Five myths about Moocs

"But I have had many opportunities to observe that very intelligent people leave their brains behind when it comes to technology. The Mooc phenomenon is just further confirmation of that simple truth."
bron

The data may not contain the answer

"The data may not contain the answer. The combination of some data and an aching desire for an answer does not ensure that a reasonable answer can be extracted from a given body of data."
John W. Tukey

Do be do be do

Ik had al eerder de vraag opgeworpen 'to mooc or not to mooc?'. Het antwoord is 'no'. Ik vind het mooi geweest. Interessant experiment, maar het leven gaat door...:-)

Er is een verschil tussen consumeren en creëren. Waar ik maar mee wil zeggen dat je heel lang kun kijken naar wat er al is (als het er al is), maar dat je je soms misschien beter kan bezig houden met het creëren van iets nieuws. Anders komen we nooit ergens...

Het einde van een tijdperk

In 2001 was e-leren (zeker bij mijn toenmalige werkgever) vooral een kwestie van techniek. Met de implementatie van een ELO dacht men het 'Ei van Columbus' te hebben gevonden.

In theorie was het niet zo'n gek idee zich te richten op de technische middelen. In de praktijk viel het allemaal nogal tegen. Het programma gaf heel veel problemen. Docenten hadden er in ieder geval weinig zin in.

Na een jaar kon ik niet anders concluderen dat het nooit iets zou worden met dat Natschool. Inmiddels is Natschool helemaal geaccepteerd en is iedereen op de lerarenopleiding er enorm mee in zijn nopjes...:-) bron

Je kunt niet 10 jaar roepen dat je nog in een opstartfase zit en dat er weliswaar enkele kleine tekortkomingen zijn ten aanzien van je product, maar dat die met de volgende versie verholpen zullen zijn.

Het gevolg van dat alles is geweest dat sommige docenten zelf andere middelen zijn blijven gebruiken of zelfs naar betere oplossingen zijn gaan zoeken. Daar zijn mogelijkheden genoeg voor. De instelling van hoger onderwijs bleef zich echter tegen deze ontwikkeling verzetten.

Maar vreemd is het wel. Ik probeer met de website vorm en inhoud te geven aan handig en didactisch gebruik van ICT in het onderwijs. Volgens mij levert dat heel veel op aan kennis over en ervaring met het ondersteunen van onderwijs met ICT. Daarnaast is de website onmisbaar bij de uitvoering van een groot deel van mijn onderwijs.

• Zie bezwaar

Ik ben er altijd van uitgegaan dat er een omkering zou komen in het denken over 'ICT en onderwijs', maar ik heb er niet op gewacht en ik ben er inmiddels vertrokken.

Aan de andere kant kan je natuurlijk niet alleen maar investeren, steeds maar weer nieuwe dingen bedenken en proberen een 'beetje bij te blijven' zonder dat er iets tegenover staat.

• Zie Een moeilijk maar onvermijdelijk besluit

Je moet niet kiezen voor een product om ICT in het onderwijs te implementeren maar investeren in ideeën en visie. Zoek daar dan de juiste middelen en de juiste mensen bij. Uiteindelijk zal blijken dat inhoud en relatie verreweg het belangrijkste zijn.

To mooc or not to mooc

Ik ben al een tijdje bezig met de ELearnMooc (E-learning van de Open Universiteit). Op mijn weblog heb ik er al 't een en ander over geschreven, maar er is nog wel meer over te zeggen. Er is natuurlijk altijd veel te zeuren... over niet werkende 'dingetjes', het gebrek aan overzicht, de 'losse structuur' en wat al niet meer. Interessanter is de vraag: is het leuk? is het leerzaam? wat heb je er aan? wat werkt?

Inhoud en sturing

Je kunt je afvragen waarom je een mooc zou doen als alles wat je daar kan vinden ook zonder mooc wel te vinden zou zijn. We hebben tenslotte al een hele mooie ELO tot onze beschikking: het Internet. Als je iets wilt leren kan je dan niet gewoon even op Internet kijken en je ernstig verdiepen in het onderwerp?

De meerwaarde van een mooc moet dan zijn dat je belangrijke (en betrouwbare) bronnen bestudeert en daar iets mee doet. Het zijn de leerobjecten en die zijn met een bepaald plan geselecteerd door de deskundige. Dat maakt het interessant. Als je die bronnen goed bestudeerd en verwerkt dan mag je er van uit gaan dat je op de hoogte bent.

