiten contacturen
d De betrokkenheid van de docenten bij de studenten
e De kwaliteit van de begeleiding door docenten
f De kwaliteit van feedback van docenten
g De mate waarin docenten inspirerend zijn
h De kennis van de docenten over de beroepspraktijk
Vraag 9 - Studiefaciliteiten
...In 'ons geval' is het de vraag wat studenten rekenen tot de ICT-faciliteiten c.q. de ELO en wat niet! Gaat het hier om de middelen die de opleiding ons ter beschikking stelt? Dat HINT of Natschool? Of gaat het daarbij om onze 'eigen website'? Dat laatste zou dan wel een beetje misplaatst zijn, want dat is geen verdienste van de opleiding! Dus dat mag je niet meerekenen!:-)
f De ICT-faciliteiten
g De digitale leeromgeving
...
Nou ja, ik weet het niet. Een studente zei naar aanleiding van de enquete:
Welke idioot heeft de vragen voor de nationale studentenenquete bedacht? Hij is te lang en veel vragen zijn irrelevant, dubbelzinnig of anderszins ontzettend loos.Maar er zal wel een mooie rapportage uit rollen. Dat je de verkeerde vragen hebt gesteld is dan wel jammer. Een respons van 20,1% lijkt me trouwens ook niet voldoende om nog zinnige uitspraken te doen. Om nu hiermee een opleiding te gaan beoordelen!? Ik weet het niet. Dat lijkt me toch niet.
Ik ben benieuwd...
zondag 6 februari 2011
Sprookje
Er was eens een dorp hier ver vandaan. Dat was een lief dorpje, maar wel een beetje saai. Er gebeurde eigenlijk nooit iets. Af en toe liep er wel 's iemand over straat om een boodschapje te doen, maar verder? 't Was er heel erg stil, dat wel.
Maar op een dag werd Wouter de Kabouter wakker met zo maar een idee in z'n hoofd. Hij dacht waarom gaan we niet een leuke tent inrichten om ook 's een keer een beetje lol te gaan maken? Waarom niet? Weet je wat? Ik ga 's iets doen, want zo kan het niet blijven.
Zo gezegd, zo gedaan. Wouter kocht wat tentstokken, een tentzeil, een bosje haringen en een hamer en zocht een leuk plekje uit om een tent te bouwen. Daarna nodigde hij alle dorpsbewoners uit om vooral een beetje lol te komen maken in de feesttent. Je weet wel, met drank, borrelnootjes en heavymetal.
Dat was een goed plan, want lol hadden ze. Nee, ze gingen echt helemaal uit hun bol in de feesttent. De dorpsbewoners vonden die Wouter de Kabouter echt een toffe peer.
Maar wat wel een beetje vreemd was dat Wouter altijd voor de drank en de borrelnootjes moest zorgen. Elke keer als Wouter er over begon dat de rest ook wel 's wat versnaperingen kon meenemen lieten de dorpsbewoners het afweten. Nee, zeiden ze dan, nee Wouter, het is jouw feestje!
De burgemeester van het dorp was een beetje een rare kabouter en ook niet al te snugger. De burgemeester vond dat gefeest allemaal maar niks. Hij lag er letterlijk knarsentandend wakker van. Hij was zelf ook nog nooit op het feestje geweest en hield eigenlijk ook helemaal niet van feestjes. Bovendien hield hij eigenlijk ook niet echt van de dorpsbewoners. Lastige kabouters!
Omdat het ook niet redelijk was dat Wouter alles uit eigen zak zou moeten betalen klopte Wouter maar 's bij de burgemeester aan voor een subsidieaanvraag. Wouter dacht bij zichzelf dat daar toch niets op tegen zou kunnen zijn. Een paar flessen drank en wat nootjes? Dat is peanuts!
De burgemeester wees de subsidieaanvraag echter resoluut van de hand en bromde nog iets over de gevaren voor de volksgezondheid en deed er verder het zwijgen toe.
Na een tijdje waren er ook een paar sufneuzen die klachten hadden over de keuze van de borrelnootjes, het merk bier en de muziek af en toe wel ongepast vonden. Deze gestoorde types begonnen zich overal aan te storen.
Wouter de Kabouter heeft toen de feesttent maar weer afgebroken. De dorpbewoners keken onze Wouter met de nek aan. Die vervelende Wouter heeft toch maar mooi ons feestje verpest.
