Sustained innovation

"According to the article, the minor innovations we see in online learning are an example of "sustained innovation", meaning small changes that do very little to change the actual structure of the market."
Are Universities Afraid of Online Learning?

Wiswijzer krabbelt langzaam op

Na het terugdraaien van het voorgenomen besluit om wiswijzer.nl af te sluiten begint het aantal bezoekers weer langzaam toe te nemen:

Voorlopig is dat niet zo veel als de 3305 van 22 mei 2012.:-)

Verslagen schrijven

Ik heb gisteren 109 verslagen geschreven. Dat zijn wat 'normale mensen' rapporten noemen. In Montessoriaanse zin noemen we dat anders en 't is ook een beetje anders. Leerlingen kunnen in ieder geval altijd met de docent in gesprek gaan als ze het met de beoordeling niet eens zijn.

Tot nu toe heb ik één leerling aan de e-mail gehad over een gemaakte afspraak die ik vergeten was, drie leerlingen uit havo 4 die niet precies wisten hoe het rapportpunt berekend werd en één leerling die inderdaad een punt (te weinig) heeft. De drie havoleerlingen konden gelukkig in de jaarplanner precies zien hoe dat in elkaar zat.

Als je nu echt een evidente fout gemaakt hebt dan is dat geen probleem, maar een ongeluk komt meestal niet alleen. Mijn insteek is dat je, wat je ook bedenkt, moet zorgen dat een beoordeling rechtvaardig is en inzichtelijk. Dat is dan soms wel lastig, maar als het terecht is dan moet je daar ook niet moeilijk over doen.

Af en toe kom je nog wel 's een verwijzing tegen naar 'vijven en zessen' van A.D.de Groot. In het boekje 'Vijven en zessen' concludeert de auteur dat de schoolcijfers van het ordinale schaaltype zijn. Men kan immers moeilijk volhouden dat het verschil tussen een 8 en 9 hetzelfde is als het verschil tussen een 5 en een 6 of dat een 8 duidt op een 2 keer zo goede prestatie als een 4. Het gevolg is dat je met het cijfergeven slechts een ordening in de cijfers aangeeft. Een 7 betekent een betere prestatie dan een 4 of een 6 en dat is alles!

Hieronder zie je een staafdiagram van de verdeling van 1000 schoolcijfers. De empirische verdeling zoals deze is vastgesteld en de theoretisch verdeling die je op grond van de normale verdeling zou mogen verwachten (met hetzelfde gemiddelde en standaarddeviatie):

A.D. de Groot beargumenteert dat het rekenkundig gemiddelde bepalen van schoolcijfers, vanuit een statistisch oogpunt, wel eens niet zou kunnen kloppen!

Soms wordt de suggestie gewekt dat docenten zo rond de 5/6 de zaak aan het flessen zijn, dat ze vijven opplussen naar zessen. Dat is een voorbarige conclusie. Het kan ook zijn dat leerlingen die zo rond de 5/6 zitten zelf zorgen dat het 'goed' komt. Kan ook:-)

Bij statistiek 1-3 op de lerarenopleiding heb ik nog wel 's gesuggereerd dat andere centrummaten misschien geschikter zijn.

Een leerling haalt voor de toetsen 4 keer een 6 en één keer een 1. Het gemiddelde is nu 5. Dit zou kunnen leiden tot een onvoldoende op het rapport. Een andere leerling haalt 2 keer een 4 en 2 keer een 5 en één keer een 10. Gemiddeld is dat 5,6 en misschien wel een 6- op het rapport. Dat lijkt niet erg eerlijk: de eerste leerling beheerst de stof voor 80% voldoende. De tweede leerling beheerst slechts 20% van de stof voldoende.

In de praktijk zoek je naar een verantwoord gemiddelde tussen 'inzichtelijk beoordelen' en 'het volgen van je hart'. Ik ben altijd blij als het allemaal klopt, de beoordeling helder is, je de dingen gewoon kan uitrekenen en de leerlingen het dan gewoon met je eens zijn...:-)

Haringstand

19

Ik heb liever een tientje:-)

Laten we er maar geen doekjes om winden: mensen die aardig, geinteresseerd of complimenteus gaan doen `moeten iets van je`, althans meestal wel. Het is, in ieder geval, iets om altijd in overweging te nemen. Er zijn weinig mensen die `aardig zijn` zonder `eigen belang`. Erg he?:-)

Treurigheid als levensstijl

Haringstand

Haringstand: 9,5. 't Valt nog niet mee om dagelijks een #vistweet te versturen, maar gemiddeld kom ik wel zo 'n beetje uit. Zie ook Ik lus geen haring.... Ik wel. O ze zijn weer zo lekker dit jaar... Vroeger hield ik helemaal niet van vis, maar tegenwoordig ben ik er helemaal weg van. Gebakken tongschar van Simonis in de stad, nieuwe haring en nog zo wat... Het leven hoeft echt niet zo ingewikkeld te zijn.