Daarmee richt een mooc zich dus wel degelijk op de inhoud van een cursus. Ook voor wat betreft de verwerking is er sprake van sturing. Je gaat niet maar zo'n beetje vrijblijvend heen en weer zitten zappen en wat websites 'scannen'. Nee, je wordt geacht een aantal relevante leeractiviteiten uit te voeren. Dat is ook effectiever, dus meer leren in minder tijd.

Prompte feedback

De meest in het oog lopende meerwaarde van elektronisch leren is prompte feedback. Je voert een aantal leeractiviteiten uit en je krijgt snel te zien of dat gelukt is. Normaal gesproken is dat een docent die zegt of je een opdracht goed uitgevoerd hebt, maar het kunnen natuurlijk ook je mede-studenten (peer feedback) zijn.

In een mooc heb je echter te maken met heel veel deelnemers. Als een docent (of een docententeam) iedereen continu van persoonlijke feedback zou moeten voorzien dan heb je wel een probleem. Je kunt natuurlijk een aantal (domme) dingen automatiseren, maar als het gaat om 'hogere vaardigheden' en 'persoonlijke leerroutes' dan moet je iets anders bedenken. Dat kan natuurlijk in de vorm van studiegroepjes, (vrijwillige) assistenten of verzin maar wat, maar zonder problemen is dat ook niet.

Gepersonaliseerd leren

Als het gaat om gepersonaliseerd leren wie kan dan zeggen of ik mijn werk goed gedaan heb? Wie begrijpt waar ik me precies mee bezig houd? Wie kent mij? Wie weet wat ik allemaal gedaan heb? Wie weet wat ik allemaal al of niet weet? Wie weet precies wie ik ben? Wat ik doe?

Helaas kom je ook in mooc's soms mensen tegen die, om het voorzichtig uit te drukken, niet direct stimulerend zijn voor mijn participatiegraad. Meestal zijn dat niet de mensen met de beste ideeën.

Een teveel aan betweters, leuteraars, lurkers en nitwits leidt niet tot een grote betrokkenheid. Veel mensen zijn meer uit op netwerken dan op inhoud. Ze willen niet per sé iets leren maar uit eten...:-)

Roeptoeters, vagebonden, TA's, prietpraters, puntneuzen en mensen die niet participeren en alles wat daar tussen zit. Is dat erg? Nee, zo werkt dat nu eenmaal. De vraag is alleen of ik daar dan deel van uit wil maken...:-)

Gelukkig zijn er ook altijd veel mensen die wel open staan voor de ideeën van anderen, hun standpunten en kennis willen delen en zich een beetje 'normaal' opstellen...:-)

Diversiteit en bescheidenheid

Het bijzonder van een mooc is dat er veel deelnemers zijn die allemaal hun eigen expertise en tekortkomingen meebrengen. Als iedereen alles met iedereen zou delen hoeveel kennis en onbegrip kan je dan vergaren? Dat zou toch iets moois moeten opleveren. De diversiteit van deelnemers is dus heel bijzonder, maar 't is ook een probleem. Je moet wel een vorm vinden waarbij iedereen die iets te melden heeft aan bod kan komen en dat er voor iedereen iets te halen valt. Dat moeten dan niet alleen de 'brutalen' zijn...:-)

In 't algemeen zullen gelijkgestemden wel naar elkaar toe trekken. Dat is niet helemaal het idee, denk ik. Juist niet. Het is de diversiteit die nieuwe manieren van leren zo interessant maakt. Dat je kennis maakt met andersdenkenden.:-)

Samenwerken

Als je zelf verantwoordelijk bent voor de manier waarop je wilt leren en wat je wil leren dan heb je misschien ook helemaal geen bekrachtiging nodig. Het mooie van de ELearnMooc vind ik dat ik eigenlijk niets wilde leren maar toch van alles heb opgestoken. Ik dacht dat ik wel zo'n beetje op de hoogte was van e-leren maar ik ben toch regelmatig aan het denken gezet, op zoek gegaan en nieuwe ideeën opgedaan. Iedereen leert natuurlijk altijd en overal. Zo'n mooc moet je dan ook beschouwen als een 'omgeving' waar je grote kans loopt iets te leren waarvan je niet wist dat je 't niet wist.:-)

Geven en nemen

Mijn idee is nog steeds dat de liefde niet van één kant kan komen. Als je wilt dat mensen 'delen' en daar gebruik van maakt dan moet je zelf ook 'delen', anders schiet het niet op. Ik begrijp wel dat als iedereen altijd alles gaan delen dat het ook een rommeltje wordt, maar de 'starheid' van sommige mensen om vooral niet bij te dragen aan 'wat dan ook' vind ik, op z'n zachts gezegd, enigszins bevreemdend.

