Leuke en interessante weblogs in 2010

In 2010 gaf ik de volgende tips:

Leuke en interessante weblogs (geheel willekeurig...:-)

• Mudd Math Fun Facts
• Wilfred Rubens
• Trendmatcher tussen ICT en onderwijs
• The Big Picture
• Alles kan altijd beter
• KarinBlogt
• Wauwel
• Back2School
• ...
• ...

Waarmee ik maar wil zeggen dat de wereld weliswaar zeer snel verandert, maar soms ook niet...:-)

Innovatie en onderwijs

"Ze zullen het echt samen moeten doen. Samen initiatieven nemen, samen experimenteren. Ieder vanuit een eigen verantwoordelijkheid. Schep vanuit het management ruimte om met ideeën te komen, neem die serieus, faciliteer om zaken te onderzoeken en uit te proberen."
netwijs

Over het uitvinden van het wiel

Je leest het wel vaker:

"In het onderwijs blijven we te vaak steken in zelf het wiel uitvinden..."
Twitter

Ik weet nooit precies wie dan die 'we' zijn, maar waarschijnlijk wordt er bedoeld dat er mensen in het onderwijs zijn die proberen het wiel opnieuw uit te vinden. Dus 'dat wiel' is er eigenlijk al en dan gaat iemand dat nog 's even gezellig opnieuw uitvinden. Wat vervolgens dan neergezet wordt als een zinloze onderneming.

Ik voel me dan altijd een beetje aangesproken. Niet dat ik me er veel van aantrek, want 'iets heruitvinden of herontdekken' is niet verkeerd. In het wiskundeonderwijs doen we niet anders. Die wiskunde is er al maar 't zou toch leuk zijn als leerlingen af en toe zelf dingen herontdekken. De aha-erlebnis, zal ik maar zeggen.

De vraag is nu of zo'n kwalificatie 'het opnieuw uitvinden van dat wiel' wel terecht is. Hoe kan je dat weten? Dingen die iedereen als vanzelfsprekend beschouwt verdienen het altijd om ernstig te onderzoeken.

Er zijn mensen die vinden dat het maken en onderhouden van een webapplicatie waarbij je je onderwijs ondersteunt, zoals wiskundeleraar.nl een voorbeeld is van zo'n wiel. We hebben toch al allerlei ELO's? We hebben toch Moodle? En N@tschool? En zo? Dus waarom zou je dan denken dat je dat in je eentje beter kan?

Het antwoord daarop is dat 'op maat gemaakt' veel beter aansluit bij het soort onderwijs dat je wilt maken. ELO's hebben weliwaar ook allerlei functionaliteiten maar doen meestal niet wat je graag zou willen. Als je zelf iets maakt dan kan je maken wat je nodig hebt. Als je het verschil wilt weten tussen een `standaard functionaliteit` of `op maat gemaakt`, dan moet je je daar wel in verdiepen.

Maar dat kan je van buiten af natuurlijk niet zien. Je weet gewoon niet wat voor een 'bijzondere dingen' er mogelijk zijn met mijn 'eigen wiel'. Wat je er verder ook van denkt, je weet er niks van, dus kan je er ook niet over oordelen.

Zelfs als je wel zou willen verdiepen en 's zou kijken op bijvoorbeeld wiskundeleraar toegelicht heb je waarschijnlijk nog steeds geen goed beeld hoe dat dan in de praktijk werkt en hoe leerzaam en motiverend zoiets zou kunnen zijn. Iedereen praat wel over 'prompte feedback' maar hoe regel je dat? Hoe doe je dat?

ha Willem,
Zo'n feedback is toch heel wat meer waard dan wanneer je zegt: het is voldoende of een 7,2.
Dank en groet,
A.

Kortom: als je denkt dat 'het iets is dat al bestaat' terwijl dat niet zo is dan mis je misschien wel iets. Je hebt dan 'een blinde vlek' en dat is jammer. De kracht van innovatie en vernieuwing zit 'm natuurlijk ook in het registreren en herkennen van 'dingen die wel werken' en niet in het maar blijven roepen dat 'het allemaal niet opschiet' dat de 'inzet van ICT' achter blijft.

