Het moet niet gekker worden...:-)

Bunny Suicides

• Bunny Suicides

Meestribbelen, slikken of opzouten

Sommige 'deskundigen' doen net alsof leraren bepalen wat en hoe in het onderwijs. Dat is allang niet meer zo. Docenten moeten meestribbelen, slikken of opzouten. Ik kan er helaas niet meer van maken.

Run Away !!!

Mijn loopbaan in het onderwijs kan je (grof gezegd) indelen in 3 delen. In min of meer chronologische volgorde wordt dat:

• HAVO Notre Dame des Anges Ubbergen
  1989 – 2000 | Klas 1, 2, 3, HAVO 4 en 5 wiskunde A en B
• Lerarenopleiding Hogeschool Rotterdam
  2001 – 2011 | Wiskunde, ICT en vakdidactiek.
• Haags Montessori Lyceum
  2003 – 2005 | Klas 1, 2, 3, HAVO 4 en 5 wiskunde B1/B12.
  2011 – 2019 | Klas 2, 3, HAVO 4/5 wiskunde A/B/D, VWO 4.

Ik heb 30 jaar met heel veel plezier gewerkt in het onderwijs. Dat was hard werken. Ik heb van alles meegemaakt...😊

Zo te zien houd ik het steeds ongeveer 10 jaar bij een werkgever uit. Kennelijk is het dan zo'n beetje op. Ik doe mijn best maar na 10 jaar wordt het kennelijk tijd om te vertrekken. Misschien is het wel aardig om ’s na te gaan hoe dat kan. De leukste baan van Nederland en dan toch vertrekken? Wat zit daar achter? Waarom zou je dat doen?

Het is mooi geweest
Meestal zijn er verschillende redenen aan te wijzen. Meestal zijn het de druppels die de emmers doen overlopen. Het is misschien allemaal leuk en aardig maar nu is de maat vol. Nu heb ik er genoeg van. Nu wil ik iets anders… ik ben wel goed maar niet gek…

Dat laatste suggereert dat het ‘normaal gesproken’ niet helemaal goed zit. Je doet te veel. Je doet dingen waar je niet voor betaald wordt, maar die wel nodig zijn. Meestal wordt dat gewaardeerd maar er staat meestal weinig tegenover. Het is ‘geven en nemen' maar dan zonder ‘nemen’. Het is een 'haat-liefde-verhouding' zonder liefde. Je moet investeren, veel investeren en nog meer investeren, maar uiteindelijk trek je toch aan het kortste eind. Dat kan je een tijd volhouden, maar er komt een keer een moment dat je er genoeg van hebt...

Draaikolk van gedachten
Dan kan het ineens gebeuren. Iemand roept iets, ondanks je redelijke eisen krijg je niet wat je zou willen, wat jij wil kan niet, nee dat gaan we niet doen, enz. Je hoofd begint te malen, de gedachten draaien om hetzelfde punt, het laat je niet meer los. Waar heb ik dit aan verdiend? Waarom moet je wel investeren maar krijg je zelden wat terug? Wat is dit voor een stelletje… Gronzel, gronzel, een draaikolk van gedachten…

• RUN AWAY !!!

En dan ga je gewoon lekker ergens anders aan de slag…😊

---

• Een moeilijk maar onvermijdelijk besluit

---

"And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun."
PinkFloyd

De kabouterproef

Er moet altijd van alles in het onderwijs. De afgelopen 30 jaar heb ik van alles zien komen en gaan, maar echt beter is het er niet op geworden. De vraag is wat dan eigenlijk het nut is van al die leuke ideetjes, onderwijsvernieuwingen en dat inspelen op die onafwendbare maatschappelijke ontwikkelingen.

Het beste criterium om daar naar te kijken is de vraag 'wie gaat dat betalen?' en als niemand er voor gaat betalen de vraag 'wie gaat dat dan doen?'. Het antwoord is meestal dat de kaboutertjes dat dan gaan doen. Dat is mooi toch? Je moet toch ergens in geloven...:-)



Mijn ervaring is dat als de kaboutertjes het werk moeten doen er weinig van terecht komt...:-)

Gepersonaliseerd leren

"Paula van Manen geeft een uniek kijkje in de keuken van gepersonaliseerd onderwijs. Met veel vaart en humor beschrijft ze hoe de omvangrijke onderwijsvernieuwing op haar school twee jaar geleden werd ingevoerd. Klassikale lessen maakten plaats voor het zelfstandig behalen van doelen, docenten werden leercoaches, lokalen werden leerpleinen.

De dagelijkse bordsessie, doelenboekjes, het geven van kleuren in plaats van cijfers, woordrapporten, inspiratiebijeenkomsten, benen-op-tafel-sessies... "

•  Wanneer krijgen we weer les?

Ik zeg niks...:-)

Uit de oude doos

Ik heb op de lerarenopleiding van de Hogeschool van Rotterdam gewerkt als ELObeheerder. Dat was wel bijzonder.

Na de zomervakantie van 2001 ben ik gevraagd om de lessen 'ICT voor jaar 1' te verzorgen. Er waren readers over het werken met Word, Excel, Powerpoint,... maar geen directe neiging te investeren in tijd. Zo kon het gebeuren dat ik les moest geven in 3 computerlokalen tegelijk met zo'n 80-90 studenten. 't Was werkelijk een chaos. Volstrekt verkeerd georganiseerd, zoek het maar uit...

