Gelukkig nieuwjaar

In de laatste week voor de kerstvakantie heb ik de uiterste inleverdatum van de extra Excel-opdracht gewijzigd in 1 januari 2017.

De uiterste inleverdatum was 15 december 2016. De mooiste reactie van een leerling was: “Ik ga echt niet in de vakantie die opdracht doen…”

Je moet er niet te lang over nadenken..:-)

Meer leerlingen leren meer in minder tijd

Ik ben er nog niet helemaal uit, maar uit de gegevens van de enquete van het eXperiment taakgerichte instructie zou je kunnen concluderen dat het mogelijk is om leerlingen meer te leren in minder tijd. Dat is nog 's een aardige wending...:-)

Vraag 1
Hoeveel tijd heb je aan hoofdstuk 7 besteed?



Vraag 2
Ben je tevreden over het eindresultaat van de proeven?



Het zou best kunnen zijn dat deze 'methode' vooral geschikt is voor leerlingen waarbij die wiskunde niet zomaar komt aanwaaien. Misschien is juist deze groep gebaat bij heldere instructie, samen oefenen en snelle feedback door middel van deeltoetsen.

Is dat goed? Als je wilt dat meer leerlingen meer leren dan lijkt me dat niet verkeerd. Goede leerlingen (lees: leerlingen die de nodige vaardigheden prima uit het boek halen) worden niet direct benadeeld door meer nadruk op klassikale uitleg, samen oefenen en snel toetsen. Je zou je zelfs voor kunnen stellen dat je leerlingen laat kiezen: wil je de 'taakgerichte instructie' doen of zoek je 't liever zelf uit?

Een ander leermoment is dat, als je leerlingen mee laat denken over het 'leerproces', je enorm veel ideeën krijgt over waar je mee bezig bent of hoe je je onderwijs zou kunnen verbeteren. Een leerling schrijft in de enquete dat het bijvoorbeeld niet zo'n gek plan is om na deeltoetsen ook nog een 'grotere toets' te geven. Blijft de leerstof op 'deze manier' wel hangen? Leiden de hapklare brokken wel tot voldoen overzicht en inzicht?

Kortom: ik ga er nog een tijdje mee door. Ik ben er (tot zover) niet ontevreden over. De vraag is nu alleen wat je er verder mee moet doen. Zal ik er mee door gaan? Zal ik het proberen nog beter te maken? Of gaan we gewoon door op de oude voet...?:-)

• Resultaten
• Eindverslag eXperiment taakgerichte instructie

Procenten

Uit de proef van hoofdstuk 2 van HAVO 4 wiskunde A:

Opgave 4

1. Voor een Cd-speler moet je €142 betalen. Dat is inclusief 21% BTW. Hoeveel BTW betaal je dan?
2. Ik heb op 1 januari 2001 een bedrag van €225 op een spaarrekening gezet. Ik krijg jaarlijks 3% rente die steeds op 1 januari wordt bijgeschreven. Bereken het tegoed op de spaarrekening op 2 januari 2012?
3. Een bedrag B wordt met 12% verhoogd. Bereken met hoeveel procent het bedrag moet afnemen om weer op het oude bedrag B uit te komen.

Resultaten

Voor deze opgave kunnen leerlingen 6 punten halen. Gemiddeld scoren mijn leerlingen 1 punt. Eén leerling scoort 6 punten, één leerling scoort 3 punten, 5 leerlingen 2 punten en één leerling 1 punt. De rest heeft geen punten.

 

Een hele paragraaf over procenten en dan zo'n resultaat? En dan te bedenken dat procenten eigenlijk voorkennis was bij hoofdstuk 1. Dit is dus niets nieuws. Dat is stof uit de tweede of derde klas. Deze leerlingen moeten vast nog een keer een rekentoets doen. Kennelijk is dat rekenen met procenten nog niet helemaal geland.:-)

 

Kortom... zo kunnen we dat niet laten. Doe iets Tom Poes. Verzin desnoods een list...:-)

• Procenten HAVO 4

Tien tips die helpen bij het orde houden

Van http://www.lesseninorde.nl gevist:

• Wees niet jezelf, wees professioneel
  Later als je orde hebt, kun je altijd nog `jezelf` zijn
• Maak contact.
• [...]
• Als iets niet werkt, doe dan wat anders.

