We’ll need new kinds of maths skills in the future – and new educational practices

"The nature of the mathematical skills required from competent citizens is changing. Gone are the days of inertly applying and performing standard calculations. The mathematical minds of the future will need to understand how different economic, social, technological and work-related processes can be mathematically represented or modelled."
bron

Rampgebied

Ik heb een tijdje een lijstje in Twitter gehad met de naam rampgebied. Dat was een verzameling deskundigen op het gebied van het rekenonderwijs. Dat was misschien niet eens oninteressant, ergens, maar uiteindelijk zit er weinig ontwikkeling in.

Wat mij bij dit soort 'processen' nog het meest verbaasd is het ontbreken van een strategie. Je bereikt met deze manier van roeptoeteren weinig. De mensen die er mogelijkerwijs iets van zouden kunnen opsteken haken snel af en de mensen die je wilt aanspreken bereik je niet. Er blijft dan, helaas, niet veel over dan elkaar met toenemende eenkennigheid te bevestigen in het eigen gelijk... Maar daar bereik je weinig mee.

Bij onderwijsvernieuwers zie je dat ook: steeds maar weer hetzelfde gedachtegoed rondpompen, steeds maar dezelfde 'dingetjes' blijven herhalen en proberen de verkeerde mensen te overtuigen. Je zou er moe van worden...:-)

Bijzonder is ook dat 'iedereen' van mening is dat docenten meer te vertellen moeten krijgen. De docenten zijn immers degene die weten wat er moet gebeuren. De docenten kunnen daadwerkelijk dingen veranderen. De rol van docenten is, uiteindelijk, wat telt.

Maar dat geldt dan niet voor alle docenten. Docenten moeten op cursus, een nascholing doen, workshops bijwonen, een boekje aanschaffen en lezen, flippen, netwerken, uit eten gaan of gewoon maar helemaal stoppen met werken en vooral niet voor de klas gaan staan. Ga emigreren, ga naar Mars...

Maar hoe belangrijk is dan dat gezeur vanuit de periferie? Moeten die docenten zich daar dan iets van aantrekken? Hun leven verbeteren? Nascholen? De problemen oplossen? Verdwalen?

Nee. Laat maar gaan en doe wat je zelf denkt dat belangrijk is. Doe je werk zo goed mogelijk en laat de rest maar zeuren. Van alles wat iedereen denkt, vindt, roept, zeurt en van plan is telt uiteindelijk alleen wat je doet.

Vaarwel en pas maar op dat je niet verdrinkt in je eigen gelijk...:-)

Wiskunde leren

Op Bernard Blogt kwam ik dit mooie zinnetje tegen:

Leerlingen moeten zelf aan het werk gaan. “Struggle with conceptual problems“. Alleen op die manier ontstaat inzicht en kan een leerling steeds beter zelf opgaven oplossen.
bron

Kijk dat bedoel ik nu maar. Leerlingen die moeite hebben met wiskunde zouden eigenlijk de tijd moeten krijgen zich deze 'concepten' eigen te maken. Dat betekent 'geen truukjes leren', 'geen hersenloze stappenplannetjes' en 'geen work around it'.

Dat gebeurt natuurlijk wel. 'Tekstverwerken voor gevorderden' in plaats van 'begrijpen waar je mee bezig bent', 'visual clues' in plaats van 'begrepen handelingen', enz. Uiteindelijk gaat dat niet werken en worden de problemen eerder groter dan kleiner. Op de lange duur kan dat zelfs leiden tot een grote weerzin in wiskunde. Ik begrijp dat nooit zo goed want wiskunde is zo fijn logisch, zit zo mooi in elkaar en 't werkt. Als je wiskunde al moeilijk vindt hoe moet dan dan met al die andere vakken. Die zijn pas ingewikkeld en onlogisch.

Als je mensen met een 'wiskundegat' een probleempje voorlegt dan 'slibben de hersenen dicht', 'slaat de motor af' en eigenlijk zijn ze niet meer in staat om na te denken. Ze grijpen alles aan zich om vooral niet met het probleem bezig te houden. Ze raken gewoon het spoor bijster. Ik heb altijd gedacht dat mensen met een 'wiskundegat' ergens de aansluiting gemist hadden en vooral geplaagd werden door het ontbreken van een aantal basisvaardigheden en inzichten. Eerlijk gezegd denk ik dat er meer aan de hand is. Ik denk dat er conceptueel problemen zijn. Nooit de kans of tijd gehad om de concepten te verwerven en eigenlijk steeds rennend achter de feiten aan.