Samengevat: praatjes vullen geen gaatjes, haal die handen uit de mouwen en ga 's aan de slag. Dat is zo leuk en er is zoveel te ontdekken.

Reklame

Vanmorgen zag ik op Kan onderwijs de wereld veranderen? reklame staan, voor InWijs, Rookruimtes, Wolters, Wikiwijs en noem maar op.

Nu word je op Internet in toenemende mate lastig gevallen met opdringerige reklame voor van alles en nog wat, dus 't is niet waarschijnlijk dat iemand die reklame was opgevallen. Toch vind ik dat niet zo vanzelfsprekend.

Ik kan me voorstellen dat als iemand 'gratis diensten' aanbiedt dat je daar met reklame probeert nog enige inkomsten aan te onttrekken. Daar is, op zich, niets mis mee. Zo zit de wereld in elkaar. Er bestaat niet zoiets als gratis...

Toch zou je, voordat je een gratis een bijdrage levert aan een website waar reklame op staat, moeten afvragen of je dat wel wilt. Zelfs door op websites met reklame te reageren draag je misschien wel bij aan het verhogen van het bezoekersaantal en mogelijkerwijs uiteindelijk aan de reklameopbrengsten.

Zou dat niet bizar zijn?

En geldt dat dan ook niet voor websites waar 'jouw spullen' worden gedistribueerd. Docenten bieden gratis lesmateriaal aan en anderen gaan daar dan aan verdienen. Zelfs non-profit organisaties kunnen weliswaar geen winstoogmerk hebben maar er wordt wel omzet gemaakt, salarissen betaalt en baantjes gevuld.

Zoals Karin zegt, ben je daar dan natuurlijk wel zelf bij. Je zou er voor kunnen kiezen om af te zien van dat idee om je spullen met anderen te delen. Doe niets zonder redelijke financiële vergoeding, vraag bij alles 'wat schuift het?' en als daar geen adequaat antwoord op komt dan doe je niks.

Maar is dat nu iets wat we willen? Dat lijkt me toch niet.

Contraproductief

Ik heb tot vandaag altijd het standpunt ingenomen dat iedereen recht heeft op zijn eigen gekluns. Dat is een handig standpunt als je, naast het bestrijden van onzinnige ideeën, ook nog een leven wilt hebben. Ik riep, lerarenopleidinggewijs, nog wel ’s wat over het gekluns met n@tschool (en de rest van de ICT-voorzieningen), het lerarenregister (niet doen!) of dat mallotige wikiwijs (wie verzint er zo iets?).

Veel zin heeft dat ‘er over zeuren’ niet echt, maar over dat ‘recht op je eigen gekluns’ moet ik mijn mening herzien. Nee, niet iedereen mag zo maar gaan zitten klunzen met geld dat beter besteed zou kunnen worden. Dat kunnen we niet langer goed vinden. Dus blijf ik er toch maar over doorgaan…:-)

Ik dacht altijd ‘laat ze maar gaan, het wordt waarschijnlijk helemaal niks, maar laat ze maar lekker verder klunzen. Dan hebben ze wat te doen.’ Maar ‘stagnerende implementatie’ is contraproductief. Het is niet zo dat ‘slechts’ de beoogde doelen ‘gewoon’ niet gehaald worden, nee, het werkt juist averechts. Er wordt dus (veel) minder bereikt dan dat wat zonder de mislukkingen mogelijk zou zijn geweest. Men had het beter achterwege kunnen laten…

Als je, in de loop van de tijd, constateert dat je ELO niet leidt tot innovatief en begeesterd onderwijs dan zou je ook kunnen overwegen er mee op te houden. Steeds maar weer studiedagen, workshops, nieuwe versies, …

Het zou kunnen zijn dat de ‘onwillige docenten’ eerder onwilliger worden dan williger. Het zou wel ’s kunnen zijn dat ze het inmiddels al helemaal zat zijn. Ondertussen doen ze dan eerder minder dan meer. Dat is contraproductief.