Ik geloof dat ik het eerste jaar Blackboard heb gebruikt. Een jaar later had ik de opdrachten op mijn website staan... Een cursus ICT? Daar zet je natuurlijk ICT bij in. Het idee om naast een website waar studenten alle informatie kunnen vinden, een forum en nog zo wat dingen was wel een goed idee. Daarna zijn er nog wat versies geweest...

Uiteindelijk was het een prima cursus. Ik geloof alleen niet dat het management er ooit iets van begrepen heeft. Soms was de cursus eigenlijk overbodig omdat iedereen al heel erg ICT-vaardig was en soms was het een struikelvak. Niet omdat het zo moeilijk was maar omdat een aantal studenten zich zonder 'dwang' er niet toe kunnen zetten om de opdrachten te doen.

De opzet van de cursus was meteen een voorbeeld van ICT-gebruik. Het ging daarbij dus niet alleen om de opdrachten maar ook om de manier waarop je zoiets regelt. Het ging niet zo zeer om de ICT alswel om de vraag 'wat kun je er mee in je onderwijs?'. Sommige studenten begrepen dat heel goed en deden enorm leuke dingen.

Als je vindt dat je een expert bent op het gebied van leren en je geeft een ICT-cursus dan geef je natuurlijk zelf het goede voorbeeld. Uiteindelijk was het kennelijk mogelijk om met 32 dagdelen zinvol onderwijs te verzorgen voor zo'n 600 studenten. Je zou denken dat zoiets alleen al vanuit financiële redenen interessant is...

De vrijheid die ik genomen heb was niet zo vanzelfsprekend. Ik moest het (soms) bevechten maar uiteindelijk is het gemak onbetwist en zijn de opbrengsten onbetaalbaar... maar ergens klopt er iets niet.:-)

Maar uiteindelijk? Je wordt omringd door idioten, maar daar moet je je nooit door laten weerhouden. Kies je eigen pad. Uiteindelijk heb ik er geen spijt van. Ik heb van alles gedaan, uitgeprobeerd en ik heb er veel van geleerd. Bovendoen een mens moet ook eten en de huur betalen dus wat wil je nog meer?:-)

• 6. Docent ICT voor jaar 1

Wiskunde & ICT

Ik probeer al 30 jaar ‘handen en voeten’ te geven aan de integratie van ICT in mijn onderwijs. Nu heb ik daar wel iets van geleerd. In het kader van 'gooi het in de groep' zal ik proberen om op dit weblog antwoorden te geven op vragen als:

· Hoe moeilijk kan dat zijn?
· Wat kan je doen?
· Werkt dat dan?
· Wat levert mij dat op?
· Wat nu?

De mooiste momenten in het onderwijs zijn natuurlijk de leermomenten. Als eerste zal ik 's proberen om hier elke dag een leermoment te beschrijven. Ik ben 's benieuwd...:-)

Duikboten, badmutsen en tuinkabouters

Als docent krijg je wel `s de neiging leerlingen uit te schelden. Dat is `op zich` niet erg en `t zal ook wel een soort van gezonde reactie kunnen zijn op bepaalde gedragingen van leerlingen. Ik heb wel `s van collega`s gehoord dat ze ouders op de tafeltjesavond kregen die te kennen gaven niet erg gecharmeerd te zijn van het feit dat deze collega hun zoon regelmatig aansprak met `eikel`.

Nu zou je je kunnen verweren met de vaststelling dat het hier niet zo zeer gaat om `schelden` maar om het vaststellen van een `feit`. Dat had dan nog een aardige discussie kunnen worden. Maar ik geef toe `eikel`, `klootzak`, `idioot`, `mongool` e.d. zijn niet de juiste manieren om leerlingen aan te spreken. Hoe groot de aandrang ook is.:-)

Als je nu toch het gevoel hebt dat je moet schelden (al was het alleen al voor je eigen gemoedrust) doe het dan netjes: `duikboot`, `badmuts`, `tuinkabouter`, `pipo`, `pino`, e.d. lijken me meer geschikt. Enigszins op een grappige manier bij de les geroepen worden kan in gunstige omstandigheden leiden tot de gewenste gedragsveradering. Dat laatste is dan meestal vooral een kwestie van `mond houden en mee doen`, denk ik:-)


Andere vormen van `ongewenst gedrag` zoals `vloeken`, `schoppen` of `gillend wegrennen` zul je als docent toch vooral moeten proberen te vermijden. Ik geloof dat me dit de afgelopen 22 jaar wel gelukt is. Wat een beheersing.:-) Ik ben wel één keer weggelopen. Ik had het even helemaal gehad. Dat was achteraf gezien helemaal niet zo gek, want eenmaal bijgelegd ging het allemaal een stuk beter met die klas!

In het licht van het voorafgaande zou je de neiging om je manager of je collega's uit te schelden serieus moeten nemen. Maar ja dat kan je niet doen. Net als gaan vloeken of ze eens een flinke schop te verkopen. Je houdt je in! Je beheerst je. Maar toch:-)