Wouter heeft het er niet bij laten zitten en is vertrokken. Ik heb gehoord dat hij op tournee is met z'n eigen heavymetalband en als hij niet is overleden dan ragt hij er nog steeds flink op los.
De rust in het dorp is weer teruggekeerd. Af en toe roept er nog wel 's iemand per ongeluk 'wow', maar verder? Ga maar lekker slapen en droom er maar niet van.:-)
Maar op een dag werd Wouter de Kabouter wakker met zo maar een idee in z'n hoofd. Hij dacht waarom gaan we niet een leuke tent inrichten om ook 's een keer een beetje lol te gaan maken? Waarom niet? Weet je wat? Ik ga 's iets doen, want zo kan het niet blijven.Zo gezegd, zo gedaan. Wouter kocht wat tentstokken, een tentzeil, een bosje haringen en een hamer en zocht een leuk plekje uit om een tent te bouwen. Daarna nodigde hij alle dorpsbewoners uit om vooral een beetje lol te komen maken in de feesttent. Je weet wel, met drank, borrelnootjes en heavymetal.
Dat was een goed plan, want lol hadden ze. Nee, ze gingen echt helemaal uit hun bol in de feesttent. De dorpsbewoners vonden die Wouter de Kabouter echt een toffe peer.
Maar wat wel een beetje vreemd was dat Wouter altijd voor de drank en de borrelnootjes moest zorgen. Elke keer als Wouter er over begon dat de rest ook wel 's wat versnaperingen kon meenemen lieten de dorpsbewoners het afweten. Nee, zeiden ze dan, nee Wouter, het is jouw feestje!
De burgemeester van het dorp was een beetje een rare kabouter en ook niet al te snugger. De burgemeester vond dat gefeest allemaal maar niks. Hij lag er letterlijk knarsentandend wakker van. Hij was zelf ook nog nooit op het feestje geweest en hield eigenlijk ook helemaal niet van feestjes. Bovendien hield hij eigenlijk ook niet echt van de dorpsbewoners. Lastige kabouters!
Omdat het ook niet redelijk was dat Wouter alles uit eigen zak zou moeten betalen klopte Wouter maar 's bij de burgemeester aan voor een subsidieaanvraag. Wouter dacht bij zichzelf dat daar toch niets op tegen zou kunnen zijn. Een paar flessen drank en wat nootjes? Dat is peanuts!
De burgemeester wees de subsidieaanvraag echter resoluut van de hand en bromde nog iets over de gevaren voor de volksgezondheid en deed er verder het zwijgen toe.
Na een tijdje waren er ook een paar sufneuzen die klachten hadden over de keuze van de borrelnootjes, het merk bier en de muziek af en toe wel ongepast vonden. Deze gestoorde types begonnen zich overal aan te storen.
Wouter de Kabouter heeft toen de feesttent maar weer afgebroken. De dorpbewoners keken onze Wouter met de nek aan. Die vervelende Wouter heeft toch maar mooi ons feestje verpest. Wouter heeft het er niet bij laten zitten en is vertrokken. Ik heb gehoord dat hij op tournee is met z'n eigen heavymetalband en als hij niet is overleden dan ragt hij er nog steeds flink op los.
De rust in het dorp is weer teruggekeerd. Af en toe roept er nog wel 's iemand per ongeluk 'wow', maar verder? Ga maar lekker slapen en droom er maar niet van.:-)
zaterdag 29 januari 2011
Dat kan natuurlijk ook nog
De leukste cursus die ik geef is 'Functies van meer variabelen'. Dat is zo leuk. Het was altijd een moeilijk vak voor studenten, geloof ik, maar nu niet meer natuurlijk.:-) Maar dat kan natuurlijk niet zo blijven.
