Denkfouten

De mens is niet zo rationeel als we graag zouden geloven. Studies hebben aangetoond dat we vaak op een systematische en voorspelbare wijze denkfouten maken. Onze redeneringen steunen niet zozeer op de regels van de logica, als wel op eenvoudige denkstrategieën die leiden tot vooroordelen en illusies.
Skepsis

WisFaq

Vandaag komt er iemand in WisFaq binnen waaien die claimt een docent te zijn en roept 'dat is echt onzin'. Dat kan natuurlijk, maar wat heb je er aan? Zo maar ergens binnen komen er iet roepen is vrij onbeleefd, vind ik. Volgens mij heb je dan toch ergens een memo gemist, een gebrek aan inlevingsvermogen of een soort van hersenafwijking.

Nu is enige lompigheid, brutaliteit of doen alsof je iemand anders bent nog niet zo erg, maar als mensen kennelijk alleen maar binnen wapperen om een partijtje te zeuren...? Ik weet niet. Wat heb je er aan? Als dat nu meer regel dan uitzondering wordt is het de hoogste tijd om er mee te stoppen. Dat zou wel jammer zijn ergens, maar er komt wel een keer een grens aan mijn incasseringsvermogen. Ik ben Gekke Henkie niet...

Aan de andere kant... Er lopen wel meer gekken rond op deze planeet. Als je daar steeds iets van aan moet trekken heb je geen leven. Ik zou zeggen: vaar gewoon je eigen koers. Laten we eerlijk zijn: hoe aardig iemand ook is soms is er ineens toch een moment dat je denkt 'jij bent eigenlijk net zo'n malloot als de rest'. Dat houdt het, voor mij, meestal op. Ga maar iemand anders vervelen...

Misschien is het ook wel de leeftijd. Bescheidenheid is een schaars goed geworden. Kennelijk vindt iedereen het maar normaal om hoog van de toren te blazen alsof je de waarheid in pacht hebt. Meestal is dat niet zo. Sterker nog: mensen die mogelijk een klein beetje in de buurt komen zijn meestal niet zo lomp. Kennelijk hangt inlevingsvermogen samen met intelligentie. Omringd door idioten inderdaad...

Nou ik zie nog wel...:-)

Pseudocontext?

Op WisFaq stond een vraag over de stelling van Pythagoras:

• Stelling van Pythagoras

In een didactische context is dit een realistische context omdat je (volgens Drijvers c.s.) er iets bij voor kan stellen. Als toepassing lijkt het nergens op, maar dat zie je wel vaker. Die heks met haar warme en koude blokjes geeft ook niet direct een goed beeld van de werkelijkheid, maar kan als didactisch hulpmiddel toch werken...?!

• 4. is er verschil tussen contexten en toepassingen?

 Af en toe moet je iets zinnig roepen...:-)

Donderdag

Eh...?!

1,8 + 1,09 + 1,2 = 4,1

Het alternatief

Jelmer Evers heeft op Welk Alternatief een verwijzing opgenomen naar 'the National Board’s Five Core Propositions for Teaching':

The Five Core Propositions form the foundation and frame the rich amalgam of knowledge, skills, dispositions and beliefs that characterize National Board Certified Teachers (NBCTs).
bron

Jelmer schrijft:

"Wat nu steeds meer begint door te dringen in de Verenigde Staten en ook daarbuiten is dat een vorm van 'teacher leadership' nodig is om dit te bereiken. Niet alleen om goed onderwijs te bewerkstelligen, maar ook om docenten te behouden voor het onderwijs."
bron

Dat laatste is dan een soort van actueel. Misschien is het interessant om te kijken naar die 5 proposities in het kader van 'havo-didactiek' waar wij ons mee bezig hebben gehouden in het kader van leerKRACHT. Ik probeer maar 's een (vrije) vertaling te geven van de 5 proposities:

1. Leraren zijn zeer betrokken bij hun leerlingen en hun leerproces.
2. Leraren beschikken over uitgebreide vakkennis, zowel inhoudelijk als voor wat betreft de didactiek.
3. Leraren zijn verantwoordelijk voor het aansturen en bewaken van het leerproces.
4. Leraren denken systematisch na over wat ze doen en leren van hun ervaringen.
5. Leraren maken deel uit van een leergemeenschap.

