The Ten Commandments of Rational Debate

Look what I found:

1. Thou shall not attack a person's character but the argument itself.
   "Ad hominem"
2. Thou shall not misrepresent or exaggerate a person's argument in order to make it easier to attack.
   "Straw Man Fallacy"
3. Thou shall not use small numbers to represent the whole.
   "Hasty Generalization"
4. Thou shall not argue thy position by assuming one of its premises is true.
   "Begging the Question"
5. Thou shall not claim that because something occurred before, it must be the cause.
   "Post Hoc/False Claim"
6. Thou shall not reduce the argument down to two possibilities.
   "Fake Dichotomy"
7. Thou shall not argue that because of our ignorance that the claim must be true or false.
   "Ad Ignorantiam"
8. Thou shall not lay the burden of proof onto him who is questioning the claim.
   "Burden of Proof Reversal"
9. Thou shall not assume "this" follows "that" when "it" has no logical connection.
   "Non Sequitor"
10. Thou shall not claim that because a premises is popular, therefore, it must be true.
    "Bandwagon Fallacy"

I thought this might be useful to some who like to "debate" online.
bron

Hoe gaat het eigenlijk met mij?

Ik ben er nog niet helemaal uit... moet ik nu definitief stoppen? Of is het een herfstdepressie? Medische problemen naar aanleiding van? Aardappelmoeheid, ouderdom, algehele malaise, hypochonder, professionele eenzaamheid, hersenverweking, heftige metaalmoeheid?

De HMLblues, eh....of gewoon even te veel hooi op de spreekwoordelijke vork, overwerkt, opgebrand, zin in vakantie, een deuk in mijn ego? Een tijdelijke terugslag na een periode van optimisme? These en antithese van het gemoed. De dialectiek van de moderne mens?

Algemene zinloosheid van het bestaan? Treurigheid? Eindigheid of het universum in 't algemeen?

• Wie het weet mag het zeggen? Hoe gaat het eigenlijk met mij?
• Werken of vrij zijn?

Hoe los je een probleem niet op?

Welkom bij deel 1 van de cursus 'waarom veranderen als alles goed gaat?'. Vandaag gaan we ons bezig houden met de vraag: 'hoe voorkom je dat een probleem wordt opgelost?'.

Ontkenning
De beste manier om te voorkomen dat je een probleem oplost is ontkennen dat het een probleem is. Geef de opdracht terug met de toevoeging: 'dit is geen probleem'.

Eigenaarschap
Ook een goede manier om te voorkomen dat je een probleem oplost is verklaren dat het niet jouw probleem is. Geef aan dat je wel ziet dat het een probleem is, maar dat je dit niet als jouw probleem ziet en anderen het dus ook maar moeten oplossen.

't Is vol
Een andere insteek kan zijn dat je aangeeft dat je 't probleem erkent, je ook wel zou willen meewerken om het probleem op te lossen maar dat daar dan wel iets tegenover moet staan. Je hebt het tenslotte druk genoeg met van alles en nog wat, dus voor dit probleem is er gewoonweg onvoldoende ruimte.

Ervaringen
Ook een goede manier is erkennen dat het een probleem is, dat je dat ook wel zou kunnen oplossen, maar dat zoiets geen zin heeft omdat je al zo vaak gezien hebt dat zoiets toch niet werkt. Wat je ook aan geweldige oplossingen bedacht hebt men wilde er gewoon niet aan.

Meestribbelen
De laatste werkwijze komt het meeste voor denk ik. Je erkent dat er een probleem is, dat het inderdaad 'ons' probleem is en je belooft alles in het werk te stellen het probleem aan te pakken. In de praktijk probeer je dat ook wel, zo'n beetje... maar niet te hard. Dat wordt in het algemeen meestribbelen genoemd. Je doet mee, maar niet 'echt'... Het helpt hierbij enorm als je je dommer voordoet dan je bent. Mensen zullen je laksheid minder aanrekenen omdat je nu eenmaal niet zo snugger bent... zoiets:-)

Conclusie
Mijn stelling is dat grote problemen creatieve oplossingen vragen. Loop niet weg van het probleem maar ga 's nadenken over oplossingen. Geen smoesjes, maar daden. Wie weet waar je uitkomt...

