Zinloos...:-)

Het kan altijd erger

Als leraren staken is er altijd wel een of andere gek die begint over vakanties, passie of verantwoordelijkheid. Daar zijn we inmiddels wel aan gewend en er zullen niet veel weldenkende mensen zijn die dit soort mallotigheid erg serieus neemt. Het zijn wel het soort momenten dat je denkt dat het niet erger kan worden. Maar wat denk je? Het kan altijd erger! Zo kwam ik deze tekst tegen op #Twitter:

"Stakende leraren schaden het imago van het onderwijs. Want wie heeft zin om bij een club te werken die blijkbaar te weinig verdient en teveel werkdruk heeft?"

Je hebt toch het gevoel dat er ergens iets niet klopt. Wat zou het zijn? Dat kan toch bijna niet serieus zijn. Hoe dom kan je zijn?

Die laatste vraag is trouwens een vraag die je maar beter niet kan stellen (heb ik gehoord) want er zijn altijd mensen die daar een uitdaging in zien. Ik zal geen namen noemen...:-)

---

• Werkplan

Lerarenregister

In de kern is het voorgestelde lerarenregister dan ook geen beroepsregister, maar slechts een register waarin bevoegde leraren hun nascholingsinspanningen moeten documenteren, met als sanctie verlies van bevoegdheid.
bron

---

Learenregister helpt om aanzien en respect voor vak te herstellen.

• Het lerarenregister

---

Hoe gaat het eigenlijk met mij?

Ik ben er nog niet helemaal uit... moet ik nu definitief stoppen? Of is het een herfstdepressie? Medische problemen naar aanleiding van? Aardappelmoeheid, ouderdom, algehele malaise, hypochonder, professionele eenzaamheid, hersenverweking, heftige metaalmoeheid?

De HMLblues, eh....of gewoon even te veel hooi op de spreekwoordelijke vork, overwerkt, opgebrand, zin in vakantie, een deuk in mijn ego? Een tijdelijke terugslag na een periode van optimisme? These en antithese van het gemoed. De dialectiek van de moderne mens?

Algemene zinloosheid van het bestaan? Treurigheid? Eindigheid of het universum in 't algemeen?

• Wie het weet mag het zeggen? Hoe gaat het eigenlijk met mij?
• Werken of vrij zijn?

Flashplayer

In Internet Explorer krijg ik regelmatig deze melding:

De eerste keer denk je dat je een nieuwe flashplayer nodig hebt maar dat is niet zo. Het heeft te maken met de instellingen voor het filter.

De ActiveX-filtering uitschakelen dus...

Knutselsmurf

De knutselsmurf in mij is weer bezig geweest. In mijn Internet Explorer (thuis) heb ik van die handige knopjes in mijn favorietenwerkbalk:


In CHROME of op school heb ik die niet... dus dat heb ik dan maar even gemaakt... voor mijn website. Hier op 't weblog schiet ie dan wel een beetje uit beeld, maar vooruit maar... 't gaat net:-)

• Wiswijzer

Nieuwjaarsgroet

Nu de kersttoespraak en de eindjaarsoverdenking er bij ingeschoten zijn kan ik op z'n minst proberen een nieuwjaarsgroet te fabriceren. Mogelijk kan ik dat later gebruiken voor mijn afscheidsrede.:-)

Ik schreef al eerder:

"Als docent heb je tegenwoordig steeds minder te vertellen. Je mag blij zijn dat je een baantje hebt. Dat docenten mogelijkerwijs zelf ook nog ideeën of idealen hebben is ook niet meer van deze tijd. Je bent een professional dus je moet gewoon doen wat er gezegd wordt."

Dat gevoel is sinds juli 2013 niet minder geworden. Misschien wordt het tijd om op te houden alles maar goed te vinden. Laten we grenzen stellen en mensen er op wijzen dat die grenzen gerespecteerd moeten worden. Een mooi thema voor 2014. Veel succes in het nieuwe jaar.

Zinloos 2013

Automatische gegenereerde nieuwsbriefjes als 'paper.li' zijn, normaal gesproken, al vrij zinloos, maar op deze manier krijg je zelfs de indruk dat er verder ook niemand naar kijkt.



Eh.. cookies?:-)
Dus 'Daily is out!' maar toegevoegd aan mijn filter in TweetDeck.:-)

Werken of vrij zijn

Rijkdom is beter dan armoede. Om te beginnen al om financiële redenen.
Woody Allen

Het zou aardig zijn om al die zogenaamde 'keuzes' die docenten lijken te hebben eens op een rijtje te zetten en (voorzover nuttig) af te branden:

• Idealist of realist
• Bitter of beter
• Traditioneel of innovatief
• Optimist of pessimist
• Behoudend of vernieuwend
• Negatief of postitief
• Jong of oud
• Star of flexibel
• Montessori of Mussolini
• Vrijheid of dwang
• Elfje of tuinkabouter
• Bekwaam of prutser
• Amateur of professional
• Gepassioneerd of inkomen
• Bewust of onbewust
• ...

