zaterdag 7 april 2012

ICTklas

Ik ben een tijdje geleden weer 's een website begonnen. Dat was niet echt noodzakelijk maar meer een oefening in 'hoe maak je tegenwoordig een website?'. De website is 'Proudly powered by WordPress'. Al met al ging dat nogal gemakkelijk.


http://www.ictklas.nl

Ik vind het wel grappig. Normaal doe ik bijna alles zelf. De HTML, de scriptjes, de database, de ASP en nog zo wat. Met WordPress heb je eigenlijk geen kennis van HTML nodig. Iedereen die een beetje kan lezen kan een website/weblog in elkaar knutselen, inclusief plaatjes, RSS-feeds, interactie en al die andere mogelijkheden.

Dus waarom niet?:-)

vrijdag 6 april 2012

Wie gaat dat betalen?

't Is wat. Ik heb onlangs in Twitter een interessant gesprek gevoerd met een van mijn leerlingen. Laten we zeggen dat die leerling Kees heet. Kees beklaagde zich erover dat hij zijn mentor een e-mailtje had gestuurd en dat die daar gewoon geen antwoord op kreeg.

Kees vroeg zich af waarom niet alle leraren in Twitter zitten? Dat is toch verreweg het handigst? Ik heb nog geprobeerd uit te leggen dat docenten naast hun werk misschien nog een leven hebben en dat ze niet al te blij zouden worden als ze buiten school in hun 'sociale netwerk' zich met leerlingen moeten bezig houden.

Ik heb daar nog 's over na zitten denken. Zoiets kan je natuurlijk niet eisen van docenten. Toch? Of toch wel? Maar als je daar over nadenkt is het 'vullen van Moodle' of 'reageren op e-mail' niet vergelijkbaar? Dat gebeurt ook niet. Dus waarom zouden docenten dan wel 'social media' gaan gebruiken. Moet je zo'n beetje in je eigen tijd allerlei dingen gaan doen die niet in je taakomschrijving zijn opgenomen? Wie gaat dat betalen? Wat heb je er aan?


Ik ben wat dat betreft waarschijnlijk zo'n mafketel die het leuk vindt om te experimenteren met ICT in mijn onderwijs. Ik maak websites, schrijf op mijn weblog en ik twitter. Waarom zou ik dat doen? Wat is daar nu weer de diepere bedoeling van? Wat is de meerwaarde? Wat is de essentie? Wat is dan de kwintessens?

Met de wiskunde van Kees komt het wel goed, denk ik. De vraag is of dat ook zou zijn gebeurd zonder Twitter. Ik denk 't niet. In Montessoriaanse zin is Twitter ook een vorm van 'relatie leggen'. Stel je 's voor dat je daarmee soms leerlingen net zo'n beetje een drempel over kan helpen is dat dan de extra moeite waard of niet?

Ik vind van wel, maar ja, ik heb dan verder ook geen leven.:-)

dinsdag 3 april 2012

Digitale communicatie

"The trouble with being too nice when commenting on something is that sometimes the underlying message just doesn’t get through. This applies whether you’re looking at students’ work, observing trainee teachers or evaluating a school’s ICT provision."
Terry Freedman

Het ‘kernprobleem’ van de integratie van ICT in het onderwijs is dat eigenlijk niemand precies weet wat er nu precies moet gebeuren en hoe dat dan moet gebeuren. Wat werkt er? Wat werkt er niet? Hoe zorg je er voor dat je ICT een natuurlijk manier een geïntegreerd deel uitmaakt van je onderwijs?

Wanneer kun je spreken van een ‘learning community’ in de brede zin van het woord? Hoe kun je docenten en leerlingen ‘verbinden’, ‘enthousiasmeren’ en betrokken laten voelen bij je school, de docenten, de leerstof, hun eigen leerproces en de ICT-middelen die je daarbij gebruikt?

Soms krijg je het gevoel dat veel mensen ‘digitale communicatie’ niet echt ‘communicatie’ vinden. Niet reageren op een e-mail is ook een signaal. Virtuele contacten maken ook deel uit van je ‘relatie’ met leerlingen (en je collega’s). Of je daar nu een webapplicatie voor gebruikt of je nu twittert of reageert op e-mail maakt, volgens mij, verder niet zo veel uit.

Het vult aan, spreekt sommige leerlingen wellicht meer aan en kan toch eigenlijk alleen maar aanvullend zijn?

