Waar was die + ook alweer voor?

Don't hit me with those negative waves so early in the morning.
OddBall

't Is toch wat. Ik ben ooit opgehouden met bloggen omdat ik vond dat ik op moest houden met dat gezeur over wat er allemaal niet deugt. Er is ook gewoon geen beginnen aan om te proberen alle domheid en kletspraat aan de kaak te stellen! Tegenwoordig heb je dan gewoon geen leven meer!

Nee, je kunt beter schrijven over de dingen die leuk, aardig, nuttig en zinvol zijn. De naam 'Wiswijzer +' had ik niet voor niets gekozen. Ik zou alleen nog schrijven over de positieve kanten van de dingen die ik doe. Zoiets! Dat was het plan!

Ergens is er toch weer iets mis gegaan, denk ik, maar vanaf vandaag ga ik dat veranderen. Niet zeuren, niet klagen, niet schelden en niet schoppen, maar gewoon 'gezellig' leuke dingen zeggen. Maar ik ga niet liegen!

Ik ben benieuwd!:-)

Om er in te komen moet je maar 's luisteren naar Victory Boogie Woogie. Fascinerend stukje muziek op basis van de Toonklok van Peter Schat door Theo Hoogstins. Mooi toch?

A system in the making! Self-healing for the blind.

Metaforen en creativiteit

Eén van de studenten gaf op de vraag 'wat heb je geleerd' naar aanleiding van 'wiskunde en leergebieden' als antwoord 'ik heb geleerd wat het magnus-effect is'. Dat is niet verkeerd, maar dat was natuurlijk niet het antwoord waar ik op hoop. Het 'magnus-effect' was bedoeld als illustratie van het natuurwetenschappelijk experiment, mede naar aanleiding van de onderzoekscirkel:


De vraag is of mijn poging om iets over te brengen van de bedoeling van het doen van natuurwetenschappelijk onderzoek helemaal gelukt is.

Een vergelijkbaar verschijnsel doet zich voor bij het beoordelen van voorbeelden van digitaal lesmateriaal. Spelling, schrijfstijl en wiskundige correctheid zijn natuurlijk belangrijk, maar je zou verwachten dat aanstormende docenten zich vooral richten op de vakdidactiek. Wat zijn de leerdoelen? Welke voorbeelden worden er gegeven? Dragen de leerobjecten bij aan begripsvorming? Van 'concreet' naar 'abstract'? Dat soort dingen, maar je begrijpt al: dat komt toch niet altijd spontaan naar voren.

Je zou van een wiskundeleraar een grotere gerichtheid op abstractie verwachten. Die 'hang' naar abstractie en universele wetmatigheden is toch kenmerkend voor de wiskunde. Abstractie kan ook nog 's bijdragen aan creativiteit.

What this example demonstrates is how abstract thinking makes it easier for people to form surprising connections between seemingly unrelated concepts...
bron

Een metafoor is een manier om afstand te nemen van het oorspronkelijk probleem en je te richten op de meer 'algemene' aspecten van het probleem. Als dat 'afstand nemen' kan leiden tot onverwachte overeenkomsten met ogenschijnlijk ongerelateerde concepten dan heb je meer kans op een creatieve oplossing. Zou kunnen...:-)

Tegenwoordig roep ik steeds vaker 'je moet meer uitzoomen' en dat blijf ik voorlopige nog maar even doen. The big picture! Daar gaat het om!

Hamburgers en N@tschool

Verreweg de zinvolste opbrengst van deelname aan het 'homo zappiens'-project #hzap08 zijn de lunches met F. Meestal proberen we bij een eerste bezoek aan een eetgelegenheid als eerste de 'hamburger' uit. Als dat goed is dan is de rest meestal ook wel goed. Het is in die zin een soort 'kritiek voorbeeld', net als de Petersen-graaf in de grafentheorie. Zie ook uit de oude doos

Uiteindelijk hebben al die hamburgers ook nog geleid tot een eigen recept voor een hamburgertje. Hier in huize weltevree zijn ze daar erg blij mee...:-)

Ik ben langgeleden ELO-beheerder van N@tschool geweest. Sinds dat ik daarmee gestopt ben is er bij sommige mensen op de lerarenopleiding 'het idee' ontstaan dat ik iets tegen N@tschool zou hebben. Dat is natuurlijk een rare veronderstelling, want wat heeft dat voor zin? Ik ben ook tegen slecht weer als ik op vakantie ben en tegen allerlei ouderdomsverschijnselen. Maar ja... wat schiet je er mee op?