• Zie Lurken is geen (leer-)stijl  

Als je niet echt een vaststaand reisdoel hebt kan je niet verdwalen, dus je doet maar wat. De kans is dan wel groter dat je op plekken komt waar je anders nooit zou komen. Dat is precies wat een mooc heel goed in zou moeten zijn. Mensen dingen laten zien en ervaren die nieuw, verrassend en inspirerend zijn. Een soort ontdekkingstocht naar wat jij interessant vindt. Een soort aanzet voor verdere studie...

Conclusies

We zijn nu zo'n beetje halverwege de cursus. Het is misschien nog wat voorbarig om conclusies te trekken, maar ja, wie houdt mij tegen?:-)

• Er moet nog veel worden nagedacht en geëxperimenteerd met #mooc's, maar het aanbieden van goed gekozen leerobjecten met bijbehorende leeractiviteiten is een mooi startpunt. Ik ben er niet pessimistisch over...
• Zo'n #mooc lijkt me vooral interessant voor het hoger onderwijs en dan vooral als orientatie op een bepaald vakgebied. Op grond van de bevindingen zouden studenten dan kunnen gaan 'shoppen' in meer specifiek en op studiepunten gerichte cursussen.
• Voor het deelnemen aan een #mooc zijn wel speciale vaardigheden nodig. Je zult 'ergens' voor jezelf dingen moeten bijhouden, verzamelen en zelf goed nadenken waar je prioriteiten liggen.
• Vanwege de omvang zou je moeten proberen gebruik te maken van de aanwezige kennis en ervaringen. Diversiteit is een groot goed, maar zorg er wel voor dat er voor iedereen iets te halen is.
• Volgens mij is het heel goed mogelijk om in digitale zin 'zinvolle relaties' aan te gaan. Bij een #mooc zullen dat vooral relaties zijn van de deelnemers onderling. Dat is allemaal nog niet zo eenvoudig...:-)

...later meer....:-)

Lurken is geen (leer-)stijl

In most online communities, 90% of users are lurkers who never contribute, 9% of users contribute a little, and 1% of users account for almost all the action.
bron

Een aantal jaren geleden, ergens in een E-learning Communty zijn er 223 gebruikers en die hebben zo'n 7322 berichten verstuurd. 1% van de gebruikers is goed voor 36% van de berichten. Vervolgens is 9% verantwoordelijk voor 53% van de berichten. Blijft er 11% van de berichten over voor de resterende 90% van de gebruikers. Deze laatste groep verstuurt gemiddeld 4 berichten per persoon.

Al met al kan je wel stellen dat er 2 leden heel actief zijn en dat zo'n 20 anderen ook bijdragen. De rest heeft zich aangemeld...:-)



Anders geformuleerd: 10% van de deelnemers is verantwoordelijk voor (bijna) 90% van de activiteiten.

De vraag is dan is dat een probleem? Of moet je 'lurken' beschouwen als onvemijdelijk of zelfs 'een bewuste leerstrategie'?

Nota bene: 'lurken' kun je ook beschouwen als een bewuste leerstrategie. Blog bij E-learning: trends en ontwikkelingen

Wel weer jammer dat er daardoor minder interactie is maar die behoefte is natuurlijk ook weer persoonlijk en kan je ook zien als een andere leerstrategie. Blog bij E-learning: trends en ontwikkelingen

Ergens klopt er iets niet, denk ik. Het probleem van de #elearnmooc is dat het grootste deel van de aanmelders alleen komt kijken. Uiteindelijk zal misschien 10% echt iets doen en waarschijnlijk zal uiteindelijk misschien 1% de cursus echt afmaken, gok ik... en dat kan toch bijna niet de bedoeling zijn.

't Was toch juist de interactie en de uitwisseling van ideeën die een MOOC zouden moeten sturen? Maar moet dan niet iedereen bijdragen, reageren, becommentariëren, annoteren en zo? Dan wordt het, naar mijn idee, pas interessant en er zou dan iets kunnen ontstaan dat nog niet eerder vertoond is.

"In a MOOC it is the connections between different participants and different opinions that make a MOOC a source of learning. That is why massive is important in a MOOC. In a MOOC a lot of different participants and different opinions and different participants make a better interconnected network."
bron

Het grappige is dat als je 'het gebrek aan participatie' probeert aan te kaarten dat er altijd wel iemand gaat roepen dat hij/zij weliswaar niet echt bijdraagt maar het allemaal wel heel erg nuttig en inspirerend vindt...