Van dat soort dingen dus. Het lijkt alsof er sprake is van een keus. Als je nu maar roept dat je 'postief' bent dan wordt het vanzelf beter? Werkt dat? Docenten mogen niet zeuren? Helpt dat dan? Worden de dingen beter als je er vrolijk over doet of er over zwijgt?

Uiteindelijk gaat het natuurlijk niet om wat je zegt, wat het had kunnen zijn, je goede bedoelingen... Het gaat er om wat je doet. Maar zelfs dat is relatief, want je moet dan wel kijken naar de omstandigheden waarin je geacht wordt te doen wat je doet. Je kunt sommige dingen niet ontkennen omdat ze niet leuk zijn of het verkeerde signaal geven...

Kortom: je kunt beter gezond en rijk zijn dan arm en ziek. Men hoeft van mij niet overmatig te gronzelen, maar overmatige vrolijkheid gaat me ook te ver.

De onderwijsvernieuwingsindustrie

Wat lees ik nu?

Ons onderwijs is ingericht rond de wetmatigheden van de geïndustrialiseerde samenleving. Centraal staat een lineair- mechanisch leerproces dat georganiseerd wordt rond het ontsluiten van kennis via boeken en docenten.
bron

Dat is nog 's een mooie binnenkomer. Stomme pinguin...:-)

Sturen op kwaliteit

Op Kiezen voor kwalitatief sterke leraren lees ik:

"Onderwijs staat of valt met goede leraren. De raad pleit in dit advies daarom voor een sterkere sturing op kwaliteit."

Dit vertaalt zich in een aantal aanbevelingen:

• Aanbeveling 1: maak meer gebruik van werving en selectie rond de lerarenopleiding
• Aanbeveling 2: verhoog de beroepsstandaard
• Aanbeveling 3: stimuleer onderwijskundig schoolleiderschap
• Aanbeveling 4: werk in de regio nauw samen aan kwaliteit en kwantiteit

Op de één of andere manier ergert mij dit soort dingen mateloos. Ik ervaar het vooral als halve waarheden, platte leugens en een expositie van een groot aantal blinde vlekken.

Je zou bijna de neiging krijgen de aanbevelingen punt voor punt door te nemen en proberen duidelijk te maken dat het eigenlijk nergens op slaat. Het is een herhaling van zetten van een verloren partij. Napapegaaien van onwerkbare en onuitvoerbare plannen.

Maar het meest in het ooglopende probleem wat ik er mee heb is dat men 'uitkomsten' verwart met 'beleid'. Natuurlijk wil iedereen kwalitatief goed onderwijs, de beste docenten en het hoogst haalbare voor alle leerlingen. Wie zou daar bezwaren tegen kunnen hebben?

De vraag zou dan moeten zijn: wie gaat wat DOEN en wie gaat dat BETALEN?

...en dan wordt het meestal heel stil, want het mag niets kosten. Zelfs als de aanbevelingen zouden deugen, wat heb je er aan? Dat je later kan zeggen dat je wel wist hoe het zat? Maar dat niemand luistert? Dat kan...:-)

Maar, eerlijk gezegd, denk ik dat 'iedereen' er toch wel een soort belang bij heeft de aandacht af te leiden van de echte problemen in het onderwijs. De docenten deugen niet, de lerarenopleidingen deugen niet, de schoolleiders deugen niet en het wordt tijd dat daar 's een keer iets aan gedaan wordt?

Je zult zien dat dat lerarentekort vast ook de schuld is van de docenten. Die willen gewoon niet meewerken...:-)

Leerstijlen zijn onzin

Op innovatie & onderwijs kan je een aantal mooie citaten/verwijzingen vinden over leerstijlen. Ik heb daar verder niet zo veel aan toe te voegen, behalve dan de vraag hoe je 'onzin' en 'zinvol' zou kunnen onderscheiden. Hoe kan je nu zien dat zoiets als 'leerstijlen' eigenlijk onzin is?

Grof gezegd komt het er op neer dat er 4 verschillende leerstijlen zijn te onderscheiden. Dat hadden er ook 3 of 23 kunnen zijn, maar 3 is misschien wat weinig en 23 is misschien een beetje te veel van het goede.