Wiskundeleraar.nl

De website wiskundeleraar.nl lijkt nog het meest op het Nederlands elftal. Bij het WK deden ze het behoorlijk goed, dus 'never change a winning team'. Later blijkt dat team de grooste verliezer van het EK te zijn. Resultaten uit het verleden geven kennelijk geen garantie voor de toekomst.

Zo gaat het ook ongeveer met wiskundeleraar.nl. Het was ooit we een soort van handig bij de lerarenopleiding maar als wiskundewebsite voor mijn leerlingen lijkt het minder geschikt. Ik geloof dat een aantal leerlingen in 4havo het nog wel handig vinden, maar verder is het maar behelpen.

Nu was ik ook eigenlijk helemaal niet plan om de website in te zetten, maar na dat gepruttel met HMoodLe had ik toch wel weer behoefte aan iets dat werkt. Ik stuur met de website o.a. de iPadvriendelijke samenvatting aan. Daarnaast is de planning wel handig. Vooral als je dat ook op je mobiele apparataat kan bekijken.

Ik zit op dit moment wel een beetje in een soort gedachtekronkel. Je kunt natuurlijk niet altijd maar alles delen en dan verder maar steeds weer nieuwe dingen moeten doen zonder dat er iets tegenover staat. Ik ben persoonlijk erg blij met mijn de iPadvriendelijke samenvatting, maar moeten andere mensen daar dan ook gebruik van kunnen maken? Voor mijn leerlingen vind ik dat wel prima, maar waarom de rest dan ook? Waarom zou ik dat willen? Heb IK daar dan iets aan? Wat schiet ik er mee op? Leidt dat dan ergens toe, behalve dan dat het misschien voor anderen handig is? WTF heb ik daar aan?:-)

Nou ja, je begrijpt het al, dat soort gedachten houden me soms bezig. Dat soort gedachten heeft mij er tot nu toe overigens niet van weerhouden om er mee door te gaan, maar ik kan me ook voorstellen dat ik het op een bepaald moment voor gezien houd.

Voor wat betreft het Nederlands elftal en wiskundeleraar.nl heb ik het wel gezien, geloof ik.

Kakfiguren, opblaaseikels en andere onbenullen

Ik las net Bloed… drinken of onder de nagels weghalen? van Karin. De associatie met 'bloed' als mensen je op een bepaalde ergeren of tegenstaan is inderdaad wel bijzonder. Ik denk dat het iets te maken heeft met 'ziel', met de grenzen van je 'eigen ik' en 'de buitenwereld'. Mensen kunnen soms erg ongevoelig zijn voor de grenzen 'waar ik begin en jij ophoudt'. Ik heb er wel een theorie over.

Bij mijn vorige baantje hoorde ik ooit een collega zeggen dat 'we toch eerlijk en open tegen elkaar zouden moeten kunnen zijn'. Dat soort 'psychologenpraat' is natuurlijk wel aardig bedacht maar niet echt een werkbaar concept. Ik had best kunnen zeggen 'ik vind jou een ontzettende kloothommel, inspiratieloos, een zeikerd, een omhooggevallen kakfiguur en een opblaaseikel', maar ik denk niet dat dit de verhoudingen goed gedaan zouden hebben. Vermoedelijk...:-)

De vraag is dan hoe je daar dan mee omgaat? In de praktijk doe je dan maar gewoon een beetje 'normaal' tegen zo iemand. Dat is een beetje de 'afspraak' in het sociale leven. Iedereen doet zo'n beetje 'normaal'. Dat is niet onverstandig, anders maak jezelf vrij snel onmogelijk.

Op zich werkt dat prima. Er is echter wel een probleempje mee. De meeste mensen zijn niet in staat om in hun 'non-verbale communicatie' hun ware gevoelens te verbergen. Zo kan zo'n kloothommel wel vragen 'hoe gaat het?', maar als je daar dan antwoord op wilt geven dan merk je meteen (aan het non-verbale gedrag) dat de malloot in kwestie totaal niet geinteresseerd is in wat je daarover te zeggen hebt. Het is ook niet de bedoeling dat je 'echt' iets probeert te zeggen, dus zeg gewoon 'o goed hoor met jou?'. Dan kan 'jut en jul' gewoon zeggen 'o prima' en dan kan je iets nuttigs gaan doen.