Dat laatste is natuurlijk precies het probleem. Lurken werkt. Het levert veel op. Je hoeft niet te investeren om iets te krijgen. Wie wil dat nu niet? Maar ergens klopt er iets niet...

• Zie ook stoppen met delen

Verwerkingsopdracht Trends in TE-learning

Er vallen bij het filmpje van Kineo een aantal dingen op.

1. Focus on improving performance
In 't onderwijs is het altijd lastig om precies aan te geven wat 'resultaten' zijn. Toetsen lijken vaak eerder een ritueel om aan te geven dat er sprake is geweest van onderwijs dan een meting van de behaalde competenties. Maar (hoe dan ook) gaat het uiteindelijk natuurlijk altijd om de leerresultaten. Wat hebben we geleerd? Wat kan je er mee? Hoe nuttig was dat voor de rest van je 'werk'? Enz.

5. Rethink e-learning design
Dat herken ik wel. Bij alle vormen van leren (oud en nieuw) zijn docenten altijd bezig met vragen als 'wat gaat er goed?', 'wat kan beter?', 'levert dit op wat ik wil?' enz. Mijn indruk is dat je bij moderne manieren van leren, met moderne middelen veel sneller en gemakkelijker cursussen kunt aanpassen, uitbreiden, verbeteren... Vroeger moest je eerst met paard en wagen langs de uitgever om een nieuwe versie aan te bieden. Voordat die moderne versie dan te gebruiken was was ie eigenlijk alweer toe aan vernieuwing. Nu kan je (als je dat zou willen) meteen dingen aanpassen. Het 'rethinken' van je 'elearning design' is dus een continu proces met heel veel kansen.

6. Promote experimental learning
In een werkveld als e-learning is er nog zoveel te ontdekken, uit te vinden en te bedenken dat experimenteren noodzakelijk is. Je kunt gewoon niet van tevoren weten hoe de dingen die je bedenkt uit zullen pakken. Heb je iets ontdekt dat werkt? Breid het uit! Iets ontdekts dat niet 'echt' werkt? Stop er mee of verander het grondig. Zie ook 5.

7. Support line managers
In het onderwijs zijn de 'line managers' de 'docenten', denk ik. Hun expertice is belangrijk. Dat soort 'lieden' verdient steun, ruimte en inspiratie om iedereen te ondersteunen, op te jagen en te enthousiasmeren. In de masterclass kwam ook al naar voren dat 'experts' belangrijk zijn.

8. Develop appropriate assessment
Bij een veranderende wijze van onderwijzen hoort een andere manier van toetsen. In veel discussies over 'toetsen' hanteert men een nogal eendimensionale blik op toetsen. Maar er zijn zoveel verschillende manieren van toetsen. In de digitaal gestimuleerde leeromgeving zijn er allerlei andere manieren om te toetsen. Die mogelijkheden moet je natuurlijk altijd met twee handen aangrijpen. Zorg dat het past bij de leeractiviteiten.

10. Evaluate outcomes
Hoe vaak hoor je bij e-leren niet zeggen 'niet alles ging goed maar we hebben er ontzettend veel van geleerd'? Dat zou, op zich, wel mooi zijn ware het niet dat men meestal de 'volgende keer' gewoon weer dezelfde fouten maakt. Ik begrijp dat nooit, maar vooruit maar. Evaluatie is essentieel. Wees eerlijk, neem deelnemers serieus en verzin 's iets nieuws als het niet werkt...

Al met al... een mooi filmpje. Lekker kort ook. Inhoudelijk zijn er veel dingen uit de masterclass herkenbaar in terug te vinden. Leuke opdracht:-)

Learning analytics is een panacee?

Wat mij (na al die jaren) nog steeds het meest verbaasd is dat er bij E-leren zo weinig aandacht is voor de inhoud. Dat is extra opmerkelijk omdat het daar toch uiteindelijk om gaat. De suggestie dat leerlingen/studenten zelf zouden moeten bepalen 'wat' ze leren is (naar mijn idee) geen houdbaar concept.

Kort gezegd: hoe kan je weten wat je moet leren? Heb je 'vooraf' de juiste kennis en vaardigheden in huis om te kunnen bepalen wat voor jou noodzakelijk of interessant is? Waarschijnlijk niet. Je mag verwachten dat de cursus de nodige leerobjecten en leertaken aanbiedt die nodig zijn om die dingen te leren die nodig zijn.

