Aardappels en jus

“Pak je boek maar eens uit je tas”, zeg ik. De leerlingen doen wat ik hen vraag en ik houd mijn exemplaar omhoog: “Dit boek zijn de aardappels en ik ben de jus”, zeg ik met luide stem.
bron

Statistiek en kansrekenen

Ik heb altijd gedacht dat ik nog wel een keer een complete leerlijn zou gaan ontwikkelen voor 'Statistiek en kansrekenen voor de lerarenopleiding', zal ik maar zeggen.

Op Wiswijzer had ik natuurlijk al Statistiek en kansrekenen. Een soort van verzameld werk. Daarnaast doe ik natuurlijk nog steeds Statistiek 1-3, beschrijvende statistiek. Op Lesbrieven e.d. staat ook nog 't een 't ander. Bovendien heb ik natuurlijk nog van alles gemaakt voor de minor vakverdieping.

Als ik dat allemaal een beetje op een rijtje zou zetten en wat verder uitwerken dan zou zoiets als 'Statistiek en kansrekenen voor de lerarenopleiding' zo maar kunnen. Ik zie daar nog steeds wel iets in.

Een goed doordacht concept met veel extra's. Materiaal genoeg en 't zou een leuke, interessant en vooral helderende leerlijn moeten worden met veel uitstapjes naar bekende problemen uit de combinatoriek, de kansberekening en de statistiek.

Van vaasmodel tot hypothesetoetsen, van harmonisch gemiddelde tot betrouwbaarheidsintervallen... met samenhang en een logische opbouw en veel interactiviteiten!

Maar ik denk niet dat 't er van komt. Dat is wel jammer...

Functies van meer variabelen

Naar aanleiding van Functies van meer variabelen krijg ik altijd opmerkingen over de reader. Dat is niet zo heel vreemd, want de reader is al oud. Ik geloof zelfs uit 1993. Nu is er op zich met de reader niet zo veel mis, denk ik, maar 't is lastig. 'Dingen' die in de reader als voorkennis worden gepresenteerd zijn meestal geheel nieuw...:-)

Om toch nog een beetje een studeerbaar vak te kunnen geven heb ik gekozen voor een soort praktische aanpak. Tijdens de college's bespreken we wel de bewijzen maar op de toets gaat het vooral om het kunnen toepassen van de verworven rekentechnieken en zo... met uitzondering van de epsilon-delta-bewijzen dan...:-)

Mijn idee was dat als je min of meer vrijblijvend kennis kan nemen van de lastige bewijzen dat je daarmee toch een beetje mee kan voelen hoe mooi dat allemaal in elkaar steekt en hoe grappig die wiskunde soms kan zijn. Zonder stress, zullen we maar zeggen, dat je dat eigenlijk zelf had moeten kunnen bedenken of nog erger dat ze zoiets op de toets ook moet kunnen. Ik veronderstel dat je er op die manier meer open voor staat...

Maar ja, als je nu de reader gewoon weg zou doen en gewoon 'toetsgestuurd' zo'n vak gaat doen dan gaat dat niet werken. In dat geval zou je toch een aantal interessante en leuke kanten van zo'n vak missen. Dat is dan wel jammer... Zo'n reader geeft nu juist het vak iets bijzonders, vind ik.

Eigenlijk ben ik al heel lang van plan om de reader te herschrijven, maar ik denk niet dat het er nog van komt. Helaas...

Een dom idee

"Als je nu domme ideeën hebt dan kan je natuurlijk proberen daarvoor zoveel mogelijk medestanders te vinden. Maar 't blijft een dom idee!"
Globe Putrand

Vrienden

"A friend is someone who understands your past, believes in your future, and accepts you just the way you are."
Unknown

Toetsen in tweetallen

Bij statistiek 1-3 (beschrijvende statistiek) liet ik studenten altijd in tweetallen een onderzoek doen. Eerst de theorie en dan een onderzoek om te kijken of iedereen de theorie een beetje begrepen had. Op zich ging dat wel, maar echt studeren op de theorie!? Niet echt denk ik.

Dit jaar heb ik dat een beetje anders gedaan. Tijdens de laatste bijeenkomst heb ik een toets afgenomen in tweetallen. Dat wilde ik altijd al, want dat is zo leuk. Iedereen zegt altijd wel 'twee weten meer dan één', maar is dat ook zo? Nou ik kan u verzekeren: dat is zo!