Op de website van NBCTs kan je er per propositie nog veel meer over lezen. Dat is zeker aan te raden.

Ik denk dat deze 5 uitgangspunten allemaal belangrijk zijn. Monomane belangstelling voor één van de punten zal niet noodzakelijkerwijs leiden tot betere docenten. Je zou het lijstje kunnen gebruiken voor een sterkte-zwakte-analyse. Waar ben je goed in? Waar kan je verbeteren? Waar moet er iets gebeuren? Waar wil je je mee bezig houden? Wat voor een docent ben jij eigenlijk?

Ik zou nog best iets zien in het verder uitwerken van alle punten, maar men moet ook niet meteen overdrijven. Voor mij geeft het op dit moment een aardig 'raamwerk' om te praten over 'docentgedrag' en 'kwaliteit'. Ik ga daar maar 's mee stoeien.

Ik vind het mooi.:-)

Zinloos getwitter

Ik kom, in toenemende mate, een leuk aantal zinloze tweets tegen in mijn TweetDeck. Dat varieert van volstrekt zinloos tot irritant.

• Ik heb vandaag een goed gesprek gehad met @huppeldepup...

Wat moet je daar mee? Moet de hele wereld weten dat je kennelijk in staat bent een goed gesprek te voeren? Waar ging dat dan over? Kunnen wij daar misschien iets van leren? Mogen we weten waar het over ging misschien?

• Vandaag hebben we een hele inpirerende bijeenkomst gehad....

Meestal met een foto erbij, maar waar het nu over ging? Hebben we iets gemist? Hadden we er bij moeten zijn dan? Moeten die mensen niet werken? Kunnen we nog ergens de opbrengsten vinden van die bijeenkomst? Dat, zeg maar, de mensen die er niet waren er misschien ook iets aan zouden kunnen hebben? Of wil je alleen maar even laten weten dat je goed bezig bent?

• Bedankt voor je e-mail. Ik heb het plaatje opgeslagen...

Ja... leuk... communiceren via twitter over e-mail... en ook bedankt... Ik weet alleen niet zo goed waarvoor... Was het leuk? Interessant voor anderen misschien? Of was het geheim? Schokkend? Niet voor iedereen geschikt?

• Heeft er iemand voor mij informatie/lesmateriaal over ...

Lekker makkelijk. Zeker te lui om zelf te zoeken of om iets zelf te maken. Je roept iets en dan hopen dat je van alles krijgt toegeworpen? Dat kan natuurlijk wel, maar doe je dat zelf dan ook? Of ben je meer van het nemen dan van het geven?

• RT Ik vind het boekje van @huppeldepub erg interessant...

Elke vermelding van je boekje op Twitter retweeten is natuurlijk wel een mogelijkheid. Maar na een tijdje wordt het vervelend. Ok, je hebt een boekje geschreven en je bent succesvol. Dan mag je best trots zijn, maar je moet niet overdrijven.

• ... people unfollowed me

Tja... dat verbaast me niks. Ik vraag me dan altijd af waarom zou je dat willen weten? Sommigen mensen volgen je en anderen stoppen er mee. Nou en? Moet je daar iets mee? Wat is je doel? Zo veel mogelijk volgers? En dan? Ga je dan zinnige dingen roepen? Ik weet het niet...

• Ik ben bij Albert Heijn op de huppeldepupstraat...

Dat is boeiend. Is daar iets te beleven dan? Moeten wij je nu op komen zoeken? De GGD bellen? De politie alarmeren? Of juist vooral de andere kant op lopen...

• Ik heb zojuist 20 meter gelopen in 0:31:22 uur...