De uitgebreide uitwerking van deze tips vindt u in het boek Lessen in orde

ICT en onderwijs

Ik heb het afgelopen jaar geprobeerd om t.a.v. mijn eigen onderwijs mijn eerder verworven 'inzichten' omtrent de inzet van ICT in het onderwijs handen en voeten te geven. Dat is niet helemaal gelukt, denk ik. Ik wel een aantal 'handige dingen' gedaan, maar echt opgestegen is het niet. Dat is echter geen reden om niet wat kolen op het vuur te gooien.

Ik ga na de vakantie een pilot doen 'wiskunde en konijnen'. Dat is een minicursus voor mensen die niet echt wiskunde nodig hebben maar wel geinteresseerd zijn. Als dat allemaal een beetje lukt heb ik nog meer plannen:

Wiskunde voor mensen die dat niet nodig hebben:

• Wiskunde en konijnen - introductiecursus (pilot)
• Wiskunde en kunst
• Wiskunde en voetbal
• Wiskunde en humor
• ...

Wiskunde voor mensen die dat wel nodig hebben:

• Statistiek en kansrekenen
• Differentiaalvergelijkingen
• ...

Cursussen voor mijn eigen onderwijs:

• Het oplossen van vergelijkingen (klas 2)
• Wat is de afgeleide? (wiskunde B klas 5 herhaling)
• Transformaties van grafieken (klas 4 en 5 wiskunde B)
• Wat is gelijkvormigheid? (klas 3)
• Hellingen en aanzichten (klas 3 havo)
• Algebraische vaardigheden (klas 3 vwo)
• ...

...en allemaal voor niks. Ik moet nog even nadenken over een verdienmodel. Maar misschien ook wel niet... eerst maar 's de pilot...

Cursussen voor mezelf:

• Inleiding algebra
• ...

Ideeën genoeg, zou ik denken:-)

Denken in leerobjecten niet in leerarrangementen

Er staat sinds 8 mei 2010 een 'idee' op uservoice.wikiwijs.nl over leerobjecten vs. leerarrangementen:

Ik denk dat docenten eerder behoefte hebben aan relatief kleine leerobjecten dan aan complete leerarrangementen. Het zijn als het ware de bouwstenen voor een eigen leerroute.

Er zijn zelfs een aantal reacties. Dat kan ik me nog wel herinneren. Om de 3 maanden een reactie. Het was niet bij te houden!

Ik heb mijn best gedaan. Inmiddels lijkt het er op dat wikiwijs juist in 'les, serie lessen' denkt in plaats van 'relatief kleine leerobjecten'. Ik begrijp inmiddels ook wel waarom. De belofte was dat er 'leermateriaal' zou komen dat 'aanpasbaar' zou zijn. In de praktijk blijkt het om leerroutes te gaan die vooral verwijzen naar lesmateriaal op Internet.

Voor wiskunde is dat bijvoorbeeld het Freudenthal Intstituut, Math4All en een groot aantal andere aanbieders en verwijzingen naar allerlei andere plekken op het Internet. De inhoud van al die verwijzingen kan je natuurlijk niet aanpassen. Je kunt de leerroutes in wikiwijs natuurlijk wel aanpassen, maar dan ben je gewoon een beetje aan het arrangeren en daar heb je dan nu net dat hele wikiwijs niet voor nodig. Dat kan ik thuis ook...:-)

Ik kan niet anders concluderen dat er van die belofte 'aanpassen naar eigen inzicht' niets terecht gaat komen. Wikiwijs is in dat geval niet veel meer dan een krakkemikkig pompstation voor het rondpompen van dezelfde 'oude meuk'.

Vuilnisman!

Zie ook ICTklas

Lang leve de docenten

Soms wordt er gesuggereerd dat, wat ik dan maar de baas-in-eigen-klaslokaal-houding noem, een belangrijke oorzaak is voor het mislukken van allerlei goedbedoelde vernieuwingen in het onderwijs. Ik denk dat dat een onjuiste voorstelling van zaken is.

Wat zou er van het onderwijs terecht komen als de 'goede docenten' zich als makke schapen zouden laten leiden door wat 'randfiguren' allemaal bedenken van achter hun schrijftafel in hun ivoren toren?

Eén van de kerncompetenties van een docent is continu kijken naar wat je aanricht. Je geeft les en leidt dat dan tot het gewenste resultaat? Wat was het doel? Lukt dat? Zo niet, doe iets of doe iets anders, doe 's gek, ga innoveren. Maar waarom zou je iets moeten verbeteren als het heel goed gaat?