De cursusleidster 'kantklossen' reageerde enigszins geirriteerd op mijn opmerking dat ik mijn tweede klas te maken heb met wel 31 verschillende leerstijlen. Als we zo gaan beginnen is het einde zoek, natuurlijk. Maar 't is wel zo...:-)

Uiteindelijk blijkt dat leerlingen niet één leerstijl hebben maar een combinatie van verschillende leerstijlen maar dat sommige leerstijlen minder ontwikkeld zijn. Mijn conclusie zou dan zijn dat je dan juist moet inzetten op die dingen die nog wat verdere ontwikkeling nodig hebben. Je kunt (ook in het vervolgonderwijs) niet alleen maar leren zoals jij dat wilt. Je zult in allerei omstandigheden moeten proberen zo goed mogelijk het maximale te halen uit je inspanningen.

Dus leerstijlen zijn helemaal niet zo heel erg duidelijk te onderscheiden. Het zijn 'verschillende kanten' van een complex proces. Het is niet verkeerd om in je onderwijs ruimte te maken voor verschillende manieren van leren en recht doen aan verschillen tussen leerlingen. Maar dat heeft verder met leerstijlen niet zo veel te maken.

Kortom: dat 'er zijn vier te onderscheiden leerstijlen die niet te onderscheiden zijn' is een herkenbare indicator voor geleuter. Het is een metafoor voor de vaststelling dat iedereen anders is en dat iedereen moet leren om op verschillende manieren, in verschillende omstandigheden te leren leren.

Mijn idee is dat als je complexe processen wilt begrijpen dat je dan niet moet proberen de zaak eenvoudiger voor te stellen dan het is om vervolgens te proberen de zaak weer recht te praten omdat de dingen nu eenmaal ingewikkelder zijn dan de oorspronkelijk versimpeling. Op die manier raak je belangrijke verbindingen kwijt.

Erger is dat een 'verkeerde diagnose' je kijk op de werkelijkheid aardig kan vertroebelen. Je hebt iets in je hoofd en wat denk je? Overal zie je daar bevestigingen van. Dat lijkt toch wel heel veel op één van de blinde vlekken. Niet doen dus.

Double bind

Eén van de meest heldere voorbeelden van 'double bind' is:

A mother gives her son two different shirts as gifts for his birthday. He wears one of the shirts to his birthday party. His mother sees him and her first words to him are, “You didn’t like the other shirt?”

Wat zoonlief ook doet, het is nooit goed. Op Wikipedia staat 'double bind' als 'pragmatische paradox'.

In organisaties kan je dat ook tegen komen. Als je mensen 'gek' wilt maken is dat wel een soort van plan. Waarschijnlijk is het allerbeste je van dat soort dubbele boodschappen in het geheel niets aan te trekken en gewoon te (blijven) doen wat je denkt dat (in jouw situatie) nodig is. Er is altijd ruimte voor verbetering, maar men moet niet overdrijven.

Maar let er maar 's op. Ik zou er zo een hele verzameling voorbeelden van kunnen geven. Dat ga ik niet doen, want je moet ook niet proberen de wijsneus uit te hangen. Nee, we gaan volgende week weer fijn kantklossen, denk ik. Of was het figuurzagen? Bloemschikken? Ik zal me proberen netjes te gedragen.

Zie ook 'zelfreferentie'.

Zoekopdrachten

Ik heb even uit de statistieken van dit weblog de eerste zes zoekopdrachten gevist:

1. afvinken (7)
2. aftellen (5)
3. even getallen (4)
4. gedicht over samenwerken (4)
5. wiskunde berekeningen en tekenen (4)
6. i love wiskunde (3)

Dat is wel bijzonder en zinloos.

Reklame in facebook

Weg er mee... niet interessant!

Maar ja of dat helpt!?:-)

Hoe dom kun je zijn?

"Pas op met de uitspraak: 'hoe dom kun je zijn'. Teveel mensen lijken er een uitdaging in te zien."
bron

Ik heb in 2011 afscheid genomen van de lerarenopleiding. Het was een een moeilijk maar onvermijdelijk besluit. Je kunt niet de rest van je werkend bestaan vechten tegen de bierkaai. Tenzij je dat leuk vind. Nou nee dus...:-)

Maar sommige verhalen zijn te mooi (of te erg) om niet te vertellen. Nu ik er weg ben kan ik daar dan tenminste heel duidelijk over zijn. Als je ergens werkt kan je natuurlijk niet zeggen dat je omringd bent door idioten. Je moet mensen niet wijzer willen maken dan ze zijn.:-)

Op een bepaald moment moesten we studenten achter de broek aan gaan zitten om vooral zo snel mogelijk af te studeren. Een goed plan, alhoewel ik vermoed dat daarbij niet direct het welbevinden van de studenten voorop stond, maar voornamelijk de mogelijke financiële consequenties voor de hogeschool zoals dat bij de start van de `afstudeerboete' de bedoeling was.