Nou ja.. zoiets dan... Knap hoor.  't Is maar goed dat we daarvan op de hoogte zijn. Ik weet niet precies wat ik daar mee moet, maar vooruit maar. Goed bezig.

---

Nu ja, je begrijpt het al. Er is weliswaar veel informatie beschikbaar, maar wat nu precies de bedoeling is van al die inhoudsloze berichten? De wereld laten weten dat je lekker bezig bent? Laten weten dat je er bent? Laten weten dat er dingen zijn die verder niemand kan zien? Dingen roepen om de onderlinge verbondenheid te versterken? Je vlaggen zetten?

Dat kan allemaal, maar ik weet alleen niet of ik daar nu op zit te wachten...

Gelukkig zijn er ook veel mensen die aardige dingen delen waar je wel iets aan hebt, waar je iets van kan leren of iets anders mee kan. Soms hebben ze dat niet echt zelf bedacht, maar vaak ook wel.

Dat laatste is verreweg het aardigst, vind ik...:-)

Geïrriteerd? Wat doe je er aan?

Gewoon niet doen... Er zijn allerlei mogelijkheden om de toevloed aan informatie en kletspraat te beperken. Je kunt ook niet reageren, dingen niet lezen, mensen ontvolgen en/of filteren, niet ingaan om opmerkingen van mensen die de andere kant op denken. Je kunt roeptoeters en zelfverklaarde deskundigen blokkeren en nog veel meer...

Dat lijkt eenvoudiger dan het is. Je wilt op de hoogte blijven, altijd bang dat je iets mist...? Maar dat is onwaarschijnlijk. Je hoeft echt niet bang te zijn dat je iets mist. Als het belangrijk is dan ontkom je er toch niet aan, zo niet dan was het ook niet belangrijk. Het is niet nodig om je aan dingen te ergeren. Dat heb je zelf in de hand. Uiteindelijk kan je je beter richten op de dingen waar je energie van krijgt.



Hoe moeilijk kan dat zijn?:-)

• Onleesbaar rijksregisternummer berekenen
• Programmeren op een grafisch rekentoestel
• Vergaderen, studiemiddagen en andere bijeenkomsten

Correlatie

"Er is een ijzersterke correlatie tussen rekenvaardigheden van kinderen en hun latere succes en inkomen."
Sander Dekker in Trouw

Adaptieve technologie

"Ik dacht (eigenlijk) dat ‘adaptiviteit’ vooral in de inhoud zat. De techniek moet het mogelijk maken dat ‘studenten’ keuzes maken en creëren in plaats van vastgestelde content en consumeren.
Kortom: het zijn niet de instrumenten die de doorslag geven maar de muziek!:-)
Maar daarmee zijn we er nog niet natuurlijk…"
bron

Lijstjes maken

Eén van de meest bijzondere behoeftes van de criticasters van het reken- en wiskundeonderwijs is het maken van lijstjes met de namen van mensen die de verkeerde ideeën uitdragen. Het is ook één van de hobbies van BON. Een beetje bijhouden wie er allemaal fout waren na de oorlog, zeg maar... Dat verdelen van de mensheid in 'goed' en 'fout' heeft al tot meer problemen geleid, maar 't blijft kennelijk een onweerstaanbare behoefte.

Ik geloof dat ik een tijd geleden ook nog twittergewijs lastig gevallen werd door een badmuts die graag wilde weten of ik nu een voor- of tegenstander ben van de grafische rekenmachine. Nu had ik daar al wel eerder over geschreven en eigenlijk ben ik er ook niet tegen. Maar dat ligt iets genuanceerder dan alleen maar 'voor' of 'tegen'. Maar ze wist van geen ophouden. 't Kan mij niet schelen, maar wat heb je er aan?