Maar ik begrijp het wel. Als je nu iets doet en 't werkt niet, bijvoorbeeld een soort van plan voor vernieuwing, wat moet je dan nog doen? Vaststellen dat de plannen niet deugen? Of ga je dan roepen dat de docenten niet deugen?

Dat laatste is natuurlijk verreweg de grootste veroorzaker van het mislukken van elke onderwijsvernieuwing. Je kunt niet tegen docenten zeggen dat ze de afgelopen 20 of 30 jaar verkeerd bezig geweest zijn en dat het nu allemaal anders moet. Niet omdat dat dan de nodige weerstand oproept, maar vooral omdat het gewoon niet waar is.

Naschrift
Zie ook If it works, don’t fix it en Krakende wagens

Meer naschrift
Zie ook Empathie in het onderwijsdebat en Waarom zou je (niets) veranderen?

Jij bent OK, ik ben een sukkel...

Ik ben een sukkel. Waarom ben ik niet gewoon gebleven waar ik zat? Ik had mijn tijd tot mijn pensioen in alle rust kunnen uitzitten: beetje sommetjes bespreken, hoofdstukjes er doorheen jassen, hier en daar wat overslaan en nog zo wat van die dingen. Tegen hogeschooltarief. Als je daarnaast probeert zoveel mogelijk gezeur te vermijden, een beetje op kantoor rondhangt, intelligent naar de wolkjes staart en zo'n beetje meestribbelt? Ik heb een vaste aanstelling, dus wie doet je wat?

Waarom zou je nu toch steeds nieuwe vakken moeten verzinnen? Waren die 'oude vakken' niet goed dan? Waarom zou je willen werken aan andere manieren van leren? Waarom moet je iets doen aan de integratie van ICT in je onderwijs? Waarom zou je nadenken over beter onderwijs? Waarom zou je überhaupt nadenken? Waarom zou je jezelf dat aandoen? Die 'wiskunde' verandert echt niet, dus waarom niet gewoon doorgaan met hoe dat dan gaat? Dat ging toch verder prima?

Zo'n website moet je natuurlijk ook niet willen. Dat is vragen om moeilijkheden. Dat is echt nergens voor nodig. Hoe beter zoiets werkt hoe meer gezeur er over ontstaat. Terecht natuurlijk, daarvoor hebben we immers allerlei 'dingen' voor ICT van de hogeschool? Dat die 'dingen' verder maar weinig met ICT te maken hebben is dan wel weer een soort van jammer. Maar ja, dat weet verder niemand. Ik bedoel maar, waar is ICT nu eigenlijk voor nodig? 't Is gewoon onzin.

Je moet dan af en toe wel vergaderen, vage gesprekken voeren, gezellig meeklunzen met de rest en doen alsof je weet waar je me bezig bent. Maar dat toch geen probleem? Zolang je dat nu maar zo overtuigend doet dat niemand merkt dat je ook niet weet waar je mee bezig bent. Wie zal er iets van durven zeggen? Gewoon stug volhouden. Je moet gewoon niet letten op de rest, je hebt gewoon gelijk en de rest is gezeik, zullen we maar zeggen.

Nee, ik begrijp het ook niet. Ga ik een beetje raar zitten doen. Straks moet ik 'echt' aan het werk. Moet ik gaan proberen om leerlingen echt iets te leren. Waarom doe ik dat nou? Waarom ben ik niet gewoon blijven zitten waar ik zat? Dom he? Maar ja, 't is niet anders.:-)

Afbouwen en verder kijken

Should I sing sad farewell to things
I'm really glad I've left behind?
Peter Hammill

Ik heb nog een poging gedaan om duidelijk te maken dat ik 'alles en iedereen' zo snel mogelijk probeer te vergeten.:-) Ik heb 't gevoel dat 't niet gaat lukken, maar is dat erg? Ik weet 't niet, maar het was echt leuk en met een goede herinneringen kan je lang doen, zullen we maar zeggen.:-)

Aan de andere kant moet je af en toe gewoon 's wat anders proberen. Zoals gezegd is dat met gemengde gevoelens, zeker. Ik ben blij, maar ook een beetje verdrietig. Is dat erg? Wel nee, zo gaat dat nu eenmaal in het leven. Vrolijke momenten en treurigheid. Onvermijdelijk, helaas. Dat is waarschijnlijk ook inherent aan de menselijke geest. De dichotome wereld! Hoe kan je genieten van dingen als je niet zou weten hoe het zou zijn zonder de zegeningen. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille.