Laten we beginnen met groepsgrootte. We bossen de derde- en vierdejaars bij elkaar en, weet je wat, we doen de deeltijd jaar 3 er ook bij. Dat is wel ongeveer dan de maximale groepsgrootte die je kan bereiken. Volgens het rooster zijn het er in totaal 40. Dat wordt gewoon hoorcollege. Dat is niet zo erg, want dat was het toch al...:-)
Nee, dat is nog geen voldoende maatregel, dat moet beter kunnen. Op de Hogeschool zijn nieuwe lestijden doorgevoerd. Daar zijn klachten over. Het resulteert voor de derdejaars in het rooster hiernaast. Steeds 50 minuten les, 10 minuten pauze en dan les van 8:30 tot 18:20, zonder noemenswaardige pauze!? Je begrijpt het al, de laatste twee uur geef ik dan 'functies van meer variabelen'. De derdejaars zullen tegen die tijd toch wel zo'n beetje sufgelest zijn, vermoed ik.
Heb je alles gehad moet je nog twee uur moeilijk gaan zitten doen met meer variabelen, zullen we maar zeggen. Dat wordt dus hard werken, denk ik. Voor mij dan... anders wordt het niks.
Maar, eh, zo'n lessentabel? Dat kan toch helemaal niet. Het is typisch weer een voorbeeld van 'we gaan het regelen' en dat pakt dan helemaal verkeerd uit.
De docenten van die maandag zouden het beste even kunnen overleggen hoe ze dat gaan doen. Je kunt het niet laten zoals het nu is. Bij een blokuur kan je bijvoorbeeld best de 10 minuten van het eerste uur doorwerken en dan 10 minuten eerder stoppen. Als je het volgende blokuur dan 10 minuten later begint dan... enz. Maar dat is natuurlijk te gek voor woorden. Je hebt een lessentabel en daar moet je dan iets mee doen om een beetje te laten werken!?
Ik begin om 16:30 en ik stop om 17:50, zonder pauze. Heel 'toevallig' is dat dan precies 80 minuten les. No pay, no cure, zeg ik altijd maar. Contacttijd kan je uitdrukken in minuten, maar erg relevant is dat niet. Als mijn studenten een beetje meewerken kunnen we in een kwartier meer bereiken dan anderen in drie weken.:-))
Dit is ook een voorbeeld van dat wat je ook voor domme maatregelen bedenkt de docenten en de studenten het moeten oplossen. De docenten en de studenten zijn flexibel, dus meestal gaat dat wel goed, maar 'ergens' in de organisatie lijkt een aantal mensen het contact met de werkelijkheid langzaam maar zeker aan het verliezen.
Maar ik laat me niet gek maken en de studenten ook niet, dus het zal, ondanks alle tegenwerking, toch wel weer leuk worden...
Laten we beginnen met groepsgrootte. We bossen de derde- en vierdejaars bij elkaar en, weet je wat, we doen de deeltijd jaar 3 er ook bij. Dat is wel ongeveer dan de maximale groepsgrootte die je kan bereiken. Volgens het rooster zijn het er in totaal 40. Dat wordt gewoon hoorcollege. Dat is niet zo erg, want dat was het toch al...:-)
Heb je alles gehad moet je nog twee uur moeilijk gaan zitten doen met meer variabelen, zullen we maar zeggen. Dat wordt dus hard werken, denk ik. Voor mij dan... anders wordt het niks.
Maar, eh, zo'n lessentabel? Dat kan toch helemaal niet. Het is typisch weer een voorbeeld van 'we gaan het regelen' en dat pakt dan helemaal verkeerd uit.
Op de Hogeschool zijn nieuwe lestijden doorgevoerd voor komend studiejaar, maar deze gelden niet voor de Pabo, dus er is 'n afwijkende lestijdentabel gemaakt die alleen voor de pabo geldt! Dit betekent dat de lestijden op alle lesroosters en docentroosters onjuist zijn!Kijk! Dat is beter werk. Gewoon je eigen lestijden vaststellen.
De docenten van die maandag zouden het beste even kunnen overleggen hoe ze dat gaan doen. Je kunt het niet laten zoals het nu is. Bij een blokuur kan je bijvoorbeeld best de 10 minuten van het eerste uur doorwerken en dan 10 minuten eerder stoppen. Als je het volgende blokuur dan 10 minuten later begint dan... enz. Maar dat is natuurlijk te gek voor woorden. Je hebt een lessentabel en daar moet je dan iets mee doen om een beetje te laten werken!?