Daarnaast mogen studenten de reader gebruiken, de GR, IPad, een laptop, ze doen maar...:-)

De resultaten van de toets zijn prima. Gemiddeld een 8.4, laagste cijfer is 7.8, dus alle reden voor een biertje. Nu de rest nog. Er moet nog steeds een onderzoek worden gedaan en een verslag worden geschreven. Dus ik ben benieuwd of dat nu ook merkbaar beter wordt dan voorheen. Ik verwacht het wel, maar we moeten nog maar zien:-)

Eén van de opgaven stond al gedeeltelijk in de reader. Dat was niet zo slim van mij, eigenlijk, maar och dat is dan ook wel weer grappig. Kijken of iemand het merkt. Achteraf was het eigenlijk nog doller want de vraag met antwoorden staat gewoon op 8. Zelftest.... Dus ik bedoel maar... zo'n IPad of laptop is wel handig:-)

Waarmee ik maar wil zeggen dat het goed is om 'andere toetsvormen' uit te proberen. Dat is wel een leuke kant van zo'n lerarenopleiding. Dat je alle ruimte hebt om dingen uit te proberen. Ik vond het nuttig en leerzaam en ik ben dat gevoel van 'ze doen te weinig' wel een beetje kwijt. Niet dat ze nu allemaal precies weten hoe 't zit, maar ach ze zijn nog jong. Ik vond het leuk:-))

Duikboten, badmutsen en tuinkabouters

Als docent krijg je wel `s de neiging leerlingen uit te schelden. Dat is `op zich` niet erg en `t zal ook wel een soort van gezonde reactie kunnen zijn op bepaalde gedragingen van leerlingen. Ik heb wel `s van collega`s gehoord dat ze ouders op de tafeltjesavond kregen die te kennen gaven niet erg gecharmeerd te zijn van het feit dat deze collega hun zoon regelmatig aansprak met `eikel`.

Nu zou je je kunnen verweren met de vaststelling dat het hier niet zo zeer gaat om `schelden` maar om het vaststellen van een `feit`. Dat had dan nog een aardige discussie kunnen worden. Maar ik geef toe `eikel`, `klootzak`, `idioot`, `mongool` e.d. zijn niet de juiste manieren om leerlingen aan te spreken. Hoe groot de aandrang ook is.:-)

Als je nu toch het gevoel hebt dat je moet schelden (al was het alleen al voor je eigen gemoedrust) doe het dan netjes: `duikboot`, `badmuts`, `tuinkabouter`, `pipo`, `pino`, e.d. lijken me meer geschikt. Enigszins op een grappige manier bij de les geroepen worden kan in gunstige omstandigheden leiden tot de gewenste gedragsveradering. Dat laatste is dan meestal vooral een kwestie van `mond houden en mee doen`, denk ik:-)


Andere vormen van `ongewenst gedrag` zoals `vloeken`, `schoppen` of `gillend wegrennen` zul je als docent toch vooral moeten proberen te vermijden. Ik geloof dat me dit de afgelopen 22 jaar wel gelukt is. Wat een beheersing.:-) Ik ben wel één keer weggelopen. Ik had het even helemaal gehad. Dat was achteraf gezien helemaal niet zo gek, want eenmaal bijgelegd ging het allemaal een stuk beter met die klas!

In het licht van het voorafgaande zou je de neiging om je manager of je collega's uit te schelden serieus moeten nemen. Maar ja dat kan je niet doen. Net als gaan vloeken of ze eens een flinke schop te verkopen. Je houdt je in! Je beheerst je. Maar toch:-)

Lalalalalalala...

"It's awfully considerate of you to think of me here
And I'm much obliged to you for making it clear
That I'm not here."
Jugband Blues - Pink Floyd

Donald Duck

“To be fully alive, fully human, and completely awake is to be continually thrown out of the nest.”
Pema Chodron

Elektronisch leren? Kan dat wel?

Het vakproject wiskunde en ICT wordt in de voltijd gegeven in blok 3. Naast een digitale leerroute zijn er werkcollege's waar de studenten kunnen werken aan de opdrachten, vragen kunnen stellen en als ik er behoefte aan heb nog 's wat kan roepen. Blok 4 beschouw ik dan als een soort herkansing. Maar feitelijk staat de leerroute het hele jaar open.

Maar er zijn ook mensen die pas in blok 4 beginnen met de cursus. Deze studenten zie ik dus niet en sommigen heb ik zelfs (zo ver in weet) nooit gezien. Je zou je dan af kunnen vragen of dat wel kan. In Montessoriaanse zin gaat het bij leren toch in eerste instantie om relatie. Kan dat dan ook digitaal? Dat je toch een soort werkbare en functionele relatie opbouwd? Ik denk het wel!

In eerste instantie is daar het geven prompte feedback de aansturende kracht. Vanaf de eerste opdracht, die wordt ingeleverd, krijg je een beeld van de werkwijze en houding van die student. Je kunt (indien nodig) meteen bijsturen. Omdat je vrijwel onmiddelijk er boven op zit ontstaat er meteen al een soort van wisselwerking. Als je dat dan ook nog een beetje leuk en terzakekundig doet dan werkt dat.

Voor mij betekent dit dat ik min of meer continu in de gaten houd of er misschien nog een opdracht is na te kijken. Ik vind dat geen probleem. Ik ben meestal toch aan het werk achter mijn bureau en of ik nu op 't balkon kijk of de peterselie groeit of ik kijk een opdracht na, het maakt mij niet uit. Ik vind het allemaal leuk. Het werk moet toch worden gedaan. Ik kan het beter nu doen dan de boel laten versloffen...