Dan heb ik het nog niet eens over de leerlingen. Wat moeten zij er mee? Een ELO? Wat is dat? Hoe moet dat dan? Komt daar wel ’s iemand dan? Moeten wij daar iets mee? Boe, boe…

Nee, dames en heren, zo gaat dat niet. Voordat je gaat knutselen aan je ELO moet je eerst ernstig nadenken over wat je precies wil. Innovatief en modern onderwijs? Digitalisering van het onderwijs? Gaan we nieuwe dingen bedenken? Gaan we 's fijn verdwalen? Een nieuwe route zoeken? Nieuwe middelen gebruiken? Uit onze bol gaan?

Of pruttelen we gewoon verder, drinken we een glas en vragen we ons later af ‘waar is het mis gegaan?’.

't Wordt allemaal minder

Eigenlijk begrijp ik van de meeste dingen steeds minder. Het kan de ouderdom zijn maar misschien is het ook wel gewoon een beetje genoeg geweest allemaal. Tegen zoveel onzin kan ik niet op. Van LinkedIn begrijp ik al helemaal niets:



Eh... tja hoezo? Wat nou? Mercedes Benz? Who me?

Gelukkig zijn er op LinkedIn van die groepen waar je dan lid van kunt worden. Ik heb nog nooit ergens zoveel onzin bij elkaar gezien. Ik ben blij dat ik dat allemaal niet hoef te lezen. Wat lopen er toch een hoop malloten rond op deze wereld.:-)

Maar de grootste malloot ben ik natuurlijk zelf. Waarom zou ik in het weekend eigenlijk dingen voor school moeten doen? Met die 0,6-baan van mij is dat helemaal niet nodig. Dat ga ik dus maar 's niet meer doen.

De rest? Wisdom of the crowds? Mediawijsheid? Maatwerk? Web2.0? Onderwijs? Nut en noodzaak? Wiskunde? Realistische wiskunde? Studiedagen? Klankborden? VMO? ICTklas? Innovatie? SMART? Gebakken lucht? ELO's? Moodle? Puntneuzen? Nou ja... ik zie nog wel. Als ik jullie niet meer zie dan zit ik waarschijnlijk ergens op een eiland...:-)

Definitie Cloud Computing

“Cloud computing is het leveren/gebruiken van schaalbare en ‘elastische’ diensten die via internet worden aangeboden. Het gaat om standaard diensten, die door de gebruiker zelf in te richten zijn en waarvoor wordt betaald naar gebruik”.
bron

Homo zappiens & multitasken

In het kader van de geleuterindicatoren ga ik 's wat roepen over `homo zappiens & multitasken`.

Homo Zappiens
In 2010 verscheen 'Homo Zappiens: opgroeien, leven en werken in een digitaal tijdperk' van Wim Veen. Op Homo Zappiens en vele andere plekken kan je er van alles over lezen.

`De in het boek beschreven praktijkexperimenten schetsen daar een aardig beeld van en geven een voorproefje op de toekomst. En met die inzichten kun je zeker je voordeel doen!`

De vraag is niet 'of' je er in het onderwijs iets mee moet, maar 'wat' je er nu precies mee moet. Ideeën genoeg, maar voorlopig zijn de 'deskundigen' het nog niet helemaal eens, geloof ik...

Multitasken
Als het om multitasken gaat is er altijd wel een wijsneus die komt duidelijk maken dat multitasken niet bestaat. Op zich klopt dat wel maar dat doet niet af aan het feit dat de 'moderne mens' veel verschillende dingen tegelijk (of naast elkaar) kan doen. Op Multitasken had ik er al een keer iets over geschreven:

Meestal denkt men bij zappende multitaskers aan jongeren en niet direct aan wat ‘jong uitgevallen ouden van dagen’ zoals ik. Toch is dat wel iets waar ik me het prettigst bij voel.

Als het waar is dat je hersens gewoon doorwerken als je ergens anders mee bezig bent dan is het niet verkeerd om bij intensieve activiteiten (wiskundige problemen oplossen, een cursus in elkaar zetten, lessen voorbereiden, e.d.) te zorgen voor afwisseling.

De vraag is dan: 'wat moet je er mee?'. Moet nu iedereen gaan multitasken en een homo zappiens worden? Of valt het nogal mee? Worden de zaken af en toe niet een beetje overdreven? Nou we zien wel.