Een aantal collega's, in engere zin, vond dat ik toch op z'n minst een morele verantwoordelijk had om niet alleen studenten 'aan te jagen' maar vooral ook studenten moest bijgeleiden met het afstuderen zelf. Mogelijkerwijs zelfs met zo min mogelijk moeite. Nu ben ik nooit te beroerd om iets nuttigs te doen dus leek het me een goed idee dit dan in de taaktoedeling te verdisconteren. Er mag iets bij als er dan ook iets uit gaat. Dat lijkt me tot op de dag van vandaag een zeer redelijk standpunt. Waarom zou ik (nog meer) gratis doen als mijn collega's daar wel voor betaald worden?

Mijn leidinggevende had er geen moeite mee om zonder enige vorm van overleg ruimte te creëren in mijn taaktoedeling. Bijvoorbeeld door met de kaasschaafmethode uren bij taken weg te halen en zelfs uren voor taken geheel niet meer toe te kennen, zelfs voor taken die ik al had uitgevoerd.

Eerlijk gezegd, denk ik, dat toen het idee ontstaan is om zo snel mogelijk de lerarenopleiding te gaan verlaten. Morele verantwoordelijkheid? Kaasschaafmethode? Een hoop gezeik over niets? Nee, daar kan geen weldenkend mens tegen op...

RUNAWAY!

EINDE DEEL 1

De leerfabriek

"De productieketen van het onderwijs is nog altijd van de vorige eeuw en daardoor veel arbeidsintensiever dan nodig. Intelligent gebruik van ICT om personeelskosten te besparen en de werkdruk te verlagen worden mondjesmaat ingezet."
bron

zie slecht advies: meer lesgeven voor commentaar

Van goed naar excellent onderwijs

Wijs geworden van @tonelias gooit het nieuwe kabinet het over een andere boeg. Je moet niet tegen het #onderwijs roepen dat ze 't niet goed doen dan gaan ze steigeren. Nee, je moet zeggen dat het #onderwijs goed is maar dat het nog beter kan. Alsof je een kind toespreekt. Mooie tekening hoor, maar...

Maar ja, daar trapt natuurlijk niemand in...:-)

Mensen moeten niet zo zeuren

Ik heb 't niet echt onderzocht maar 't zou me niet verbazen als er meer synoniemen zijn voor 'zeuren' dan voor het tegenovergestelde van 'zeuren'. Ik kan zelfs niet eens het tegenovergestelde van 'zeuren' bedenken...:-)


Wat je verder ook voor een leuke dingen doet, je loopt meer kans dat er een of andere badmuts komt 'zeuren' dan dat iemand in positieve zin een complimentje geeft, aandacht besteedt aan je activiteiten, een leuke opmerking maakt, reageert of op een andere manier laat merken dat je activiteiten gewaardeerd worden.

Nu kun je natuurlijk schrijven over wat je doet, allerlei 'dingen' delen, vertellen wat je bezig houdt of anderen helpen met wiskunde, met de inzet van ICT of gewoon een beetje zitten geinen. Dat is allemaal aardig, leuk en heeft verder weinig meer om het lijf dan wat het is... Ik heb verder weinig bijbedoelingen. 't Is gewoon wat het Internet kan zijn...

Maar nee hoor, je moppert, je draagt niet bij aan het debat, je zeurt, je bent een dwarsligger, contactgestoord, vijandig, teleurgesteld, haatdragend, wraakzuchtig en wat je allemaal nog meer naar je hoofd geslingerd krijgt. Als je dat nu 's allemaal bij elkaar optelt, vermenigvuldigt en probeert dat in een breder perspectief te zien? Waarom zou je je dan nog doen? Niet voor het grote geld, niet voor de maatschappelijk waardering en niet voor de eeuwige roem...:-)

Lieve mensen: als je nu grote behoefte hebt om te zeuren ga dan 's zeuren over al die onzichtbaren, de zwijgers, de mensen die niet delen, die lieden die alleen maar lurken en niet verder komen dan het napapegaaien wat anderen bedacht hebben (zonder bronvermelding:-). Dat volk dat niet reageert, niet weet waar ze 't over hebben, roeptoeters waar je zelden of nooit een fris idee van verneemt. Lieden die zelf nog nooit iets hebben bijgedragen aan het debat, de kenniseconomie, de wereld en de mensheid in het algemeen. Daar hoor je nooit iemand over.:-)

Geen ruzie maken:-)

"Mensen zijn op zoek naar erkenning en waardering en veel mensen houden niet van conflicten. Dat maakt het lastig om ergernissen en verbeterpunten te bespreken met collega’s. Mensen draaien dan ook vaak om de hete brij heen, bij gebrek aan een goede manier om een kritiek punt naar voren te brengen."

"Natuurlijk moeten ergernissen er toch een keer uit en zo ontstaat dan een roddelcircuit of schiet die rustige collega opeens uit naar een collega die zich van geen kwaad bewust is."

bron