Maar goed, ik zei dat bij 'issues' de werkelijkheid waarschijnlijk op een hoger plan ligt. Kennelijk hebben sommige mensen een groot belang om dit soort controversen in stand te houden. Wat moeten ze anders gaan doen? Voordat je 't weet moeten ze echt les geven aan 104 pubers die heel geinteresseerd zijn in van alles en nog wat maar niet noodzakelijkerwijs in wiskunde.:-)

't Is jammer en spijtig van de verspilde moeite. Ik denk dat ik die proeven maar 's ga nakijken. Misschien dat ik daar dan weer goede zin van krijg. Ik denk het wel:-)

Verspilde moeite

In het wiskundeonderwijs (en meer in algemene zin) kom je regelmatig dezelfde discussies tegen. Je kunt daarbij denken aan 'kennis versus vaardigheden', 'inzicht versus oefenen' en meer van dat soort. Voor alle argumenten zijn er allerlei bronnen beschikbaar waar in principe alles aangetoond, dan wel, overboord kan worden gegooid.

Dichotomie
Veel vooruitgang zit er meestal niet in. Zoiets kan een indicator zijn dat de vermeende dichotomie onzinnig is. Meestal begint het er mee de zaak op te delen in twee (of meerdere) niet overlappende begrippen, deze begrippen vervolgens te herdefinieren, om ze vervolgens met de grond gelijk te maken. Omdat de dichotomie vooral gebaseerd op fantasie lijkt me dat ook niet zo moeilijk. Een eenzijdige focus op één van de begrippen kan natuurlijk nooit ergens toe leiden.

De meeste mensen lossen deze 'cognitieve dissonantie' op door te veronderstellen dat de waarheid, zoals gewoonlijk, in het midden ligt. Er bestaat niet zoiets als kennis zonder vaardigheden, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het heeft geen zin om te oefenen als je geen inzicht hebt in de dingen die je doet.

De waarheid ligt in het midden
Maar dat klopt niet. Aan elke zaak zitten heel veel kanten. Het is nogal simpel te denken dat je complexe processen kunt beschrijven met 2 kanten. Hadden dat er ook 4 kunnen zijn? Of 12? 1000? Dat denk ik wel.

Om 'grip' te krijgen op ingewikkelde 'dingen' moet je niet proberen de zaak te simpel voor te stellen. Op die manier doe je geen recht aan de veelzijdigheid van de zaak. Het zijn slechts modellen van de werkelijkheid. Maar bestaat er dan zoiets als 'de werkelijkheid'? Mijn werkelijkheid is waarschijnlijk anders dan die van jou. Dat weet ik wel zeker.:-)

Maar wat dan?
Volgens mij gaat het er om om over al die verschillende werkelijkheden in gesprek te gaan met elkaar. Wat denk jij? Wat vind ik? Wat zijn mijn ervaringen? Wat doe ik? Wat doe jij? Heb jij misschien een punt? Heb jij iets bedacht waar ik nog niet aan gedacht had? Wat kan ik van jou leren? Wat kan jij van mij leren?

In die zinloze discussies bespeur ik meestal helemaal niets van enige neiging om zich ook maar enigszins te verdiepen in het standpunt van de ander. Het enige doel lijkt het versterken van het eigen gelijk en het aantonen van het ongelijk van de ander. Dat is niet echt iets nieuws, denk ik, maar wat heb je er aan?

Nu zou dat laatste nog wel een soort van aardig (intellectueel) tijdverdrijf kunnen zijn, maar als het om onderwijs gaat, dan begrijp ik dat niet. Als je zelf niet in staat bent om je te verplaatsen in een ander of als je alleen gelooft in je eigen gelijk... als je jezelf belangrijker vindt... als er in je hoofd geen enkele ruimte is voor de mogelijkheid dat de waarheid op een hoger plan ligt... dan stop er mee. Het is versplilde moeite.

Wie gaat dat betalen?