Ik begin om 16:30 en ik stop om 17:50, zonder pauze. Heel 'toevallig' is dat dan precies 80 minuten les. No pay, no cure, zeg ik altijd maar. Contacttijd kan je uitdrukken in minuten, maar erg relevant is dat niet. Als mijn studenten een beetje meewerken kunnen we in een kwartier meer bereiken dan anderen in drie weken.:-))
Dit is ook een voorbeeld van dat wat je ook voor domme maatregelen bedenkt de docenten en de studenten het moeten oplossen. De docenten en de studenten zijn flexibel, dus meestal gaat dat wel goed, maar 'ergens' in de organisatie lijkt een aantal mensen het contact met de werkelijkheid langzaam maar zeker aan het verliezen.
Maar ik laat me niet gek maken en de studenten ook niet, dus het zal, ondanks alle tegenwerking, toch wel weer leuk worden...
dinsdag 25 januari 2011
zaterdag 22 januari 2011
Sprookjes
Ik ben dol op sprookjes. Ik heb altijd het gevoel dat er een soort elementaire wijsheid in verborgen ligt. In het sprookje van Vrouw Holle, om maar 's iets te noemen, gaat het vooral om hulpvaardigheid en gerechtigheid. Je kunt niet verwachten beloond te worden voor luiheid. Nee, zo werkt dat niet. Althans in het sprookje.
"Ter beloning van je diensten," zei vrouw Holle en sloot de poort. Zo kwam de luie meid thuis, helemaal vol pek, en de haan zat op de putrand en riep:Het was aardig geweest als er in de echte wereld ook dit soort gerechtheid zou hebben bestaan. Maar, eerlijk gezegd, is dat ver te zoeken, maar je kunt er natuurlijk wel over fantaseren:-)
Kukeleku,
Onze vieze jonkvrouw zien we nu!"
Het pek bleef aan haar kleven en wilde er haar leven lang niet af!
bron
dinsdag 23 november 2010
Hoe zou dat komen?
bron
zaterdag 20 november 2010
Proberen efficiënter te werken
Eén manier om te proberen de werkdruk te verminderen is, zo lees ik in de notulen van de laatste vakgroepvergadering, efficiënter te werken. Ik zit daar nu al een tijdje over na te denken. Dit heb ik toch vaker gehoord!
Op mijn 'oude schooltje' ben ik een keer naar de directie gestapt met de 'mededeling' dat de tweede correctie op zulke korte termijnen in combinatie met les (en de rest) toch wel een behoorlijke belasting was. Als advies kreeg ik toen om dat dan maar in de les te doen. Zet de leerlingen aan het werk en ga iets nuttigs doen... zoiets:-)
Ook heb ik tijdens een docentenbijeenkomst wel 's iemand van de directie horen roepen dat als docenten vinden dat ze 't te druk hebben dat dan misschien een cursus timemanagement op z'n plaats is. Het ligt dus niet aan het taakbeleid, je bent gewoon een sukkel die niet weet hoe je de kantjes er af moet lopen.
Gelukkig zijn er altijd dingen die nooit veranderen. Problemen met de werkdruk? Vind je de tijd die je krijgt voor je lessen te weinig? Vind je dat het management de verkeerde keuzes maakt? Dat ze proberen vooral zoveel mogelijk de docenten zo min mogelijk ruimte geven? Ja? Je bent een sukkel! Probeer gewoon 's efficienter te werken!
Lijkt me een goed plan. Vandaar dat ik zoveel mogelijk onzinnige werkzaamheden, zinloze bijeenkomsten en andere ongemakken probeer te vermijden. Meestal vind men dat niet leuk, maar 't is onvermijdelijk en het gevolg van de keuzes die men (niet) maakt.
Een andere mogelijkheid is natuurlijk gewoon niet te veel tijd besteden aan de voorbereiding van je lessen, de inrichting van je onderwijs en het nakijkwerk maar een beetje te laten versloffen. Document ingeleverd? Dan zal het wel goed zijn toch? Vooral niet gaan lezen! En vooral niet afkeuren, want dan moet je 't later nog een keer gaan nakijken! Ik weet niet...
Op mijn 'oude schooltje' ben ik een keer naar de directie gestapt met de 'mededeling' dat de tweede correctie op zulke korte termijnen in combinatie met les (en de rest) toch wel een behoorlijke belasting was. Als advies kreeg ik toen om dat dan maar in de les te doen. Zet de leerlingen aan het werk en ga iets nuttigs doen... zoiets:-)
Ook heb ik tijdens een docentenbijeenkomst wel 's iemand van de directie horen roepen dat als docenten vinden dat ze 't te druk hebben dat dan misschien een cursus timemanagement op z'n plaats is. Het ligt dus niet aan het taakbeleid, je bent gewoon een sukkel die niet weet hoe je de kantjes er af moet lopen.