Al die middelen om digitaal leren mogelijk te maken lijken, in het algemeen, niet noodzakelijkwijs te leiden tot geinspireerd of succesvol onderwijs. De verwachtingen zijn altijd hooggespannen maar de werkelijkheid blijkt, in de praktijk, weerbarstiger te zijn dan je zou denken...

De 'nieuwste hype' is learning analytics. Als ik zo lees wat 'men' daar van verwacht heb ik mijn bedenkingen. Ik begrijp dat je heel veel 'data' kan verzamelen met digitale middelen over het gedrag van de cursisten. Hoeveel 'data' wil je hebben? Ik had op mijn weblog al enigszins gekscherend een voorbeeld gegeven over de troonrede. Een overvloed aan 'data' is nog geen 'informatie'. Maar zelfs 'informatie' is nog geen 'kennis'.

Uiteindelijk zal het beoordelen (en certificeren) van een leerproces moeten gaan over de inhoud. Uiteraard kunnen kwantitatieve gegeven daarbij helpen maar uiteindelijk gaat het om de kwaliteit van het onderwijs. Studenten die (uiteindelijk) hoogwaardige beroepsproducten produceren krijgen een certificaat...:-)

Ik heb 't gevoel dat men probeert iets 'digitaal' te regelen dat zich niet zo eenvoudig digitaal laat regelen. Onderwijs is een zeer complex proces waarbij 'generieke' of 'simpele' oplossingen niet werken. Het vakmanschap van docenten betreft niet alleen de inhouden en de vaardigheden van het 'vak' maar ook de kennis over 'het leren leren' van leerlingen en studenten. Inspiratie en prompte feedback, uitdagen, een knipoog, een schouderklopje en een helder beeld wat er moet gebeuren laat zich niet 'zomaar' vangen in een systeem.

Hoe je 't ook went of keert... de menselijke geest is een 'zachte machine' waar we misschien zelf nog maar weinig van begrijpen. Moet je dan, bij gebrek aan beter, maar net gaan doen alsof dat niet zo is? Dat lijkt me niet.

Learning analytics

Learning analytics betreft het “verzamelen, analyseren en rapporteren van data van studenten en hun omgeving ten behoeve van het begrijpen en verbeteren van het onderwijs en de omgeving waarin dit onderwijs plaatsvindt” (SolAR, 2011).
bron

1. In de eerste artikel van Greller & Drachsler, 2012 wordt de Learning Analytics framework op basis van een literatuur onderzoek opgebouwd en toegelicht.
2. In de tweede artikel Drachsler & Greller, 2012 wordt het Framework hergebruikt om een internationale stakeholder-analyse te maken in het licht van de zes dimensies van de Framework.

One could define learning analytics as collection of methods that allow teachers and maybe the learners to understand what is going on. I.e. all sorts of tools that allow to gain insight on participant's behaviors and productions (including discussion and reflections). http://edutechwiki.unige.ch/en/Learning_analytics

Nog een ander citaat:

Learning analytics (LA) applies the model of analytics to the specific goal of improving learning outcomes. LA collects and analyzes the “digital breadcrumbs” that students leave as they interact with various computer systems to look for correlations between those activities and learning outcomes. Greller & Drachsler, 2012

Schaalvergroting

Ik had in de cursus wiskunde en konijnen als eerste opdracht bedacht dat het aardig zou zijn om leerlingen een probleem bij een bepaalde oplossingsmethode te laten bedenken. Bij wiskunde lossen me meestal problemen op, dus als je dan een keer iets anders wilt dan laat je de leerlingen een probleem verzinnen.

In zo'n geval is het leuk als alle studenten/leerlingen van elkaar de antwoorden kunnen zien en op elkaar kunnen reageren. Bij sommige 'online cursussen' heb ik dat veelvuldig ingezet en dat was altijd erg leuk. Maar bij de 'konijnen' ging dat niet goed. Er waren zo'n 80 leerlingen die tegelijkertijd allerlei antwoorden instuurden en op elkaar gingen reageren. Leuk, maar het werd snel een onoverzichtelijk rommeltje. Ik heb dat toen maar uitgezet...:-)

Het idee was goed, maar alleen geschikt voor groepen van maximaal 30 studenten/leerlingen. Daar boven wordt het anders. En als je 600 cursisten hebt? Of 30.000? Je moet dat echt iets heel anders gaan bedenken.

De 'M' van 'massive'

Er is MOOC-gewijs naar mijn idee iets vreemd aan de hand. De meerwaarde van de inzet van ICT is naar mijn idee het mogelijk maken van gepersonaliseerd leren, individuele studieroutes en prompte feedback. Maar hoe doe je dat in een MOOC? Als het echt 'massive' wordt dan is het voor de  'docent' vrijwel onmogelijk snel iedereen van gepaste en persoonlijke feedback te voorzien.