Er wordt al jaren gesproken over de werkdruk in het onderwijs. De werkdruk in het onderwijs neemt echter eerder toe dan af:

Ook in het voortgezet onderwijs is er sprake van hoge werkdruk door extra taken, zegt CNV. Ruim de helft van de docenten aan middelbare scholen vindt dat de school te veel activiteiten op zich neemt naast het lesgeven. bron

Aan de andere kant schijnt er toch steeds meer geld naar het onderwijs te gaan. Je vraagt je af waar dat blijft. Waarschijnlijk komt dat niet terecht bij 'het primaire proces'.

Er wordt niet geinvesteerd in kleinere klassen, beter lesmateriaal, ICT die werkt of extra tijd om leerlingen te helpen. Wat moet je doen als je wel de ambitie hebt om het onderwijs te verbeteren maar niet de middelen?

Ik denk dat er dan maar één mogelijkheid is. Laat docenten gratis dingen doen waar ze, normaal gesproken, voor betaald zouden moeten worden.



Je zult het niet geloven maar laten er nu allerlei clubjes te bestaan die tegen betaling de school heel graag willen helpen om dat voor elkaar te krijgen. Weliswaar non-profit, maar dat betekent nog niet dat het geen geld kost. Waar bleef dat extra geld voor 't onderwijs ook weer? O ja...:-)

Er worden ook nog wel 's pogingen ondernomen waarbij docenten gratis hun lesmateriaal kunnen inleveren. In het kader van 'delen om te vermenigvuldigen' of zoiets. Dat dan allerlei mensen centjes verdienen aan het rondpompen van jouw intellectueel eigendom? Hoe dom kan je zijn?

Wat moet je als goedwillende docent doen? Je kunt niet altijd dwarsliggen. Ik denk dat ik daar wel een soort oplossing gevonden heb, maar dat ga ik niet vertellen. Dat kan je beter zelf ontdekken, tenzij je er voor wilt betalen...:-)

Lurken is geen (leer-)stijl

In most online communities, 90% of users are lurkers who never contribute, 9% of users contribute a little, and 1% of users account for almost all the action.
bron

Een aantal jaren geleden, ergens in een E-learning Communty zijn er 223 gebruikers en die hebben zo'n 7322 berichten verstuurd. 1% van de gebruikers is goed voor 36% van de berichten. Vervolgens is 9% verantwoordelijk voor 53% van de berichten. Blijft er 11% van de berichten over voor de resterende 90% van de gebruikers. Deze laatste groep verstuurt gemiddeld 4 berichten per persoon.

Al met al kan je wel stellen dat er 2 leden heel actief zijn en dat zo'n 20 anderen ook bijdragen. De rest heeft zich aangemeld...:-)



Anders geformuleerd: 10% van de deelnemers is verantwoordelijk voor (bijna) 90% van de activiteiten.

De vraag is dan is dat een probleem? Of moet je 'lurken' beschouwen als onvemijdelijk of zelfs 'een bewuste leerstrategie'?

Nota bene: 'lurken' kun je ook beschouwen als een bewuste leerstrategie. Blog bij E-learning: trends en ontwikkelingen

Wel weer jammer dat er daardoor minder interactie is maar die behoefte is natuurlijk ook weer persoonlijk en kan je ook zien als een andere leerstrategie. Blog bij E-learning: trends en ontwikkelingen

Ergens klopt er iets niet, denk ik. Het probleem van de #elearnmooc is dat het grootste deel van de aanmelders alleen komt kijken. Uiteindelijk zal misschien 10% echt iets doen en waarschijnlijk zal uiteindelijk misschien 1% de cursus echt afmaken, gok ik... en dat kan toch bijna niet de bedoeling zijn.

't Was toch juist de interactie en de uitwisseling van ideeën die een MOOC zouden moeten sturen? Maar moet dan niet iedereen bijdragen, reageren, becommentariëren, annoteren en zo? Dan wordt het, naar mijn idee, pas interessant en er zou dan iets kunnen ontstaan dat nog niet eerder vertoond is.