Ok, ik gebruik 't niet. Ik heb 't ook niet nodig en misschien wil ik 't ook wel niet. Als je er dan toch 's iets van zegt dan kan 't je gebeuren dat je er op gewezen wordt dat sommmige docenten heel erg blij zijn met N@tschool. Ik heb daar geen moeite mee. Er zijn tenslotte ook mensen die eten bij MacDonalds...:-)

...en dat laatste was (achteraf) leuker dan ik dacht. Mijn eigen hamburgertje is 'echt' vele malen lekkerder dan die kleffe meuk van MacDonalds.:-)

Ik denk alleen dat MacDonalds en N@tschool verder weinig last zullen hebben van de binnenpretjes van een wiskundeleraar. Dat is wel te hopen...:-)

Dat krijg je er van

Er zijn van huis uit een paar dingen blijven hangen, zullen we maar zeggen:

1. Ik heb echt een hekel aan leugenaars
2. Ik houd van metaforen, parabels en gelijkenissen

Dat eerste uit zich vooral in een continue strijd tegen onzin. Van 'wikiwijs' tot 'breinbewust onderwijs' en nog zo wat... Het tweede uit zich bijvoorbeeld in 'hamburgers' en 'voetbal'. Feitelijk is dat 'breinbewust onderwijs' ook een metafoor, maar laat ik het niet ingewikkelder maken dan nodig.

Waarom zijn metaforen soms zo handig? Volgens mij kan je daarmee soms een andere kijk krijgen op iets wat je niet helemaal begrijpt. Als je een ELO bijvoorbeeld vergelijkt met een MAGNETRON dan kan je bedenken dat bij de implementatie van zo'n ELO je wel iets moet doen! Je kunt niet tegen de beoogde gebruikers zeggen 'alsjeblieft, hier heb je een ELO. Ga je gang! Als je nog vragen hebt kan je in de handleiding kijken'.

Als je dan bedenkt dat de beoogde gebruikers helemaal niet zitten te wachten op een MAGNETRON maar gewoon een eitje willen bakken dan kan je een beetje begrijpen waarom dat niet gaat werken. Je begrijpt dat het 'niet werken' in dit geval niet aan de magnetron ligt maar aan de implementatie.

Mijn eigen MAGNETRON (de echte zullen we maar zeggen) heeft ook 3 maanden ongebruikt onder een tafel gestaan. Wat moet je er mee? Maar 't bleek toch veel handiger dan ik dacht! Ik heb hem nog steeds... en 't is ook een oven en grill... bleek achteraf...:-)

Maar verreweg de fijnste metafoor is een voetbalteam dat doet aan competentiegericht leren. Daar kan je zulke leuke dingen mee doen. Met dank aan F.:-)

Die leugens!? Och... ik weet niet... Als ik lees 'Inmiddels geeft www.wikiwijs.nl toegang tot bijna een miljoen items...' dan denk ik meteen: is dat zo? 't Is misschien niet eens een leugen maar 't is ook niet waar! Wikiwijs is gewoon een pompstation. Het verschil tussen de 'berichten' die ik lees en de 'werkelijkheid' zijn ronduit schokkend! Er zijn begraafplaatsen in Nederland waar meer leven in zit.

Maar dat gezeur van mij is natuurlijk niet goed voor mijn loopbaan. Wat dat betreft kan je maar beter gewoon meedeinen met de rest van de mensheid en vooral zwijgen, niet reageren en doen alsof je neus bloedt. Maar ja... dat bedoel ik nu. Ik doe echt mijn best maar 't lukt niet...:-)

Maar 't gaat uiteindelijk niet om wat je zegt maar om wat je doet. Mijn ervaring is dat veel mensen vooral praten maar weinig doen. Men doet wel pogingen in die richting maar er komt meestal niet veel van terecht. Logisch? Best wel. Je kunt niet alles tegelijk...:-)

Wat moet je anders?

