Er vallen bij het filmpje van Kineo een aantal dingen op.
1. Focus on improving performance
In 't onderwijs is het altijd lastig om precies aan te geven wat 'resultaten' zijn. Toetsen lijken vaak eerder een ritueel om aan te geven dat er sprake is geweest van onderwijs dan een meting van de behaalde competenties. Maar (hoe dan ook) gaat het uiteindelijk natuurlijk altijd om de leerresultaten. Wat hebben we geleerd? Wat kan je er mee? Hoe nuttig was dat voor de rest van je 'werk'? Enz.
5. Rethink e-learning design
Dat herken ik wel. Bij alle vormen van leren (oud en nieuw) zijn docenten altijd bezig met vragen als 'wat gaat er goed?', 'wat kan beter?', 'levert dit op wat ik wil?' enz. Mijn indruk is dat je bij moderne manieren van leren, met moderne middelen veel sneller en gemakkelijker cursussen kunt aanpassen, uitbreiden, verbeteren... Vroeger moest je eerst met paard en wagen langs de uitgever om een nieuwe versie aan te bieden. Voordat die moderne versie dan te gebruiken was was ie eigenlijk alweer toe aan vernieuwing. Nu kan je (als je dat zou willen) meteen dingen aanpassen. Het 'rethinken' van je 'elearning design' is dus een continu proces met heel veel kansen.
6. Promote experimental learning
In een werkveld als e-learning is er nog zoveel te ontdekken, uit te vinden en te bedenken dat experimenteren noodzakelijk is. Je kunt gewoon niet van tevoren weten hoe de dingen die je bedenkt uit zullen pakken. Heb je iets ontdekt dat werkt? Breid het uit! Iets ontdekts dat niet 'echt' werkt? Stop er mee of verander het grondig. Zie ook 5.
7. Support line managers
In het onderwijs zijn de 'line managers' de 'docenten', denk ik. Hun expertice is belangrijk. Dat soort 'lieden' verdient steun, ruimte en inspiratie om iedereen te ondersteunen, op te jagen en te enthousiasmeren. In de masterclass kwam ook al naar voren dat 'experts' belangrijk zijn.
8. Develop appropriate assessment
Bij een veranderende wijze van onderwijzen hoort een andere manier van toetsen. In veel discussies over 'toetsen' hanteert men een nogal eendimensionale blik op toetsen. Maar er zijn zoveel verschillende manieren van toetsen. In de digitaal gestimuleerde leeromgeving zijn er allerlei andere manieren om te toetsen. Die mogelijkheden moet je natuurlijk altijd met twee handen aangrijpen. Zorg dat het past bij de leeractiviteiten.
10. Evaluate outcomes
Hoe vaak hoor je bij e-leren niet zeggen 'niet alles ging goed maar we hebben er ontzettend veel van geleerd'? Dat zou, op zich, wel mooi zijn ware het niet dat men meestal de 'volgende keer' gewoon weer dezelfde fouten maakt. Ik begrijp dat nooit, maar vooruit maar. Evaluatie is essentieel. Wees eerlijk, neem deelnemers serieus en verzin 's iets nieuws als het niet werkt...
Al met al... een mooi filmpje. Lekker kort ook. Inhoudelijk zijn er veel dingen uit de masterclass herkenbaar in terug te vinden. Leuke opdracht:-)
Zo was het in het onderwijs ook een tijdje gebruikelijk te denken dat als het imago van het onderwijs zo slecht is dat je daar iets aan moet doen in de vorm van imagoverbeterende maatregelen. Als er verder aan de omstandigheden niets verandert zou dat gaan werken denk je? Je kunt sommige mensen voor de gek houden, je kunt mensen een tijdje voor de gek houden maar je kunt niet iedereen de hele tijd voor de gek houden...:-)
De bedoeling van zo'n lerarenregister is dat docenten een leven lang blijven professionaliseren. Maar dat is iets anders dan je register vullen met nascholingscertificaatjes van knullige nascholingsactiviteiten. Twee dagdelen geleuter aanhoren en in de pauze kroketten eten is wel gezellig, maar daar heb je natuurlijk niets aan. In je register ziet het er dan wel prima uit, maar als je er verder niets mee doet heeft het weinig zin. Het doel is dan niet meer gewoon je professionaliteit te bewaken maar het vullen van een bak met onzin. Voor de docenten die toch al vorm en inhoud gaven aan hun professionalisering heeft het geen zin en de docenten die toch al niet plan waren ook niet.
Sommige leerlingen willen geen wiskunde leren. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Van 'ik kan het toch niet' of 'het is nergens goed voor' tot 'ik heb er geen zin in' of 'ik heb wel wat leukers te doen'. Dat is wel jammer, ergens, want wiskunde kan namelijk erg leuk zijn. Tenminste, als je een beetje begrijpt waar je bezig bent en dat allemaal een beetje wil lukken. Soms moet je wel veel moeite doen om er iets van te gaan begrijpen. Als je daar het nut niet van in ziet, dan ga je dat niet doen, maar dan wordt het natuurlijk ook nooit iets. Eigenlijk is het dan alleen maar vervelend.
In het kader van 'het zit nu eenmaal in mijn pakket' zijn er ook leerlingen die wel een beetje wiskunde willen leren maar er vooral niet meer aan doen dan strikt noodzakelijk. Ze maken hier en daar 's wat sommetjes, leren regeltjes uit het hoofd en proberen met zo'n minimaal mogelijke inspanning zo ongeveer een voldoende te halen. Echt begrijpen waar ze mee bezig zijn is geen doel en meestal gaat het dan wel zo ongeveer...
De beste manier om wiskunde te leren is om te proberen te begrijpen waar je mee bezig bent. Je zou je eigenlijk bij alles wat je doet en wat er zo in je boek staat moeten afvragen 'is dat zo?', 'waarom is dat zo?', 'begrijp ik dat wel?', 'had ik dat zelf ook kunnen bedenken?'. Dat soort vragen! Normaal gesproken is dat niet echt een handige houding. Je kent dat wel. Een moeder met kind in de trein: 'Mama wat is dat?'. Moeder zegt 'dat is een koe'. Waarop dat kind dan zegt: 'waarom?'. Lekker is dat...:-)