Zullen we 't daar maar op houden dan? Laat je niet gek maken en geniet van je zegeningen! De rest is bijzaak:-)

Alle dagen feest

Een moeilijk maar onvermijdelijk besluit

There's no choice here to make, there's no easier decision than to stand up, stand straight and to give it a try and there's no time for hesitation as the stations of our lives are passing by.
Peter Hammill

Ik heb besloten de lerarenopleiding op 1 september 2011 te verlaten. Ik heb 10 jaar op de Hogeschool Rotterdam gewerkt. Eén jaar als ELO-beheerder en negen jaar als docent wiskunde. Ik heb hard gewerkt, denk ik. Ik vond dat ik toch wel de leukste baan van Nederland had. Wat wil je nog meer?

Veel van de dingen die ik deed waren 'mede mogelijk gemaakt' dankzij de inzet van eigen tijd en eigen middelen. Dat zoeken naar en experimenteren met ‘andere manieren’ van leren en ‘andere manieren’ van werken vond ik wel interessant en boeiend. We leven tenslotte in 2011, dus als docent moet je mee met de tijd... denk ik.


Aan de andere kant kan je natuurlijk niet alleen maar investeren, steeds maar weer nieuwe dingen bedenken en proberen een 'beetje bij te blijven' zonder dat er iets tegenover staat. Je moet daarbij niet zozeer denken in termen van tijd of geld maar vooral ook aan belangstelling, enthousiasme en een soort gevoel dat je dat allemaal niet voor niets doet. Het is niet erg om voor de troepen uit te lopen, behalve als de troepen de andere kant op lopen, zal ik maar zeggen…:-)

Daarnaast is er op de lerarenopleiding altijd een hoop gedoe over randvoorwaarden, inschrijvingen, generieke onzinmaatregelen, niet werkende ICT-middelen, kwesties over taaktoedeling, gebrek aan visie, allerlei onnodige administratieve onduidelijkheden, creatief boekhouden, gezeur over bijzaken en nog veel meer…

Het ziet er niet naar uit dat ‘deze toestand’ in de nabije toekomst gaat verbeteren, mogelijk wordt het erger.:-( Daar heb ik geen zin in. Ik moet nog 14 jaar, dus dat moet beter kunnen.:-)


Ik heb besloten de lerarenopleiding met ingang van 1 september 2011 te verlaten. Ik heb er over nagedacht, ‘t was een moeilijk, maar onvermijdelijk besluit met gemengde gevoelens. Maar voor mij is dit echt veel beter zo. Dat is pas een veelbeterplan!

ICT en onderwijs

Ik heb altijd gedacht dat als ik nu 's het goede voorbeeld geef van integratie van ICT in mijn onderwijs dat dan zelfs de grootste twijfelaars toch op z'n minst hun mening zouden kunnen nuanceren. Niet dat ik vind dat iedereen dat op mijn manier zou moeten doen, maar roepen dat 'de rol van ICT erg wordt overschat', 'dat ICT niet echt van belang is', e.d. zouden me dan toch wel (op z'n minst) bespaard mogen blijven.

Het lijkt nog het meest op roepen dat uitvindingen zoals de stoommachine, de telefonie en de atoombom erg overschat worden. Je kunt dat wel vinden maar 't is een twijfelachtig standpunt.

Mensen die zelf, qua inzet van ICT, nog geen deuk in een pakje boter kunnen slaan hebben er vaak wel een mening over. Je zou dan wel verwachten dat deze meningen ergens op gebaseerd zijn. Meestal is dat niet zo. Slordig!

Terwijl je met de inzet van ICT dingen 'handiger en soepeler' kan regelen. Dat je, zeg maar, de kwaliteit verhoogt en de werkdruk vermindert. Ik geef toe, dat hebben we eerder gehoord en meestal was dat helemaal niet zo, maar dat lag vooral aan de uitvoering. Er wordt ICT-gewijs vaak meer geleuterd dan waar gemaakt. Maar ik doe het gewoon!:-)

Dat je met de inzet van ICT andere en betere manieren van leren mogelijk kan maken is ook nog interessant. Dat je zelfs betere en sterkere relaties kan leggen met studenten is ook fraai. En zo ken ik er nog wel een paar...:-)

Ik kan u verzekeren dat de mogelijkheden, verworvenheden en voordelen van de inzet van ICT in mijn onderwijs zo volstrek evident zijn dat ik niet begrijp dat er nog mensen zijn die het belang en mogelijkheden van de inzet van ICT in het onderwijs durven te betwijfelen.