Wat kan je doen om het allemaal een beetje leuk te houden:

• Ik geef geen 2x50 minuten les. Dat is geen werkbaar concept. Ik doe geen pauze en geef maximaal 1½ uur les. Meestal stop ik 10 minuten eerder omdat het dan meestal gewoon genoeg is. Dat is ook toevallig: je komt dan gewoon weer uit op de ‘oude’ 2x40 minuten.:-)
  
• Een aantal opdrachten bij het ‘Vakproject wiskunde en ICT’ en ‘internet en wiskundeonderwijs’ zijn veel werk om na te kijken. Ik heb een aantal opdrachten geschrapt of aangepast. Ik maak ook geen CD meer voor het vakproject
  
• Bij ‘Taal van wiskunde 1’ heb ik steeds de neiging om studenten ‘dingen’ te laten inleveren. Die neiging heb ik tot nu toe weten te onderdrukken.
  
• Ik heb geen tijd om uitgebreid op ‘kantoor’ te gaan zitten duffen. Ik vind het altijd erg leuk om iedereen weer ’s te zien, dat wel, maar van ‘werken’ komt doorgaans weinig terecht.
  
• Allerlei bijzaken als ‘een studiedag’, ‘een tevredenheidsonderzoek’, e.d. zullen vast heel erg nuttig kunnen zijn, maar in het licht van het bovenstaande heb ik daar geen tijd voor. Ik ga proberen dat soort ‘dingen’ zo veel mogelijk te vermijden.
• Studenten die een cursus digitaal doen maar eigenlijk wel een presentatie zouden moeten doen doen natuurlijk iets anders. Vroeger verzon ik dat dan, maar je moet dat omdraaien. Verzin zelf maar iets wat nuttig is voor iedereen. Ik zal wel roepen of ik het wat vind.
• Ik probeer studenten te ontmoedigen om te e-mailen. We hebben een website met een forum dus voor vragen e.d. ga je daar eerst maar 's kijken en vragen stellen graag op het forum. Dan heeft iedereen er wat aan. Uiteraard kan je altijd e-mailen voor meer persoonlijke dingen, maar vragen over algemene zaken? Niet doen! En al helemaal niet over zaken waarin de haperende informatievoorziening zou moeten voorzien.

Daarnaast zijn er nog een paar dingen, maar daarover dan misschien later meer...

There's a system in the making...

Ondertussen wordt er natuurlijk gewoon doorgewerkt!

Vakproject wiskunde en ICT Je hebt nu 254 opdrachten van de 880 opdrachten nagekeken. Er zijn in totaal 40 deelnemers.

Internet en wiskundeonderwijs Je hebt nu 122 opdrachten van de 506 opdrachten nagekeken. Er zijn in totaal 23 deelnemers.

Bestandsbeheer, afvinklijstjes, presentielijstjes, opdrachtenlijstjes, ... schijnen allemaal te werken. Ik vind het mooi!:-)

Waar zijn docenten voor nodig?

Er is, volgens mij, ongerustheid over het feit dat lerarenopleidinggewijs de urentoedeling in 't algemeen niet overeenkomt met de hoeveelheid werk dat gedaan moet worden. Dan druk ik me nog voorzichtig uit. Ik denk dat je, in zo’n geval, werkwijze en opzet van de cursus moet aanpassen zodat het wel binnen de gestelde randvoorwaarden past. Dit mag echter niet ten koste gaan van de kwaliteit.

Dat laatste is dan ook precies wat er in het onderwijs ten aanzien van taken, werkdruk en beloning steeds mis gaat. Je wordt ‘afgeknot’ en dan mag je zelf bedenken hoe je dat op gaat oplossen.

Het probleem is dat docenten dat dan meestal oplossen door meer te doen dan strikt redelijk zou zijn. Wat moet je anders? Je kunt het de beoogde kwaliteit en het plezier in je werk toch niet laten versloffen?