Hawthorne-effect

"Het Hawthorne-effect: nieuwigheden maken nieuwsgierig, en zetten tijdelijk aan tot grotere inzet en daarmee vaak een hoger leerresultaat. Maar na gewenning daalt het peil weer en kan de uitkomst zelfs lager zijn dan zonder de nieuwigheid het geval was."
bron

Lijmklem

Vandaag is het computeren met hindernissen geblazen. Toch nog even gekeken naar #netwijs natuurlijk. Mooie krokettenbijdrage op vk.nl. Vives vond dat kennelijk niet gepast, want ze hebben dat bericht (als reactie) verwijderd van de website. Vreemd stelletje:-(


Maar of het gaat werken!? Misschien worden het toch een paar schroefjes. Maar, goed bezig! Als die microfoon het nog doet dan kan ik eindelijk 's de schermfilmpjes voorzien van gepast (of ongepast!) commentaar.

Plannen voor het nieuwe jaar

't Is een beetje de tijd van 't jaar, denk ik, maar de vraag "Wat ga ik dit jaar doen!?" is misschien toch aardig. Ik ben vooral voor mezelf (maar iedereen mag meekijken) maar 's begonnen een aantal dingen op een rijtje te zetten. Wat wil ik zelf nu eigenlijk?

Ik doe van alles en ik probeer waar mogelijk van alles te doen met ICT. Je kunt stellen dat die investeringen vooral mijn kant komen en ze (op de lange duur) zeker van alles opleveren. Iedereen moet maar doen wat ie wil, zullen we maar zeggen, maar van 'goed voorbeeld doet goed volgen' lijkt weinig sprake. Hoe nuttig is wat je doet? Moet je daar mee door blijven gaan? Of moet je ook 's verder kijken en iets anders gaan doen? Misschien moet ik gewoon echt beter kijken naar wat ik zelf wil.

Kortom: als je wilt weten hoe iets werkt moet je 't proberen te veranderen:-)

Tja, dat gaat niet werken

Je meldt je aan en dan gebeurt er niets... nou ja bijna niets...



Ok, dan niet!:-)

Digitaal lesmateriaal van methoden

Ik heb vandaag voor 't eerst 'echt' meegedaan met de online#netwijsTwitter-discussie over 'methodische digitale lesmaterialen'. 't Was nog relatief vroeg op de dag voor mij dus echt diepgravend ben ik zelf nog niet. Maar het idee dat de waardepropositie van een uitgever is om leraren werk uit handen te nemen vind ik wel mooi. Dat is ook wel een soort van betaalmodel. Je betaalt anderen voor werkzaamheden die je anders zelf zou moeten doen.

Het probleem van die 'bevlogen mafketels' die allerlei dingen doen, zoals het op Internet plaatsen van lesmateriaal, ideeën en inspirierende gedachten omtrent de wiskunde of het onderwijs zonder dat daar financieel iets tegenover staat is heel bijzonder. Dat gebeurt! Er zijn (denk ik) heel veel docenten die best willen delen en uitwisselen... Zowel in materiaal als ervaringen, diepe gedachten, zorgen en anderszins. Een aantal daarvan doet dat ook. Delen met collega's op school, delen met de rest van Nederland en België. Dat is mooi toch?

Ik ben zelf altijd heel blij met al die wiskunde op het Internet. Ik schreef er al eerder over op mijn oude weblog. Ook in het kader van wikiwijs heb ik er nog 's iets over geroepen.

Zo gauw er ergens geld te verdienen valt trek je allerlei raar volk aan: uitgevers, trainers, ICT-deskundigen, girogoeroes, wikiwijzers, kennisnetten en ander ongevraagde en mogelijk onwelkome gasten.:-)

Maar erger is dat veel initiatieven juist het tegendeel bewerkstelligen dan misschien bedoeld was. De wet van Mooijman, zullen we maar zeggen. Als je iets doet dat niet werkt omdat docenten er geen trek in hebben dan zou dat natuurlijk kunnen wijzen op een verkeerde aanpak!

Dat laatste is dan wel jammer. Verspilde moeite, frustraties, depressies en nog meer onzin... Maar gelukkig heb ik daar verder geen boodschap aan. Ik ben gelukkig gewoon docent. Ik word goed betaald voor de dingen waarvoor ik ben aangenomen en de rest is hobby...:-)