Tot zover is er niet echt een probleem. Het is een soort 'modus vivendi'. Iedereen houdt zich lekker op 'de vlakte' en dat is prettig... Het leidt niet echt tot een 'warme relatie' maar, kom op, dat wilde je toch al niet.:-)

Nu wil het geval dat sommige mensen veel gevoeliger zijn voor 'non-verbale signalen' dan andere mensen. Mijn ervaring is dat mensen die daar gevoelig voor zijn het moeilijk hebben. Wat zou het toch heerlijk zijn als je een presentatie houdt voor 350 mensen en iedereen is of wel bijna in slaap gevallen of is iets heel anders aan het doen en je hebt niks in de gaten... Je klets maar door, wat er ook gebeurt. Dat zou toch wel fijn zijn. Wij noemde dat vroeger 'college'.:-)

Als je met iemand praat die overduidelijk niet luistert dan raak ik daar altijd erg van in de war. Ik begin dat te stuntelen, te haperen, te stotteren en weet niet meer wat ik wou zeggen. Eigenlijk kan je dan beter gewoon ophouden...

Nu zou je die 'gevoeligheid' kunnen beschouwen als een tekortkoming maar dat is het nu juist niet. Het is juist een hele goede eigenschap. Kijk wat je uitricht, wat is het effect van de dingen die je zegt, begrijpt een leerling wat je uitlegt? Komt je boodschap over? Je wordt er zelf wel heel erg moe van, maar 't is een talent!

Laten we die kakfiguren, opblaaseikels en ander onbenul maar lekker in hun eigen sop gaar koken. Wij weten wel beter...:-)

Over docenten...

Er wordt altijd van alles geroepen over docenten. Hieronder een geheel willekeurige verzameling van uitspraken die ik zo hier en daar tegen kom:

• "We moeten een kennisgat overbruggen, gebrek aan vertrouwen, angst om vaste patronen los te laten, ..."
  @marathonkeje
• "Professionals in onderwijs moeten ook creatiever zijn.", "Men legt zichzelf beperkingen op." of "De beperkte blik die veel leerkrachten hebben. Die gaat tot de deur van hun lokaal."
  @onderwijszaken
• "Ik ken er veel (onderwijskundigen) die net zo zeer op een eiland leven als veel docenten."
  @pietvsz
• "Loopt docenten niet een beetje achter in het digitale tijdperk?"
  Erik van Zwam
• "...ophokuren en bezigheidstherapie....maar ligt mijns inziens ook aan laksheid en methodeslaafsheid."
  @karinwinters
• Onderwijsgevenden zouden eerst eens twee jaar in een bedrijf moeten werken en ervaren hoe de "echte" wereld functioneert!!
  @beniers
• Maar onderwijsgevenden hebben hun eigen status vernietigd!! Kunnen daarom geen respect e.d. van maatschappij verwachten!
  @beniers
• Onderwijsgevenden moeten meer zelfrespect (op basis van vakkennis en realiteitszin tonen (bijv. geen voddenbalenkledij!!).
  @beniers

Het komt er (grof gezegd) op neer dat docenten dingen niet los kunnen laten, ze zijn niet craetief, leven op een eiland, lopen achter, zijn laks, wereldvreemd, verdienen ook geen respect en ze lopen er bij als zwervers. Klopt allemaal:-)
Zie ook 7. De hakken in het zand

De avonturen van Wammes

“Ik ga mijn leven beteren! Vergeef mij, Dick Dubbelslag en vaarwel!”
Tom Poes en Horror, de ademloze

Precies 3 jaar geleden schreef ik een stukje over ruimte om te inoveren. Ik had toen nog het idee dat ik het nodig was om op de lerarenopleiding het goede voorbeeld te geven voor wat betreft de inzet van ICT. Al die 'nieuwigheid' van mij, voor zover dat nog niet het geval was, zou uiteindelijk toch z'n vruchten af gaan werpen. Inmiddels is er toch wel 't een 't ander heel anders gelopen dan verwacht.