Maar misschien hebben mensen ook wel een soort behoefte om te klagen over 'werkdruk', 'emailoverload' en 'gebrek aan contact'. Ik vind dat als je de 'dingen' die je moet doen niet goed regelt, dat je dan eigenlijk ook niet moet zeuren dat het slecht geregeld is, zullen we maar zeggen. Je bent een professional of niet...

Kortom: iedereen die denkt dat de inzet van ICT en onderwijs niet van belang is of niet werkt moet misschien die al die andere 829 berichten op dit weblog maar 's lezen. Het is zo leuk, zo relaxed en 't levert zoveel op...


Maar ja... ergens houdt het natuurlijk wel een keer op. Je kunt niet de rest van je leven aan een dood paard blijven trekken, zullen we maar zeggen...:-)

Statistiek en kansrekenen

Ik heb altijd gedacht dat ik nog wel een keer een complete leerlijn zou gaan ontwikkelen voor 'Statistiek en kansrekenen voor de lerarenopleiding', zal ik maar zeggen.

Op Wiswijzer had ik natuurlijk al Statistiek en kansrekenen. Een soort van verzameld werk. Daarnaast doe ik natuurlijk nog steeds Statistiek 1-3, beschrijvende statistiek. Op Lesbrieven e.d. staat ook nog 't een 't ander. Bovendien heb ik natuurlijk nog van alles gemaakt voor de minor vakverdieping.

Als ik dat allemaal een beetje op een rijtje zou zetten en wat verder uitwerken dan zou zoiets als 'Statistiek en kansrekenen voor de lerarenopleiding' zo maar kunnen. Ik zie daar nog steeds wel iets in.

Een goed doordacht concept met veel extra's. Materiaal genoeg en 't zou een leuke, interessant en vooral helderende leerlijn moeten worden met veel uitstapjes naar bekende problemen uit de combinatoriek, de kansberekening en de statistiek.

Van vaasmodel tot hypothesetoetsen, van harmonisch gemiddelde tot betrouwbaarheidsintervallen... met samenhang en een logische opbouw en veel interactiviteiten!

Maar ik denk niet dat 't er van komt. Dat is wel jammer...

Functies van meer variabelen

Naar aanleiding van Functies van meer variabelen krijg ik altijd opmerkingen over de reader. Dat is niet zo heel vreemd, want de reader is al oud. Ik geloof zelfs uit 1993. Nu is er op zich met de reader niet zo veel mis, denk ik, maar 't is lastig. 'Dingen' die in de reader als voorkennis worden gepresenteerd zijn meestal geheel nieuw...:-)

Om toch nog een beetje een studeerbaar vak te kunnen geven heb ik gekozen voor een soort praktische aanpak. Tijdens de college's bespreken we wel de bewijzen maar op de toets gaat het vooral om het kunnen toepassen van de verworven rekentechnieken en zo... met uitzondering van de epsilon-delta-bewijzen dan...:-)

Mijn idee was dat als je min of meer vrijblijvend kennis kan nemen van de lastige bewijzen dat je daarmee toch een beetje mee kan voelen hoe mooi dat allemaal in elkaar steekt en hoe grappig die wiskunde soms kan zijn. Zonder stress, zullen we maar zeggen, dat je dat eigenlijk zelf had moeten kunnen bedenken of nog erger dat ze zoiets op de toets ook moet kunnen. Ik veronderstel dat je er op die manier meer open voor staat...

Maar ja, als je nu de reader gewoon weg zou doen en gewoon 'toetsgestuurd' zo'n vak gaat doen dan gaat dat niet werken. In dat geval zou je toch een aantal interessante en leuke kanten van zo'n vak missen. Dat is dan wel jammer... Zo'n reader geeft nu juist het vak iets bijzonders, vind ik.

Eigenlijk ben ik al heel lang van plan om de reader te herschrijven, maar ik denk niet dat het er nog van komt. Helaas...