Gelukkig zijn er altijd dingen die nooit veranderen. Problemen met de werkdruk? Vind je de tijd die je krijgt voor je lessen te weinig? Vind je dat het management de verkeerde keuzes maakt? Dat ze proberen vooral zoveel mogelijk de docenten zo min mogelijk ruimte geven? Ja? Je bent een sukkel! Probeer gewoon 's efficienter te werken!
Lijkt me een goed plan. Vandaar dat ik zoveel mogelijk onzinnige werkzaamheden, zinloze bijeenkomsten en andere ongemakken probeer te vermijden. Meestal vind men dat niet leuk, maar 't is onvermijdelijk en het gevolg van de keuzes die men (niet) maakt.
Een andere mogelijkheid is natuurlijk gewoon niet te veel tijd besteden aan de voorbereiding van je lessen, de inrichting van je onderwijs en het nakijkwerk maar een beetje te laten versloffen. Document ingeleverd? Dan zal het wel goed zijn toch? Vooral niet gaan lezen! En vooral niet afkeuren, want dan moet je 't later nog een keer gaan nakijken! Ik weet niet...
maandag 1 november 2010
Opbrengstgericht werken
Ik weet niet veel van 'opbrengstgericht werken' maar als ik dit zie krijg ik toch een beetje de kriebels:
Ergens is er in het onderwijs iets mis gegaan, denk ik. Maar hoe leg je dat uit? Misschien kan ik dat het beste doen aan de hand van het idee dat lerarenopleidingen afsluitend, digitaal en landelijk moeten gaan toetsen.
Grof gezegd komt het er op neer dat het niet goed gaat met het onderwijs. Dat ligt voornamelijk aan de leraren en in 't bijzonder aan de lerarenopleidingen. Dit heeft geleid tot het idee dat er landelijke eindtoetsen moeten komen om de kwaliteit van de vakkennis te kunnen waarborgen.
Je zou denken dat de lerarenopleidingen zelf toch wel in staat zijn om vakinhoudelijk eisen te stellen. Of toch niet?
Er is echter wel een groot verschil tussen 'woord' en 'daad'. Wie gaan die afsluitende toetsen dan maken? De lerarenopleidingen zelf! Wie stelt de 'eisen' vast? De lerarenopleidingen zelf. Jaja! Ze zijn bij elkaar gekropen, hebben een kennisbasis wiskunde vastgesteld op grond van wat we toch al deden en daar gaan we nu gezellig passende toetsen bij maken. Die toeten zullen dus geen probleem zijn, want ze zullen niet afwijken van de gangbare praktijk van nu. Wat gaat dat dan uiteindelijk opbrengen?
Antwoord: helemaal niets! Lekker zinloos allemaal. En de praktische uitvoering moet ik dan ook nog zien. 't Is weer de zoveelste geldverspilling.
Maar het oogt (op papier) wel goed. We zijn echt goed bezig. Wij werken opbrengstgericht en de opbrengst is dan dat de uitslag van de toets dik in orde is?:-(
'Bij de professionalisering van leraren en schoolleiders is er specifieke aandacht voor opbrengstgericht werken, met name in het primair onderwijs. Om de resultaten van taal en rekenen verder te verbeteren, is het belangrijk om de ontwikkeling van leerlingen te volgen op leerling-, groeps- en schoolniveau.'Mijn eerste gedacht is dan natuurlijk de vraag of er misschien ook scholen zijn die niet aan opbrengstgericht werken doen. Zo van 'we doen maar wat en de resultaten zal ons verder een zorg zijn'. Dat zal toch wel niet, dus kennelijk is hier iets anders aan de hand.
bron
Ergens is er in het onderwijs iets mis gegaan, denk ik. Maar hoe leg je dat uit? Misschien kan ik dat het beste doen aan de hand van het idee dat lerarenopleidingen afsluitend, digitaal en landelijk moeten gaan toetsen.