Vergaderen, studiemiddagen en andere bijeenkomsten

Ik schreef er al eerder over:

• Vergaderen
  
• Vergaderen 2.0
  
• De wet van Parkinson

Daarmee is het ook wel gezegd. Het is altijd gezellig, maar niet erg effectief. Eigenlijk is het niet meer van deze tijd...

Vergaderen 2.0

In het onderwijs is het nieuwe werken niet echt een optie, denk ik. Als ik mijn lessen doe en de aanhangende activiteiten dan is er niet echt veel ruimte meer om nog allerlei 'andere dingen' te doen. Als je dan, bijvoorbeeld, moet vergaderen dan zou het wel handig zijn als dat dan een beetje effectief zou zijn.

• Zie De wet van Parkinson

Maar zo werkt dat meestal niet. Persoonlijk voel ik me prettiger bij asynchrone cummunicatie. Het spontaan roepen van zinnige dingen tijdens vergaderingen lukt me maar zelden. Meestal raak ik na enige tijd het spoor bijster en achteraf kan ik me vaak niet helemaal voor de geest halen waar het nu allemaal precies over ging. Ik weet ook meestal niet wat ik nu precies wel en niet gezegd heb.

Bij complexe vraagstukken is het ook niet te verwachten dat er veel uit zo'n vergadering komt. Het is gezellig en meestal een heel prettig samenzijn, maar mijn ervaring is niet dat het veel oplevert. Over sommige dingen moet je gewoon ernstig nadenken, afwegingen maken, je nog 's extra verdiepen in de zaak,... Meestal roep ik dan maar iets wat er zo in me op komt. Dat zijn zelden diepe gedachten of inspirerende ideeën.

Meestal heb ik daarna ook nog een paar uur nodig met pogingen om alles op een rijtje te zetten. Meestal lukt dat niet. Daarvoor zijn de kwesties meestal te ingewikkeld. Ik los dat in mijn eentje niet op, maar ik heb meestal wel een soort idee over wat er wel en niet klopt. Maar ja, je kunt niet altijd maar zeuren. Straks gaat er nog iemand denken dat ik denk dat ik het beter weet.

Eigenlijk is het nog veel erger. Ik krijg soms wel 's het gevoel dat 'vergaderen' voornamelijk bedoeld is om het vergaderen. Het staat nu eenmaal op de rol, in de jaarplanning of in het programma. Of dat nu iets oplevert lijkt dan verder ook niet zo belangrijk. Dat hebben we dan toch maar weer gedaan.:-)

Maar dat is dan toch wel weer jammer. Met de huidige ICT-middelen zou je denken dat zoiets handiger moet kunnen.

De wet van Parkinson

Veelgestelde vragen over vergaderen: hoe kan men voorkomen dat in vergaderingen over onbelangrijke problemen en huishoudelijke zaken eindeloos gemekkerd wordt?

Dit verschijnsel staat bekend als de wet van Parkinson: hoe onbenulliger een zaak, des langduriger de beraadslagingen.
Vergaderwijzer.nl FAQ's

De wet van Parkinson wordt ook wel de Trivialiteitswet van Parkinson genoemd:

"De hoeveelheid tijd die in vergaderingen wordt besteed aan een onderwerp is omgekeerd evenredig met de hoeveelheid geld die ermee gemoeid is..."
Trivialiteitswet van Parkinson | Wikipedia"

Dat komt me toch allemaal wel vaag bekend voor, ergens:-)
Later misschien meer, maar erg waarschijnlijk is dat niet...:-)

Tips voor een vruchtbare vergadering

Voorbereiding:

1. Bepaal of de vergadering echt noodzakelijk is.
2. Stel vast wie erbij moeten zijn.
3. Stel de agenda op en verstuur hem tijdig.
4. Stel de vergaderdoelen vast en omschrijf deze concreet.
5. Stel vast welke stukken meegenomen moeten worden en hoe iedereen zich moet voorbereiden.
6. Bepaal de actielijst voor de agenda.

bron

Dat is niet al te ingewikkeld lijkt me.:-)