Het primaire proces

Je zou denken dat bij een opleiding voor hoger onderwijs de nadruk ligt op het primaire proces. Docenten dienen zich, volgens mij, in eerste instantie te richten op hun primaire taken. In mijn geval is dat het verzorgen van een aantal cursussen, les geven, ontwikkelen, uitvoeren, evalueren en nog zo wat. Daar ben ik volgens mij voor aangenomen!

Maar je weet het natuurlijk maar nooit. Er zijn altijd mensen die daar heel anders over denken. Ben ik even dom zeg, want ik dacht altijd dat docenten gewoon les moeten geven, studenten enthousiasmeren, vooruit helpen, grenzen verleggen en dat soort dingen... maar ik heb me vergist, kennelijk...

Nee, het wordt steeds doller...:-)

Het schiet alweer lekker op

Morgen doe ik nog wat les en dan zit blok 3 er bijna op. Mooi! Maandag ga ik 's de proeftoets van 'functies van meer variabelen' bespreken. Ik moet nog wel bedenken hoe ik dat ga doen. Maar dat gaat wel lukken, denk ik. Daarna natuurlijk nog wel even surveilleren en de toetsen nakijken. Het zijn er maximaal 51. Dat is ook soort afschatting...:-)

Volgende week dan nog 'vakproject', de presentaties van 'wiskunde en cultuur 2-3' en de 'open-reader-toets in tweetallen' van 'statistiek 1-3'. Er zijn al een aantal studenten klaar met het vakproject. Ik hoop dat de rest snel volgt. Ik vind het wel een relaxte cursus, dus ik ben erg benieuwd naar de evaluatie. Bij de deeltijd is de laatste bijeenkomst van cultuur 2-3 altijd zo leuk. Ik hoop dat dit in de voltijd ook zo is. Maar resultaten in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. De toets van 'statistiek 1-3' zou geen probleem mogen zijn. Ik ben benieuwd!

Ach ja.. al met al.. de uren voor blok 3 waren vorige week al op. Maar wat doe je er aan? Minder opdrachten? Efficiënter werken? Dat is allemaal wel leuk bedacht maar zo als gaat moet het maar gaan. Als je maar lol hebt zeg ik altijd maar!

Daarna natuurlijk nog even de hertoetsweek. Dat gaat nog wel: 'Taal van de wiskunde 2' (7) en 'Analyse+' (3), beetje surveilleren en nakijken, maar dat mag geen naam hebben.

Daarna gaan we 's vrolijk beginnen aan blok 4. De excursie natuurlijk, vakantie (beter!) en dan 'leergebieden' (2x), 'statistiek 1-3' en 'wiskunde en cultuur 2-3'. Allemaal leuk! Veel deeltijd, dus dat is ook al leuk. Meestal is blok 4 snel voorbij. Ik heb er al zin in. Mooi!:-)

Programma voor morgen

Vandaag heb ik vooral niets gedaan... althans niet echt iets nuttigs, denk ik. Beetje muziek geluisterd, muziek gemaakt, rond geslurfd, getwitterd, een stukkie geschreven en vooral veel nagedacht, zullen we maar zeggen.

Dat kan natuurlijk niet zo blijven, dus morgen ga ik aan de slag:

• Het vakproject wiskunde & ICT? Dat is verder wel klaar, denk ik.
• Wiskunde & Cultuur 2-3. Als het goed is zijn straks van iedereen de opdrachten ingeleverd... misschien ga ik de schriften 's controleren... Presentatie voorbereiden...
• Statistiek 1-3. Presentatie voorbereiden... bespreken van de opdracht van de vorige keer... commentaar geven op de onderzoeksplannen...

Maar dan is het ook klaar! En dan is het alweer bijna weekend...

Ach wat een heerlijk vak heb ik toch. Dat is geen werk meer dat is gewoon hobby! En 't mooie is dat je er nog voor betaald wordt ook! Nou ja, stom eigenlijk want ik zou 't zo voor niks doen!:-)) (NOT!)

Transparant maken

Ik gebruik bij 'Internet en wiskundeonderwijs' nog steeds de 'zeven pijlers van digitale didactiek'. Als je kijkt naar wat je allemaal met ICT zou kunnen doen in het onderwijs is het handig als je kijkt naar de verschillende 'functies' van dat gebruik. De 'zeven pijlers van digitale didactiek' geeft je dan een 'kapstok' waar je verschillende activiteiten kunt plaatsen. Als je bepaalde keuzes wilt verantwoorden wil dat nog wel 's helpen.