De vraag is nu of je leerlingen die, zeg maar, grote moeite hebben met het verwerven van die wiskundige concepten, lastig moet vallen met wiskunde als ze (in beginsel) niet van plan zijn zich die concepten eigen te maken. Los van de vraag of dit een 'keuze' is of 'onvermogen' lost proberen het af te dwingen weinig op. Er is weinig om op terug te vallen of om aan te refereren.

In dat licht is de recente controverse omtrent 'hoe zinvol is het om algebra te leren?' in de VS wel interessant. Veel studenten met zo'n 'wiskundegat' worden geacht allerlei wiskunde te doen die nauwelijks als nuttig wordt ervaren. Hoe zinvol is dat? Daar leer je (uiteindelijk) waarschijnlijk ook niks van.

Als wiskundedocent besteed ik veel van mijn (les-)tijd en energie aan leerlingen waarbij die wiskunde niet zo vanzelfsprekend is. Ze moeten toch (op de één of andere manier) die derde klas doorkomen. In de vierde klas zullen ze een profiel kiezen zonder wiskunde of (als hoogsthaalbare) wiskunde A. Voor die leerlingen is dat zinvol, maar voor de rest? Hoe zinvol is dat?

Wat erger is dat de leerlingen die wel iets met wiskunde kunnen nauwelijks worden uitgedaagd. Verwerven zij dan wel de nodige concepten voor een succesvolle (school-)loopbaan met wiskunde? Zouden zij zich dan wel kunnen ontwikkelen tot heuze wiskundigen of in ieder geval een loopbaan kiezen waar wiskunde een belangrijke rol speelt? Maar wie gaat zich interesseren voor zo'n '(k)leuter-vak'?

Je zou ook kunnen kiezen om het wiskundeonderwijs voor sommige leerlingen af te zwakken (om te buigen) en voor andere leerlingen te intensiveren (verdiepen). Adaptief onderwijs dus. Ben je geen ster in wiskunde? Doe dan de dingen die wel nuttig zijn, bijvoorbeeld voorbereiden op wiskunde A.

Ben je goed in wiskunde? Begin dan snel met 'echte wiskunde', laat die onrealistische contexten achterwege: redeneren en bewijzen, abstracter, probleemgestuurd en nog zo wat. Hoe eerder hoe beter. Laat leerlingen die niks met wiskunde kunnen met rust en investeer in uitdagend en zinvol wiskundeonderwijs voor de leerlingen die het past. Is dat een idee of wat?:-)

Besparingen in het onderwijs

"Zittenblijven is een inefficiënte maatregel met een bijzonder hoge kost. Deze middelen kunnen veel beter worden ‘geactiveerd’ door te remediëren waardoor de ‘noodzaak’ tot zittenblijven zou moeten verdwijnen."
bron

Gekke Henkie

Af en toe hoor je wel 's iemand zeggen dat je wel 'gek' moet zijn om in het onderwijs te werken. Meestal roep ik dan zoiets dat het niet strikt noodzakelijk is maar dat het wel helpt.:-)

Die laatste is niet van mezelf helaas...

Maar (meer serieus) waarom zou je eigenlijk 'gek' moeten zijn om in 't onderwijs te werken? Als je Werkplezier hoogst in onderwijs; zingeving in gezondheidszorg leest dan is werken in 't onderwijs in 't algemeen plezierig en je hebt een baan met inhoud en zin. Dus waarom niet?

Op de keper beschouwd lijkt dat een probleem te zijn. Waarom kiezen niet meer jonge mensen voor werken in 't onderwijs? Het heeft natuurlijk alles te maken met beeldvorming. Ik denk dat het werken in 't onderwijs een ernstig imagoprobleem heeft. De vraag is dan 'is dat terecht?'. Soms wel, maar soms ook niet...

De papegaaienwijsheid dat je wel 'gek moet zijn om in 't onderwijs te werken' helpt niet om dat imago te verbeteren. Integendeel. Dus houd er 's mee op. Voor geschikte lieden is het onderwijs een geweldige plek om te werken en als je geluk hebt is onderwijs een prima plek om je te ontwikkelen¹.

En die laatste is ook niet van mezelf...:-)

¹Zie Sjaboe

Zie ook Eén op de vijf leraren heeft er geen zin meer in. Wat kunnen de dingen toch snel veranderen in een jaar.

Staking

Ik ben vandaag aan het staken. Ik ben vanmorgen naar het centrum van Den Haag geslenterd. Ik heb een visje gegeten en ik ben zo rond 12 uur naar het Plein gelopen. Daar was het inmiddels al aardig druk. Veel docenten en zelfs een heel stel collega's. Ook leuk!