"In a MOOC it is the connections between different participants and different opinions that make a MOOC a source of learning. That is why massive is important in a MOOC. In a MOOC a lot of different participants and different opinions and different participants make a better interconnected network."
bron

Het grappige is dat als je 'het gebrek aan participatie' probeert aan te kaarten dat er altijd wel iemand gaat roepen dat hij/zij weliswaar niet echt bijdraagt maar het allemaal wel heel erg nuttig en inspirerend vindt...

Dat laatste is natuurlijk precies het probleem. Lurken werkt. Het levert veel op. Je hoeft niet te investeren om iets te krijgen. Wie wil dat nu niet? Maar ergens klopt er iets niet...

• Zie ook stoppen met delen

Startbijeenkomst

Het Nederlandse onderwijs is beter dan we denken maar niet zo goed als we zouden willen. De regering heeft de ambitie uitgesproken om het Nederlandse onderwijs van goed naar excellent te brengen. Een doelstelling die breed gedeeld wordt en al tot diverse initiatieven heeft geleid.

Stichting leerKRACHT sluit hier naadloos op aan met de ontwikkeling van een getoetste, praktische en kopieerbare aanpak waarbij scholen zelf de kwaliteit van hun onderwijs aanzienlijk kunnen verbeteren.

Waarom moet het altijd leuk zijn?

Ik ben een vakidioot, denk ik, want ik vind 'wiskunde' leuk. Ik vind het moeilijk te accepteren dat leerlingen 'wiskunde' niet leuk vinden. Ik roep dan ook wel 's dat één van de problemen van ons vak is dat die schoolwiskunde 'gewoon niet leuk genoeg is'.

Op vergaderingen kan het je overkomen dat iemand dan gaat roepen 'waarom moet het altijd leuk zijn?'. Daar zit vast een diepe gedachte achter: 'het leven is gewoon niet leuk, dus wen er maar vast aan'.

Dat is wel een gemiste kans, want leren gaat zoveel makkelijker en beter als je plezier hebt in waar je mee bezig bent. Dat 'leuk' zijn is een intrinsieke vorm van leuk die nu juist zo kenmerkend is van bezig zijn met wiskunde: dingen ontdekken, je dingen afvragen, dingen zeker weten, dingen kunnen oplossen... enz...

Meestal is er geen gelegenheid om tijdens de oppervlakkige uitwisseling van gedachten bij vergaderingen je standpunt te nuanceren. Je probeert een punt te maken en je wordt meteen afgeschoten, zeg maar. Terwijl, na bijna 25 jaar wiskundeonderwijs, ik er van overtuigd ben dat het 'leuk zijn' een belangrijke indicator is of je onderwijs wel deugt. Als leerlingen wiskunde niet leuk vinden dan klopt er iets niet.

Vandaag heb ik bedacht dat 30 leerlingen in een lokaal zetten en vragen om in stilte en in hun eentje zich bezig te houden met een schriftelijke cursus 'opgaven maken' misschien niet de juiste werkvorm is. Leerlingen willen interactie, zich laten zien, dingen verzinnen, spelletjes doen, elkaar uitdagen, opvallen, zingen, gillen, elkaar aanraken, bewegen, ijsjes eten, met hun telefoon spelen,...

Maar dat kan natuurlijk niet. Nee, je moet sommen maken... boeiend:-))

Leer nadenken

Als ik in het kort moet uitleggen waar het nu om gaat in het onderwijs geef ik altijd (enigszins gekscherend) het rijtje:

• Leer lezen
• Leer rekenen
• Leer nadenken

Vooral over dat laatste wil ik het in deze weblogpost 's hebben.

Eén van mijn eerste herinneringen aan de colleges wetenschapsfilosofie gaan over falsifieerbaarheid van beweringen. Dat is inmiddels lang geleden maar ik heb er wel een aantal handige 'denkdingen' aan over gehouden. Dat is 'omkeerbaarheid' en 'zelfverwijzing'.

Omkeerbaarheid
Soms hoor je mensen uitspraken doen waarvan je het gevoel hebt dat er iets niet aan klopt. Het kan soms moeilijk zijn om precies te achterhalen waar dat dan in zit. Vaak kan je door de stelling om te keren meer inzicht krijgen in de onzinnigheid van de uitspraak.