Eén van de onderdelen is transparant maken.

Dankzij ICT is het beter mogelijk patronen in denken en samenwerken transparanter te maken, waardoor het mogelijk wordt die te optimaliseren. Denk onder andere aan het zichtbaar maken van denkprocessen in online discussies, visualiseren en schematiseren, processen achter leren verhelderen of het zichtbaar maken van samenwerkingspatronen.
BRON: Eindelijk aandacht voor de didactiek van e-learning! - Robert-Jan Simons

Bij 'Analyse+' had ik een practicum 'Transformaties van functies; gemaakt. Een beetje vreemde titel, maar 't gaat over het transleren, vermenigvuldigen, spiegelen van grafieken. Het staat op Lesbrieven e.d.. Als afsluiting van het practicum doen de studenten dan een 'online-toet(s)je' om te kijken of het allemaal een beetje begrepen is.

Het idee (en dat is niet zo vreemd) is natuurlijk dat studenten eerst het practicum doen en dan het toetsje... maar (je begrijpt het al) zo werkt dat niet. Ze doen de toets, kijken waar het vast loopt en (in het beste geval) scannen nog even het bijbehorende gedeelte van het practicum. Daar ga je dan met je zorgvuldig opgebouwde leerarrangement. Als je dan zelfs zonder ook maar iets te doen ook nog 's een 6 kunt halen voor de toets dan kan je er zeker van zijn dat er van 'iets leren' weinig terecht komt. Alles bij elkaar een nogal zinloze onderneming...:-)

Als je erover nadenkt is dit in het voortgezet onderwijs op een veel grotere schaal vergelijkbaar. Je kunt een voldoende voor wiskunde halen zonder iets te leren. Wij roepen altijd wel dat de methoden concentrisch zijn en zorgvuldig opgebouwd maar ik geloof dat elke docent wel herkent dat je wel heel vaak het gevoel hebt dat er weinig is blijven hangen, je steeds weer van voor af gaan moet beginnen, dat ze in de bovenbouw de meest simpele dingen niet kunnen, enzovoort...

Kennelijk is het halen van een voldoende voor wiskunde geen garantie dat je iets geleerd hebt. Dat laatste is zorgelijk want 'wiskunde bouw je op' maar op deze manier is het gebakken lucht.

Soms krijg ik ook wel 's de 'vage indruk' dat studenten niet zo geinteresseerd zijn in het leren van wiskunde maar vooral om met zo min mogelijk moeite de punten binnen te halen. In sommige gevallen is dat misschien ook wel zo, maar 't ligt (hoop ik) toch iets gecompliceerder. Maar daarover misschien dan later meer...:-)

Dat kan natuurlijk ook nog

De leukste cursus die ik geef is 'Functies van meer variabelen'. Dat is zo leuk. Het was altijd een moeilijk vak voor studenten, geloof ik, maar nu niet meer natuurlijk.:-) Maar dat kan natuurlijk niet zo blijven.

Laten we beginnen met groepsgrootte. We bossen de derde- en vierdejaars bij elkaar en, weet je wat, we doen de deeltijd jaar 3 er ook bij. Dat is wel ongeveer dan de maximale groepsgrootte die je kan bereiken. Volgens het rooster zijn het er in totaal 40. Dat wordt gewoon hoorcollege. Dat is niet zo erg, want dat was het toch al...:-)

Nee, dat is nog geen voldoende maatregel, dat moet beter kunnen. Op de Hogeschool zijn nieuwe lestijden doorgevoerd. Daar zijn klachten over. Het resulteert voor de derdejaars in het rooster hiernaast. Steeds 50 minuten les, 10 minuten pauze en dan les van 8:30 tot 18:20, zonder noemenswaardige pauze!? Je begrijpt het al, de laatste twee uur geef ik dan 'functies van meer variabelen'. De derdejaars zullen tegen die tijd toch wel zo'n beetje sufgelest zijn, vermoed ik.

Heb je alles gehad moet je nog twee uur moeilijk gaan zitten doen met meer variabelen, zullen we maar zeggen. Dat wordt dus hard werken, denk ik. Voor mij dan... anders wordt het niks.