Grof gezegd komt het er op neer dat het niet goed gaat met het onderwijs. Dat ligt voornamelijk aan de leraren en in 't bijzonder aan de lerarenopleidingen. Dit heeft geleid tot het idee dat er landelijke eindtoetsen moeten komen om de kwaliteit van de vakkennis te kunnen waarborgen.
Je zou denken dat de lerarenopleidingen zelf toch wel in staat zijn om vakinhoudelijk eisen te stellen. Of toch niet?
Er is echter wel een groot verschil tussen 'woord' en 'daad'. Wie gaan die afsluitende toetsen dan maken? De lerarenopleidingen zelf! Wie stelt de 'eisen' vast? De lerarenopleidingen zelf. Jaja! Ze zijn bij elkaar gekropen, hebben een kennisbasis wiskunde vastgesteld op grond van wat we toch al deden en daar gaan we nu gezellig passende toetsen bij maken. Die toeten zullen dus geen probleem zijn, want ze zullen niet afwijken van de gangbare praktijk van nu. Wat gaat dat dan uiteindelijk opbrengen?
Antwoord: helemaal niets! Lekker zinloos allemaal. En de praktische uitvoering moet ik dan ook nog zien. 't Is weer de zoveelste geldverspilling.
Maar het oogt (op papier) wel goed. We zijn echt goed bezig. Wij werken opbrengstgericht en de opbrengst is dan dat de uitslag van de toets dik in orde is?:-(
zaterdag 6 februari 2010
Kaasschaafmethode
Op mijn oude schooltje hadden we (hoe zal ik dat 's noemen) een Excelblad-gestuurd taakbeleid. Dat betekent dat het toebedeeld aantal uren voor buitenlestaken zodanig werd verdeeld dat het totaal 'op nul uitkwam'. Niet het daadwerkelijk aantal uit te voeren uren was doorslaggevend maar de beschikbare uren binnen de begroting, zullen we maar zeggen. Dus overal plakjes afhalen zodat het uitkomt. Dat is niet zo'n gekke methode, want zo krijgt iedereen toch op een eerlijke manier te weinig uren voor de taken. Op de een of andere manier was dat niet anders mogelijk, tenzij je zou willen schrappen in die activiteiten.
Maar ja, die buitenlestaken waren natuurlijk nu net de leuke dingen voor de school, dus als je daar in gaat schrappen!? Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Bovendien als je 'iets leuks' doet en je vindt de urentoedeling niet voldoende dan is er natuurlijk altijd wel iemand die het voor dat aantal uren wel wil doen, zodat je dan een of andere vervelend klusje mag gaan doen. Iedereen deed maar gewoon of ie gek was...:-)
Met de toezegging dat ik toch de wiskundelessen van de 'minor exact' ga doen in blok 3 en 4 zou ik in mijn PTD uiteindelijk op 19 dagdelen te veel uitkomen. Een creatieve oplossing was geboden. Ik heb voorgesteld mijn aanstelling dan maar tijdelijk te verhogen. Hoe creatief moet je zijn? Maar dat is het niet geworden.
Er staan nu 9 dagdelen te veel in mijn PTD. Dat lijkt, hogeschoolgewijs, misschien nog wel een soort van redelijke overschrijding (bij een volledige aanstelling?) waar je niet over zou mogen zeuren. Op de vorige versie stond er voor 'wiskunde & leergebieden' 9 dagdelen en nu 8. Voor 'statistiek 1-3' stonden er eerst 8 en nu 7. Zo zijn er nog wat dingetjes en dan kom je precies onder de magische grens van 10 dagdelen. Dat is behoorlijk creatief. Op deze manier zit er niets anders op dan het maar zelf te regelen, maar ja, dat deed ik toch al...:-)
Als je in het onderwijs werkt en je wilt een beetje lol houden in je werk en je wilt niet al te ernstig verzuren dan moet je gewoon doen wat de meeste van mijn collega's altijd deden. Je zegt gewoon 'dat is goed' en je regelt het gewoon zelf. We noemen dat tegenwoordig 'meestribbelen'.
Op die manier komt het toch uiteindelijk allemaal wel weer goed denk ik... Het wordt dus zaak om in blok 3 en 4 zoveel mogelijk de kantjes er van te lopen zonder dat iemand het merkt. Nou dat lukt vast...:-)
Ik neem nog een stukje...:-)
Abonneren op:
Posts (Atom)