Toespraakjes, een bandje en geen regen. Niet veel nieuws gehoord, maar dat was te verwachten. Ik bespeur nog geen neiging mij aan te melden bij het LIA, maar ik sta er sympatiek tegenover. Dat is handig, want dat kost niks.

Dat is wel ongeveer het idee van onderwijs. Het mag vooral niet te veel kosten. 't Is vooral jammer dat het geld wat er is wordt besteed aan de verkeerde dingen, zoals prestatiebeloning. Weg er mee!

Ik las op dit bericht dat:

Veel jonge docenten haken al in de eerste drie jaar van hun loopbaan af. Ze zijn opgebrand of gedesillusioneerd.

Vanuit deze sombere grondhouding is veel wat je daarna meemaakt in het onderwijs al snel erg leuk en grappig. Lage verwachtingen geven altijd meer kans op plezier. Een soort bottom-up benadering, zeg maar.:-)

Een positieve grondhouding is sowieso vragen om moeilijkheden. Dat kan alleen maar leiden tot teleurstelling. Maar daar kan je dan wel weer een cursus 'mindfulness' voor doen. Misschien kan je dat dan combineren met een cursus 'bevlogenheid'. Ik heb daar wel gemengde gevoelens bij. Een soort kip-ei-probleem. Maar dat is weer een ander verhaal.

Tijdens één van de toespraken kwam nog even de kip met de gouden eieren ter sprake. Die kan er nog wel bij vind ik, bij de rest van het pluimvee. Je weet wel de haantjes, de kippen zonder kop en ander gevogelte. Ik dacht dat het over onderwijs zou gaan. Dat was waarschijnlijk ook zo.

We hebben inmiddels vastgesteld dat de kwaliteit van onderwijs negatief lijkt te correleren met kwantiteit van dat onderwijs. Dat is ook wat... maar 't zal wel geen lineair soort samenhang zijn.

Ik ben na 23 jaar inmiddels zover teleurgesteld, gedesillusioneerd en bevogeld dat het weer leuk wordt. Ik heb er in iedere geval zin in. De rest van het geleuter neem ik niet meer serieus...:-)

Prietpraat en hatseflats

Hoe was het ook alweer?

"Veertig deskundigen gaan onder leider van voorzitter Norder naar Dubai en komen terug met prietpraat en hatseflats."
bron

Julius Pasgeld is er nogal helder over: 'Nooit meer peperdure trips naar het buitenland op kosten van de Haagse klanten.'.

...en zo is dat maar net! Hoe zat het nu ook alweer met Finland?
Zie ook Momenten van inzicht...

Teach less, learn more...

"Of het Finse model geschikt is voor Nederland weet ik niet. Nederland kent meer inwoners, een andere economie, kent een andere samenleving. Maar ik krijg het wel idee dat de Finnen beter snappen hoe belangrijk het is om in goed onderwijs en blije docenten te investeren, dat past bij de wereld van vandaag en morgen."
bron

Maar het kan ook echt anders

"Wie na zijn studie leuke nieuwe dingen wil gaan doen, denkt jammer genoeg niet direct aan lesgeven. Het is al moeilijk genoeg docenten te krijgen en als ze dan les gaan geven, zijn ze na enkele jaren weer verdwenen. Tien procent verdwijnt na één jaar en 25 procent heeft het na enkele jaren in het vo wel gezien. De werksfeer wordt er vaak niet als prettig ervaren en men krijgt nauwelijks ruimte voor eigen inbreng."
bron

Momenten van inzicht

Wij proberen hier in 'huize weltevree' altijd 'dingen' te verbinden die ogenschijnlijk weinig met elkaar te maken hebben.

Zo zit ik al een paar dagen te denken aan de overeenkomsten en verschillen tussen een studiereis naar Finland van ons MT en de PvdA'er: Peperdure dienstreis 'geestelijk verrijkend'. In Finland zijn (dacht ik) alle leraren universitair opgeleid. Dat zou in Nederland natuurlijk ook wel kunnen (en misschien nog niet eens zo'n gek idee!?). Maar ja, dan kan je die 'lerarenopleidingen' wel opheffen.

Aan de andere kant doen ze in Finland (dacht ik) erg leuke dingen met ICT. Een mogelijk opbrengst van zo'n studiereis zou kunnen zijn dat nu eindelijk de lerarenopleiding 's gaat investeren in ICT die werkt. Maar tegelijkertijd opheffen en meer investeren in ICT? Dat is ook vreemd, dus ik ben 's benieuwd...

Maar daar wilde ik het helemaal niet over hebben...:-)