Zie ook De meerwaarde van ICT in het onderwijs

Twitteren

Uit mijn oude weblog heb ik een bericht van 31 december 2008 opgevist:
Ik heb al eerder getwitterd, maar ik zag er toen de lol niet zo van in. Sinds gisteren ben ik er maar weer 's mee begonnen. Je moet tenslotte wel een beetje bij blijven. 't Is net als fietsen, als je geen vaart maakt dan val je om.
Twitter
Maar ik geloof dat ik het in januari 2009 al weer zat was. Maar later toch weer begonnen. Alleen was toen de twitternaam @wiswijzer niet meer beschikbaar. Vandaar dat het toen @wiswijzer2 geworden is. Dat gebruik ik nu nog steeds.

Zie Twitter voor meer weblogpost over Twitter.

Dat is te moeilijk

Als je er over nadenkt dan hebben al die mallotige 'maatregelen' in het onderwijs iets gemeenschappelijks. Dingen als 'reken-en taaltoetsen', 'prestatiebeloning', 'lerarenregister', 'excellente scholen', 'diagnostisch toetsen onderbouw c.q. verplicht leerlingvolgsysteem', 'wikiwijs', enzovoort...

Uiteindelijk zullen dit soort dingen niet werken omdat er gestuurd wordt op de verkeerde uitkomsten. Het doel van onderwijs bijvoorbeeld is niet het halen van toetsen of het behalen van een diploma. Er zit veel meer achter.

De toetsen en examens zijn een soort ritueel om in ieder geval een soort van bevestiging te hebben dat hier sprake is geweest van het volgen van onderwijs. Daar zit een hele wereld achter van kennisverwerving en het leren van vaardigheden maar ook leren in een veel bredere zin.

Voorbeeld 1
De bedoeling van zo'n lerarenregister is dat docenten een leven lang blijven professionaliseren. Maar dat is iets anders dan je register vullen met nascholingscertificaatjes van knullige nascholingsactiviteiten. Twee dagdelen geleuter aanhoren en in de pauze kroketten eten is wel gezellig, maar daar heb je natuurlijk niets aan. In je register ziet het er dan wel prima uit, maar als je er verder niets mee doet heeft het weinig zin. Het doel is dan niet meer gewoon je professionaliteit te bewaken maar het vullen van een bak met onzin. Voor de docenten die toch al vorm en inhoud gaven aan hun professionalisering heeft het geen zin en de docenten die toch al niet plan waren ook niet.

Voorbeeld 2
Als je als school het keurmerk 'excellente school' wilt verkrijgen gaan scholen zich dan niet in allerlei bochten wringen om daarvoor in aanmerking te komen? Waar leidt dat dan toe? Wordt het doel dan het keurmerk en niet om het onderwijs 'echt' te verbeteren? Ik denk 't wel.

Voorbeeld 3
De accreditatie van bijvoorbeeld een lerarenopleiding heeft als doel om de kwaliteit te bewaken. Als daar vervolgens een miljoen euro aan personeelskosten voor uitgegeven moet worden om een beetje goede indruk te maken schiet je volgens mij wel je doel voorbij. Dat geld had beter besteed kunnen worden aan het primaire proces. Terwijl tegelijkertijd de toedeling voor het primaire proces steeds verder afgeknepen gaat het zelfs ten koste van de kwaliteit, zeker als de 'excellente docenten' vervolgens de benen nemen:-)

Conclusie
Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar waarschijnlijk is het nu wel duidelijk. Er wordt gestuurd op de verkeerde veronderstellingen over doelen, uitwerkingen en resultaten. Dat kan niet gaan werken. Sterker nog: het werkt averechts. Iedereen is maar het stressen om te voldoen aan alle extra eisen, vermeende uitkomsten en andere hersenspinsels en we zijn dan niet meer bezig met waar het in het onderwijs uiteindelijk wel om draait, maar kennelijk is dat te moeilijk.

maandag 2 april 2012

Een gemiste kans

In het Werkboekje bij lesproject ‘Olie in Oman' kwam ik de volgende opdracht tegen:

 

De vraag is om de inhoud van de afgeknotte piramide te berekenen. Er staat ook een oplossing in het werkboekje. 



Persoonlijk vond ik mijn 'alternatieve oplossing' wel een stuk mooier dan al dat gereken in het werkboekje.

Mijn oplossing
Aan de lengte van de zijden kan je zien dat de grote piramide 3× zo groot is. Dat betekent dat de inhoud van de grote piramide 27 keer zo groot in vergelijking met de inhoud van de kleine piramide.

Dat betekent:

27·1/3·82·h=1/3·242·(h+16)
576·h=192·(h+16)
576·h=192·h+3072
384·h=3072
h=8
Inhoud(grote piramide) = 1/3·242·24=4608
Inhoud(kleine piramide) = 1/3·82·8=1702/3
Inhoud(afgeknotte piramide) = 4608-1702/3=44371/3

In de onderbouw maken we nogal een punt van inhoud en vergroten. Dit was het moment om dat 's effectief toe te passen. Daarnaast kan je dan ook nog 's werken met formules en variabelen. Dat is nog nuttig voor de algebra.