Een ontsnappingsmogelijkheid is om de feedback te automatiseren. Zoiets is voor veel 'eenvoudige wiskundige vaardigheden' nog wel te bedenken, maar als de vaardigheden complexer worden hoe lastiger dat wordt. Terwijl dat nu misschien juist de dingen zijn die je niet uit een boek of een reader kan halen.

Het is ook nog denkbaar dat studenten elkaar in groepen gaan helpen, afspraken maken of zelf in 'real life' bijeenkomsten organiseren. De docent levert de leerobjecten maar het leren vindt plaats 'zonder docent'.

Uiteindelijk kan je de 'normale digitale leerroutes' niet zo maar gebruiken voor een MOOC. Die 'normale' leerroutes waren vooral gericht op individuele aandacht en prompte feedback, maar als het aantal deelnemers groter en groter wordt dan moet je iets anders bedenken.

't Is een mooi experiment...:-)

Het schema

Ik had onderstaand schema nog maar 's van stal gehaald:



Ik denk vooral om aan te geven dat ICT niet 'zomaar een middel' is maar wel degelijk andere vormen van leren mogelijk maakt. Zelf mogelijkheden waar nog nooit iemand aan gedacht heeft...

Half werk is ook werk

Ik was gestart met de MOOC 'An Introduction to Methematical Thinking' op Cousera. Prof. Devlin heeft er wel iets van gemaakt. We zijn nu halverwege en ik stop er mee.

Inhoudelijk bestaat de cursus vooral uit tekst en oefeningen. De onderwerpen zijn voor mij natuurlijk niet echt nieuw. Als je 't zo bekijkt vertoont het wel trekjes van mijn eigen cursus 'Taal van de wiskunde'. Ik vind mijn cursus leuker, geloof ik..:-) Maar 't is wel een andere doelgroep, meer praktisch en meer mijn niveau.

Naast de inhoudelijk kant was ik natuurlijk vooral geïnteresseerd in de onderwijslogistiek. Hoe doe je een cursus met 50.000 studenten? Nou zo dus. De meerwaarde van 'open' en 'online' is me wel helder. Dat 'idee' vind ik nog steeds erg boeiend en zonder de moeite waard om te bestuderen.

Hoe dat dan gaat heb ik nu wel gezien: college, uitleg, oefeningen, online computertoets. Je kunt eventueel de oefeningen bespreken met de andere studenten, bijvoorbeeld met mensen in hetzelfde taalgebied. Allemaal mogelijk, maar niet 'echt' heel nieuw.

Ik ga nu niet een soort 'definitief' oordeel vellen over de cursus. Daarvoor is het te vroeg. Het is boeiende materie en er is veel om over na te denken. Ik vond het leuk, maar ik heb nog meer te doen.:-)

Om nu te stoppen is wel jammer van 't certificaat. Dat staat altijd wel goed in je CV, maar ja, mensen die me kennen hadden waarschijnlijk niet anders verwacht. Ik ben een 'nieuwe leerder'. Ik doe dingen zolang ze interessant zijn, maar als er verder niets meer uit te halen is dan ga ik iets anders doen.

Ik denk dat als je over online-leren denkt dat ik het niet direct zou zoeken in 'onesizefitsall' maar meer in geindividualiseerde leerroutes met prompte feedback van een docent. Samen op reis, zal ik maar zeggen. Als iedereen altijd anders is dan is 'leren' voor iedereen ook steeds anders. De juiste wegen zoeken is dan de kunst, ruimte nemen en ruimte geven...

Introduction to Mathematical Thinking

Ik studeer. Niet dat ik ooit uitgestudeerd was, maar als 'nieuwe leerder' zijn mijn studieactiviteiten vaak 'hapsnap' en vooral ook erg 'informeel'. In het kader van 'wat is een #MOOC?' doe ik nu een cursus 'Introduction to Mathematical Thinking' op https://www.coursera.org.

Ik heb nu 4 lectures bekeken, oefeningen gedaan en 2 problem-sets ingestuurd. De problem-sets spelen een rol bij de 'grading'. De eerste keer kreeg ik bij het inleveren van de 'problem-set' meteen te zien hoeveel punten ik had gescoord. Dat was wel fijn, vond ik, maar 't was een foutje. Je krijgt je score nu pas te zien als de 'deadline' verstreken is. Daar zullen wel redenen voor zijn.