Nu is natuurlijk niet zo dat elke cursus geschikt is om dat op die manier aan te pakken. Maar een cursus over 'inzet van ICT in het onderwijs' waarbij je dan zelf gewoon het voorbeeld geeft lijkt met toch wel een goed plan. Ik denk dat het een goed voorbeeld is.:-) Maar leerzaam is het zeker!

Het soort opdrachten dat je de studenten laat doen is natuurlijk ook nog van belang. In pricipe moeten het opdrachten zijn waarbij studenten veel werk verzetten en de docent weinig.:-) De opdrachten zijn meestal vergeven van vragen naar eigen meningen, eigen producten en nog zo wat. Op Een digitale leerroute maken heb ik er iets over geschreven.

Ik denk dat je digitaal ook zeker waardevolle relaties kunt leggen. Jaren geleden heb ik dat al geconstateerd bij een 'face2face' bijeenkomst van beantwoorders van WisFaq, dat je het gevoel hebt dat je elkaar al kent, ergens.:-)

Maar ook bij studenten die ik, zeg maar, eerst digitaal leer kennen is een ontmoeting in 'meatspace' vaak heel 'gemütlich'. Zo van 'aha jou ken ik'. Dat is toch wel bijzonder.

Maar ja, dat is natuurlijk al veel langer bekend. Je hoort toch wel 's van mensen dat ze de liefde van hun leven via Internet hebben leren kennen. Dus ik bedoel maar...:-)

CtrlAltDelete

"Though no one can go back and make a brand new start, anyone can start from now and make a brand new ending."
bron: onbekend

Gezapige koeien

Volgens mij is dit niet echt een bewijs van de stelling dat onderwijs leidt tot gezapigheid:


Volgens mij valt het, in het algemeen, ook nog wel mee met die gezapigheid van koeien. Voor deze koeien is het de eerste dag buiten. Dat moet toch een goed gevoel zijn. Eindelijk vrij. Op de een of andere manier voel ik me daar op dit moment zeer mee verbonden.:-)

Ik denk dat er nog wel meer volgen. De tweede is al in de maak...
Zie ook Wij zijn weer in de wei

Dat zou je wel denken

"Docenten moeten dus inderdaad meer eigenaar worden van hun eigen onderwijs. Meer autonomie krijgen ten aanzien van hoe zij het primair proces willen inrichten. Voorwaarde hiervoor is wel dat de docent professioneel is (vakinhoudelijk, didactisch en pedagogisch), en zelfverantwoordelijkheid neemt voor die professionaliteit."
bron

Gratis vrij weekend

Normaal gesproken liggen er in het weekend nog allerlei werkjes die af moeten. Dingen waar je nog op moet reageren of achterstallig onderhoud, noem maar op. Maar deze week is dat anders. Ik had gisteren en vandaag voor 't eerst sinds lange tijd het gevoel dat ik gewoon vrij was.

Voorlopig heb ik nog wel genoeg te doen in blok 4. 't Is nog niet zo ver, maar wiskunde en leergebieden komt er aan. De meest innovatieve cursus van de opleiding, denk ik. Een mooi voorbeeld hoe 'middelen' ander en modern onderwijs mogelijk maken. Jarenlang gekluns dat misschien ergens toe leidt. Dat hoop je dan...:-)

Vooruit maar. 't Is mooi weer. De koeien staan weer in de wei. Als dat geen goed teken is!?:-)

Het onderwijs creëert gezapige koeien

"Kritisch, creatief denken sterft een stille dood. De mens wordt een massamens die meeloopt met de rest. Dat betekent niet dat mensen ongelukkig worden. Integendeel, meelopen kan een fijn gevoel geven. Maar het is wel het soort geluk dat lijkt op de gezapigheid van een koe."
bron

Mathieu Weggeman

“Waarom is dat zo? Dat is zo omdat echte professionals, mensen die houden van hun vak, liever iets goed dan iets fout doen. Zo simpel is het gewoon. Dus kent u nog een manager die houdt van planning en controle, schud hem dan vriendelijk de hand en heet hem van harte welkom in de jaren tachtig. Het is geweest!”
bron

“Veel professionals zijn intussen overgeschakeld op het meespelen van het spel van de planning en controle. Ze hebben ontdekt dat dit minder energie kost dan tegen zijn. In Duitsland zijn professionals overgegaan op het DELLA principe. Dat betekent “Durch einfag liegen lassen erledigen.” Het probleem oplossen door gewoon niets te doen. Meestal levert dat geen probleem op en het kost veel minder tijd dan weer een eindeloos formulier in te vullen.”
bron



Turfsmurfen, vinkvee en spreadsheetfundamentalisten die ons van het werk houden en nauwelijks iets toevoegen. Dat 'meestribbelen' kende we al...:-) Leg daar maar neer! De metafoor over het 'hitteschild' vind ik wel mooi. Met de groeten van meneer Arbo...:-)

Mooi filmpje! Daar kunnen sommige mensen nog iets van leren!:-)

Via @JSchuddeboom

Zie ook Mathieu Weggeman in een notendop