Zelfverwijzing
Een ander 'denkding' is de zelfverwijzing. Op dit weblog verzamel ik daar allerlei voorbeelden van. Oog hebben voor zelfverwijzing is amusant, maar er zit wel degelijk een serieuze diepe gedachte achter.

Kortom
Als je nu het maximale uit het onderwijs wilt halen leer dan nadenken en ja, dan bedoel ik inderdaad vooral ook logisch denken. Er zit echt niemand te wachten op mensen die onlogisch denken, geloof me...:-)

Die mooie baan in het onderwijs...

"Ik ben na elf jaar onderwijs overgestapt naar het bedrijfsleven omdat ik vreesde anders tot m'n 67e vast te zitten in een sector die meer en meer als 'zinkend schip' begon aan te voelen."
bron

Is het #onderwijs een 'zinkend schip' of is er iets anders aan de hand...?:-)

 

"Rinnooy Kan constateerde in 2007 dat het lerarentekort zowel kwantitatief als kwalitatief van aard is. Alleen dat al rechtvaardigt een nationaal gesprek over de aantrekkelijkheid en inhoud van een van de belangrijkste en mooiste beroepen in dit land. Zie dit stuk als een aanzet tot dat gesprek."

bron

 

Ik ben benieuwd...:-)

Notities

Volgens Ken Robinson gaat het bij het leren om:

• Diversiteit
• Nieuwsgierigheid
• Creativiteit

...en niet om een standaard programma, met standaard testen en nog zo wat... Het helpt ook enorm als de schoolleiding stuurt op 'climate controle' in plaats van 'output control'.

Drie vragen:

1. Hoe kunnen we in Nederland, ondanks de massaliteit, scholen creëren die voldoen aan de kwaliteiten die Robinson in Finland en het alternatieve onderwijs herkent? 
2. Hoe kan technologie een bijdrage leveren aan een nieuwe cultuur van leren en doceren die recht doet aan zowel de talenten van leerlingen als van docenten?
3. Wat kunnen we doen in Nederland om onze leerlingen te laten zien dat een VWO diploma je niet tot een beter, waardevoller mens maakt dan een VMBO diploma?

bron

Werken of vrij zijn

Rijkdom is beter dan armoede. Om te beginnen al om financiële redenen.
Woody Allen

Het zou aardig zijn om al die zogenaamde 'keuzes' die docenten lijken te hebben eens op een rijtje te zetten en (voorzover nuttig) af te branden:

• Idealist of realist
• Bitter of beter
• Traditioneel of innovatief
• Optimist of pessimist
• Behoudend of vernieuwend
• Negatief of postitief
• Jong of oud
• Star of flexibel
• Montessori of Mussolini
• Vrijheid of dwang
• Elfje of tuinkabouter
• Bekwaam of prutser
• Amateur of professional
• Gepassioneerd of inkomen
• Bewust of onbewust
• ...

Van dat soort dingen dus. Het lijkt alsof er sprake is van een keus. Als je nu maar roept dat je 'postief' bent dan wordt het vanzelf beter? Werkt dat? Docenten mogen niet zeuren? Helpt dat dan? Worden de dingen beter als je er vrolijk over doet of er over zwijgt?

Uiteindelijk gaat het natuurlijk niet om wat je zegt, wat het had kunnen zijn, je goede bedoelingen... Het gaat er om wat je doet. Maar zelfs dat is relatief, want je moet dan wel kijken naar de omstandigheden waarin je geacht wordt te doen wat je doet. Je kunt sommige dingen niet ontkennen omdat ze niet leuk zijn of het verkeerde signaal geven...

Kortom: je kunt beter gezond en rijk zijn dan arm en ziek. Men hoeft van mij niet overmatig te gronzelen, maar overmatige vrolijkheid gaat me ook te ver.