Wiskunde is niet het toepassen van standaardoplossingen. Zelf niet als het werkt. Nee, het gaat om het oplossen van problemen en dan nog het liefst zoeken naar mooie en eenvoudige oplossingen. Waarbij opgemerkt kan worden dat 'mooi' en 'eenvoudig' meestal samenvalt:-)

In dit geval een gemiste kans dus...👅

zondag 1 april 2012

Lerarenregister

"Ik wil het initiatief absoluut niet zo maar de grond in boren want er zal ongetwijfeld goed over nagedacht zijn als ik zie wie er allemaal aan bijdragen, maar ik hoop werkelijk dat de bedenkers zich rekenschap geven van de ontwikkelingen zoals die er zijn op het gebied van informeel leren."
Trendmatcher

1 april maar geen grap

WisFaq goes global

donderdag 29 maart 2012

Steve’s droom

"Steve’s droom was het om een leeromgeving te maken waarin (jonge) mensen worden uitgedaagd om op een creatieve manier invulling te geven aan hun ontwikkeling, daarin bijgestaan door vaardige docenten die de leerling en het leerproces centraal stellen (en niet de methode of het lesplan) en die hun eigen ontwikkeling aan die van hun leerlingen koppelen."
Steve Jobsscholen – goede bedoelingen van O4NT

maandag 26 maart 2012

De rode haan

"Je moet gras ook geen kunstmest geven, als het vanzelf al groeit. Kunstmest doet het gras verbranden of verpieteren. Het is hooguit omzet voor de kunstmestboer. Helaas is mijn bovengeschikte goede maatjes met de kunstmestboer, en heeft ook aandelen in de kunstmestindustrie."
bron

zondag 25 maart 2012

't Wordt allemaal minder

Eigenlijk begrijp ik van de meeste dingen steeds minder. Het kan de ouderdom zijn maar misschien is het ook wel gewoon een beetje genoeg geweest allemaal. Tegen zoveel onzin kan ik niet op. Van LinkedIn begrijp ik al helemaal niets:



Eh... tja hoezo? Wat nou? Mercedes Benz? Who me?

Gelukkig zijn er op LinkedIn van die groepen waar je dan lid van kunt worden. Ik heb nog nooit ergens zoveel onzin bij elkaar gezien. Ik ben blij dat ik dat allemaal niet hoef te lezen. Wat lopen er toch een hoop malloten rond op deze wereld.:-)

Maar de grootste malloot ben ik natuurlijk zelf. Waarom zou ik in het weekend eigenlijk dingen voor school moeten doen? Met die 0,6-baan van mij is dat helemaal niet nodig. Dat ga ik dus maar 's niet meer doen.

De rest? Wisdom of the crowds? Mediawijsheid? Maatwerk? Web2.0? Onderwijs? Nut en noodzaak? Wiskunde? Realistische wiskunde? Studiedagen? Klankborden? VMO? ICTklas? Innovatie? SMART? Gebakken lucht? ELO's? Moodle? Puntneuzen? Nou ja... ik zie nog wel. Als ik jullie niet meer zie dan zit ik waarschijnlijk ergens op een eiland...:-)

zondag 18 maart 2012

Wat is realistische wiskunde?

Ik had 'de realistische wiskunde' opgenomen in mijn top 10 van slechte ideeën onderwijs'. Maar er is toch wel enigszins verwarring over wat dat nu precies is dat 'realistische wiskundeonderwijs. In 'Wat bedoelen ze toch met... realistisch?' - Paul Drijvers lees ik:
"Samengevat moet het woord ‘realistisch’ in ‘realistisch wiskundeonderwijs’ niet enkel worden opgevat als ‘verbonden met het dagelijks leven’, maar vooral ook als betekenisvol aansluitend bij common sense en eigen ervaring en voorkennis, en als verwijzend naar het zich realiseren."
De auteur voegt er aan toe dan 'achteraf gezien is de keuze van het woord ‘realistisch’ misschien niet helemaal gelukkig geweest.'. Dat lijkt me ook, ja. Eigenlijk is het 'realistisch' helemaal niets nieuws. Het gaat dus eigenlijk vooral om 'begrijpelijk wiskundeonderwijs' en over het belang om aan te sluiten bij bestaande kennis, begrippen en vaardigheden. Hoe dat dan precies in elkaar steekt misschien later meer.:-)