Mijn idee is nog steeds dat leren in een elektronische leeromgeving alleen werkt als er sprake is van 'prompte feedback' of 'interactie'. Voor wat het laatste betreft is er een forum en zijn er studiegroepen waar je aan mee kan doen. Studenten worden geacht hun antwoorden en bevindingen n.a.v. de oefeningen te bespreken en zo...

Alles bij elkaar zou je nu moeten kijken wat nu het verschil is met de normale gang van zaken bij een cursus. Een reader, bijeenkomsten, huiswerk,... Is nu zo'n #MOOC 'echt' iets anders? Wordt er nu gebruik gemaakt van de extra mogelijkheden die het Internet biedt? Had ik hetzelfde kunnen leren met een boek, opdrachten en een antwoordenboekje?

Of is dit concept zo revolutionair dat hiermee een eventueel docententekort de wereld uit is? Kunnen we hiermee met minder meer bereiken? Is dit een oplossing?

Eerlijk gezegd? Het is qua werkwijze (massive - open - online) echt iets nieuws. Iedereen die wil kan studeren, waar je je verder ook bevindt op deze wereld of daarbuiten...:-)

Inhoudelijk? Daar ben ik minder van onder de indruk. Het lesmateriaal is verder prima, daar niet van, maar 't is qua studeren niet fundamenteel anders dan het 'oude leren'. Dat laatste hoeft geen probleem te zijn, maar ergens heb ik het gevoel dat er meer in zou moeten kunnen zitten.

Maar goed. Het finale oordeel volgt nog. Eerst maar 's afmaken.:-)

De waarheid en niets dan de waarheid

Dat is pas handig: Truth Table Generator.

Of zoiets:

Handig hoor...:-)

E-learning, communities, studygroups,...

Ik ben al in week 2 van de cursus 'Introduction to Mathematical Thinking'.

The key to success in school math is to learn to think inside-the-box. In contrast, a key feature of mathematical thinking is thinking outside-the-box – a valuable ability in today’s world.

In de #MOOC doe je oefeningen en opdrachten. Sommige opdrachten tellen mee voor de beoordeling. In principe is er geen docent die de oefeningen nakijkt of zelfs maar de antwoorden geeft. Het idee is dat de studenten onderling de antwoorden bespreken en zo gaandeweg de stof onder de knie krijgt. So far so good.

In deze cursus is er een forum en er is zelfs een 'studygroup' in het Nederlands. Dat praat gemakkelijker. Aan de hand van de antwoorden wordt er zo van alles heen en weer gepraat over goed en fout. Wat de bedoeling is en nog zo wat.

Keith Devlin karakteriseert 'schoolwiskunde' als het houden aan de juiste procedures, het volgen van stappenplannen, op het juiste moment de juiste rekenregels hanteren en zoveel mogelijk de gevraagde oplossingen geven. Precies zoals dat van je verwacht wordt. Daar is niets mis mee en maakt (ook) deel uit van elke wiskundige activiteit. Gewoon netjes werken en geen rare dingen doen. Maar als je echt iets met wiskunde wilt dan zul je moeten leren zelf dingen te bedenken, uit te zoeken, te doorgronden...

Het is me al 's eerder opgevallen dat in e-learning communities of studiegroepen er meestal weinig ruimte is voor reflecties over de de manier waarop zoiets gaat. Men wisselt natuurlijk ideeën uit, wijst elkaar op onvolkomendheden, draagt bij aan de inhoud enz. maar over het proces zelf is men meestal minder expliciet.

Soms is dat wel nodig. Als je 'samen' dingen wilt bespreken of zelfs 'samen' wilt leren dan moet dat wel binnen de juiste sfeer plaatsvinden. Er moet voldoende ruimte zijn om te doen wat nodig is.

Als je nu iets wilt met 'wiskundig denken' dan zou je toch juist open moeten staan voor allerlei onzekerheden. De voorrangsregels voor logische operatoren is in wiskundige zin niet eenduidig vastgelegd. Boeken doen dat wel om het schrijfwerk te beperken. Ook bij programeertalen kom ze wel tegen, maar ook daar is geen uniformiteit. Verwijzen naar Wikipedia om daarmee de 'regels' vast te leggen is geen wiskunde. Hoe belezen kan je zijn?:-)

Je kunt op fora van alles tegen komen: Roeptoeters, vagebonden, TA's, prietpraters, puntneuzen en mensen die niet participeren en alles wat daar tussen zit. Is dat erg? Nee, zo werkt dat nu eenmaal. De vraag is alleen of ik daar dan deel van uit wil maken...:-)