Er wordt wel geïnvesteerd in gebouwen, ICT-voorzieningen, lectoren, onzinnige projecten en andere ‘flauwekul’. Maar docenten? Waar waren die ook alweer voor? O ja! Het primaire proces. Detail!:-(

Noodzaak en betrokkenheid

"Wanneer we naar aanpakken kijken zoals Fullan of Marzano hebben beschreven, dan zijn er belangrijke twee sleutels: noodzaak en betrokkenheid. Wanneer we de sleutel van innovatie blijven zoeken in nieuwe soft- en hardware, dan blijven we langzaam ronddobberen. Scholen die erin slagen om een team mee te krijgen in de noodzaak van ICT-toepassingen en weten hoe je betrokkenheid creëert, vormen de voorlopers. En die zijn niet begonnen bij de techniek."
bron

Mythevorming

"Zij zetten wat mij betreft een dikke streep onder het 'net-generatie'-debat. Bennett cs concluderen terecht dat de relatie 'jongeren-technologie' veel complexer is dat de digital native characterisation suggereert."
De mythe van de 'digital native' doorgeprikt

Do mi si la do re

Mandelbox trip

Zie Friday math movie: Mandelbox trip van squareCircleZ

Zin om te schieten

Op Word 's wakker! vroeg ik al eerder af of het misschien niet te veel gevraagd is om van docenten te verwachten om niet alleen gratis hun digitale lesmateriaal ter beschikking te stellen, maar ook nog mee te moeten denken over de werking van de website, controleren of het wel allemaal werkt en 't liefst ook nog ideeën aandragen voor verbetering.

Als dat allemaal nog niet genoeg is heb je ook nog kans dat als je dan iets in wikiwijs zet er iemand komt om het materiaal af te branden en gaat roepen dat het nergens op lijkt! Soms is dat nodig, zoals bij Dat lijkt echt nergens op!.

"Het uitgangspunt voor Wikiwijs is dat we geen kwaliteitseisen stellen aan het leermateriaal zelf. Onze mening is dat docenten die leermateriaal vinden uitstekend in staat zijn die beoordeling zelf te doen."
bron

Dat klinkt goed, maar als er steeds meer amateurs in het onderwijs een beetje gaan zitten bijklussen als wiskundedocent zou dat dan wel goed gaan?

Ik weet niet... Ik zou er niet aan beginnen. Eerst gratis bijdragen en dan van de eerste de beste maloot te horen krijgen dat het nergens op lijkt! Het zal je maar gebeuren....:-)

Zin om ook 's te schieten? Neem Snijpunten berekenen, Daar is het voor gemaakt...:-)

Dat lijkt echt nergens op!

Naar aanleiding van deze pagina kon ik het toch niet laten om een beoordeling te geven van dit inspirerende arrangement. Laten we nu eerlijk zijn! Dat lijkt toch echt nergens op!

Mooi en duidelijk? Knap gemaakt? Helder? Ik wil niet lullig doen maar 't lijkt echt nergens op! Spelfouten! Stijlfouten! Wiskundige onjuistheden en vanuit een vakdidactisch oogpunt volstrekt absurd! Ik hoop dat de maker en de beoordelaars geen wiskundedocenten zijn. Schoenmaker! Hou je bij je leest. Ieder z'n vak zullen we maar zeggen!

Je moet er toch niet aan denken dat dit het moet worden! 'Wisdom of the crowds'? Op deze manier lijkt me dat geen goed plan!

Maar misschien moet ik me er ook maar niet mee bemoeien. Laat ze nu maar gewoon lekker verder klunzen! 't Is gewoon bagger... maar gelukkig is er niemand die het ziet. Dat is dan weer een geluk bij een ongeluk, zullen we maar zeggen. Wikiwijs? Nee... dat wordt niks!

Maar het kan ook echt anders

"Wie na zijn studie leuke nieuwe dingen wil gaan doen, denkt jammer genoeg niet direct aan lesgeven. Het is al moeilijk genoeg docenten te krijgen en als ze dan les gaan geven, zijn ze na enkele jaren weer verdwenen. Tien procent verdwijnt na één jaar en 25 procent heeft het na enkele jaren in het vo wel gezien. De werksfeer wordt er vaak niet als prettig ervaren en men krijgt nauwelijks ruimte voor eigen inbreng."
bron

I wish...

I wish that my room had a floor!
I don’t so much care for a door,
But this crawling around
Without touching the ground
Is getting to be quite a bore!

bron

Onderwijsinnovatie met ICT

"Kijken we vanuit dit perspectief naar hoe onderwijsinnovatie in het hoger onderwijs wordt gemanaged, dan zien we nog steeds traditionele projectmethodes gericht op beheersing en verantwoording van het werken aan producten. Dat werkt niet!"
bron