Maar, eh, zo'n lessentabel? Dat kan toch helemaal niet. Het is typisch weer een voorbeeld van 'we gaan het regelen' en dat pakt dan helemaal verkeerd uit.

Op de Hogeschool zijn nieuwe lestijden doorgevoerd voor komend studiejaar, maar deze gelden niet voor de Pabo, dus er is 'n afwijkende lestijdentabel gemaakt die alleen voor de pabo geldt! Dit betekent dat de lestijden op alle lesroosters en docentroosters onjuist zijn!

Kijk! Dat is beter werk. Gewoon je eigen lestijden vaststellen.

De docenten van die maandag zouden het beste even kunnen overleggen hoe ze dat gaan doen. Je kunt het niet laten zoals het nu is. Bij een blokuur kan je bijvoorbeeld best de 10 minuten van het eerste uur doorwerken en dan 10 minuten eerder stoppen. Als je het volgende blokuur dan 10 minuten later begint dan... enz. Maar dat is natuurlijk te gek voor woorden. Je hebt een lessentabel en daar moet je dan iets mee doen om een beetje te laten werken!?

Ik begin om 16:30 en ik stop om 17:50, zonder pauze. Heel 'toevallig' is dat dan precies 80 minuten les. No pay, no cure, zeg ik altijd maar. Contacttijd kan je uitdrukken in minuten, maar erg relevant is dat niet. Als mijn studenten een beetje meewerken kunnen we in een kwartier meer bereiken dan anderen in drie weken.:-))

Dit is ook een voorbeeld van dat wat je ook voor domme maatregelen bedenkt de docenten en de studenten het moeten oplossen. De docenten en de studenten zijn flexibel, dus meestal gaat dat wel goed, maar 'ergens' in de organisatie lijkt een aantal mensen het contact met de werkelijkheid langzaam maar zeker aan het verliezen.

Maar ik laat me niet gek maken en de studenten ook niet, dus het zal, ondanks alle tegenwerking, toch wel weer leuk worden...

't Is gewoon bijna deprimerend:-)

Ik had vroeger van die collega's die altijd zaten te zeuren over leerlingen die nooit iets snapten en allemaal van die vreselijke domme dingen deden. Waarschijnlijk was dat ook zo, maar ik dacht dan altijd 'doe er dan wat aan', 'leg 't misschien dan 's goed uit' en vooral ook 'misschien moet je de leerlingen 's proberen wat positiever te benaderen', dat soort dingen... maar ja dat kan je dan natuurlijk niet zeggen. Nou ja, kan wel... maar ik zou 't niet doen.:-)

De kunst van het leraarschap is natuurlijk leerlingen iets te leren tegen alle klippen op. Als ze niks snappen beschouw dat dan als een uitdaging. Hoe dommer hoe beter! Wat een uitdaging! Stroop de mouwen op en actie! Toch?:-)

Dat klinkt wel leuk maar dat valt nog niet eens mee. Postitieve verwachtingen uitstralen! Die moet je dan wel hebben! Op toneelstukjes zit echt niemand te wachten. Dat is meer iets voor de TV, zou ik zeggen. Nee, ik geloof niet dat je bij zoiets kan 'doen alsof'. Sommige mensen proberen dat wel, maar of dat altijd even goed lukt. Ik heb mijn twijfels...

Eigenlijk zou dat gezeur over 'leerlingen worden steeds dommer' ook een aanwijzing kunnen zijn voor de noodzaak van een functioneringsgesprek. Leerlingen die al weinig vertrouwen in zichzelf hebben zijn namelijk erg gevoelig voor verwachtingen van anderen. Net als volwassenen trouwens...:-)

Hetzelfde geldt voor de docenten, docenten zijn net mensen. Als je negatieve verwachtingen hebt over wat je doet, gaat dat dan werken? Dat lijkt me niet! Stel je voor dat je zelf ook niet echt het nut en de noodzaak van je werk inziet? Dat het eigenlijk maar weinig zin heeft omdat ze 't toch niet snappen? Zou dat een werkbaar concept zijn? Waarschijnlijk niet...

Maar ook daar geldt: je kunt niet doen alsof. Dus eigenlijk wel vrij hopeloos. In zo'n geval is misschien een functioneringsgesprek ook wel een idee. Stoppen met die onzin, omscholen, ga iets leuks doen. Je moet wel van hele goede huize komen om te denken dat je wat je doet een soort van nut heeft...:-))