Eén van de relevante vragen uit WisFaq van deze week is hebben sommige logische operatoren voorrang? Een bescheiden antwoord van een deskundige is misschien veel waard...:-)

Voor mij persoonlijk heb ik, denk ik, geen behoefte aan een studiegroepje. Evidente onzin wordt maar gewoon gelaten voor wat het is. Kennelijk heeft niemand de moed om 'eerlijk' te zijn. Als daarnaast relevante vragen die worden opgeworpen worden zo snel mogelijk onder de tafel moeten worden geveegd dan haak ik af. Ik vind het best, maar dan ga ik toch liever zelf op zoek naar mijn eigen haakjes:-)

Maar dat laatste is natuurlijk ook iets wat hoort bij 'wiskundig denken'. Dat je niet laat foppen door de verpakking, maar kijkt naar de inhoud. Het onbenul is ook altijd zo zeker van zichzelf...:-)

Nou we zien wel. Op naar week 3. Ik vind het leuk...:-)

Deelbaar door 11

Naar aanleiding van de 'studygroup' van de #MOOC: zijn palindroomgetallen met een even aantal cijfers deelbaar door 11?

Zo'n 11 jaar geleden al 's proberen uit te leggen hoe dat zit met de truuk voor de deelbaarheid door 11. De cijfers om en om op- dan wel wel aftrekken. Is die som deelbaar door 11 dan is het getal dat ook. Bij een palindroomgetal met even cijfers komt er dan altijd precies 0 uit, dus deelbaar door 11.

Opgelost:-)

Zie ook stelling voor een andere opbrengst.

Eerste lessen in de #MOOC

Ik heb mijn eerste lessen 'Mathematical Thinking' in de #MOOC gedaan. Dat was leuker dan ik dacht. Ik moet nu mijn huiswerk gaan doen. Er is ook een Nederlandse studiegroep, dus dat is ook weer aardig. Ik heb alweer van alles geleerd. Er stond trouwens ook weer iets over palindromen. Sommige 'dingen' komt je ook overal tegen.

Zie Palindroomgetal

Imiddels heb ik ook de rest van het huiswerk gedaan. Ik heb zelfs de eerste 'problem set' gedaan die meetelt voor de 'grading':

Feedback — Problem Set 1 - You achieved a score of 21.00 out of 21.00. - kijk...:-) - het braafste jongetje van de klas:-))

Alles goed en op tijd... tjeempie... als ik dat vroeger ook zo gedaan had dan was ik waarschijnlijk veel beter terecht gekomen...:-)

Hoe moet je bewijzen dat er oneindig veel priemgetallen zijn? Op Oneindig veel priemgetallen Dat hadden we dan toch al een tijdje. Maar ik snap 'm nu ook echt helemaal:-) Ook dankzij Er zijn oneindig veel priemgetallen natuurlijk.

Dat is ook nog een verschil. Na-papegaaien is iets anders dan inzicht...:-)

Introduction to Mathematical Thinking

Er is veel te doen omtrent MOOC's. Je kunt er hier van alles over vinden. Je moet zeker onderstaande Tedtalk van Daphe Koller bekijken:

Maar nog beter is het om zelf te ervaren hoe dat is. Hoe gaat dat? Is dat leuk? Is dat leerzaam? Werkt dat? Is dat zinvol? Hoe doen ze dat?

In het kader van de bevordering van mijn 'deskundigheid' ligt het voor de hand om een wiskundecursus te doen. Zo vang ik meerdere vliegen in één klap, qua logistiek, de inzet van ICT en inhoudelijk gezien. Ik heb gekozen voor de cursus 'Introduction to Mathematical Thinking' van Keith Devlin.

Learn how to think the way mathematicians do - a powerful cognitive process developed over thousands of years.
Introduction to Mathematical Thinking

Het plan is om over mijn ervaringen op dit weblog te schrijven. Dit is dan mijn eerste bijdrage.

Wat opvalt is dat, als je je hebt ingeschreven, je meteen deel uitmaakt van iets groots:

I'm delighted to see you have signed up for this class. To date there are more than 33,600 of you. That's about 1,500 times the size of class I've taught such a course before!
-- Keith Devlin
Instructor, Introduction to Mathematical Thinking course

In de andere e-mailtjes kan je dan lezen dat Keith Devlin zelf ook een weblog onderhoudt over zijn ervaringen, hoe 't een en ander in zijn werk zal gaan, dat ze nog druk aan het werk zijn, enz.

Kortom: ik heb er echt zin in.:-)