Je zou denken dat `successen` op het gebied van de `inzet van ICT` je positie zouden versterken. Dat `succes` is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt, dat is nog best heel lastig. In de praktijk (b)lijkt dat uiteindelijk eerder `tegen` je te werken. Het wordt wel gewaardeerd maar er staat verder weinig tegenover. In het hoger onderwijs is 'klunzen' de regel niet de uitzondering, 'succes' moet zoveel mogelijk worden vermeden.:-)

Ik denk dat ik nu weet waarom dat zo is. Als docent word je geacht je te beperken tot wat iedereen doet: lesjes geven, meestribbelen, dom uit je nek kletsen en vooral niet iets willen veranderen. Doe je dat niet dan begeef je je in de no-go-zone.

Ik heb ooit een verhaal gehoord van Wammes. Wammes was een nieuwe onderwijzer op een basisschool. Om het jaar goed te beginnen was het eerste dat Wammes deed in de vakantie z'n lokaal opknappen: schilderen, anders inrichten, opleuken met een hoek om te 'chillen' en nog zo wat van die dingen.

Je zou denken dat dit door schoolleiding en collega's enorm gewaardeerd zou worden. Eindelijk iemand die de handen uit de mouwen steekt en de school en 't onderwijs daarmee een goede dienst bewijst. Bovendien helemaal gratis en voor niets. Dus wat wil je nog meer?

Maar, je begrijpt wel, zo zit de wereld niet in elkaar. Dat is 'echt' niet de bedoeling. De collega's vinden Wammes maar een uitslover. Ja, op die manier kan iedereen wel een populaire leraar worden, maar dat is niet de bedoeling. Het probleem is dat niemand dat natuurlijk gaat zeggen, maar uiteindelijk heeft Wammes het waarschijnlijk niet lang uitgehouden op die school. Dat is wel een gemiste kans. Zo'n leuke jonge leraar met passie die door het `onbenul` op z'n plaats moet worden gezet. Stel je voor: straks gaat ie zich nog wat verbeelden.

Ik denk dat dit verhaal het begin is geweest van mijn afscheid van de lerarenopleiding. Zo zie je maar dat 'reflectie' wel degelijk zin heeft. Je kunt niet van docenten verwachten dat ze alleen maar investeren zonder dat daar iets tegenover staat.

Leren van je fouten? Misschien:-) Maar zoiets gebeurt me niet nog een keer. `No pay, no cure` en daarnaast probeer ik het het onbenul te bestrijden. Dus bereid je maar vast voor.:-)

Doebiedoebiedoe

"Inhoudelijk weet ik zeker dat ICT, nieuwe media (ook fototoestel, filmcamera) en sociale media een bijdrage kunnen leveren aan mooier onderwijs. En ik weet ook hoe? Althans voor het primair onderwijs. Het gaat om de betrokkenheid, de “swung” die de leerkracht heeft en het geloof in de relatie tussen de leerlingen, de relatie met de leerlingen en de relatie met andere dingen."
bron

Leiden video's tot meer begrip?

Zie Leiden de Khan Academy videos tot meer begrip

Wiskunde volgens GOOGLE

De hoogte van een toren

Hoorde ik nu gisteren iemand beweren dat je om de hoogte van een toren te meten altijd de afstand tot de toren moet weten? Dat is niet zo.

In een boek uit 1614 van Sybrandt staat een methode beschreven hoe je met een stok, een spiegeltje en een meetlint toch de hoogte van een toren zou kunnen bepalen.

Je legt ‘ergens’ een spiegeltje neer (C). Je zet de stok DE zo neer dat je als je vanaf de bovenkant van de stok in het spiegeltje kijkt je precies in het midden van het spiegeltje de torenspits ziet. Vervolgens zoek je punt F op en wel zo dat als je vanuit F kijkt, je precies de torenspits en de bovenkant van de stok op een lijn ziet.

Je meet vervolgens CD, DE en DF. Omdat je hier te maken hebt met 3 gelijkvormige driehoeken kun je met die gegevens de hoogte van de toren AB bepalen.

Dus ik bedoel maar...:-)

Dat is gek

Ik dacht ik twitter maar 's iets:

"D y s l e c t i c i   h e b b e n   b a a t   b i j    m e e r    r u i m t e ..."

Naar aanleiding van:

"Meer ruimte tussen de letters helpt dyslectische kinderen bij het lezen. Dat blijkt uit een gisteren gepubliceerd onderzoek dat werd geleid door een psycholoog van de Universiteit van Padua in Italië."
bron

Maar Tweetdeck vind dat kennelijk niet goed. Het wil niet Twitteren...!?!  Nou ja...